ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ କହିଲେ, “ତୁମର ତପୋବଳ ଆହୁରି ବୃଦ୍ଧି ପାଉ, ବିଶେଷକରି ପିତୃଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରତି ତୁମର ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା। ତୁମେ କ୍ଷତ୍ରିୟବଂଶକୁ କ୍ରୋଧରେ ନାଶ କରିଥିଲ, ସେଥିପାଇଁ ତୁମେ ଯେଉଁ ପାପରେ ଅବଦ୍ଧ ଥିଲ, ତାହାରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲ। ତୁମେ ଯେଉଁମାନେ ହତ ହେଲେ, ସେମାନେ ନିଜ କର୍ମଫଳରେ ଏହି ଫଳ ଭୋଗ କରିଛନ୍ତି। ତୁମ ତିଆରି କରିଥିବା ଝିଲିକମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ପୁଣ୍ୟତୀର୍ଥ ହେବ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହି ଝିଲିକରେ ସ୍ନାନ କରି, ଯେଉଁମାନେ ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ତର୍ପଣ ଦେଇଥିବେ, ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଏହି ଭୂମିରେ ଦୁର୍ଲଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବେ। ସେମାନେ ନିଜ ମନର ଆକାଂକ୍ଷା ପୂରଣ କରିବେ ଏବଂ ଶାଶ୍ୱତ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ ଅର୍ଜନ କରିବେ। ଏହିପରି ବରଦାନ ଦେଇ, ରାମଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ଉପଦେଶ ଦେଇ, ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଏପରି ଭାବେ ମହାତ୍ମା ଭାର୍ଗବଙ୍କ ରାମ-ସରୋବରମାନେ ପବିତ୍ରତମ ତୀର୍ଥ ହେଲା। ଯେଉଁମାନେ ଏଠାରେ ନିୟମିତ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଆଚରଣ ସହିତ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ରାମଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରଚୁର ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ନିଜ ବଂଶମୂଳକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ତୀର୍ଥଭକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ପରିବାରକୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି। ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶରୀର ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ଦେହ ସହିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁଭ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ତାପରେ, ରାଜା, ସେ ତିନି ଲୋକରେ ଦୁର୍ଲଭ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ ପୁରାତନ କାଳରେ ବଳବାନ ବିଷ୍ଣୁ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ। ସେହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚି, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏହି ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ନିଜ ପୂର୍ବଜମାନେ ଉଦ୍ଧାର କରିଥାଏ। ଶ୍ରୀ-ତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ; କପିଳା-ତୀର୍ଥରେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭକ୍ତ ଥିଲେ, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଦେବତା ଓ ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ଏକ ହଜାର କପିଳା ତୀର୍ଥର ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ-ତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି, ମନ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ସ୍ନାନ କଲେ, ପିତୃଦେବତା ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ଉପବାସରେ ରହିଲେ, ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ପୁଣ୍ୟ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଗୋମାତାଙ୍କ ନିବାସକୁ ପହଞ୍ଚି, ସ୍ନାନ କଲେ ଏକ ହଜାର ଗୋଦାନର ଫଳ ମିଳେ। ଗଙ୍ଗା-ତୀର୍ଥରେ, କେବ୍ୟା-ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭାବ ମିଳେ। ତାପରେ ଲବର୍ଣ୍ଣକ ନାମକ ଦ୍ୱାରପାଳ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସରସ୍ୱତୀ-ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। ପରେ, ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ମିଳେ। ତାପରେ, ସୁତୀର୍ଥ ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ ପିତୃଦେବତା ଓ ଦେବତା ସଦା ବିରାଜିତ। ଏଠାରେ ଅର୍ଚ୍ଚନା କରି, ସ୍ନାନ କଲେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ପୁଣ୍ୟ ଓ ପିତୃଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ତାପରେ, କାଶୀଶ୍ୱର ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସମସ୍ତ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଏଠାରେ ମାତୃ-ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସନ୍ତାନ ବୃଦ୍ଧି ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗମାର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଶୀତବନକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ ମହାତ୍ମାନେ ଦୁର୍ଲଭ ତୀର୍ଥ ଦେଖିଲେ ମାତ୍ର ଶୁଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତି। ସେଠାରେ କେଶମୁଣ୍ଡନ କଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ଅନ୍ୟ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସାଂସାରିକ ଦୁଃଖ ଦୂର ହୁଏ। ସେଠାରେ ବିଦ୍ୱାନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସ୍ନାନ କରି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅବସ୍ଥା ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଲୋମାପନୟନ ତୀର୍ଥରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରାଣାୟାମ ଦ୍ୱାରା ନିଜ କେଶ ଅପହାର କରନ୍ତି, ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ହୋଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅବସ୍ଥା ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଦଶାଶ୍ୱମେଧିକ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅବସ୍ଥା ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ତାପରେ ମାନବ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ଶିକାରିମାନେ ତୀରରେ ଆହତ କଳା କୃଷ୍ଣମୃଗମାନେ ଏହି ଝିଲିକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ମାନବ ଜନ୍ମ ପାଇଥିଲେ। ସେଠାରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଏକ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ସ୍ନାନ କରିଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ମାନବ-ସ୍ଥାନର ପୂର୍ବଦିଗରେ, ଏକ କ୍ରୋଶ ଦୂରରେ, ଆପଗା ନାମକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନଦୀ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ସିଦ୍ଧମାନେ ବିଶେଷ ଭାବେ ଯାଆନ୍ତି। ଏଠାରେ, ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ୟାମାକ ଧାନର ଭୋଜନ ଦେବତା ଓ ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାଧର୍ମ ଫଳ ପାଆନ୍ତି। ଏଠାରେ ଗୋଟିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଲେ, ଲକ୍ଷାଧିକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇଥିବା ଫଳ ମିଳେ। ଏଠାରେ ସ୍ନାନ ଓ ଦେବତା ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଏକ ରାତି ରହିଲେ, ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ। ଏହା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିବାସକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ଏହାକୁ 'ବ୍ରହ୍ମାନୁସ୍ୱର' ଭାବେ ଭୂମିରେ ଜଣାଯାଏ। ଏଠାରେ ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କ ଝିଲିକରେ ଏବଂ ମହାତ୍ମା କପିଳଙ୍କ କେଦାରରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଏକାଗ୍ର ମନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ, ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଦୁର୍ଲଭ କପିଷ୍ଠଳ କେଦାରକୁ ପହଞ୍ଚି, ତପସ୍ୟାରେ ପାପ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ ଜଗତରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ତାପରେ ସର୍ବକ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ବୃଷଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏହିପରି ଭାବେ, କୁରୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତିନି କୋଟି ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ।