ଓଡ଼ିଆ କଥା: ଏହିଭଳି, ମଦନଦେବଙ୍କୁ ଉପାହାସ କରି, ସେମାନେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ଯିଏ ସେମାନଙ୍କର ନିଜ ଧର୍ମ ଓ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ଉତ୍ତମତାକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ଏହି ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଜନନୀ ଅତି ଶୁଭା, ଯିଏ ଏହି ଲୋକରେ ମଦନଦେବଙ୍କୁ ଜୟ କରିଥିଲେ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ରାଜା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଆମକୁ ଉପାହାସ କରିଥିଲେ, ମଦନଦେବଙ୍କୁ ଜିତିଲେ, ଆମେ ଶବ୍ଦ ଓ ଚିନ୍ତାରେ ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମ କରିଥିଲୁ — ଏହା ଆମ ପାଇଁ ଲଜ୍ଜାର କଥା । ନାରଦ କହିଲେ: ଏହିପରି ଚିନ୍ତା କରି, ଅନେକ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଉପଦେଶ ଅନୁସରି, ନିଜ ଘରକୁ ଫେରି ଗଲେ । ତାପରେ କାମ୍ପିଲ୍ୟ ରାଜା, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଗାର୍ମେଣ୍ଟ୍ ଓ ଭୂଷଣ ଦେଇ, ଏକ ଉତ୍ତମ ଗୃହକୁ ପଠାଇଲେ । ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ, କାରୂଷ ରାଜା ଆସି, ସେନା ସହ କାମ୍ପିଲ୍ୟ ରାଜାଙ୍କର ସହରକୁ ଘେରି ଦେଲେ । ଦୁଇ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ କାମ୍ପିଲ୍ୟ ରାଜା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ସହର ଲୁଟି ନିଆଯିବା ସହ ସମସ୍ତ ବୀରମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ । ସେଇ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ବିଷ ପିଇ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ; କିନ୍ତୁ ଏହି ପାପ ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କଲେ ନାହିଁ । ଏହି ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମର ଫଳରେ, ଦୁର୍ନାମୀ ରାକ୍ଷସ ନାଗରରେ ଏହି ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସୀମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ସେଠାରେ, ସମସ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ହନୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଦୀ ହେଲେ, ଯେଉଁଠି ଝଣ୍ଡା ଲଗାଇଥିବା ରଥରେ ବିଜୟୀ ଦେବତା ଯଜ୍ଞରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲେ । ପୁନଃ, ଏହି ରାକ୍ଷସୀମାନେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଦେଖାଦେଲେ, ତୀବ୍ର ଭୋକ ଓ ତିଆରିରେ ପୀଡିତ, ଦେଖିବାରେ ମାନେ ଭୟ ହେଉଥିଲେ । ଏହି ଶବ୍ଦ ଓ ଚିନ୍ତାରେ କରାଯାଇଥିବା ପାପ ଫଳରେ, ସେମାନେ ଦୁଇ ଜନ୍ମ ପାଇଲେ, ରାକ୍ଷସୀମାନଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ମିଶି ଜନ୍ମ ନେଲେ । ଏହି ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମରେ, ରାଜା ଓ ଦୁଇ ସହର ନଷ୍ଟ ହେଲା; ଏହିପାଇଁ କେବେ ଅନ୍ୟଙ୍କର ପ୍ରିୟା ସହ ମିଶିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ମହାପ୍ରଭୁ, ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାପକୁ ଭୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ ପତିକୁ କେବେ ଶବ୍ଦ ଓ ଚିନ୍ତାରେ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ — ସେଉଁଠି ପତି ରୋଗୀ, ମୂଢ଼, ଦରିଦ୍ର କିମ୍ବା ଅନ୍ଧ ହେଉ । ଉଚ୍ଚ ଲାଭ ପାଇଁ ଏହି ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରିବା ଦରକାର । ମୁଁ ଏହି କଥା ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ତୁମକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି, ଶବ୍ଦ ଓ ଚିନ୍ତାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ପାପ, ଅନ୍ୟଙ୍କର ପ୍ରିୟା ପ୍ରତି ଭକ୍ତିର ଫଳ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥକୁ ଯାଇନଥିଲେ କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱାରକାରେ ଦେଖାଯାଇଥିଲେ । ଏକ ଜଳବିନ୍ଦୁ ତାଙ୍କ ଶରୀରରୁ ପଡିଲା, ସହର ଜନମାନେ ଚିତ୍କାର କଲେ; ଅନ୍ୟଙ୍କର ପ୍ରିୟା ପ୍ରତି ଭକ୍ତିରେ ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଅବସ୍ଥାକୁ ଯାଇ ମାଂସଭୋଜୀ ହେଲେ, ପରେ ମୁକ୍ତି ପାଇ ଦେବୀମାନେ ହେଲେ, ଦେବମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ । ଏହିପରି, ପଦ୍ମ ମହାପୁରାଣର ଉତ୍ତରଖଣ୍ଡରେ, କାଲିନ୍ଦୀର ମହାତ୍ମ୍ୟ ଅଂଶରେ, ଏହି ଚାପ୍ଟରଟି ଦ୍ୱାରକା ବର୍ଣ୍ନନା ନାମରେ ଲିଖାଯାଇଛି । ନାରଦ କହିଲେ: ଏହି ଶୁଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦ୍ୱାରକାକୁ ନେଇ ଆସି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଆସିଲେ; ପୁନଃ, ପ୍ରଭୁ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଚାହିଁ, ବୁଦ୍ଧିମାନେ ସ୍ନାନ କଲେ; ତାପରେ, ରାଜା, ଏକ ମେଘ ଭଳି ଗଭୀର ଶବ୍ଦ ଆକାଶରେ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିଲା । ଆକାଶବାଣୀ କହିଲା: ଶୁଣ, ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ହରିଙ୍କର ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ; ଏହି ତୀର୍ଥର କୃପାରେ, ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ହରି ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ପାଇବେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜଗତ ଅଜ୍ଞାନ ଓ ଭୟଙ୍କର ମୋହକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ । ନାରଦ କହିଲେ: ଏହି ଦେହହୀନ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏକାଉଁକୁ କହିଲେ, "ଏହା ହରିଙ୍କର କୃପା ।" ସେଠାରେ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ନାନ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତି ପାଇ, ସେମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଘୁଞ୍ଚି, ଏକାଉଁକୁ କହିଲେ । ଦୁଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ: ଯେପରି ଆମ ମିଳନ ପଥରେ ଅପେକ୍ଷାତୀତ ଭାବରେ ହେଲା, ଏହି ଭୂମିରେ ଗୃହ, ପତ୍ନୀ ଓ ଦିନ କ୍ଷଣିକ ଭାବରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ; ଏବେ, ବିଚ୍ଛେଦ ନିଶ୍ଚିତ, ପଥରେ ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କ ପରି । ଏହିପରି, ପତ୍ନୀ, ପୁତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସମୟର ଖେଳରେ ଅନୁସୂତି; ଏହି ଜଗତରେ ଶୁଭ କର୍ମ ବ୍ୟକ୍ତି ହେଉଛି, ଯିଏ ଏହି ମିଳନର ଅସ୍ଥାୟୀତ୍ୱକୁ ଜାଣି, ସଦା ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଶରଣ ନେଉଛି ଓ ପୂଜା କରେ । ନାରଦ କହିଲେ: ମୁଁ ମନେ ରଖିବି — ମୁଁ ତୁମର ଦାସ, ତୁମ ପାଦରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି । "ମୁଁ ଏକ ସନ୍ଦେଶ ପଠାଇବି," ବୋଲି କହି, ସେମାନେ ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ; ରାଜା, ଏବେ ତୁମେ ଶୁଣ, ବିମଳାଙ୍କର ମିତ୍ର ପ୍ରସଙ୍ଗରେ କଣ ଘଟିଲା । ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯାତ୍ରା କରିବା ସମୟରେ ରାକ୍ଷସୀମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ; ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏକ ଜଳହୀନ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ । ସେଠାରେ, ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମରେ ପୀଡିତ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଭୋକ ଓ ତିଆରିରେ ଅତିକ୍ରମିତ ରାକ୍ଷସୀମାନେ ଦୂରରୁ ପଥରେ ଚାଲୁଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦେଖିଲେ । ସେଠାରେ ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ତାଙ୍କ ହାତରେ ଜଳପାତ୍ର ଅଛି; ଏହି ରାକ୍ଷସୀମାନେ ଏକାଉଁକୁ କହିଲେ — "ଏକ ଯାତ୍ରୀ ଆସୁଛି, ହାତରେ ଜଳପାତ୍ର ଅଛି ।" "ସମ୍ଭବତଃ ଆମର ଭୋକ ଓ ତିଆରି କିଛି କମିବ; ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ଷିବା ଓ ହାତରେ ଯାହା ଅଛି ତାହା ପିବିବା ।" "ଆମେ ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ତିଆରି ଓ ଭୋକରେ ଅଛୁ; ଏହି ପାତ୍ର, ଜଳ ଓ ଆମର ତିଆରି—" ନାରଦ କହିଲେ: "ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଜଣେ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କ ଶରୀରରୁ ତାତିଲା ମାଂସ ଭକ୍ଷିବା ।" "ପରେ, ତାଙ୍କ ରକ୍ତ ପିଇ, ମୁଁ ଜୀବନ ଫେରାଇବି ।" ଅନ୍ୟ ଜଣେ କହିଲେ, "ଏହି ହାତୀମୁଖୀ କିତେ ପ୍ରମାଣର?" "ମୋ ଚିତାମୁଖ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ପିବା ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ ନାହିଁ ।" ଅନ୍ୟ ରଥଚକ୍ର ନାମକ ଜଣେ କହିଲେ, "ମୋ କଥା ଶୁଣ ।" "ମୁଁ ତାଙ୍କ ଅନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କଣ୍ଠ ଓ କମର ଭୂଷଣ ତିଆରିବି ।" ଅନ୍ୟ କହିଲେ, "ମୁଁ ତାଙ୍କ ଦାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଚୋପର ଖେଳ ପାଇଁ ଦାନ୍ତ ତିଆରିବି ।" "ସେ ଶୋଳ ଚୋପର ଖେଳରେ ନିପୁଣ ।" ଏପରି କଥା କହି, ସମସ୍ତେ ଦ୍ୱିଜନ୍ମାନେ ଉପରେ ଝପଟିଲେ । ବଡ଼ ମୁଁ ଖୋଲି, ଜିହ୍ବା ଲୁହି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବହୁ ଭାଜା ଭଳି ହାତ ଦେଖାଇ, ସେମାନେ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ; ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦେଖି, ଭୟରେ ଚିତ୍ତ ଭରିଗଲେ ।