ପଦ୍ମ ପୁରାଣର ସ୍ବର୍ଗଖଣ୍ଡର ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଖାଦ୍ୟ ନିୟମ ବିଷୟରେ ମହାନ ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଇଛି। ଏଠାରେ କହାଯାଇଛି, ଚୋର, ନାସ୍ତିକ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଥିବା, ସୋମ ବିକ୍ରି କରିଥିବା ଏବଂ ବିଶେଷ କରି ଅପବିତ୍ର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପକାଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ କ୍ଷମା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସେହିପରି, ଯେଉଁ ଲୋକ ଜଣେ ନିଜ ଜୀବନ ସାଥୀଙ୍କ ପାଖରେ ପରାଜିତ, ଯାହାର ଜୀବନ ସାଥୀ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ସହ ଘରେ ଥାଏ, ତ୍ୟାଗ କରାଯାଇଥିବା, କଞ୍ଜୁଷ, ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ପାପୀ, ଦଳରେ ଖାଇଥିବା, ତଳୱାର ଉପରେ ଜୀବନ ନିର୍ବାହ କରିଥିବା, ଭୟଭୀତ କିମ୍ବା କାନ୍ଦୁଥିବା, ଅପମାନିତ କିମ୍ବା ନଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯେଉଁ ଲୋକ ବ୍ରହ୍ମାନ୍କୁ ଘୃଣା କରେ, ଦୁଷ୍ଟ ରୁଚି ଅଛି, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦାନ କରାଯାଇଥିବା, ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ, ଅନବଶ୍ୟକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପକାଯାଇଥିବା, ଶବରୁ ଆସିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ଚାରି ଚକୁ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ସନ୍ତାନ ନଥିବା ମହିଳା, ଅକୃତଜ୍ଞ, ବିଶେଷ କରି କାରିଗର, ଅସ୍ତ୍ର ବିକ୍ରି କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ମଦପାନ କରୁଥିବା, ଘଣ୍ଟି ବିକ୍ରି କରୁଥିବା, ଡାକ୍ତର, ଅନ୍ୟ ପାଇଁ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପାଦନ କରୁଥିବା, ଦାସ ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ପୁନର୍ବିବାହ କରିଥିବା ମହିଳା, ଅନ୍ୟର ଜୀବନ ସାଥୀ ପାଇଁ ଆଶା କରୁଥିବା, ଅପମାନିତ, ତ୍ୟାଗ କରାଯାଇଥିବା, କ୍ରୋଧ କିମ୍ବା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଯଦି ସଠିକ୍ ଶୁଦ୍ଧି ନାହିଁ, ତେବେ ସେଠାରେ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହି ଖାଦ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ପାପ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଥାଏ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ, ସେ ତାଙ୍କର ପାପରେ ଅଂଶୀ ହୁଏ; ଏହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ଅଂଶ ପରିବାର, ମିତ୍ର, ଗୋପାଳକ ଏବଂ ଯାନକୁ ଯାଏ। ଶୂଦ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଖାଦ୍ୟ ଦେଇପାରିବେ: ନିଜକୁ ଅପରିଚିତ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଇପାରିବା, ଅଭିନେତା, କୁମ୍ଭକାର, କ୍ଷେତ୍ର ଶ୍ରମିକ। ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକ ଅପରିଚୟ ଦେଖିଲେ ଦୂଧ ପାଖାଳ, ଘିଏରେ ପକାଯାଇଥିବା, ଗାଏର ଦୂଧ ଏବଂ ପିଠା ଖାଇପାରିବେ। ଶୂଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଇଯାଇଥିବା ତେଲ ପିଠା, ତେଲ, ବେଗୁନ, ଶାଗ, କୁସୁମ ଏବଂ ଭସ୍ମକ ଧାନ ଦ୍ୱିଜ ଲୋକ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବେ। ପ୍ୟାଜ, ରସୁଣ, ଜାତି ଖାଦ୍ୟ, ଚାରା, ଚାଗ, ଜଙ୍ଗଲି ଶୁଆ, ଉବା ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ଅମୃତ ମଧ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। କ୍ଷୀଣ ଏବଂ ଅପକ୍ବ କଳି, ତମାଳ ଫୁଲ, ପଳାଶ ଫୁଲ, ଲାଉ ମଧ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଉଦୁମ୍ବର ଫଳ ଏବଂ ଲାଉ ଫଳ ଦ୍ୱିଜ ଲୋକ ଖାଇଲେ ତାଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥା ହରାଯାଏ; କ୍ରିସର, ଚିତା ଖାଦ୍ୟ, ଦୁଧ ଭାତ, ମିଠା ପିଠା ଖାଇଥିବା ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦୁଃଖ ଭୋଗିଥାନ୍ତି। କଚ୍ଚା ମାଂସ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିଥିବା, ହବିଷ୍ୟ, ଯବ ଖିର, ମାଟିଫଳ ଏବଂ କଚ୍ଚା ମାଛ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ନିପା, କଉ, ଅଞ୍ଜିର