ଭଗବତ୍ପ୍ରେମରେ ପ୍ରଭାସିତ ମୁନି ନାରଦ କହିଲେ—"ହେ ଶୁଭେ, ମୁଁ ତୁମ ପାଖରେ ମୁକୁନ୍ଦଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ କଥା କହିସାରିଛି; ବର୍ତ୍ତମାନ ଚଣ୍ଡକ ନାମକ ନାଇଙ୍କର କଥା ଶୁଣ।" ଆଗରୁ ଘଟିଥିଲା ଏମିତି ଏକ ଦୁଃଖଦ ଘଟଣା—ମୁକୁନ୍ଦ, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଚଣ୍ଡକ ନାଇଙ୍କ ହାତରେ ହତ ହେଇଥିଲେ। ଏହି ଦୁଃଖଦ ଘଟଣା ସମସ୍ତ ସହରବାସୀ ଶୁଣିଥିଲେ। ସେମାନେ ଏହି ଖବର ରାଜାଙ୍କ ପାଖରେ ସୁସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେଇ କହିଲେ—"ହେ ରାଜା, ଚଣ୍ଡକ ନାଇଁ ମୁକୁନ୍ଦ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଛି। ଅନେକ ଧନ ସେ ନେଇଛି। ଯଦି ଏହା ଉଚିତ ମନେ କରନ୍ତି, ତେବେ ଏହି ଧନ ଫେରାଇ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆପଣ ଆମର ରକ୍ଷକ ଓ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ଉପରେ ଶାସକ।" ରାଜା ଏହି ଶୁଣି, କ୍ରୋଧରେ ଚକ୍ଷୁ ରକ୍ତିମ କରି, ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ କହିଲେ—"ଲୋକମାନେ ଯାହା କହୁଛନ୍ତି, ତାହା ଶୁଣ। ଏହି ଦୁଷ୍ଟକୁ ତୁରନ୍ତ ଆଣିନିଅ। ନ ହେଲେ, ତୁମକୁ ମୁଁ ଦଣ୍ଡିତ କରିଦେବି। ଉଠ, ଉଠ, ଅତି ପାପୀ! ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ନିରାପଦ ରୁହନ୍ତୁ। ଯେଉଁ ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରଜାମାନେ ଦୁର୍ଦ୍ଦାନ୍ତ ଚୋରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଯ୍ୟାତିତ, ସେଉଁଠାରେ ରାଜା ଯଦି ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିନାହାନ୍ତି, ସେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି।" ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶ ଶୁଣି, ମନ୍ତ୍ରୀ ରାଜାଙ୍କ ସହ ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ା ଚଢ଼ି ଶତଧିକ ସେନା ସହିତ ମୁକୁନ୍ଦଙ୍କ ଘରକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ମୁକୁନ୍ଦଙ୍କ ପରିବାରଜନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ—"କିଏ ମୁକୁନ୍ଦଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲା? ସତ୍ୟ କହ।" ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପରିବାର ଉତ୍ତର ଦେଲେ—"ମୁକୁନ୍ଦଙ୍କୁ ଦୁଷ୍ଟ ଚଣ୍ଡକ ନାଇଁ ହତ୍ୟା କରିଛି। ସେ ପଳାଉଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କର ପଗଡ଼ି ପଡିଯାଇଥିଲା। ମୁକୁନ୍ଦଙ୍କ ଜୀବନୀ ସ୍ତ୍ରୀ ନିଜ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଏହି ଅପରାଧ ଦେଖିଥିଲେ। ଏହି ପାପୀ, ଦୁଃଖର ସାଗରେ ବୁଡ଼ିଯିବା, ଆମେ କଣ କରିପାରିବା?" ମନ୍ତ୍ରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରିବାରର କଥା ଶୁଣି, ତୁରନ୍ତ ଚଣ୍ଡକ ନାଇଁଙ୍କ ଘରକୁ ଗଲେ। ଘୋଡ଼ାରୁ ଅବତରି ଅଳ୍ପ ସେନା ସହ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଚଣ୍ଡକୁ ଶୟନରେ ଦେଖିଲେ। ସେନାମାନେ ଆଦେଶ ମାନି, ତାଙ୍କୁ କେଶ ଧରି ଟାଣି ଉଠାଇଲେ। ଚଣ୍ଡକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଚକିତ ହୋଇ, "କଣ, କଣ?" ବୁଲି କହିଲେ। ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରି, ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ, ଏବଂ ଯମଙ୍କୁ ଶିର ଉପରେ ଦେଖିଲେ। ମନ୍ତ୍ରୀ ସେହି ଦୁଷ୍ଟକୁ ଧରି, ରାଜାଙ୍କ ସାମ୍ନାକୁ ନେଇଗଲେ ଏବଂ କହିଲେ—"ହେ ରାଜା, ଏହି ହେଉଛନ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀ ଚଣ୍ଡକ ନାଇଁ। ଆପଣ ଯାହା ଆଦେଶ ଦେବେ, ସେହି କାମ ମୁଁ କରିବି।" ରାଜା କହିଲେ—"ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମନ୍ତ୍ରୀ, ମୋର କଥା ଶୁଣ। ଏହି ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ନଦୀ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦେବଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିଠାରେ ଏହି ପାପୀ ଚଣ୍ଡକୁ ହତ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହି ନଦୀ ଆଞ୍ଚଳର ବାହାରେ, ପଞ୍ଚକୋଶ ଅଞ୍ଚଳରେ, ସେ ସୀମା ଅତିକ୍ରମ କରିଲେ, ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀକୁ ତୁରନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପଠାଅ।" ରାଜାଙ୍କ ଏହି ଆଦେଶ ଅନୁସରି, ଉତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ରୀ ଚଣ୍ଡକୁ ହତ୍ୟା ପାଇଁ ଚଣ୍ଡାଳମାନେ ଠାରୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରାଇଲେ। ଏହି ଭାବେ ମୁକୁନ୍ଦଙ୍କ ଜୀବନ ଓ ଚଣ୍ଡକ ନାଇଁଙ୍କ ପାପର ଚର୍ଚ୍ଚା ଶେଷ ହେଲା। ଏହା ପଦ୍ମପୁରାଣର ଉତ୍ତରଖଣ୍ଡର କାଳିନ୍ଦୀ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଅଂଶରେ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟ୍ଶି ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ।