ଏକ ସମୟର କଥା, ରାଜାଙ୍କୁ କହାଯାଇଥିଲା—ଏହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଏକ ଦିନ ଉପବାସ କରି ନିୟମାନୁସାରେ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରି, ଦେବତା ଓ ପିତୃଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ସ୍ନାନ କରିଲେ ଏବଂ ବିଶେଷ କ୍ରମରେ କପିଳା ଗାଈ ଦାନ କରିଲେ, ମଣିଷ ଏତେ ମହତ୍ ଫଳ ପାଏ, ଯେଉଁଠି ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୃଥିବୀ ଦାନ କରିବା ସମାନ। ସୂର୍ଯ୍ୟ କନ୍ୟା ରାଶିରେ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ, ଏଠି କୃତ ଉପକାର ଅକ୍ଷୟ ହୋଇଥାଏ; ଏହି ଦିନ ରାଜା, ଉତ୍ତମ କପିଳ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ନର୍ମଦେଶ୍ୱର ତୀର୍ଥ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଏଠି ସ୍ନାନ କରିଲେ ଏକ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ। ଏଠି ଏକ ରାଜା ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ସେ ପୃଥିବୀରେ ସବୁଠୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଏବଂ ସବୁ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ। ନର୍ମଦା ନଦୀର ଉତ୍ତର କୂଳରେ ଏକ ଅତି ସୁନ୍ଦର ତୀର୍ଥ ଅଛି—ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ଭଗବାନ୍ ନିଜେ ଶୁଧ୍ଧ କରିଥିବା। ଏଠି ସ୍ନାନ କରି ଏବଂ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦାନ କରିଲେ, ଏଠି ଦାନ ଅମର ହୋଇଥାଏ। ଏଠି ଦରିଦ୍ର, ରୋଗଗ୍ରସ୍ତ, ଏବଂ ଅପରାଧୀ ମଣିଷମାନେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ସପ୍ତମୀ ଦିନରେ, ଯେଉଁଠି ମଣିଷ ମନ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖି ମନ୍ଦିରରେ ବସିଥାଏ, ସେ କ୍ଷୀଣ, ଅନ୍ଧା, ବଧିର ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ; ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସୁନ୍ଦର ଓ ମହିଳାମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହୋଇଥାଏ। ଏହି ତୀର୍ଥର ବିଶେଷ ମହିମା ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ରୁଷି କଥା କହିଥିଲେ; ଏଠି ଯିଅ, ସେ କ୍ଷିତିଜ ହୋଇନାହିଁ, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ। ପରେ ମାସେଶ୍ୱର ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ଏଠି ସ୍ନାନ କରିଲେ ମଣିଷ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହି ଫଳ ଚ୦ଦ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରବଳ ଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହେ। ତାପରେ ନାଗେଶ୍ୱର ତାପୋବନକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ଏଠି ସ୍ନାନ କରି ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ ଅନେକ ନାଗକନ୍ୟାମାନଙ୍କ ସହ ଅନନ୍ତ କାଳ ଖେଳ କରେ। ତାପରେ କୁବେରଙ୍କ ଆଶ୍ରୟକୁ ଯିବା; କାଳେଶ୍ୱର ତୀର୍ଥରେ କୁବେର ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଥାନ୍ତି। ଏଠି ସ୍ନାନ କରିଲେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀ ଲାଭ ହୁଏ। ପଶ୍ଚିମକୁ ଯାଇ ମରୁତାଳୟ ତୀର୍ଥ ପହଞ୍ଚିବା ଉଚିତ; ଏଠି ସ୍ନାନ କରି ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ସୁବୁଦ୍ଧିରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଦାନରେ, ପୁଷ୍ପକ ବିମାନରେ ବସି ବାୟୁଦେବଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ମାଘ ମାସରେ ମୋର ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ; କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ ଏଠି ସ୍ନାନ କରି, ତାପରେ ରାତିରେ ଖାଇ, ଅପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଯିବା ନିଷେଧ। ଏଠିଠାରୁ ଆହିଲ୍ୟା ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ଏଠି ସ୍ନାନ କରିଲେ ମଣିଷ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରେ। ଆହିଲ୍ୟା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କରି ମୋକ୍ଷ ପାଇଥିଲେ। ଚୈତ୍ର ମାସର ଶୁକ୍ଳ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନ, କାମଦେବ ଦିନରେ ଆହିଲ୍ୟାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ; ଏଠି ଯେଉଁଠି ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ସେ ପ୍ରିୟ ହୋଇଥାଏ, ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଶ୍ରୀମନ୍ତ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ କାମଦେବ ହୋଇଥାଏ। ଆୟୋଧ୍ୟାରେ ଶକ୍ର ତୀର୍ଥ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସ୍ନାନ କରିଲେ ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ଫଳ ପାଏ। ତାପରେ ସୋମ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଏବଂ କେବଳ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ; ଏଠି ସ୍ନାନ କରିଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ। ସୋମ ଗ୍ରହଣ ଦିନରେ ଏହି ତୀର୍ଥ ପାପ ନାଶ କରେ। ସୋମ ତୀର୍ଥ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଏଠି ଚନ୍ଦ୍ରାୟନ ବ୍ରତ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପ ଶୁଧ୍ଧ ମନରେ ସୋମ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଅଗ୍ନି, ଜଳ କିମ୍ବା ଉପବାସରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ମଣିଷ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ। ତାପରେ ଷ୍ଟମ୍ଭ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଏବଂ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ; ଏଠି ସ୍ନାନ କରିଲେ ସୋମ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇଥାଏ। ପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଷ୍ଣୁ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା; ଏହି ୟୋଧନୀପୁରରେ, ଯେଉଁଠି ବସୁଦେବ ଅସୁରମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ, ଏଠି ତୀର୍ଥ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଛି ଓ ବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଥାନ୍ତି। ଦିନ ଓ ରାତି ଉପବାସ କରିଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ। ତାପରେ ଅମୋହକ ନାମକ ତପସେଶ୍ୱର ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଏବଂ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ; ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଓ ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନ ନିୟମାନୁସାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି, ସ୍ନାନ କରି ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ଜଳରେ ହାତୀ ଆକୃତିର ପାଥର ରହିଛି; ବିଶେଷ ଭାବେ ବୈଶାଖ ମାସରେ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ପିତୃମାନେ ପୃଥିବୀ ରହିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହନ୍ତି। ତାପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱର ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା; ଏଠି ଗଣପତିଙ୍କ ଆଶ୍ରୟକୁ ଯିବା ଏବଂ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଲିଙ୍ଗରେ ପହଞ୍ଚିବା ଉଚିତ। ଏଠି ସ୍ନାନ କରିଲେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇଥାଏ। ନର୍ମଦା ଦକ୍ଷିଣ କୂଳରେ ଅତି ସୁନ୍ଦର ତୀର୍ଥ ଅଛି; ଏଠି କାମଦେବ ନିଜେ ଏକ ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିଥିଲେ। ମହାଶଙ୍କରଙ୍କର ଧ୍ୟାନ ପାହାଡ଼ରେ ଜଳିବା ଅଗ୍ନି ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ପ୍ରଭା ଭଳି ଦେଖାଯାଏ। ଏଠି ଯେଉଁଠି ଜଳିଥିଲେ, ସେମାନେ ପୁଷ୍ପର ଲୋକରେ ଥିଲେ; ଏକ ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ପରେ, ମହେଶ୍ୱର ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ। ଏଭଳି ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥାନରେ ନିୟମାନୁସାରେ କରାଯାଇଥିବା ସ୍ନାନ, ଦାନ, ଉପବାସ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ପୂଜା ମଣିଷକୁ ଅନନ୍ତ ଫଳ, ମୁକ୍ତି, ଶ୍ରୀ, ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଲୋକର ଅନୁଭୂତି ଦେଇଥାଏ—ଏହି ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ମହିମା ରାଜାଙ୍କୁ କହାଯାଇଥିଲା।