ଏକ ସମୟର କଥା, ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଧର୍ମର ଗଭୀର ନିୟମ ଓ ଆଚରଣ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ଜାଣିଲେ, ଦୁଇଟି ସାଗର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଭୂମି ଛାଡ଼ି, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ଦ୍ୱିଜାତିମାନେ ବାସ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯେଉଁଠି କୃଷ୍ଣମୃଗ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ଚରେ, କିମ୍ବା ପବିତ୍ର ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନଦୀଗୁଡ଼ିକ ଅଛି, ସେଠି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବାସ କରିବା ଉଚିତ୍, କିନ୍ତୁ ନଦୀ ପାରରୁ ଅର୍ଧ କ୍ରୋଶ ଦୂରେ ରହିବା ଉଚିତ୍। ଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନ ପାଇଁ ଏହି ସ୍ଥାନ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟଠାରେ ବାସ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ବିରାନ ଗ୍ରାମର ସୀମାରେ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ପତିତ, ଚ୍ୟୁତ, ମିଶ୍ର ଜନ୍ମର ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ସଂଗତି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ମୂର୍ଖ, ଅହଂକାରୀ, ଅପର ଜନଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସହିତ ବସିଥିବା ଲୋକ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକେ ଶଯ୍ୟା, ଆସନ, ପଙ୍କ୍ତି, ବା ପାତ୍ର ଅଂଶୀଦାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ତାଳିର ଭୋଜନ ମିଶାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯଜ୍ଞ, ପାଠ, କୁଳ, ସହ ଭୋଜନ, ଏକାଠି ଅଧ୍ୟୟନ, ଏବଂ ଏକାଠି ଯଜ୍ଞ କରିବା—ଏହି ଏଗାରଟି ଦୋଷ ସଂଗମ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଏମିତି ସଂସ୍ପର୍ଶ ଦ୍ୱାରା ପାପ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ। ଏହିଠୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ସଂଗମରୁ ଦୂରେଇ ରହିବା ଉଚିତ୍। ଏକ ପଙ୍କ୍ତିରେ ବସିଲେ ଯଦି ସଂସ୍ପର୍ଶ ନହୁଏ, ତେବେ ଦୋଷ ନାହିଁ। ଅଗ୍ନି, ଭସ୍ମ, କିମ୍ବା ଜଳ ଦ୍ୱାରା ସୀମା ଚିହ୍ନଟ କଲେ ସଂଗମ ହୁଏନା। ଦ୍ୱାର, ସ୍ତମ୍ଭ, ପଥ ଦ୍ୱାରା ଏକ ପଙ୍କ୍ତି ଭାଗ ହୋଇଯାଏ। କୌଣସି ଶୁଷ୍କ ଶତ୍ରୁତା, ବିବାଦ, ବା ଅପବାଦ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅନ୍ୟଙ୍କ ଖେତରେ ଚରୁଥିବା ଗାଈକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଗୋସିପ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସହିତ ବାସ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିମ୍ବା କାହାରୋ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ଥାନକୁ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଚକ୍ର ବା ଇନ୍ଧ୍ରଧନୁ ବିବରଣୀ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଚନ୍ଦ୍ର ବା ସୁନା ବିଷୟରେ ଅନ୍ୟକୁ କୁହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅନେକଙ୍କ ସହିତ ବିବାଦ କରିବା, ବା ପରିବାରଜନଙ୍କ ସହିତ ବିରୋଧ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନିଜ ପ୍ରତି ଅପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପକ୍ଷ ବା ତାରା ଦିନ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା, ବିଧବା ବା ଅଶୁଚି ସହିତ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଦେବତା, ଗୁରୁ ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଯାହା ଦିଆଯାଏ, ତାହାର ବାଧା ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନିଜକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ବା ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବେଦ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବା ସଦା ବର୍ଜନୀୟ। ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦେବ, ଋଷି, ବେଦ ବା ତାଙ୍କ ଶୋଭାକୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ରେ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ। ସେମାନେ ରୌରବ ନାମକ ନରକରେ ଏକ ଶତ କୋଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗନ୍ତି। ଏପରି ନିନ୍ଦା ଶୁଣିଲେ ଉତ୍ତର ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାନ ଢାକି ଚୁପ୍ଚାପ୍ ଚାଲିଯିବା ଉଚିତ୍। କୌଣସି ଗୁପ୍ତ କଥା ଖୋଲିବା ବା ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ନିଜ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ବିବାଦ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଦ୍ୱିଜାତିମାନେ ପାପୀଙ୍କ ପାପ କିମ୍ବା ନିର୍ଦ୍ଦୋଷଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷତା ଘୋଷଣା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହା ସତ୍ୟର ସମାନ ଦୋଷ ଦିଏ; ମିଥ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଦୋଷୀ ହୁଏ। ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟାୟ ଅଭିଯୋଗ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପୁଅ, ଗାଈ ନଷ୍ଟ ହୁଏ; ଏହା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା, ମଦପାନ, ଚୋରି ବା ଗୁରୁପତ୍ନୀଗମନ ସମାନ ପାପ। ବୃଦ୍ଧମାନେ କହିଛନ୍ତି, ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ। କାରଣ ବିନା ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ବା ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅସ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଜଳ, ଛିଟାଯାଉଥିବା ବସ୍ତୁ, କିମ୍ବା ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଗୁପ୍ତ ବସ୍ତୁ ବା ଅଦୃଶ୍ୟ ପଛରେ ଯାଉଥିବାକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ନଗ୍ନ ନାରୀ ବା ପୁରୁଷ, ପେଶାବ, ପ୍ରମେହ, କିମ୍ବା ଯୌନ କ୍ରିୟା ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅଶୁଚି ବ୍ୟକ୍ତି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଗ୍ରହ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଖାଇବା ବେଳେ ବା ମୁଁହ ଢାକି କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ମୃତଦେହ ସଂସ୍ପର୍ଶ, କ୍ରୋଧିତ ଗୁରୁଙ୍କ ମୁଁହ, ତେଲ କିମ୍ବା ଜଳର ପ୍ରତିବିମ୍ବ, ଭୋଜନ ପଙ୍କ୍ତି ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବନ୍ଧନ ହୀନ ବ୍ୟକ୍ତି ବା ପାଗଳ ହାତୀ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଜନନୀ ସହିତ ଏକାଠି ଭୋଜନ କରିବା ବା ତାଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ବେଳେ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସ୍ତ୍ରୀ ଛିଙ୍କୁଥିବା, ଉଯାଉଥିବା, କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛାମତା ବସିଥିବା ବେଳେ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଜଳରେ ନିଜ ପ୍ରତିବିମ୍ବ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ସେଠି ଶୁଭ କିମ୍ବା ଅଶୁଭ ଯାହାହେଉ। ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଚାଲିଯିବା ବେଳେ ଉପରେ ଚଢ଼ିବା ବା ଉପରେ ଦଁଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଶୂଦ୍ରଙ୍କୁ ପକା ଭାତ, ପଖାଳ, ଦହି ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅବଶିଷ୍ଟ ମଧୁ, ଘୃତ, କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମରେ ରଖାଯାଇଥିବା ନୈବେଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ସେମାନଙ୍କୁ ବ୍ରତ କିମ୍ବା ଧର୍ମ ବିଷୟରେ କୁହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। କ୍ରୋଧ, ଦ୍ୱେଷ, କାମନା, ଲୋଭ, ଢଂଗ, ଧୂର୍ତ୍ତତା, ଇର୍ଷ୍ୟା, ଜ୍ଞାନ ନିନ୍ଦାରୁ ଦୂରେଇ ରହିବା ଉଚିତ୍। ଇର୍ଷ୍ୟା, ଅହଂକାର, ଦୁଃଖ, ମୋହ ବର୍ଜନୀୟ; କାହାକୁ କ୍ଷତି ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ପୁଅ ବା ଶିଷ୍ୟକୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଇପାରେ। ଅଧମଙ୍କ ସହିତ ସଂଗ କରିବା, ମନକୁ ଇଚ୍ଛାରେ ବିଲିନ କରିବା, ନିଜକୁ ଅପମାନ କରିବା ବା ଦୁଃଖ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଲୋଭରେ ପ୍ରଶଂସିତ ବ୍ୟକ୍ତି କିମ୍ବା ନିଜକୁ ଅପମାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ନଖରେ ଭୂମି ଖୁଁଦିବା ବା ବସିବା ବେଳେ ଭୂମି ଜାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ନଦୀକୁ ଅନ୍ୟ ନଦୀର ନାମରେ, ପାହାଡ଼କୁ ଅନ୍ୟ ପାହାଡ଼ର ନାମରେ ଡାକିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଘର ବା ଭୋଜନ ବେଳେ ସାଥୀକୁ ଛାଡ଼ି ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ନଗ୍ନ ଦେହରେ ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା, ଅତିରିକ୍ତ ଅଗ୍ନି ଚାରିଦିନା, ମୁଣ୍ଡ ଚିକିତ୍ସାର ତେଲ ଶରୀରକୁ ଲଗାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।