ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଥାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି ଯେ, ସେମାନେ ଯେଉଁଠି ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ହସମୁଖ, ପରାକ୍ରମୀ ଓ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅବରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସ୍ଵଳ୍ପ ନ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧରେ ପଡ଼ନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଗତି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପଥରେ ହୁଏ। ଏହିପରି ଭାବେ, ଯେଉଁ ବୈଶ୍ୟମାନେ ନିରାଶ୍ରୟ, ନାରୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଶରଣାଗତଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜ ପ୍ରାଣ ଦେଇଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ କଦାଚିତ୍ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ପଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ। ଯେଉଁ ବୈଶ୍ୟମାନେ ସଦା ଅପାଙ୍ଗ, ଅନ୍ଧ, ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ, ରୋଗୀ, ନିରାଶ୍ରୟ ଓ ଦରିଦ୍ରଙ୍କ ସେବା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ଵର୍ଗରେ ଅନନ୍ଦ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଏକ ଦଳିଥିବା ଗାୟକୁ କିମ୍ବା ରୋଗଗ୍ରସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଗାୟଙ୍କୁ ଚାରା ଦେଇ ସେବା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପ୍ରୟାସରେ ଗାୟମାନେ ଉତ୍ତମ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ଵର୍ଗରେ ବସନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ତରଳ ଜଳ ପାଇଁ ଗାୟ ପାଇଁ ଏକ ଛୋଟ ଗଡ଼ି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯମଲୋକ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ, ସ୍ଵର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅଗ୍ନି, ଦେବ, ଗୁରୁ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ଵର୍ଗ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ। ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ଜଳାଶୟ, ପୋଖରୀ, ଝିଲି ଅଛି, ଯେଉଁଠି ଜଳଚର ଓ ସ୍ଥଳଚର ପ୍ରାଣୀମାନେ ଇଚ୍ଛାମତେ ପାନ କରନ୍ତି, ସେଠାରେ ଅନନ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ଅଛି। ଯେଉଁ ଲୋକ ସଦା ଦାନରେ ଲଗ୍ନ, ସେଉଁଠି ଜଣେ ଜଣେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଏବଂ ଯେତେ ପ୍ରାଣୀ ଜଳ ପିଏ, ସେତେ ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ବଢ଼ିଯାଏ। ଏହିପରି ଧର୍ମପରାୟଣ ମନିଷ୍ୟ ପାଇଁ ସ୍ଵର୍ଗ ଅକ୍ଷୟ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ, କାରଣ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଜଳରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି। ଦୈନିକ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ପାପୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ବୈଶ୍ୟମାନେ ପ୍ରଭାତ ସ୍ନାନ କଲେ ବାହ୍ୟ ଓ ଅନ୍ତର ପାପ ଦୂର ହୁଏ। ପ୍ରଭାତ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ନାନ ବିନା ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଶୁଚି ଖାଉଛନ୍ତି। ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ପିତୃ ଓ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପୀ ଓ ଅଶୁଚି ହୁଅନ୍ତି। ସ୍ନାନ ନ କରିଥିବା ଲୋକ ନରକର ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି, କୀଟ ପ୍ରାୟ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ପବିତ୍ର ତିଥିରେ ନଦୀ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ଲୋକ ଏ ସବୁ ଦୁଃଖ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ। ଏମିତି ଲୋକମାନେ ନ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି, ନ ବିପରୀତ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି; ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ଵପ୍ନ, କୁବିଚାର ଓ ବନ୍ଧ୍ୟତା ସେମାନେ ଭୋଗ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ପ୍ରଭାତ ସ୍ନାନ କରି ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନେ ତିଳ, ତିଳପାତ୍ର ଓ ତିଳ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ତିଳ ଓ ଭୂମି, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ, ଗାୟ ଦାନ କଲେ ଲୋକମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଦେଇ ଯମପୁରୀକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ; ସେମାନେ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଯାଇ ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ। ଶୁଭ ତିଥି ଓ ସଂଧିକାଳରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକମାନେ ସ୍ନାନ କରି ଯାହା କିଛି ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କଦାଚିତ୍ ଅଶୁଭ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ; ଦାତାମାନେ କଠିନ ରୌରବ ମାର୍ଗରେ ଚାଲନ୍ତି ନାହିଁ, ଏହି ଲୋକରେ ଦରିଦ୍ର କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଉନ୍ତି ନାହିଁ। ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ସଦା ସତ୍ୟ କହନ୍ତି, ମୌନ ରହନ୍ତି, ମିଷ୍ଟ ଭାଷଣ କରନ୍ତି, କ୍ରୋଧ ରହିତ, ଶିଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର, ଅତିକଥା ନ କରିବା ଓ ଇର୍ଷ୍ୟା ରହିତ, ସେମାନେ ନରକ ଦୁଃଖ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଦାନଶୀଳ, ସଦା କରୁଣାମୟ, ଗୁପ୍ତ ଧର୍ମର ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କର ଗୁଣ କହନ୍ତି, ସେମାନେ କଦାଚିତ୍ ଅନ୍ୟଙ୍କର ଜିନିଷ ଚିନ୍ତା ମଧ୍ୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏମିତି ଲୋକମାନେ ନରକ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, କପଟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପାପୀଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଖରାପ, ସୃଷ୍ଟିର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନରକରେ ତାପିତ ହୁଅନ୍ତି। କଠୋର ଭାଷା କହିଥିବା ଲୋକ ନିଶ୍ଚିତ ନରକ ଗତି, ଏବଂ ସେମାନେ ପୁଣି ବିପତ୍ତିରେ ପଡ଼ନ୍ତି। ଅକୃତଘ୍ନ ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ; ତାହାକୁ ତୀବ୍ର ଦୁଃଖ ନରକରେ ଭୋଗ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ। ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ଇଛା ଜୟ କରିଥିବା ଲୋକ ଯମଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି ନାହିଁ। ତୀର୍ଥରେ କଦାଚିତ୍ ପାପ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ତୀର୍ଥ ଉପରେ ଜୀବିକା ଚଲାଇବା, ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଓ ଧର୍ମ ବିକ୍ରୟ କରିବା ତ୍ୟାଜ୍ୟ। ତୀର୍ଥରେ କୃତ ପାପ ଓ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଦୁର୍ଲଙ୍ଘ୍ୟ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ନରକକୁ ନେଇଯାଏ। ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ଏକବାର ସ୍ନାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଶିଵଙ୍କ ପାର୍ବତୀ ଝିଅଙ୍କ ଜଳରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିଲେ, ଅନେକ ପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି ନାହିଁ। ବ୍ରତ, ଦାନ, ତପ, ଯଜ୍ଞ ଓ ଅନ୍ୟ ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଗଙ୍ଗା ଜଳର ଏକବିନ୍ଦୁ ସ୍ପର୍ଶ ସମାନ ନୁହେଁ। ଯେଉଁ ନିଚ ଲୋକ ଗଙ୍ଗାକୁ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥ ସମାନ କହେ, ସେ ଭୟଙ୍କର ରୌରବ ନରକକୁ ଯାଏ। ଗଙ୍ଗା ଜଳ ଯାହାକୁ ମହେଶ୍ଵର ମୁଣ୍ଡରେ ଧରିଥିଲେ, ତାହା ଜଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧର୍ମର ସାର, ବୈକୁଣ୍ଠଙ୍କ ପଦପଦ୍ମର ତୁଳସୀ। ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନିରାକାର ବ୍ରହ୍ମ, ପ୍ରକୃତିର ଉପରେ; ବିଶ୍ୱରେ କିଛି ଏହା ସମାନ କିପରି ହେବ? ଯେଉଁମାନେ ଶତ ଯୋଜନ ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ 'ଗଙ୍ଗା ଗଙ୍ଗା' ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି ନାହିଁ; ଏହା ସମାନ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ, ଯାହା ତୁରନ୍ତ ନରକ ଫଳକୁ ଦହିଦିଏ। ଏହିପରି ଦେଖି, ଲୋକମାନେ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ୍ ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ। ଗୃହସ୍ଥ ଯଦି ଦାନ ଗ୍ରହଣ ତ୍ୟାଗ କରିଥାଏ, ତେବେ ସେ ଆକାଶର ତାରା ପରି ଅଦ୍ଭୁତ ଜ୍ଵଳନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଗାୟକୁ କାଦରୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି, ରୋଗୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଗୋଶାଳାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଆକାଶର ତାରା ପରି ଜ୍ଵଳନ୍ତି; ପ୍ରାଣାୟାମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିଲେ, ସେମାନେ ଯମଲୋକ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦୁଷ୍ଟମାନେ ମଧ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି। ପ୍ରତିଦିନ ସୋଳ ଥର ପ୍ରାଣାୟାମ କଲେ, ଏହା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତାକୁ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର କରିଦିଏ।