ଗଛ, ତେଲ ଦିଆଯାଇଥିବା ପିଠା, ନିକାଳି ଘିଏ, ଜଙ୍ଗଲି ଧାନ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ରାତିରେ ତିଳ ଦହି ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍; ଦୁଧ ସହ ମତ୍ଥା ପିଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ନିଷିଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। କୀଟ ଦ୍ୱାରା ନଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ, ଅପବିତ୍ର ଖାଦ୍ୟ, ମାଟି ସଂଯୋଗ ହୋଇଥିବା, ପୋକା ଦ୍ୱାରା ଦୂଷିତ, ବନ୍ଧୁ ଦ୍ୱାରା ଭିଜାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। କୁକୁର ଘ୍ରାଣ କରିଥିବା, ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ପକାଯାଇଥିବା, ଚଣ୍ଡାଳ ଦେଖିଥିବା, ଋତୁମତୀ ମହିଳା ଘ୍ରାଣ କରିଥିବା, ତଳି ପଡ଼ିଥିବା ଗାଏ ଘ୍ରାଣ କରିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ଠିକ୍ ଭାବରେ ମିଶ୍ରିତ ନଥିବା, ବାସି, ଚିଟିଯାଇଥିବା, କାଉ, କୁକୁଡ଼ି, କୀଟ ଦ୍ୱାରା ଦୂଷିତ ଖାଦ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ଲୋକ ଘ୍ରାଣ କରିଥିବା, କୁଷ୍ଠ ରୋଗୀ ଛୁଇଯାଇଥିବା, ଋତୁମତୀ ଦେଇଥିବା, ଦୁଷ୍ଟ ମହିଳା ବା ରୋଗୀ ଦେଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ମେଳା କପଡ଼ା ବା ଅନ୍ୟଙ୍କ ଶ୍ରୀର ଉପରେ ଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଦେଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ମୃତ ଛାନ୍ଦି ଗାଏର ଦୂଧ, ଯେଉଁ ଡେଉଁ ବା ମେଉଁ ଦୁଧ ଦେଇନଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ମନୁ କହିଛନ୍ତି, ଡେଉଁ ଦୁଧ ବା ମେଉଁ ଦୁଧ ଯୁଗ ଦିନରେ ପିଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଦାନା, ହଂସ, ଜଳପକ୍ଷୀ, ଚିଲି, ଉଲା, ତିଆ, ତିଆପିଠା, ତିଆଚିତି ମାଂସ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଉଲା, ରକ୍ତ ହଂସ, ଚିଲି, ପେଉଁ, ପରା, ଚିଅଁ, ଗାଁ କୁକୁଡ଼ି ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ସିଂହ, ବାଘ, ବିଲେଇ, କୁକୁର, ସୁଆ, ଶିଆଳ, ବାନର, ଗଧା ମାଂସ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ସାପ, ଜଙ୍ଗଲି ଜନ୍ତୁ, ମୟୂର, ଅନ୍ୟ ଜଙ୍ଗଲି ପ୍ରାଣୀ, ଜଳ ଓ ଭୂମିରେ ବସୁଥିବା ପ୍ରାଣୀ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ଇଗୁଆନା, କାଚ୍ଛ, ଖରା, ଗଣ୍ଡମୂଳ, କଣ୍ଟାବାହା ଏହି ପାଞ୍ଚ ନଖୀ ପ୍ରାଣୀ ମାଂସ ମନୁ ଖାଇବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଛନ୍ତି। ଉପରକ୍ତ ମାଛ, ରୌରବ ପ୍ରାଣୀ ମାଂସ ଦେବତା ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବା ପରେ ଦ୍ୱିଜ ଖାଇପାରିବେ। ମୟୂର, ତିଆ, ପେଉଁ, ତିଆପିଠା, ଗୃଧ୍ର, କଉ, ମାଛ, ହଂସ, ତିଆ ଖାଦ୍ୟ ଅନୁମତି ଅଛି। ସଫରୀ ମାଛ, ସିଂହତୁଣ୍ଡ, ପାଠିନା, ରୋହିତା ମାଛ ଦ୍ୱିଜ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଇବା ଅନୁମତି ଅଛି। ଏହି ମାଛ ଏବଂ ପ୍ରାଣୀ ମାଂସ ଶୁଦ୍ଧି କରି ଦ୍ୱିଜ ଚାହିଲେ ଅନୁସାରେ ଖାଇପାରିବେ, ଜୀବନ ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଖାଇପାରିବେ। ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାର ମାଂସ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍; ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଥିବା ଲୋକ ଅପବିତ୍ର ନୁହେଁ, ଔଷଧ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ଅସମର୍ଥତା, ଆଜ୍ଞା, ବଳି ଦେବା ପାଇଁ ଖାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ। ଯଦି କେହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ବା ଦେବ କାର୍ଯ୍ୟରେ ମାଂସ ଖାଇବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରେ, ତେବେ ପ୍ରତି ଚୁଲରେ ଏକ ବର୍ଷ ନରକରେ ଯାଏ। ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜ ଲୋକ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା, ପିଇବାକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା, ଛୁଇବାକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ମଦ ଏବଂ ଏହି ନିଷିଦ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ ସମ୍ବଂଧରେ ନିୟମ ଅଛି।