ହେ ରାଜା, ମୁରାରିଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଯେଉଁ ଭକ୍ତ ଅୟୋନିସଂଗମ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୀର୍ଘକାଳ ଅସୀମ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି ଏବଂ ପୁନଃ ଗର୍ଭ ଗୃହକୁ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ। ପରେ, ପାଣ୍ଡବେଶ୍ୱରକ ତୀର୍ଥକୁ ଗଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ଏହି ଭକ୍ତ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଅପାର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଦେବତା କିମ୍ବା ଦାନବ ମାନି ହତ୍ୟା କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହା ପରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଅନେକ ଭୋଗ ଓ ସୁଖ ଉପଲବ୍ଧ ଅଛି; ସେଠାରେ ବିଶେଷ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ପୁନଃ ମାନବ ଜନ୍ମରେ ଏକ ରାଜା ଭାବେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ତାପରେ, କମ୍ବୋଟିକେଶ୍ୱର ତୀର୍ଥକୁ ଯାଇ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ; ଉତ୍ତରାୟଣ ଆସିଲେ, ଯେଉଁ ଭକ୍ତ କିଛି ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ। ପରେ, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ଏଠାରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କରିଲେ ମାନବ ସୋମ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି। ଏହା ପରେ, ଏଇ ଖ୍ୟାତିଆର୍ଜିତ ଶକ୍ର ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯାହାକୁ ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ପୂଜନ୍ତି। ସେଠାରେ, ରାଜା, ସ୍ନାନ କରି ସୁଯୋଗ ଅନୁସାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାନ କଲେ କିମ୍ବା ନୀଳବର୍ଣ୍ଣ ଏକ ବୃଷଭ ଛାଡ଼ିଲେ, ବୃଷଭ ଓ ତାହାର ବଂଶରେ ଯେତେ ଲୋମ ଅଛି, ସେତେ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହରନଗରରେ ବାସ କରନ୍ତି। ପରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପଡ଼ିଲେ ଏହି ଭକ୍ତ ମହାବଳୀ ହୁଅନ୍ତି; ମାନବ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ହଜାର ଧଳା ଘୋଡ଼ାର ମାଲିକ ଭାବେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଲାଭ କରନ୍ତି, ଏହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ଶକ୍ତିରେ। ତାପରେ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ପିତୃଦେବ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ତର୍ପଣ ଦେବା ଉଚିତ; ଏକ ରାତି ଉପବାସ କରି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ। ସୂର୍ଯ୍ୟ କନ୍ୟା ରାଶିକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ ଏଠାରେ କୃତ୍ୟ ମହାଫଳଦାୟି ହୁଏ; ପରେ କପିଳ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ, ଯେଉଁ ଭକ୍ତ ସ୍ନାନ କରି ଏକ କପିଳା ଗାଈ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଦାନ କରିଥିବା ସମାନ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି। ନର୍ମଦେଶ୍ୱର ଏକ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ତୀର୍ଥ—ତାହା ସମାନ କେହି ନାହିଁ; ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଏକ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ। ଏଠାରେ ଏକ ରାଜା ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, ଯିଏ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଓ ରୋଗ ରହିତ। ନର୍ମଦା ନଦୀର ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନିବାସ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଏକ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର। ସେଠାରେ, ରାଜା, ସ୍ନାନ କରି ଏବଂ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ଦାନ କଲେ, ଏଠାରେ ଯିଏ ଯାହା ଦେଇଥାଏ, ତାହା ଅବିନାଶୀ ହୁଏ। ଯେଉଁମାନେ ଦରିଦ୍ର, ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ କିମ୍ବା ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିଥିବେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଲ ସପ୍ତମୀ ଦିନେ, ଯେଉଁ ଭକ୍ତ ନିୟମିତ ଭାବେ ମନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସଂୟମ କରି ମନ୍ଦିରରେ ବାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କଦାପି ରୋଗୀ, ଅନ୍ଧ କିମ୍ବା ବଧିର ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି; ସେମାନେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସୁନ୍ଦର ଓ ନାରୀମାନେ ପ୍ରିୟ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ମହାପୁଣ୍ୟ ତୀର୍ଥକୁ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କଥା ଦେଇଥିଲେ; ଯେଉଁମାନେ ଏଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ କଦାପି ଭ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ—ଏହା ନିଶ୍ଚିତ। ତାପରେ ମାସେଶ୍ୱର ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ସେ ତୁରନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ସେ ଚୌଦ ଇନ୍ଦ୍ର ଅବଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି; ପରେ, ସେ ନାଗେଶ୍ୱରଙ୍କ ତାପୋବନକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଶାନ୍ତ ମନେ, ସେ ଅନେକ ନାଗକନ୍ୟାଙ୍କ ସହ ଅନନ୍ତ ସମୟ ଖେଳ କରନ୍ତି। ପରେ, କୁବେରଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠି କୁବେର ସ୍ୱୟଂ ବସନ୍ତି; ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାଳେଶ୍ୱର ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠି କୁବେର ପ୍ରସନ୍ନ। ସେଠାରେ, ରାଜା, ସ୍ନାନ କରି ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରାଯାଏ; ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଯାଇ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମାରୁତାଳୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଶାନ୍ତ ମନେ, ଅନୁସାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ପୁଷ୍ପକ ବିମାନରେ ବସି ବାୟୁଦେବଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି; ମାଘ ମାସରେ ରାଜା, ତାଙ୍କ ମୋର ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ। କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନେ ସ୍ନାନ କରି, ତାପରେ ରାତିରେ ମାତ୍ର ଭୋଜନ କରିବା ଏବଂ ଅପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ ଅହିଳ୍ୟା ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ ଓ ସ୍ନାନ କରିବା; ସ୍ନାନ କରିଲେ ମାନବ ତୁରନ୍ତ ଅପ୍ସରାମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଅହିଳ୍ୟା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପରେ ତପସ୍ୟା କରି ମୋକ୍ଷ ପାଇଥିଲେ; ଚୈତ୍ର ମାସର ଶୁକ୍ଳ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଦିନ, କାମଦେବ ଦିନରେ ଅହିଳ୍ୟାଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି ମାନବ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ସେଉଁଠି ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୁଏ। ସେ ନାରୀମାନେ ପ୍ରିୟ, ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ଏବଂ ଅନ୍ୟ କାମଦେବ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୁଅନ୍ତି; ଅୟୋଧ୍ୟାରେ ଶକ୍ରଙ୍କ ଖ୍ୟାତିପ୍ରାପ୍ତ ତୀର୍ଥକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ, ସ୍ନାନ କରିବାମାତ୍ରେ ଏକ ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। ପରେ ସୋମ ତୀର୍ଥକୁ ଯାଇ କେବଳ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ସ୍ନାନ କରିଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ; ସୋମ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ଏହି ତୀର୍ଥ ପାପ ନାଶକ ହୁଏ। ଏହି ସୋମ ତୀର୍ଥ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ମହାପୁଣ୍ୟଦାୟି; ଏଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ମନେ ସୋମ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ଜଳ କିମ୍ବା ଉପବାସ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ମାନବ ସୋମ ତୀର୍ଥରେ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନଃ ମାନବ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି। ପରେ ସ୍ତମ୍ଭ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ ଓ ସ୍ନାନ କରିବା; ସ୍ନାନ କରିଲେ ମାନବ ସୋମ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି। ଏହା ପରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଷ୍ଣୁ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯାହା ଯୋଧନୀପୁରରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଯେଉଁଠି ବସୁଦେବ ଅସଂଖ୍ୟ ଅସୁରଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ।