ଏକ ସମୟର କଥା, ଧର୍ମର ଗଭୀର ନୀତି ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଉଥିଲା। ଏଠାରେ କହାଯାଇଛି, ଯେଉଁମାନେ ବିଭିନ୍ନ ବର୍ଣ୍ଣର, ସେମାନଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଭାବରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ଉଚିତ। ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କର କୁଶଳ ଜାଣିବାକୁ, କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ବୈଶ୍ୟଙ୍କୁ ସମୃଦ୍ଧି, ଏବଂ ଶୂଦ୍ରଙ୍କୁ ସୁଖର ସମ୍ବନ୍ଧରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ଶିକ୍ଷକ, ପିତା, ବଡ଼ ଭାଇ, ବିପଦରେ ରକ୍ଷକ, ମାମା, ଶ୍ୱଶୁର, ମାମାଘର ପିତା ଏବଂ ବଡ଼ପିତା—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମାନବ ଜୀବନର ଗୁରୁ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ। ଏହିପରି, ବର୍ଣ୍ଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଚାଚା ମଧ୍ୟ ଗୁରୁ ଭାବେ ଗଣିତ। ମା, ମାମୀ, ଏବଂ ପିତାମା ଓ ମାମାଘର ପିତାଙ୍କର ମହିଳା ଆତ୍ମୀୟମାନେ, ଏମିତି ମା, ମାମୀ, ବଡ଼ମା, ବଡ଼ଦିଦି, ଏହି ସମସ୍ତ ମହିଳା ଗୁରୁ ଭାବେ ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚର। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମାତୃପକ୍ଷ ଓ ପିତୃପକ୍ଷ ଉଭୟରୁ ଗୁରୁ ଭାବେ ଜାଣିବା ଉଚିତ, ଓ ଦ୍ୱିଜାତିମାନେ ଏହା ଭଲଭାବେ ମନେ ରଖିବା ଚାହିଁଦି। ଏହି ଗୁରୁମାନେ ଯାହା କହନ୍ତି, ଯେଉଁ ଚିନ୍ତା, କଥା ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଗୁରୁମାନେ ଆସିଲେ, ଉଠି, ସମ୍ମାନ କରି, ହାତ ଜୋଡି ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ। ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ବସିବା କିମ୍ବା ନିଜ ଲାଭ ପାଇଁ ତାର୍କିକ ଚର୍ଚ୍ଚା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଜୀବନ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦ୍ୱେଷ ଭାବରେ କିଛି କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଯଦିଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣ ଥାଏ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦ୍ୱେଷ କରିଥିଲେ, ସେ ନିଚୁ ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚେ। ସମସ୍ତ ଗୁରୁମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ପାଞ୍ଚଜଣ ବିଶେଷ ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ। ଏମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ତିନିଜଣ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମା ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ—ଯିଏ ପାଳନ କରନ୍ତି, ଯିଏ ଜନ୍ମ ଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯିଏ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଛନ୍ତି। ବଡ଼ଭାଇ ଓ ସ୍ୱାମୀ—ଏହି ପାଞ୍ଚଜଣ ଗୁରୁ ଭାବେ ଗଣିତ। ସମସ୍ତ ଚେଷ୍ଟା କରି ଏମାନେ ଉପରେ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ, ଆବଶ୍ୟକ ପଡିଲେ ଜୀବନ ଦେଇ ମଧ୍ୟ। ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଧନ୍ୟତା ଚାହନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ପାଞ୍ଚଜଣଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଭାବେ ପୂଜିବେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପିତା ଓ ମା ଅବିକୃତ ଅଛନ୍ତି। ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁଅ ସମସ୍ତ କାମକୁ ଛାଡ଼ି, ତାଙ୍କୁ ନିବେଶିତ ରହିବା ଉଚିତ। ଯଦି ପିତା ଓ ମା ପୁଅଙ୍କର ଗୁଣରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ ସେ ପୁଅ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଲାଭ କରେ। ମା ପରି କେହି ଦେବତା ନାହାନ୍ତି, ପିତା ପରି କେହି ଗୁରୁ ନାହାନ୍ତି। ସେମାନେ ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରତିଦାନ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ସେମାନଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟ, ମନ, ଓ କଥାରେ ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କର ଅନୁମତି ବିନା କୌଣସି ଦାୟିତ୍ୱ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, କେବଳ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ, କିମ୍ବା ନିତ୍ୟ ଓ ନୈମିତ୍ତିକ କାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ୟତୀତ। ଏହି ଧର୍ମର ସାର ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଅନନ୍ତ ଫଳ ଦିଏ। ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ମାନ୍ୟ କରି, ଶିଷ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ଜ୍ଞାନର ଫଳ ଉପଭୋଗ କରେ। ଏହି ଭାବେ ଶିଷ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଉପଭୋଗ କରି, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। କିନ୍ତୁ ଯିଏ ବଡ଼ଭାଇଙ୍କୁ ପିତା ପରି ସମ୍ମାନ କରେ ନାହିଁ, ସେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାଏ। ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତ ଶ୍ୱାମୀ ସଦା ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ, ଏହା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ। ଏହି ଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ମାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସହଯୋଗ ପାଇଁ ସମ୍ମାନ ମିଳେ। ମାମା, ଚାଚା, ଶ୍ୱଶୁର, ଋତ୍ୱିଜ୍, ଓ ଶିକ୍ଷକ—ଏହିମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଉଠି ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣାଇ, "ମୁଁ ଏଠାରେ ଅଛି" ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ। ଯଦିଓ କୌଣସି ଦ୍ୱିଜ ଅପେକ୍ଷା କ୍ଷୁଦ୍ର, ତାଙ୍କୁ ନାମରେ ଡାକିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଧର୍ମଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତି "ମହୋଦୟ" ବା "ଭବତୀ" ବୋଲି ସମ୍ମାନ ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ, ପ୍ରଣାମ କରି ମୁଣ୍ଡ ନମାଇବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ଅନ୍ୟେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଧନ୍ୟତା ଚାହନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ସମ୍ମାନ ସହିତ ଅଭିବାଦନ କରିବା ଉଚିତ; କିନ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ଅନ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣମାନେକୁ ପ୍ରତିଉତ୍ତର ଦେଇ ଅଭିବାଦନ କରିବେ ନାହିଁ। ଯଦିଓ ସେମାନେ ଜ୍ଞାନ, କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିବେ। ସମାନ ବର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟରେ ଅଭିବାଦନ ହେବା ଉଚିତ; ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ଗୁରୁ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୁରୁ। ମହିଳାମାନେ ପାଇଁ ସ୍ୱାମୀ ଏକମାତ୍ର ଗୁରୁ; ଅତିଥି ସଦା ଗୁରୁ ଭାବେ ଗଣିତ। ଜ୍ଞାନ, କର୍ମ, ବୟସ, ଓ ଆତ୍ମୀୟତା—ଏହି ଚାରି, ଧନ ପଞ୍ଚମ। ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ସଦା ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ, ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଗ୍ରଗନ୍ୟ। ତିନି ବର୍ଣ୍ଣରେ ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନେ ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ। ଯେଉଁଠି ସେମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ—ଦଶମ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଥିବା ଏକ ଶୂଦ୍ର ମଧ୍ୟ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମହିଳା, ରାଜା କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ପଥ ଦେବା ଉଚିତ। ପ୍ରତିଦିନ ପ୍ରୟାସ କରି ଯେଉଁଠି ଯୋଗ୍ୟ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରୁ ଭିକ୍ଷା ଆଣି, ବୃଦ୍ଧ, କ୍ଷୀଣ, ରୋଗୀ ଓ ଦୁର୍ବଳଙ୍କୁ ଦିଆଯିବ। ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଦେଇ, ତାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ନିଜେ ଖାଇବା ଉଚିତ, ଓ ମନ, କଥାରେ ସଂଯମ ରଖିବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱିଜମାନେ ଉପବୀତ ପିନ୍ଧି ଶିଷ୍ୟ ପଛରେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବେ। ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମେ କ୍ଷତ୍ରିୟ, ତାପରେ ବୈଶ୍ୟ ଯିବେ। ମା, ବୋନ୍, କିମ୍ବା ମାମୀଘର ବୋନ୍ ଠାରୁ ପ୍ରଥମେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଅବମାନ କରିବେ ନାହିଁ। ସମାନ ବର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣର ଘର ଠାରୁ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ଉଚିତ, ଅପପତ୍ରିତ ମହିଳା ଛାଡ଼ି। ଯେଉଁମାନେ ବେଦୀୟ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ନୁହେଁ; ନିଜ କର୍ମରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଲୋକଠାରୁ ମାଗିବେ। ଶିଷ୍ୟ ପ୍ରତିଦିନ ଭିକ୍ଷା ଆଣିବେ, କିନ୍ତୁ ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ଘର ଓ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟଙ୍କଠାରୁ ନୁହେଁ। ଅନ୍ୟ ଘରରୁ କିଛି ମିଳିଲେ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଘରକୁ ଯିବେ ନାହିଁ; କିମ୍ବା ଉପରୋକ୍ତ ଲୋକ ନ ମିଳିଲେ ସମଗ୍ର ଗାଁ ଘର ଯିବେ। କଥାରେ ସଂଯମ ରଖି, ଚାରିପାଖେ ନ ଦେଖି, ଦୁର୍ନୀତି ଛାଡ଼ି ଆବଶ୍ୟକ ଭିକ୍ଷା ନେବେ। ସେ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ଖାଇବେ, ମନ ଏକାଗ୍ର ଓ ଶବ୍ଦ ସଂଯମିତ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଘର ଭିକ୍ଷା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବେ।