ଏକ ସୁନ୍ଦର କଥା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ନିଜ ମନକୁ ପବିତ୍ର କରି, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ସେଠାରୁ ନିୟମିତ ଆହାର ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟନିଗ୍ରହ ସହିତ, ସେ ସ୍ବର୍ଗ ଦ୍ୱାରକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏଠାରେ ସେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଲାଭ କରି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି। ଏହା ପରେ, ହେ ରାଜା, ପବିତ୍ର ଜଳର ଉପାସକ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ କେବେ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ବ୍ୟାପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏଠି ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ବୟଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ସଦା ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି। ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଠି ନାରାୟଣଙ୍କ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ସହିତ ବାସ କରାଯାଏ, ଏବଂ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରର ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳୀରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତି ଅଛି। ଏଠି ଦେବୀଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ, କେବେ ଦୁଃଖ ନାହିଁ। ଏଠି ଭିତରେ ହେ ମହାରାଜ, ଉମାପତି ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତି ଅଛି। ଏଠି ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରି, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏବଂ ନାରାୟଣ, ପଦ୍ମନାଭଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖ କରି, ମହାରାଜ, ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପବିତ୍ର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେ ଶିବଙ୍କ କୃପାରେ ଦୁଃଖମୁକ୍ତ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଅନ୍ତି। ଏହା ପରେ, ପବିତ୍ର ଜଳ ଉପାସକ ଅସ୍ଥିପୁରକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେଠି ସ୍ନାନ କରି, ପିତୃଦେବତା ଓ ଦେବମାନଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଲାଭ କରେ। ଏଠି ଗଙ୍ଗା ତଳାଓ ଏବଂ ଏକ ଅତି ପବିତ୍ର କୁଆଁ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ତିନି କୋଟି ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାନ ପୂଜିତ। ସେଠି ସ୍ନାନ କଲେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ, ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ ଲାଭ ଓ କୁଳ ଉଦ୍ଧାର ହୁଏ। ଏହା ପରେ, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିବା ସ୍ଥାନୁବଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେଠି ସ୍ନାନ କରି ଏକ ରାତି ବ୍ୟତୀତ କଲେ, ରୁଦ୍ରଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ପରେ ବଦରୀବନ ଏବଂ ତାହାଠାରୁ ବସିଷ୍ଠ ଆଶ୍ରମକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି ବଦରୀ ଫଳ ଖାଯାଏ, ତିନି ରାତି ଉପବାସ କଲେ କିମ୍ବା ବର୍ଷ ଦ୍ୱାଦଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଦରୀଫଳ ଭୋଜନ କଲେ, ଏବଂ ତିନି ରାତି ଉପବାସକୁ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ, ସେ ରାଜା ସମାନ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ସେବନ କରୁଥିବା ରାଜା, ଇନ୍ଦ୍ରପଥ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି। ଏକ ଦିନ ଓ ରାତି ଉପବାସ କଲେ, ସ୍ବର୍ଗରେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଏକ ରାତି ଉପବାସ କଲେ, ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ଶିଷ୍ଟ ଲୋକ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି, ରାଜା, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଆଦିତ୍ୟ ଆଶ୍ରମକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ଏଠି, ଦୀପ୍ତିମାନ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ନାନ ଓ ପୂଜା କଲେ, ଆଦିତ୍ୟଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ଓ କୁଳ ଉଦ୍ଧାର ହୁଏ। ସୋମତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି ଏବଂ ସେବା କଲେ, ସୋମଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ। ଏହାପରେ, ଧର୍ମଜ୍ଞାନୀ, ଦଧୀଚି ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ତୀର୍ଥ ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ପାପନାଶକ, ଯେଉଁଠି ସାରସ୍ୱତ ତପସ୍ବୀ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ଏଠି ସ୍ନାନ କଲେ ବ୍ୟକ୍ତି ଭୂରି ଵାଜପେୟ ଯଜ୍ଞ ଫଳ ଓ ସାରସ୍ୱତୀ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରେ। ତାପରେ, ଏକାନ୍ତ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ ଆଶ୍ରମରେ ତିନି ରାତି ଉପବାସ କଲେ, ଶତ ଦିବ୍ୟ କନ୍ୟା ପ୍ରାପ୍ତି ଓ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ଲାଭ ହୁଏ। ଏହାପରେ, ସନ୍ନିହିତି ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ଏଠି ମାସେ ମାସେ ବ୍ରହ୍ମା, ଦେବଗଣ ଓ ତପସ୍ବୀ ଋଷିମାନେ ଏଠିକୁ ଆସନ୍ତି। ସନ୍ନିହିତିରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ରାହୁ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରସିତ ହେବା ବେଳେ ସ୍ନାନ କଲେ, ଶତ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ନିତ୍ୟ ଫଳ ମିଳେ। ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ, ଆକାଶଗମନ କରୁଥିବା, ପବିତ୍ର କୁଆଁ, ବିଦ୍ୱାନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ପୁଣ୍ୟ ମନ୍ଦିରମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଏଠି ଅମାବାସ୍ୟାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି ମାସେ ମାସେ ସନ୍ନିହିତିରେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ, ଏହି ପାଇଁ ସନ୍ନିହିତି ପୃଥିବୀରେ ବିଶ୍ରୁତ। ଏଠି ସ୍ନାନ କରି ଜଳପାନ କଲେ, ସ୍ବର୍ଗରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ। ଅମାବାସ୍ୟା ଓ ରାହୁ ଗ୍ରସ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ବେଳେ ଯଦି କେହି ଏଠି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ, ତାହାର ଫଳ ଶୁଣ, ଏଠି ଏକ ହଜାର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ। ସ୍ନାନ କରି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପ କ୍ଷୟ ହୁଏ। ଯେଉଁ କୌଣସି ପାପ କାମ ହେଉ, ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସ୍ନାନ କରିବା ସମୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଶ୍ୱ ହୁଏ। ଏହାପରେ, ମଣିଷ ମକଚକ୍ରୁକ ଦ୍ୱାରପାଳଙ୍କୁ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପଦ୍ମରଙ୍ଗ ରଥରେ ବସି ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏଠି ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପବିତ୍ର ଗଙ୍ଗା ତଳାଓ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ଏକାଗ୍ର ମନ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ ଓ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ରାଜସୂୟ ଓ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଦୁହିଁର ଫଳ ମିଳେ। ପୃଥିବୀରେ ନୈମିଷ ଏବଂ ଆକାଶରେ ପୁଷ୍କର ପବିତ୍ର। ତିନି ଲୋକରେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରର ପବନ ଦ୍ୱାରା ଉଡ଼ିଥିବା ଧୂଳି କଣିକା ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର। ଦକ୍ଷିଣ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର କୂଳରେ ଥିବା ସରସ୍ୱତୀ ତୀରେ ଯେଉଁମାନେ ପାପ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ବାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ବର୍ଗରେ ବାସ କରନ୍ତି। "ମୁଁ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯିବି, ମୁଁ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ବାସ କରିବି" ବୋଲି କହିଲେ ମଧ୍ୟ ସ୍ବର୍ଗରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ। ବେଦମାନ୍ୟ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ପବିତ୍ର, ମହାର୍ଷିମାନେ ସେବିତ। ଏଠି ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ କେବେ ଶୋକ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ। ତାରଣ୍ଡକ ଓ ଅରଣ୍ଡକ ମଧ୍ୟରେ, ରାମ ଓ ମକଚକ୍ରୁକ କୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଅଞ୍ଚଳ, ସେହି ସମନ୍ତପଞ୍ଚକ ନାମକ ଅଞ୍ଚଳକୁ ପିତାମହଙ୍କ ଉତ୍ତର ବେଦୀ ଭାବେ କୁହାଯାଏ। ଏହିପରି, ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଦର୍ଶନ, ଦେବତା, ପିତୃ, ଋଷି, ଏବଂ ଦେବୀଙ୍କ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ତାଙ୍କ ଜୀବନକୁ ପବିତ୍ର କରି, ସ୍ବର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି।