ସେ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ଗୀତର ସ୍ୱର ଓ ରାଗର ମଧୁର ଧ୍ୱନି ଶୁଣାଇଲେ, ସହରର ସମସ୍ତ ମହିଳାମାନେ ଗୃହକାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ି ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଗଲେ। ତାଙ୍କର ଆକୃତି ଓ ଗୀତର ମାୟାରେ ମୋହିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ଅପାର କାମାସକ୍ତିକୁ ସହିପାରିଲେ ନାହିଁ; ସଜୀବ ଭାବେ ଗୀତ ଶୁଣିବା ସହିତ, ସେମାନେ ନିଜେକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେଉଛନ୍ତି ସେଇ, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ମନକୁ ସରସ୍ୱତୀପାଇଁ ଆକୃଷ୍ଟ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଶିବଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଅର୍ଧ ଶରୀର ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଦେବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଶିବ ଛାଡ଼ି, ଏହି ଜଗତରେ କେହି ହେଉନାହୁଁ, ସେଉଁଠି କେତେ ନିୟମିତ ବା ଜ୍ଞାନୀ ହେଉନ୍ତୁ, କାମଦେବଙ୍କୁ ଜିତିପାରିନାହାନ୍ତି; ମହିଳାମାନେ ସ୍ୱଭାବତଃ ଚଞ୍ଚଳ। ସେମାନେ ଏହି କାମାସକ୍ତିକୁ ସହିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ, ପାରିଲେ ନାହିଁ; ଏଠାରେ ଆଉ କଣ କୁହିବି, ରାଜା? କାମଦେବଙ୍କୁ ଜଗତରେ ଜିତିବା ଅତି କଠିନ। ଏଭଳି, ସେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଯାଉଥିଲେ, ମଧୁର କଣ୍ଠରେ ଗାଇ ଓ ବୀଣା ବଜାଇ, ସେଠାକୁ ମହିଳାମାନେ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ପତି, ପୁଅ, ଭାଇ ଓ ବାପାମାନେ ଆସି, ସେମାନଙ୍କୁ ତିବ୍ର ଭାବେ ଡାଟି, ପୁଣି ଘରକୁ ନେଇଯାଉଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତ ମହିଳା ତାଙ୍କୁ ଖୋଜି ଆଉ ତାଙ୍କପାଖକୁ ଯାଉଥିଲେ; ଏହି ଘଟଣା ପୁଣିପୁଣି ଘଟୁଥିଲା, ଏବଂ ସହରବାସୀ ଏହା ରାଜାଙ୍କୁ ଖବର ଦେଉଥିଲେ। ତେଣୁ, ରାଜା ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଗୁପ୍ତରେ ଡାକି, ପଚାରିଲେ: "ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆମ ସହରର ମହିଳାମାନେକୁ ମୋହିତ କରିଛ?" "ଏହି କଥା ମତେ କୁହ, ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ତୁମକୁ ବହୁ ଧନ ଦେବି; ନହେଲେ ନିଶ୍ଚିତ, ମୁଁ ତୁମକୁ ରାଜ୍ୟରୁ ବାହାର କରିଦେବି।" ନାରଦ କହିଲେ: ରାଜାଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯିଏ ଉତ୍ତମ ବାକ୍ପଟୁ ଓ ଗୁଣର ସାଗର, ସତ୍ୟ କଥା କହିଲେ: "ହେ ରାଜା, ମୁଁ ଏକ ଭିକ୍ଷୁକ ମାତ୍ର, ମୋ ପାଖରେ କୌଣସି ମନ୍ତ୍ର ବା ଔଷଧ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଆପଣଙ୍କ ସହରର ସମସ୍ତ ମହିଳା ଅନିୟମିତ।" "ମୋର ଆକୃତି ଓ ଗୀତ ଶୁଣି, ସେମାନେ ଅପାର କାମାସକ୍ତିକୁ ସହିପାରୁନାହାନ୍ତି। ମୁଁ କଣ କରିବି, ମହାରାଜ? ଏଠି ମୋର କଣ ଦୋଷ? ମୁଁ କୌଣସି ପୂର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିନାହିଁ।" ନାରଦ କହିଲେ: ୟୁଶୀନର ରାଜା, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏପରି କହିବା ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ସହରବାସୀ ଏକଠା ହୋଇ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ: "ରାଜା, ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦ୍ୱାରା ଆମ ସହରର ମହିଳାମାନେ ମୋହିତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଆଉ ଘରେ ରହୁନାହାନ୍ତି, ଆମେ ରୋକିପାରୁନାହୁଁ।" "ଯଦି ଏହି ମହିଳାମୋହକ ଏଠି ରହିବେ, ରାଜା, ତେବେ ଆମେ ଆଜି ଅନ୍ୟ ଦେଶକୁ ଚଳିଯିବା; ଆମର ଦେବ ଋଷଭ, ଯିଏ ଯଜ୍ଞର ମୂଳ, ସେ ବି ଛାଡ଼ିଯାଇଛନ୍ତି।" "ଯେପରି ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଥିବା କ୍ଷେତ୍ରରୁ ଗୌରୀ ଦେବୀ ବିଦାୟ ନେଇଥାନ୍ତି, ସେପରି ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ନଥିଲେ ଆମ ସମୃଦ୍ଧି ହରାଇଯାଇଛି।" "ଯେପରି ଗାଈମାନେ ତାଙ୍କର ବୃଷଭକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେପରି ସୁଗନ୍ଧିତ ମହିଳାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବେ; ଖାଲି ଘରରେ କେତେ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ରହିପାରିବ କି?" "ଧର୍ମ, ଧନ ଓ ଗୃହସ୍ଥ ଏହି ତିନିଟିର ଶକ୍ତି ମହିଳାଙ୍କ ହାତରେ; ପ୍ରିୟା ଉପରେ ଧର୍ମ ଓ ଧନ ନିର୍ଭର କରେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ହରାଇଗଲେ, କିଛି ରହିନଥାଏ।" ନାରଦ କହିଲେ: ସହରବାସୀ ଏପରି କହିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ମହିଳାମାନେ ଏକଠା ହୋଇ, ରାଜାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ବସି, ଆପସରେ କହିଲେ: "ହେ ଦିନନାଥ, ଏହି ସୁନ୍ଦର ଆକୃତିର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖି, ଆମ ମନ ପାଣିରେ ଗୋଲାପ ଫୁଟିଯିବା ପରି ଖୁସି ହୁଏ।" "ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଲେ, ଚନ୍ଦ୍ର ବିନା ପଦ୍ମପୁଷ୍ପ ଶୁକାଯିବା ପରି ଆମ ହୃଦୟ ମୁଝିଯାଏ; ଚଳ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏକଠା ହୋଇ ରାଜାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ତାଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଯିବା।" "ତାଙ୍କୁ କେହି କିଛି କରିପାରିବେନାହିଁ, ଆମେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ରାଜା କଣ କରିପାରିବେ?" ଏପରି କହି, ସେ ଉତ୍ସାହିତ ମହିଳାମାନେ ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଧରିଲେ। ନିଜ ପତି ଓ ରାଜାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ, ସେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ: "ହେ ଆମ ହୃଦୟର ନାଥ, ଆମ ଘରକୁ ଆସି, ଆମର ଆକାଂକ୍ଷା ପୂରଣ କର।" "ଆମକୁ ଶୀଘ୍ର ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କର, କାରଣ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ଆମେ ରହିପାରିବୁନାହିଁ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉତ୍ତର ଦେଲେ: "ମୁଁ ତୁମମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କର ପୁଅ, ତୁମେ ମୋର ମାଆ; କାହିଁକି ଘର ଛାଡ଼ି ଘୁରୁଛ? ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ଏହିପରି କଲେ ଦୁଇ ଜଗତ ନିଶ୍ଚିତ ମିଳେ; ପତିଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ବିଷ୍ଣୁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।" "ସେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ଏଠି କଣ ଅପ୍ରାପ୍ୟ? କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ମହିଳା ପତିକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷ ସନ୍ତୋଷ ଖୋଜେ—" "ସେ ନିନ୍ଦା ଭୋଗେ ଓ ଭୟଙ୍କର ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ; ଯେଉଁଯେଉଁଠି ସେ ନିଜ ପତିକୁ ଠକାଏ, ସେଉଁଠି ସେ ଯୁଗାନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ।" "ତାପରେ, ସେ ଚଳନଶୀଳ ଜୀବର ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ; ଏହିଠାରୁ ଅନେକ ଜନ୍ମ ପରେ, ପଶୁ ଅବସ୍ଥାକୁ ମିଳେ।" "ପରେ, ଏଠାରୁ ମୁକ୍ତିପାଇ ମାନବ ଜନ୍ମରେ ଅକୃତିଶୀଳ ହୁଏ; ଏହିପରି ପାପର ଗତି ଜାଣି, ଏହାରୁ ଫେରିଯିବା।" "ନହେଲେ, ଦେହ ଶେଷରେ, ତୁମେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପଡ଼ିବ; ମୋତେ ଯଦି ଆନନ୍ଦ ଆଶା କର, ଏଠି ମିଳିବ ନାହିଁ। ତୁମର ଏକମାତ୍ର ଫଳ ପାପ, ଯାହା ଲୋକଙ୍କର ପତନ ହୁଏ।" ନାରଦ କହିଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ତାଙ୍କର ପତିମାନଙ୍କର ଖୁସି ଦେଖି, ମୁଖ୍ୟ ମହିଳାମାନେ ଲଜ୍ଜାରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ, ପବନରେ ଲତା ମୁଝିଯିବା ପରି। ଏହି ପୂର୍ବତନ ମହିଳାମାନଙ୍କର ତୀବ୍ର କାମାଗ୍ନି, ଋଷିଙ୍କ ଶୀତଳ ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ଶାନ୍ତ ହୋଇଗଲା। ସମସ୍ତେ ଉଠି, କାମଦେବଙ୍କୁ ଦୋଷ ଦେଲେ, ଯିଏର ଶକ୍ତି ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୋହିତ କରେ। ମହିଳାମାନେ କହିଲେ: "ଏହି ଦୁଷ୍ଟ କାମଦେବ ଉପରେ ଲଜ୍ଜା, ଯିଏ ଧର୍ମର ଗଛକୁ କାଟିଦେଉଥିବା କୁହାଡ଼ି। ଯାହା ପାଇଁ ଦେବୀଙ୍କର ପ୍ରିୟ କାମଦେବ, ସୁନ୍ଦର ନୟନ ଧାରିଥିବାମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ତାଙ୍କର କ୍ଷୟ ହୋଇଥିଲା।