ଏକ ସମୟର କଥା, ବିଦ୍ୱାନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହିପରି ବିଧି-ନିଷେଧ ଓ ଆଚରଣ ନିୟମ ବିଷୟରେ ଉପଦେଶ ଦେଉଥିଲେ । ସେମାନେ କହିଲେ, ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହି ନିୟମ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଓ ପରଲୋକରେ ଦୁଇଠିଏ ନିନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କିମ୍ବା ବ୍ରତ ଠକେଇ ସହ କରାଯାଏ, ସେଠାରୁ ଲାଭ ଦାନବମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଏ । ଯେଉଁମାନେ ନିଜର ଚିହ୍ନ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଚିହ୍ନିତ ଲୋକଙ୍କ ଅବତାର ଧରି ଜୀବିକା ଚାଲାନ୍ତି, ଏବଂ ଚିହ୍ନିତ ଲୋକଙ୍କ ସମ୍ପତି ନେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ପଶୁ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଉଥିଲେ । ଏମିତି ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା, ଘନିଷ୍ଠତା ଗଠନ କରିବା, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ବସିବା କିମ୍ବା କଥା ହେବା ଚିରକାଳ ପତନ ଆଣେ, ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସାବଧାନରେ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ । ଦେବତାମାନେ କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିରୋଧ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଗୁରୁଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଦୋଷ ଦେବା ପାପ ଦେବତାଙ୍କ ବିରୋଧରେ କରାଯାଇଥିବା ପାପଠାରୁ ଶତକୋଟି ଗୁଣା ଅଧିକ । ଲୋକଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବା ଓ ନାସ୍ତିକତା ଏହିପରି ଦୋଷ ଶତକୋଟି ଗୁଣା ଅଧିକ ଭୟଙ୍କର । ଗାଈ, ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ, କୃଷି କିମ୍ବା ରାଜାଙ୍କ ସେବା ସହିତ ଯୋଗ ରଖିଲେ ପରିବାର ଉତ୍ସରୁ ଅପମାନ ହୁଏ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଧର୍ମ ଅଭାବ, ଅନୁଚିତ ଚରିତ୍ର, କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଅବହେଳା କିମ୍ବା ବେଦ ପାଠ ଛାଡ଼ିଲେ ପରିବାର ତଳକୁ ପଡ଼ିଯାଏ । ଏହିପରି ଅନୁଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ, ମିଥ୍ୟା, ପରସ୍ତ୍ରୀଗମନ କିମ୍ବା ଅନୁଚିତ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପରିବାର ଉତ୍ସରୁ ତଳକୁ ଯାଏ । ଯଦି ନିଜ ଉତ୍ସର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦିଯାଏ, କିମ୍ବା ଅବେଦଗ୍ୟାନୀ କିମ୍ବା ଅନ୍ତ୍ୟଜ ଲୋକଙ୍କୁ ଦାନ ଦିଯାଏ, ତେବେ ପରିବାର ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ୱର ହୁଏ । ଅନ୍ୟାୟ ଚରିତ୍ର ଥିବା ଅଞ୍ଚଳରେ ବାସ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅନେକ ରୋଗ ଥିବା ଗ୍ରାମରେ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଶୂଦ୍ର ଶାସିତ ରାଷ୍ଟ୍ର କିମ୍ବା ପାଖଣ୍ଡୀମାନେ ଥିବା ଏଲାକାରେ ବାସ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ହିମାଲୟ ଓ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟରେ, ପୂର୍ବରୁ ପଶ୍ଚିମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ଶୁଭ ଅଟେ । ଦୁଇ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟର ଭୂମି ବ୍ୟତୀତ ଦ୍ୱିଜାତିମାନେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ବାସ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯେଉଁଠାରେ କୃଷ୍ଣମୃଗ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ଘୁରୁଥାଏ କିମ୍ବା ପବିତ୍ର ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନଦୀ ଅଛି, ସେଠି ଦ୍ୱିଜାତିମାନେ ବସିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ନଦୀଘାଟରୁ ଅର୍ଧ କ୍ରୋଶ ଦୂରେ ରହିବା ଉଚିତ୍ । ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ପୁଣ୍ୟ ଲାଗି ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ତ୍ୟାଗ କରାଯାଇଥିବା ଗ୍ରାମ ଅନ୍ତରେ ବାସ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅପପତ୍ର, ଚଣ୍ଡାଳ କିମ୍ବା ମିଶ୍ର ଜନ୍ମ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ମିଶିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ମୂର୍ଖ, ଅଭିମାନୀ, ପରସ୍ତ୍ରୀଗାମୀ, ଏମିତି ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଏକେ ସଂସ୍ପର୍ଶ, ଶଯ୍ୟା, ଆସନ, ପଙ୍କ୍ତି କିମ୍ବା ପାତ୍ର ବା ଖାଦ୍ୟ ମିଶାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ବଳି, ଶିକ୍ଷା, କୁଳ, ସାଙ୍ଗରେ ଭୋଜନ, ପାଠ ଓ ଯଜ୍ଞ ସହଭାଗିତା—ଏହି ଏଗାରୋଟି