ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହାଯାଏ—ଯେଉଁମାନେ ପୁରାଣ ପାଠ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି କିମ୍ବା ଜୟନ୍ତୀ ବ୍ରତ ପାଳନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ସେମାନେ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ଶୌନକ ଋଷି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ହେ ସୁତ, କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ପୁଅ ନଥିଲେ ସେ କିପରି ପୁଅ ପାଇପାରିବେ? କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା କେଉଁ ଉପାୟରେ ପୁଅ ଲାଭ ହୁଏ?” ସୁତ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଏକଦା ମହାମୁନି ନାରଦ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପଚାରିଥିଲେ। ତୁମେ ଶୁଣ, ତାଙ୍କର ଉତ୍ତର କ’ଣ ଥିଲା। ନାରଦ ପଚାରିଲେ—‘ହେ ପିତାମହ, ଏହି ଜନ୍ମରେ କେଉଁ କାରଣରୁ କେହି ନିରସନ୍ତାନ ହୁଏ? କେଉଁ ଅପରାଧରୁ ନାରୀ ବନ୍ଧ୍ୟା ହୁଏ? କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟରୁ କେବଳ କନ୍ୟା ହୁଏ କିମ୍ବା ଅସମର୍ଥ ପୁଅ ହୁଏ? କେଉଁ ଦୋଷରୁ ମୃତ ପୁଅ ହୁଏ କିମ୍ବା ମାଆ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି? କେଉଁ ପୁଣ୍ୟରୁ ପୁଅ ପୁନଃ ମିଳେ?’ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, ‘ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହୁଛି, ଧ୍ୟାନଦେଇ ଶୁଣ। ଏହି କଥା ଶୁଣିଲେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଲାଗିଥାଏ। ଯେଉଁ ମଣିଷ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଜୀବିକା ନଷ୍ଟ କରେ କିମ୍ବା କରାଇଥାଏ, ସେ ଏହି ଜନ୍ମରେ ସନ୍ତାନହୀନ ହୁଏ। ଯେଉଁ ମଣିଷ ଏହି ଜନ୍ମରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ପୁରାଣ ଶୁଣିଥାଏ, ଧାନ୍ୟଯୁକ୍ତ ଜମି ଦାନ କରେ, କିମ୍ବା ଗୁଣବତୀ, ସୁନାର ଗାଈ, ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ, ସୁନାର ମୂର୍ତ୍ତି ଦାନ କରେ—ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପୁଅ ପାଏ। ଏହିପରି, ଯେଉଁ ନାରୀ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ଚାଳାକି କରି ଅନ୍ୟର ପିଲାକୁ ମାରିଥିଲେ, ସେ ଏହି ଜନ୍ମରେ ବନ୍ଧ୍ୟା ହୁଏ। ଯେଉଁ ନାରୀ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ସୁନାର ମୂର୍ତ୍ତି ଦାନ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଭକ୍ତିଭାବରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ପାଦଜଳ ପାନ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ପୁରାଣ ଶୁଣି ଅନେକ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନେକ ସନ୍ତାନର ମାଆ ହୁଅନ୍ତି, ସନ୍ତାନ ସବୁ ଜୀବିତ ରହେ। ଯେଉଁ ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ ଜଳରେ ଡୁବୁଥିବା ପିଲାକୁ ଦେଖି ଉଦାସୀନ ରହିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଜନ୍ମରେ ସନ୍ତାନହୀନ ହୁଏ। ଯେଉଁ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବୃଷ, କୁମ୍ଭ, ସୁନା, ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କରନ୍ତି, ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ବ୍ରତ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ କନ୍ୟା ଦାନ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ପୁରାଣ ଶୁଣନ୍ତି—ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପୁଅ ପାଆନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ ହୁଏ। ଯେଉଁ ମଣିଷ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ଅତିଥି କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କ୍ରୋଧରେ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ, କିମ୍ବା ଦଣ୍ଡ ଦେଇଥିଲେ—ସେ ଏହି ଜନ୍ମରେ ସନ୍ତାନହୀନ ହୁଏ। ଯେଉଁ ଭକ୍ତିଶୀଳ ମଣିଷ ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଅତିଥିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ଦେଉଥିବା ସହିତ ସୁନ୍ଦର ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁଅ ପାଆନ୍ତି। ଯେଉଁ ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ଗର୍ଭପାତ କରାଇଥିଲେ, ସେ ଏହି ଜନ୍ମରେ ମୃତ ପୁଅର ମାଆ କିମ୍ବା ବାପା ହୁଏ। ଯେଉଁ ନାରୀ ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ହରିବାସର ଉପବାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରତିଜନ୍ମରେ ଭଲ ପୁଅ ଓ ସୁଖୀ ସ୍ୱାମୀ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଅନୁଚିତ ଉପାୟରେ ଗାଈ କିମ୍ବା ଧନ ଲାଭ କରିଥାଏ, କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ର ଏହିପରି କରେ, କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ କନ୍ୟା ନେଇଥାଏ, ସେ ଅସମର୍ଥ ହୁଏ। ତଥାପି, ଏହି ପାପ କରିବା ପରେ ଯଦି ସେ କିଛି ପୁଣ୍ୟ କାମ କରେ, ତେବେ ସେ ଏହି ଜନ୍ମରେ କନ୍ୟା ପାଏ। ତ୍ରେତା ଯୁଗରେ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଶ୍ରୀଧର। ସେ ଧନୀ ଥିଲେ କିନ୍ତୁ ସନ୍ତାନହୀନ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ରାନୀ ଥିଲେ ହେମପ୍ରଭାବତୀ। ରାଜା ବ୍ୟାସଦେବଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଭୂତଦୟାଳୁ। ସେ ପଚାରିଲେ, “ମୁଁ ନିରସନ୍ତାନ, କ’ଣ କରିବି?” ବ୍ୟାସ ରାଜାଙ୍କ ନମ୍ର ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ରାଜା ଓ ରାନୀ ସମ୍ଭ୍ରମରେ ବ୍ୟାସଙ୍କ ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ କରି, ତାହାର ଜଳ ପିଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ। ବ୍ୟାସ କହିଲେ, “ତୁମେ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ଚନ୍ଦ୍ର ନାମକ ଜଣେ ମଣିଷ ଥିଲ, ତୁମର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଥିଲେ ଶୁଭ୍ରାଙ୍ଗୀ, ଅନ୍ୟ ନାମ ଥିଲା ଶଙ୍କରୀ। ଏକ ଦିନ ଯିବାବେଳେ ତୁମେ ଦୁହେଁ ଏକ ନିମ୍ନଜାତି ପିଲାକୁ ଜଳରେ ଡୁବୁଥିବା ଦେଖି ଉଦାସୀନ ହେଲ, ତାହାର ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା। ଏହି ଦୋଷରୁ ଏହି ଜନ୍ମରେ ସନ୍ତାନ ନାହିଁ, ଯଦିଓ ତୁମେ ଅନେକ ପୁଣ୍ୟରୁ ରାଜା ରାନୀ ହେଇଛ। ରାଜା ପଚାରିଲେ, “ଏବେ କେଉଁ ପୁଣ୍ୟ କଲେ ପୁଅ ହେବ?” ବ୍ୟାସ କହିଲେ, “ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ବସ୍ତ୍ର, କୁମ୍ଭ, ବୃଷ, ସୁନା ଦାନ କର, ପିଲାମାନେକୁ ଭୋଜନ ଦିଅ। ଗୌରୀ ନାମକ କନ୍ୟା ଦାନ କର, ପୁରାଣ ଶୁଣ। ଏହିପରି କଲେ ପୁଅ ହେବ ଓ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ ହେବ।” ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, “ରାଜା ବ୍ୟାସଙ୍କ କଥା ଅନୁସାରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦାନ କଲେ, ପୁରାଣ ଶୁଣିଲେ, ପାପ ମୁକ୍ତ ହେଲେ। ଏକ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ପୁଅ ହେଲା, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲା, ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ହେଲା, ଓ ରାଜବଂଶର ମୁଖ୍ୟ ହେଲା।” ସୁତ କହିଲେ, “ଏହି କଥା ଯେଉଁଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଶୁଣନ୍ତି କିମ୍ବା ଏହି ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯଦିଓ ନିରସନ୍ତାନ, ସନ୍ତାନ ପାଆନ୍ତି। ଯେଉଁ ନାରୀ ଏହି କଥା ଭକ୍ତିଭାବରେ ଶୁଣି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶାସ୍ତ୍ରାନୁସାରେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ଭଲ ପୁଅ ପାଆନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ସୁନା, ଚାନ୍ଦି, ବସ୍ତ୍ର, ଫୁଲ, ମାଳା, ଚନ୍ଦନ ପୁସ୍ତକକୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ ହୁଏ। ଏବଂ, ଯେଉଁ ମଣିଷ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ଅବିବେକରେ ଜଣେ ବାଳ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ମାରିଥିଲେ, ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପରେ ଦୁଷ୍ଟ ପୁଅ ପାଆନ୍ତି। ଏଠାରେ, ଶୌନକ ପଚାରିଲେ, “ହେ ସୁତ, କେଉଁ ପୁଣ୍ୟରୁ ବୈକୁଣ୍ଠ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ? ଦୟାକରି କୁହ, ତୁମର କଥା ସଂସାର ସାଗର ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବାର ନୌକା ସମାନ।