ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଛି—ବ୍ରାହ୍ମଣଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ସଂଗତି ଘରେ ବସିଥିବା ଗୃହସ୍ଥଙ୍କ ଦୁଃଖ ଓ ମହାପାପକୁ ଦୂର କରିଦିଏ। ଏମିତି ସଜ୍ଜନଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ରହିଲେ, ଜନ୍ମରୁ ସଞ୍ଚିତ ସମସ୍ତ ପାପ ମାତ୍ର ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଏଠି ସଂକଳିତ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୃହସ୍ଥ ଯେତେ ପାପ କରିଥାଏ, ତାହା ମଧ୍ୟ ଏକ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ଗୋଟିଏ ରାତି ରୁହିଲେ ଦଗ୍ଧ କରିଦିଏ। ଏହି ମହତ୍ଵପୂର୍ଣ୍ଣ ପୁଣ୍ୟ ଭାଇକୁ ଦେଇଦିଅ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ନରକରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବ। ଏହି ଶୁଭ ସନ୍ଦେଶ ଶୁଣି, ସେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଭାଇକୁ ପୁଣ୍ୟ ଦାନ କଲେ। ଭାଇ ଖୁସି ହୃଦୟରେ ନରକ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ। ଦେବତାମାନେ ଫୁଲ ବର୍ଷା କରି ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ କଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଲେ। ଦୂତ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ପୁନଃ ତାଙ୍କର ଆଗମନ ପଥେ ଫେରିଗଲେ। ଦେବଦୂତଙ୍କ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରସମ୍ମତ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ବୈଶ୍ୟପୁତ୍ର ନିଜ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇ ଭାଇଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ ଏବଂ ଦୁଇଁଜଣେ ଏକାସାଥି ସ୍ୱର୍ଗରେ ଲୋକପତିଙ୍କ ଉତ୍ତମ ଲୋକକୁ ଚାଲିଗଲେ। ରାଜବଂଶୀ ଯିଏ ଏହି ଚରିତ୍ର ପଢ଼ିବେ କିମ୍ବା ଶୁଣିବେ, ସେ ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ଫଳ ଲାଭ କରିବେ ଏବଂ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ। ତାପରେ, ନାରଦ କୁହିଲେ—ହେ ରାଜନ୍, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ସୁଗନ୍ଧାକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍। ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ଶୁଧ ହୁଏ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ। ପରେ ରୁଦ୍ରାବର୍ତକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍, ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ ସ୍ଥାନ ମିଳେ। ଗଙ୍ଗା ଓ ସରସ୍ୱତୀ ସଙ୍ଗମରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। କର୍ଣ୍ଣସରୋବରେ ସ୍ନାନ କରି ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ଦୁଷ୍ଟ ଗତି ହୁଏନାହିଁ, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ସଉଭାଗ୍ୟ ମିଳେ। ପରେ କୁବ୍ଜାମ୍ରକକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍, ଏଠାରେ ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ଫଳ ମିଳି ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ ହୁଏ। ରାଜା ଅରୁନ୍ଧତୀବନକୁ ଯାଇ, ସାମୁଦ୍ରକକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ତିନି ରାତି ଉପବାସ କଲେ, ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ଫଳ ଲାଭ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ। ପରେ ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍, ଏଠାରେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ, ଏବଂ ଯମୁନା ମୂଳକୁ ପହଞ୍ଚି, ତାହାର ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଦର୍ଭୀସଂକ୍ରମଣ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ। ସିନ୍ଧୁ ମୂଳକୁ ଯାଇ, ସିଦ୍ଧ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ବସନ୍ତି, ସେଠାରେ ପାଞ୍ଚ ରାତି ରହି ବହୁ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ତାପରେ ଦୁର୍ଲଭ ଦେବୀଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କରି, ଅଶ୍ୱମେଧ ଫଳ ଏବଂ ଉଶନାସ ପଥ ଲାଭ କରିବେ। ଋଷିକୁଳ୍ୟା ଓ ବସିଷ୍ଠକୁ ଯିବା ପରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଜାତି ଓ ଦ୍ୱିଜାତିମାନେ ଯାନ୍ତି, ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଋଷିମଣ୍ଡଳର