ନାରଦ କହିଲେ—ସେହି ସମୟରେ ନଗରବାସୀମାନେ ଏପରି କଥା ହେଉଥିବାବେଳେ, ସେଠାର ମହିଳାମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବସି, ଆପସରେ କଥା ହେଲେ। ସେହି ସମସ୍ତେ କହିଲେ—“ହେ ଦିନାଧିପତି, ଏହି ଶୋଭାମୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଆମ ମନ ଜଳରେ ଖିଲିଥିବା ପଦ୍ମ ପରି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ। ତାଙ୍କ ବିନା ଆମ ହୃଦୟ ଚନ୍ଦ୍ର ବିନା ପଦ୍ମ ପରି ଶୁଷ୍କ ହୋଇଯାଏ। ଆସ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏକଠି ହୋଇ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତାଙ୍କୁ ଧରି ନେଉ। ତାଙ୍କୁ କିଏ କିଛି କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଆମକୁ କିଏ କିଛି କରିପାରିବେ ନାହିଁ—ରାଜା କଣ କରିବେ?” ଏପରି ଉତ୍ସାହିତ ମହିଳାମାନେ, ଏହି କଥା କହି, ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଧରିନେଲେ। ସେମାନେ ନିଜ ପତିମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସାମ୍ନାରେ, ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ—“ହେ ଆମ ହୃଦୟନାଥ, ଆମ ଘରକୁ ଆସ, ଆମ ଆକାଂକ୍ଷା ପୂରଣ କର। ଦୟାକରି ଆମକୁ ଶୀଘ୍ର ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କର, ତୁମ ବିନା ଆମେ ରହିପାରିବୁ ନାହିଁ।” ସେମାନଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—“ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ପୁଅ, ତୁମେ ମୋର ମାଆ। ଘର ଛାଡ଼ି ଏପରି ଭ୍ରମଣ କାହିଁକି କରୁଛ? ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କର; ଏହା ଦ୍ୱାରା ଦୁଇଁ ଜଗତ ନିଶ୍ଚୟ ଲାଭ ହୁଏ। ପତିଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଷ୍ଣୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ସେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ଏଠାରେ କିଛି ଅଲଭ୍ୟ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ନାରୀ ପତିକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷ ସୁଖ ଚାହେ, ସେ ନିନ୍ଦାର ପାତ୍ର ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଦୁର୍ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ସେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପତିକୁ ଠକାନ୍ତି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଏହି ଦୁଃଖରେ ରହନ୍ତି। ପରେ ଏଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ, ସେ ଜଡ଼ ଜୀବର ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ସେଠାରୁ ଅନେକ ଜନ୍ମ ପରେ ପଶୁ ହୁଅନ୍ତି। ପରେ ମାନବ ଜନ୍ମ ମେଳେଲେ ବିକଳାଙ୍ଗ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି ପାପର ଗତି ଜାଣି, ଏହାରୁ ପଛେଇଯାଅ। ନଥିଲେ, ଶରୀର ଶେଷରେ ତୁମେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ। ମୋରୁ ସୁଖ ଆଶା କଲେ ଏଠି ମିଳିବ ନାହିଁ; କେବଳ ପାପ ହେବ, ଯାହା ଲୋକଙ୍କ ଅଧୋପତନର କାରଣ।” ନାରଦ କହିଲେ—ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଏହି ଉପଦେଶ ଏବଂ ପତିମାନଙ୍କ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଦେଖି, ମୁଖ୍ୟ ମହିଳାମାନେ ଲଜ୍ଜାରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ, ଯେପରି ଲତା ବାତାସରେ ଭୂମିକୁ ଛୁଏ। ସେହି ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଅସ୍ତ୍ରୀତାର ଅଗ୍ନି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଶୀତଳ ବାଣୀରେ ଶମିତ ହେଲା। ସମସ୍ତେ ଉଠି, କାମଦେବଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କଲେ, ଯାହା ଶକ୍ତି ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୋହିତ କରେ। ମହିଳାମାନେ କହିଲେ—“ଲଜ୍ଜା ହେଉ ଏହି ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ, ଯିଏ ଧର୍ମର ବୃକ୍ଷକୁ କାଟି ଦିଏ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ କାମଦେବଙ୍କୁ ମାରାଯାଇଥିଲେ, ଯିଏ ଚକ୍ଷୁଶୋଭା ବିଶିଷ୍ଟାଙ୍କ ପ୍ରିୟ। ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ କଥା କଣ କହିବୁ, ସମ୍ମାନିତା ଯାହାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ନାମକ ରାହୁ, ଯିଏ ନାରୀଧର୍ମ ଖାଇଯାଏ, ଜନ୍ମ ନେଲେ? ସେ ନିମ୍ନତମ ଦେବତା ଆମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପଡ଼ିଲେ, ଆମେ ପୁନି ତାଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟି ଅଗ୍ନିରେ ଭସ୍ମ କରିଦେବୁ, ହେ ଧ୍ୟାନନାଥ। ଯିଏ ଏହି ପାପୀଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ—ସେ ବିଷ୍ଣୁ, ଯିଏ ନିଜରେ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ଷୋଡଶସହସ୍ର ନାରୀପ୍ରେମୀ; ଆମ ବିଷୟରେ ଅଧିକ କଣ କହିବୁ?” ଏପରି କାମଦେବଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରି, ସେମାନେ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ଯିଏ ତାଙ୍କ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନାରୀଙ୍କ ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ—“ଧନ୍ୟ ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମାଆ, ଯିଏ କାମଜୟୀ ପୁତ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କଲେ। ଆମେ ଲଜ୍ଜିତ, ରାଜପରିବାର ଆମକୁ ହସେ, କାମଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଜିତ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମହାପାପ ହେଲା।” ନାରଦ କହିଲେ—ଏପରି ଚିନ୍ତା କରି, ସେହି ଅନେକ ମହିଳା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ନିଜ ଘରକୁ ପଛେଇଗଲେ। ଏହାପରେ କାମ୍ପିଲ୍ୟର ରାଜା, ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରି, ଏକ ଉଚିତ ଘରକୁ ପଠାଇଲେ, ଯିଏ ଆତ୍ମନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଥିଲେ। ତା’ପରେ, କାରୂଷ ଦେଶର ପ୍ରଭୁ ବଳୀୟାନ୍ ବେଳେ, ସେଠି ଆସି, ସେନାନ୍ତେ ସହିତ କାମ୍ପିଲ୍ୟର ରାଜାଙ୍କ ନଗରକୁ ଅଘାତ କଲେ। ଦୁଇଁ ଦଳ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; ସେଠି ରାଜା ହତ ହେଲେ, ସମଗ୍ର ନଗର ଲୁଟି ନେଯାଇଲା, ସମସ୍ତ ବୀରମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କଲେ। ଏହା ଦେଖି ସେହି ମହିଳାମାନେ ବିଷ ପିଇ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ସେହି ପାପ ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କଲେ ନାହିଁ। ସେହି ପାପ ଦ୍ୱାରା, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଦେହଧାରୀ, ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସୀମାନେ ଭୟଙ୍କର ନାମ ଧାରଣ କରି, ଏକ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସ ନଗରରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ମହିଳାଙ୍କୁ ହନୁମାନ, ସେହି ନଗରର ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତି, ଅଟକାଇ ରଖିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଜୟୀ, ଯଜ୍ଞପ୍ରିୟ ଭଗବାନ ଧ୍ୱଜାଂକିତ ରଥରେ ଥିଲେ। ପୁନି, ସେହି ରାକ୍ଷସୀମାନେ ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ, ଭୂକ୍ଷା ଓ ତୃଷ୍ଣାରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ଦୃଷ୍ଟିମାତ୍ରେ ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଏପରି କଥା, ପାପ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଦୁଇ ଜନ୍ମ ରାକ୍ଷସୀ ଜନ୍ମ ପାଇଲେ। ଏହି ପାପରେ ରାଜା ଓ ଦୁଇଁ ନଗର ନଶ୍ଟ ହେଲା; ତେଣୁ, ଅନ୍ୟର ପ୍ରିୟା ସହିତ କଦାପି ସମ୍ପର୍କ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯେଉଁ ନାରୀ ଶାସ୍ତ୍ର ଭୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ ପତି ଚାହେଁ ତାଙ୍କୁ ଶବ୍ଦ ଓ ମନରେ କଦାପି ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ—ସେ ଅସୁସ୍ଥ, ମୂଢ଼, ଦରିଦ୍ର, କିମ୍ବା ଅନ୍ଧ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ। ଏହିପରି କଥା ମୁଁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ତୁମକୁ କହିଲି, ଶବ୍ଦ ଓ ମନର ପାପ, ଅନ୍ୟର ପ୍ରିୟା ପ୍ରତି ଆସକ୍ତିର ଫଳ, ଏହି ସବୁ ଶିବି, ତୁମକୁ ଖୋଲାସା କରିଲି। ଯେଉଁ ପବିତ୍ର ମହିଳାମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥକୁ ଯାଇନଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରକାରେ ଦେଖାଯାଏ—ଏକ ଜଳବିନ୍ଦୁ ତାଙ୍କ ଦେହରୁ ପଡ଼ିଲାବେଳେ ନଗରମହିଳାମାନେ ଚିତ୍କାର କଲେ; ଅନ୍ୟର ପ୍ରିୟା ପ୍ରତି ଭାବନା ଓ ଶବ୍ଦରେ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ମାଂସଭୋଜୀ ହେଲେ, ପରେ ମୁକ୍ତି ମିଳି ଦେବୀ ହୋଇ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ। ଏହିପରି, ପଦ୍ମପୁରାଣର ଉତ୍ତରଖଣ୍ଡର କାଲିନ୍ଦୀମାହାତ୍ମ୍ୟରେ, ଏହି ଦ୍ୱାରକାବର୍ଣ୍ଣନ ନାମକ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।