କ୍ରିୟା ମିଶ୍ରଣର ଦୋଷ ଦେଖାଏ । ଏହିପରି ମିଶ୍ରଣ ଦ୍ୱାରା ପାପ ଏକ ଠାରୁ ଅନ୍ୟ ଠାରେ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ, ତେଣୁ ପ୍ରୟାସରେ ଏହାକୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍ । ଏକେ ପଙ୍କ୍ତିରେ ବସିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ସଂସ୍ପର୍ଶ ନ ହୁଏ, ତେବେ ଦୋଷ ନାହିଁ; ଛାର, ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ପାଣି ଦ୍ୱାରା ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ ମିଶ୍ରଣ ହୁଏ ନାହିଁ । ଦ୍ୱାର, ଖୁଟି, ରାସ୍ତା ଇତ୍ୟାଦି ଛଅଟି ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ପଙ୍କ୍ତି ଭାଗ ହୁଏ; ଶୁଷ୍କ ଶତ୍ରୁତା, ବିବାଦ କିମ୍ବା ନିନ୍ଦା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଅନ୍ୟର ଖେତରେ ଚରୁଥିବା ଗାଈକୁ ଦେଖେଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଗୋସିପ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସହିତ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିମ୍ବା କାହାର ଜୀବନ୍ତ ଅଙ୍ଗକୁ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ରୂପଧନୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ବଳୟ, ଚନ୍ଦ୍ର କିମ୍ବା ସୁନା ବିଷୟରେ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଅନେକ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ କିମ୍ବା ନିଜ ଆତ୍ମୀୟଙ୍କ ସହିତ ବିବାଦ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ନିଜ ପ୍ରତି ଅପ୍ରିୟ କିଛି କାହାକୁ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ତିଥି କିମ୍ବା ନକ୍ଷତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ବିଧବା କିମ୍ବା ଅଶୁଚିତ ନାରୀ ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଦେବତା, ଗୁରୁ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉଥିବା ଦାନ ବାଧା ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ନିଜକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା, ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ବେଦ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବାକୁ ସଦା ସାବଧାନ ରହିବା ଉଚିତ୍; ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦେବତା, ଋଷି, ବେଦ କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କ ଅଳଙ୍କାରର ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ । ସେମାନେ ଶତକୋଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୌରବ ନରକରେ ପଚିବେ । ଏପରି ନିନ୍ଦା ଶୁଣିଲେ କୌଣସି ଉତ୍ତର ନ ଦେଇ, ଚୁପ୍ଚାପ ରହିବା ଉଚିତ୍; କାନ ଢାକି ଦୂରେ ଚାଲିଯିବେ, ଏବଂ ନିନ୍ଦକଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଏକ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଅନ୍ୟଙ୍କ ଗୁପ୍ତ କଥା କିମ୍ବା ଦୋଷ ଖୋଲାସା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ନିଜ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ବିବାଦ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଦ୍ୱିଜାତି ଲୋକ ଅପରାଧୀଙ୍କ ଅପରାଧ କିମ୍ବା ନିର୍ଦ୍ଦୋଷଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷତା ଘୋଷଣା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ସତ୍ୟ ଓ ଅସତ୍ୟ ଦୁଇଟି ଦୋଷ ସମାନ; ଅସତ୍ୟ କହିଲେ ଦୋଷ ଲାଗେ । ଯେଉଁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଲୋକ ଅପରାଧୀ ଭାବେ ଅଭିଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ କାନ୍ଦି ନିଜ ସନ୍ତାନ ଓ ଗାଈମାନଙ୍କ ନଶ୍ୱର କରନ୍ତି; ଏହି ଦୋଷ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା, ମଦପାନ, ଚୋରି କିମ୍ବା ଗୁରୁପତ୍ନୀ ଗମନ ସମାନ ପାପ । ପ୍ରାଚୀନ ବୃଦ୍ଧମାନେ କହିଛନ୍ତି, ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ । କାରଣ ଛାଡ଼ି ସୂର୍ଯ୍ୟ ବା ଚନ୍ଦ୍ର ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଅସ୍ତମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ପାଣି, ଛିଟାଯାଉଥିବା ବସ୍ତୁ କିମ୍ବା ମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଲୁଚିଥିବା ବସ୍ତୁ କିମ୍ବା ଅଜଣା ପଛରେ ଯାଉଥିବା କିଛି ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ନଗ୍ନ ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ, ପେଶାବ, ପଖାନ୍ଡ, ଯୌନ କ୍ରିୟା କିମ୍ବା ଏହାର ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।