ଲୋକ ଲାଭ କରିବେ। ଏଠାରେ ଏକ ମାସ କେବଳ ଶାକ ଭୋଜନ କରି ରହିଲେ, ଭୃଗୁତୁଙ୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚି, ଵାଜିମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଲାଭ ହୁଏ। ବୀରପ୍ରମୋକ୍ଷକୁ ଯାଇଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ, କାର୍ତ୍ତିକ ଓ ମାଘରେ ଦୁର୍ଲଭ ତୀର୍ଥରେ ଯିବା ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଓ ଅତିରାତ୍ର ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ। ସଂଧ୍ୟା ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି, ତାହାର ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ ହୁଏ। ମହାଆଶ୍ରମରେ ଏକ ରାତି ରହିଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ। ଏଠାରେ ଦିନକୁ ଏକଥର ଉପବାସ କଲେ ଧନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ସହିତ ବାସ କରିଥାନ୍ତି, ଏବଂ ଏକ ମାସ ଛଅଥର ଉପବାସ କଲେ, ପୂର୍ବାପର ଦଶ ପିତୃଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥାନ୍ତି। ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନ କଲେ, ସମସ୍ତ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ନିଷ୍ପାଦନ ହୋଇଯାଏ, ମୃତ୍ୟୁ ନେଇ କେବେ ଦୁଃଖ ହୁଏନାହିଁ, ଏବଂ ପାପରୁ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ ଅନେକ ଧନ ଲାଭ କରିଥାନ୍ତି। ପରେ ବେତସିକାକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍, ଏଠି ପିତୃମାନେ ସମ୍ମାନିତ କରନ୍ତି, ଏଠାରେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଫଳ ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅବସ୍ଥା ଲାଭ ହୁଏ। ସୁନ୍ଦରିକାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସିଦ୍ଧମାନେ ବସନ୍ତି, ସେ ଶୋଭାଶାଳୀ ଓ ଚିରନ୍ତନ ଲାଭ କରିଥାନ୍ତି। ବ୍ରାହ୍ମଣିକାକୁ ଯିବା ସଂଯମୀ ଜନ, ପଦ୍ମବର୍ଣ୍ଣ ଯାନରେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି। ତାପରେ ନୈମିଷାରଣ୍ୟକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍, ଏଠି ଦ୍ୱିଜମାନେ ବସନ୍ତି ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା ସଦା ଦେବଗଣ ସହିତ ରହନ୍ତି। ଏହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଲେ ଅର୍ଧ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ଯିଏ ପ୍ରବେଶ କରେ ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ। ଏହିପରି, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—"ମୁଁ ଶ୍ରୁତିରେ କାଶୀର ମହିମା କୁ ଅଳ୍ପରେ ଶୁଣିଛି, ଏବେ ଏହାକୁ ସବିଶେଷ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ।" ତେବେ ନାରଦ କହିଲେ—"ମୁଁ ଏଠାରେ ଏକ ପୁରାତନ କାହାଣୀ କହିବି, ଯାହା କାଶୀର ମହିମା ଉପରେ ଆଧାରିତ। ଏହି କାହାଣୀ ଶୁଣିଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏକଦା ମେରୁ ପର୍ବତ ଶିଖରରେ ଦେବତାମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା ଦେବୀ, ତ୍ରିପୁରାରି ମହାଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—"ହେ ଦେବଦେବ, ଭକ୍ତଙ୍କ ଦୁଃଖ ନାଶକ, କିପରି ଜନ ଶୀଘ୍ର ତୁମକୁ ଦର୍ଶନ କରିପାରିବେ? ସାଂଖ୍ୟଯୋଗ, ଧ୍ୟାନ, କର୍ମଯୋଗ, ବେଦିକ କ୍ରିୟା—ଏହି ସବୁ ବିଶ୍ୱରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରୟାସପୂର୍ଣ୍ଣ। କେଉଁପରି ଉପାୟରେ ସୂକ୍ଷ୍ମ ପ୍ରଭୁ ଯୋଗୀ, କର୍ମୀ ଓ ସମସ୍ତ ଶାନ୍ତମନ ଜୀବମାନେ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି? ଏହି ଗୁପ୍ତତମ ଜ୍ଞାନ, ଯାହା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସେବନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ଅଗ୍ନିର ତାପ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା ଏହି ତତ୍ତ୍ୱ କୁହ।" ତାହାପରେ ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—"ଏହି ଜ୍ଞାନ ଏଠି କୁହିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ଏହା ଅଜ୍ଞାନୀମାନେ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି। ତଥାପି, ମୁଁ ତୁମକୁ ସତ୍ୟ କହିବି, ଯାହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଋଷିମାନେ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି।