ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, କିଛି ରାକ୍ଷସୀମାନେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନମ୍ରତା ସହିତ ପଚାରିଲେ, "ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣ କେଉଁଠି କେଉଁଠି ପବିତ୍ର ସ୍ନାନ କରିଛନ୍ତି ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ। ସେସବୁ ତୀର୍ଥ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର, ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇପାରେ। ଆମେ ତ ତୀବ୍ର ତ୍ରୁଷ୍ଣା ଓ ଭୋକରେ କ୍ଷୁବ୍ଧ।" ତାହା ପ୍ରତିଉତ୍ତରରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, "ମୁଁ ଆବନ୍ତୀର ଆଶ୍ରମରୁ ହରିନଗରକୁ ଗଲି, ସେଠାରୁ ଡ୍ୱାରକାକୁ ଗଲି, ଯେଉଁଠାରେ ସୋମଉତ୍ପନ୍ନ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କଲି। ତା'ପରେ ସମୁଦ୍ରତଟର ପବିତ୍ର ପ୍ରଭାସକୁ ଗଲି, ସେଠାରୁ ସେତୁ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲି, ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର। ତା'ପରେ ମୁଁ ବହୁତ ପବିତ୍ର କିଷ୍କିନ୍ଧାକୁ ଆସିଲି, ଯେଉଁଠି ବାଲି, ବନରାଜା, ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଇଥିଲେ। ଏହିପରେ ମୁଁ ସରସ୍ୱତୀ ଓ ନର୍ମଦା ତଟର ମଠକୁ ଗଲି, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତେ ଭାରତୀଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି।" "ତା'ପରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ବେଣୀକୁ ପ୍ରବେଶ କଲି, ଏଠାରେ ମୁଁ ଶିବକାଞ୍ଚୀ ଓ ବିଷ୍ଣୁକାଞ୍ଚୀ ନଗର ଦେଖିଲି। ଏଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଜୀବ ଶିବ କିମ୍ବା ବିଷ୍ଣୁ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ସେଠାରୁ ଉତ୍କଳକୁ ଗଲି, ଯେଉଁଠି ହରି ଓ ଈଶ୍ୱର ବିରାଜିତ। ସେଠି ଭକ୍ତମାନେ ଚାରି ପୁରୁଷାର୍ଥ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଆଶା କରନ୍ତି। ମୁଁ ସଠିକ୍ ଉପଚାର ଓ ନିବେଦିତ ଭୋଗ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲି।" "ତାଙ୍କର କୃପା ପାଇଁ, ମୁଁ ଗଙ୍ଗା ଓ ସମୁଦ୍ର ସଙ୍ଗମକୁ ଗଲି, ଏଠାରେ ଦେବତା, ଋଷି ଓ ପିତୃମାନେ ପୂଜିତ ହେଲେ। ଯେଉଁଠି ଶତମୁଖୀ ଗଙ୍ଗା ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିଲେ, ସେଠାରେ ଗଲି; ଏବଂ ତା'ପରେ ଗୟାକୁ ଗଲି, ଯେଉଁଠି ନିୟମାନୁସାରେ ପିଣ୍ଡଦାନ କଲି। ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ତୁଳସୀ, ଚନ୍ଦନ ଏବଂ ଜଳ ଦେଇ ପୂଜା କଲି।" "ତା'ପରେ କୋଶଳ ଓ ସରୟୂ ତଟକୁ ଗଲି, ଯେଉଁଠି ବାୟୁ ଜଳ ବହନ କରେ। ସେଠି ସମସ୍ତଙ୍କ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଶୁଦ୍ଧ ହେଲି, ଏଠାରେ ଗୋପ୍ରତାର ନାମକ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହା ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ। ସେଠାରେ ନିୟମାନୁସାରେ ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଆଚାର କଲି।" "ଏହା ପରେ ମୁଁ କାଶୀ, ଉମାପତିଙ୍କ ରାଜଧାନୀକୁ ଗଲି। ସେଠି ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ଓ ବିନ୍ଦୁମାଧବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲି, ମଣିକର୍ଣ୍ଣିକା ଓ ଜ୍ଞାନକୁପରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ନାନ କଲି। ତିନି ରାତି ସେଠି ରହି, ପୁନି ପ୍ରୟାଗକୁ ଫେରିଲି, ଯେଉଁଠି ପୌଷ ଶୁକ୍ଳ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ପ୍ରଜାପତି ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତି।" "ମାଘ ମାସରେ ପ୍ରଭାତ ସ୍ନାନ କଲି, ତା'ପରେ ଗୋମତୀ ତଟର ନୈମିଷକୁ ଗଲି, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ବିଦ୍ୟମାନ। ସେଠାରୁ ମଥୁରାକୁ ଗଲି, ଯେଉଁଠି ବିଶ୍ରାନ୍ତି ନାମକ ସ୍ଥାନ ଅଛି।" "ତା'ଠାରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅସିକୁଣ୍ଡ ଅଛି; କୃଷ୍ଣଗଙ୍ଗା, ଧ୍ରୁବା, ଅକୃର, କେଶିକାଳିୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ତୀର୍ଥ ଅଛି। ଏଠି ଯମୁନା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ; ତାଙ୍କ ଦୁଇ କୂଳରେ ବାରଟି ଅତିଶୟ ଶ୍ରୀମୟ ବନ ଅଛି। ଏଠି ଦେବମାନେ ଚରଣ କରନ୍ତି, ଏଉଁଠି ସ୍ନାନ କଲେ ଓ ପାନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି।" "ଏହା ପରେ ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ହସ୍ତିନାପୁରକୁ ଗଲି, ଯେଉଁଠି ଗଙ୍ଗା, ନଦୀମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠା, ଶ୍ରୀପତିଙ୍କ ଚରଣକମଳରୁ ଉଦ୍ଭବ। ତା'ପରେ ହିମାଲୟ ଭୂମିରେ ଅବସ୍ଥିତ ନାରାୟଣଙ୍କ ନିବାସକୁ ଗଲି; ମାଧବଙ୍କୁ ଦେଖି କେଦାରକୁ ପହଞ୍ଚିଲି।" "ସେଠି ବିଶ୍ୱନାଥଙ୍କୁ ପୂଜି ଓ ହଂସ ଜଳ ପିଇ ଜହ୍ନବୀ ତଟର ପବିତ୍ର ହରିଦ୍ୱାରକୁ ଗଲି। ଏଠି ସ୍ନାନ କରି ପିତୃ, ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ପୂଜିତ ହେଲେ। ତା'ପରେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲି, ଯେଉଁଠି ପୂର୍ବ ସରସ୍ୱତୀ ବହେ।" "ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ ସହିତ ସମସ୍ତ ନିୟମିତ କାର୍ଯ୍ୟ କଲି, ଶ୍ରୀପତିଙ୍କ ଚରଣକମଳ ପୂଜି ପୁଷ୍କରକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲି। ଯାତ୍ରାପଥରେ ମୋ ବନ୍ଧୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବିମଳ, ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥରୁ ବ୍ରଜକୁ ଯାଉଥିଲେ, ସେ ମୋ ସହିତ ମିଶିଲେ। ସେ ମୋତେ ଆଉଥରେ ରାକ୍ଷସୀଙ୍କ ସ୍ଥାନକୁ ନେଇଗଲେ; ତା'ଠାରୁ ମୁଁ ଶକ୍ରପ୍ରସ୍ଥକୁ ଫେରିଲି, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।" "ସେଠି ଡ୍ୱାରକା ଅଛି, ଯାହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ; ଏଠି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମାନବ ରୂପେ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦେଖିଥିଲି। ମୁଁ ଓ ସେ, ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତିର ଲାଗି ସ୍ନାନ କଲୁ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କୃପାରେ ଆମେ ଭକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କଲୁ। ସେଠି ମୁଁ ହରିଙ୍କ ସ୍ୱର ଶୁଣିଲି, କିନ୍ତୁ ରୂପ ଦେଖିପାରିଲି ନାହିଁ; ଏଠାରୁ ଭକ୍ତି ଲାଭ କରି ପୁଷ୍କରକୁ ଗଲି।" "ଏହି ଡ୍ୱାରକା ତୀର୍ଥର ଜଳ, ଯାହା ମୋ ଜଳପାତ୍ରରେ ଅଛି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର। ମୁଁ ଏହି ରାତ୍ରିଚର ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହା ଘୋଷଣା କରୁଛି। ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଥିଲ, ମୁଁ ସେସବୁ କଥା ଏବେ କହିଦେଲି। ତୁମ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ଦେଖି ମୋ ହୃଦୟରେ କରୁଣା ଉଦ୍ଭବିଛି।" "କହ, ଆଜି ମୁଁ କ'ଣ କରିବି? ମୁଁ ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ ଅଛି। ଜ୍ଞାନ ଉଦ୍ଭବ ହେଉ—ଏମିତି କହି ସେ ତାଙ୍କୁ ଜଳ ଛିଟିଲେ।" ସେଇ ପବିତ୍ର ଜଳର ସଂସ୍ପର୍ଶରେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଓ କର୍ମ ସ୍ମରଣ କରି, ତୀବ୍ର ରାକ୍ଷସ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କଲେ। ଦିବ୍ୟ ଦେହ ଲାଭ କରି, ସପ୍ତମ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଆରୋହଣ କରି, ସେମାନେ ଅପ୍ସରା ହେଲେ ଓ ଦ୍ୱିଜ ଋଷିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।" ସେମାନେ କହିଲେ, "ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଡ୍ୱାରକା ଜଳର ସଂସ୍ପର୍ଶ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ରାକ୍ଷସ ଦେହରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଦେବଳୋକକୁ ଯାଉଛୁ। ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥରେ ଅବସ୍ଥିତ ଡ୍ୱାରକା ସର୍ବୋତ୍ତମ; ଏପରି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ତୀର୍ଥ ନାହିଁ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।" ନାରଦ କହିଲେ, "ଏଭଳି କହି ସେମାନେ ଦ୍ୱିଜଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ ଦିବ୍ୟ ରଥ ଚଢ଼ି ପୂର୍ବଦିଗକୁ ଚଲିଗଲେ।" "ହେ ରାଜନ୍, ଯମୁନା କୂଳରେ ଡ୍ୱାରକା ଅଛି; ଏହାର ମହାତ୍ମ୍ୟ ଶୁଣିଲେ ମାନବ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ। ଏହି ଗୁଣଗାନ କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ, ଶତ ବେଦବିଦ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇବା ସମାନ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।