ଏହି ଉତ୍କଳ ମହାପୁରାଣର କଥା ଏପରି, ଏକ ଅପରାଧର ଫଳରେ ଏକ ନାରୀ ତାହାର ପୂର୍ବ ଜୀବନରୁ ବିଦାୟ ନେଇ ଅଚଳ ଜୀବର ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲା; ଏହି ଅବସ୍ଥାରୁ ଅନେକ ଜନ୍ମ ପରେ ସେ ପଶୁ ହେଲା। ପଶୁ ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ ଏହି ନାରୀ ମାନବ ଜନ୍ମରେ ବିକଳ ଅବସ୍ଥାରେ ଆସିଲେ। ଏହିପରି ଅପରାଧର ଗତି ବୁଝି, ଜନମାନେ ଏପରି ଅପରାଧରୁ ପଛୁଆ ହେବାକୁ ଉଚିତ। ନାହିଁ ହେଲେ, ଦେହର ଶେଷରେ, ତେମେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବ; ମୋଠାରୁ ଶୁଭ ଚାହିଲେ, ଏଠି ପାଇବା ଯାଉନାହିଁ। ଅପରାଧ ଏକମାତ୍ର ଫଳ, ଯାହା ଲୋକଙ୍କର ପତନ ହୁଏ। ନାରଦ କହିଲେ, "ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ତାଙ୍କର ପତିମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଦେଖି, ସେମାନେ ଲଜ୍ଜାରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ, ବାତାସରେ ଦଳିଯାଇଥିବା ଲତା ପରି।" କିନ୍ତୁ ସେ ନାରୀମାନଙ୍କର ଅଗ୍ନିପରି ଅଗ୍ରହ, ମୁନିର ଶୀତଳ ଉପଦେଶରେ ଶାନ୍ତ ହେଇଗଲା। ସମସ୍ତେ ଉଠି, କାମଦେବଙ୍କୁ ଦୋଷ ଦେଲେ, ଯେଉଁ କାମଦେବଙ୍କର ଶକ୍ତି ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭ୍ରମିତ କରେ। ସେମାନେ କହିଲେ, "ଏହି ଦୁଷ୍ଟ କାମଦେବ ନିଜେ ଲଜ୍ଜା ପାଉ; ନାରୀମାନେ ଆନନ୍ଦ ପାଇବାକୁ ଜେଉଁ କାମଦେବକୁ ମାରିଥିଲେ, ସେ ନାରୀଗୁଣ ନଷ୍ଟ କରେ। ରୁକ୍ମିଣୀ, ଯାହାକୁ ସମସ୍ତ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ନାମକ ରାହୁ, ନାରୀମାନଙ୍କର ଗୁଣ ଭକ୍ଷ କରେ, ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।" "ଯଦି ସେ ଦେବମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କୁ ଆମେ ଦେଖିଲେ, ଆମର ଦୃଷ୍ଟିର ଅଗ୍ନିରେ ପୁଣି ତାଙ୍କୁ ଭସ୍ମ କରିଦେବା। ଯେଉଁ ବିଷ୍ଣୁ ନିଜେ ଆନନ୍ଦ ପାଇ ପ୍ରସ୍ନନ୍ନ ହୋଇ, ଏହି ପାପୀ କାମଦେବକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯେଉଁ ଶୋଳେ ହଜାର ନାରୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କଲେ, ଆମେ କଣ କହିବା?" ଏପରି କାମଦେବକୁ ନିନ୍ଦା କରି, ସେମାନେ ମୁନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ଯେଉଁ ମୁନି ତାଙ୍କର ଏବଂ ଅନ୍ୟ ନାରୀମାନଙ୍କର ଗୁଣକୁ ରକ୍ଷା କଲେ। "ସେ ମୁନିଙ୍କର ମାତା ଧନ୍ୟ, ଯେଉଁ ଜଗତରେ କାମଦେବଙ୍କୁ ଜିତିବାର ଶକ୍ତି ଦେଲେ, ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କର ଗୁଣକୁ ରକ୍ଷା କଲେ।" "ଆମେ ଲଜ୍ଜିତ, ରାଜାମାନେ ଆମକୁ ହସିଥିବା, ଆମେ କାମଦେବଙ୍କୁ ଜିତି, ଶବ୍ଦ ଓ ଚିନ୍ତାରେ ମହାପାପ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।" ନାରଦ କହିଲେ, "ଏପରି ଚିନ୍ତା କରି, ମୁନିଙ୍କର ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଅନେକ ନାରୀମାନେ ତାଙ୍କର ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।" ତାପରେ, କାମ୍ପିଲ୍ୟର ରାଜା ମୁନିଙ୍କୁ ଚାଲିବାକୁ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଭୂଷଣ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିଲେ। ଏହା ପରେ, କାରୁଷ ରାଜା ତାଙ୍କର ସେନା ନେଇ କାମ୍ପିଲ୍ୟ ରାଜାଙ୍କର ସହରକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଦୁଇ ପକ୍ଷରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ରାଜା ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ସହର ଲୁଟ ହେଲା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ବୀର ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ। ସେ ନାରୀମାନେ ବିଷ ଖାଇ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ, ଏହି ଅପରାଧର ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କଲେ ନାହିଁ। ଏହି ଅପରାଧର ଫଳରେ, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସୀ ହୋଇ, ଦୁର୍ନାମୀ ରାକ୍ଷସ ସହରରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏଠାରେ, ସେମାନେ ହନୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଦୀ ହେଲେ, ଯେଉଁ ନଗରର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆରେ ଯୁଦ୍ଧର ରଥରେ ବିଜୟୀ ଦେବତା ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ପୁଣି ଏହି ରାକ୍ଷସୀମାନେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଭୂକ୍ଷା ଓ ତ୍ରିଷ୍ଣାରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ଦେଖିଲେ ମାନେ ଭୟ ହୁଏ। ଏହି ଅପରାଧର ଫଳରେ, ଶବ୍ଦ ଓ ଚିନ୍ତାରେ କରା ଅପରାଧରୁ, ସେମାନେ ଦୁଇ ଜନ୍ମ ଲାଗି ରାକ୍ଷସୀମାନଙ୍କର ଗର୍ଭରେ ମିଶି ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହି ଅପରାଧରୁ, ରାଜା ଓ ଦୁଇ ସହର ନଷ୍ଟ ହେଲା; ଏହିପରି, ଅନ୍ୟର ପ୍ରିୟା ସହିତ ସଂଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହିପରି, ଯେଉଁ ନାରୀମାନେ ପାପକୁ ଭୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ନିଜ ପତିକୁ ଛାଡିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ—ସେ ଅସୁସ୍ଥ, ମୂଢ, ଦରିଦ୍ର, କିମ୍ବା ଦୃଷ୍ଟିହୀନ ହେଉ—ଶବ୍ଦ କିମ୍ବା ଚିନ୍ତାରେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ସେମାନେ ପରମ ଶୁଭ ଚାହନ୍ତି। ନାରଦ କହିଲେ, "ମୁଁ ଏହିପରି ଅପରାଧ ଓ ତାହାର ଫଳ ଏବଂ ଅନ୍ୟର ପ୍ରିୟା ପ୍ରତି ଅନୁରାଗର ଫଳ ସବୁ ଶିବିକୁ ବିସ୍ତୃତ କରି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି।" ଏହି ଶୁଦ୍ଧ ନାରୀମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥକୁ ଯାଇନାହିଁ, ଦ୍ୱାରକାରେ ଦେଖାଯାଇଛନ୍ତି—ତାଙ୍କ ଶରୀରରୁ ଏକ ଜଳବିନ୍ଦୁ ପଡିଲା, ସହରର ନାରୀମାନେ ଚିତ୍କାର କଲେ; ଅନ୍ୟର ପ୍ରିୟା ପ୍ରତି ଚିନ୍ତା ଓ ଶବ୍ଦରେ ଅନୁରାଗ ରଖିଥିବାରୁ, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ଅବସ୍ଥାରେ ମାଂସଭୋଜୀ ହେଲେ, ପରେ ମୁକ୍ତି ପାଇ ଦେବୀ ହେଲେ, ଦେବମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ। ଏହିପରି, ପଦ୍ମ ମହାପୁରାଣର ଉତ୍ତରଖଣ୍ଡରେ, କାଳିନ୍ଦୀର ମହିମା ବିବର୍ଣ୍ନ କରିଥିବା ଦ୍ୱାରକା ବର୍ଣ୍ନନା ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟ୍ଠାଉଣ୍ଡ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଅଛି। ନାରଦ କହିଲେ, "ଶୁଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଆଣି, ସେମାନେ ଏଠାକୁ ଆସିଲେ; ପୁଣି ଭଗବାନ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଚାହି, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ସ୍ନାନ କଲେ; ତେବେ ଏକ ମେଘପରି ଗମ୍ଭୀର ଶବ୍ଦ ଆକାଶରେ ଶୁଣାଗଲା।" ଆକାଶବାଣୀ କହିଲା, "ଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏହା ହରିଙ୍କର ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ; ଏହି ତୀର୍ଥର କୃପାରେ, ଦୁଇଜଣ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଲାଭ କରିବେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜଗତ ଅଜ୍ଞାନ ଓ ଭୟଙ୍କର ମୋହକୁ ଛାଡିଦିଏ।" ନାରଦ କହିଲେ, "ଏହି ଶରୀରହୀନ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏକାଉଁଠା ଅନ୍ୟକୁ କହିଲେ, 'ଏହା ହରିଙ୍କର କୃପା।'" ସେମାନେ ନିୟମାନୁସାରେ ସ୍ନାନ କରି, ହରିଙ୍କୁ ପରମ ଭକ୍ତି ଲାଭ କରି, ବନ୍ଦନା କରି, ଏକାଉଁଠା ଅନ୍ୟକୁ କହିଲେ। ଦୁଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, "ଯେପରି ଆମର ମିଳନ ଏ ପଥରେ ଅଘଟିତ ଘଟିଲା, ସେପରି ଏ ଭୂମିରେ ଘର, ସ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ଏହାର ସମସ୍ତ ଏକାଉଁଠା ଆସେ; ଏବେ ବିଚ୍ଛେଦ ନିଶ୍ଚିତ, ପଥର ଯାତ୍ରୀ ପରି।" "ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମଧ୍ୟ କାଳର ଖେଳକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି; ଏହି ଜଗତରେ ସେଇ ଲୋକ ଧନ୍ୟ, ଯେଉଁ ଏହି ସଂଗ ଅସ୍ଥାୟୀ ବୋଲି ଜାଣି, ସଦା ଭଗବାନଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଓ ପୂଜା କରନ୍ତି।" ନାରଦ କହିଲେ, "ମୁଁ ସ୍ମରଣ କରିବି—ମୁଁ ତୁମର ଦାସ, ତୁମର ପଦଯୁଗଳରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।" "ମୁଁ ଏକ ସନ୍ଦେଶ ପଠାଇବା ଉଚିତ," କହି, ସେମାନେ ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଏବେ, ରାଜା, ଏହି ବିମଳାଙ୍କର ସହେଳୀ ପ୍ରସଙ୍ଗ କଣ ଘଟିଲା ଶୁଣ। ରାକ୍ଷସୀମାନଙ୍କର ମୁକ୍ତି ତାଙ୍କର ଯାତ୍ରାରେ ଘଟିଲା; ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏକ ଜଳବିହୀନ ଅଞ୍ଚଳକୁ ପହଁଚିଲେ।