ଏକ ସମୟର କଥା, ରାଜାଙ୍କୁ ନାରଦ ମୁନି ଏହିପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ ମାହାତ୍ମ୍ୟ କଥା କହିଲେ। ମୁନି କହିଲେ, "ଏ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁଜଣ ନିଷ୍ପାପ ଭାବରେ ସ୍ନାନ କରି ସ୍ରାଦ୍ଧ କରେ, ସେ ହଜାର ନିର୍ମଳ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଯେକୌଣସି ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ ଯେଉଁ ପାପ କରିଥାଏ, ସେଥିରୁ ସେ ସ୍ନାନ କରିବା ସମୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହିପରେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଶତଦଳ କମଳ ରଙ୍ଗର ରଥରେ ଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଦ୍ୱାରପାଳ ମଚକ୍ରୁକଙ୍କୁ ସମ୍ମାନପୂର୍ବକ ନାମେ ଡାକି ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତି ମିଳିଥାଏ। ସେଠାରେ, ଏ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପବିତ୍ର ଗଙ୍ଗା ସରୋବର ଅଛି; ଏଠାରେ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ, ନିୟମ ଓ ଧର୍ମ ଅନୁସରଣ କରି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ଏକେ ସାଥିରେ ରାଜସୂୟ ଓ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ପୃଥିବୀରେ ନୈମିଷ ତୀର୍ଥ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆକାଶରେ ପୁଷ୍କର, ତିନି ଲୋକର ମଧ୍ୟରେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ। କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରର ଧୂଳି ପ୍ରମାଣ ମଧ୍ୟ ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ଉଠିଲେ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ। ଯେଉଁମାନେ ପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀର ଦକ୍ଷିଣ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ପାରେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗତି ଲାଭ କରନ୍ତି। କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ବାସ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରୁଛନ୍ତି। କେବଳ 'ମୁଁ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯିବି, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ବାସ କରିବି' ଭାବିଲେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ମିଳେ। କେବଳ ଏହି ତୀର୍ଥର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହେବାକୁ ମିଳେ। କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ବେଦରେ ପବିତ୍ର ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖିତ ଓ ମହାର୍ଷିମାନେ ସେବିତ। ଏଠି ଥିବା ଲୋକମାନେ କେବେ ଶୋକର ଅର୍ହ ନୁହଁନ୍ତି। ତରଣ୍ଡକ ଓ ଅରଣ୍ଡକ ମଧ୍ୟରେ, ରାମ ଓ ମଚକ୍ରୁକ ସରୋବର ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଅଞ୍ଚଳ, ସେହି ସମନ୍ତପଞ୍ଚକ ବୋଲି ପରିଚିତ, ଏହିଠାରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉତ୍ତର ବେଦି ଅଛି। ନାରଦ କହିଲେ, "ଏହା ପରେ ଧର୍ମର ପୁରାତନ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠି ଧର୍ମ ଦେବତା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ସେଉଁଠି ସ୍ନାନ କଲେ ସେମାନଙ୍କ ପରିବାର ସପ୍ତମ ପିଢି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ହୁଏ। ଏଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କଳାପ ଅଟବୀକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ଏଠାକୁ ବଡ଼ କଷ୍ଟରେ ପହଞ୍ଚି, ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳି ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ। ଏଠାରୁ ଶୌଗନ୍ଧିକ ଅଟବୀକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମା, ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ତପସ୍ୱୀ ଋଷିମାନେ ବାସ କରନ୍ତି। ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର, ମହାନାଗମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଅଛନ୍ତି। କେବଳ ସେଠାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ୱ ହୁଏ। ଏଠି ପ୍ରମୁଖ ନଦୀ ସରସ୍ୱତୀ, ଯାହାକୁ ପ୍ଲକ୍ଷାଦେବୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏଠାରେ ଉଲା ଗୂହାରୁ ନିସ୍ସୃତ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି, ପିତୃଦେବ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ। ଏଠିରେ ଦୁର୍ଲଭ ତୀର୍ଥ ଇଶାନାଧ୍ୟୁଷିତ ଅଛି, ଯାହାର ଛଅ ପ୍ରକାର ମହତ୍ତ୍ୱ ଅଛି। ଏଠି ସ୍ନାନ କଲେ ହଜାର କପିଳ ଯଜ୍ଞ ଓ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ। ପରେ ସୁଗନ୍ଧ ଶତକୁମ୍ଭା ଓ ପଞ୍ଚୟଜ୍ଞ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠି ସ୍ନାନ କଲେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ। ଏଠି ତ୍ରିଶୂଳପାତ୍ର ବୋଲି ଏକ ଦୁର୍ଲଭ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ପିତୃଦେବ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଏଠି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ଦେହ ତ୍ୟାଗ କଲେ ଗଣପତ୍ୟ ପଦ ମିଳେ। ଏହା ପରେ ରାଜଗୃହ ଗଞ୍ଜକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠି ଦେବୀ ଶାକମ୍ଭରୀ ବସିଥିଲେ। ଦେବୀ ଶାକମ୍ଭରୀ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଯିଏ ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶାକ ଖାଇ ଜୀବନ ଧାରିଥିଲେ। ପ୍ରତି ମାସେ ଶାକ ଖାଇ, ତପସ୍ୱୀମାନେ ଆସିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶାକ ଦେଇ ଅତିଥି ସତ୍କାର କରିଥିଲେ। ଏହିପରି ତାଙ୍କ ନାମ ଶାକମ୍ଭରୀ ହେଲା। ଏଠିକୁ ଯାଇ, ଏକ ନିୟମିତ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ତିନି ରାତି କେବଳ ଶାକ ଖାଇ ନିୟମ ଓ ପବିତ୍ରତାରେ ରହିଲେ, ଯେଉଁ ଫଳ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ଶାକ ଖାଇ ପାଯାଏ, ଦେବୀଙ୍କ କୃପାରେ ଏଠି ମିଳେ। ଏହା ପରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନାମକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠି କୃଷ୍ଣ ଭଗବାନ୍ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ଅନେକ ଦୁର୍ଲଭ ବର ଲାଭ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ତ୍ରିପୁରଘ୍ନ ଖୁସି ହୋଇ କହିଥିଲେ, 'କୃଷ୍ଣ, ତୁମେ ଆପଣ ଆପଣ ଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ହେବା, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ ତୁମର ରୂପ ହେବ।' ଏଠିକୁ ଯାଇ ବୃଷଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଫଳ ଓ ଗଣପତ୍ୟ ପଦ ମିଳେ। ତିନି ରାତି ରହି ଧୂମାବତୀ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠି ମନର କାମନା ସଫଳ ହୁଏ। ଦେବୀଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ପାଖରେ ନରଥାବର୍ତ୍ତ ନାମକ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ଧର୍ମଜ୍ଞ, ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ ଓ ନିୟମିତ ଲୋକ ମହାଦେବଙ୍କ କୃପାରେ ପରମ ପଦ ଲାଭ କରିଥାଏ। ଏଠି ପରିକ୍ରମା କରି ବିଦାୟ ନିଅ। ପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାଳିନ୍ଦୀ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠି ସ୍ନାନ କଲେ କେବେ ଅପମାନ ହୁଏ ନାହିଁ। ପୁଷ୍କର, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତ, ପୃଥୂଦକ, ଅବିମୁକ୍ତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଯମୁନାରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେଉଁଠି ମନ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ରାଗ ଛାଡ଼ି ସ୍ନାନ କଲେ ସେଇ ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ବିଶେଷକରି ଯମୁନାରେ ସ୍ନାନ ଓ ଦାନ କଲେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଆରୋଗ୍ୟ, ଧନ, ରୂପ, ଯୌବନ ଓ ଧର୍ମ ମିଳିଥାଏ। ଏହି ସମସ୍ତ ଫଳ ଚାହୁଁଥିବାମାନେ ଯମୁନା ଜଳ କେବେ ତ୍ୟାଗ କରିବେ ନାହିଁ; ଯେଉଁମାନେ ନରକ ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟକୁ ଭୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ରହିବା ଉଚିତ।" ଏହିପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ନାରଦ ମୁନି କଥା କହି, ଧର୍ମର ମାର୍ଗ ଦେଖାଇଲେ।