ବାଣ ଦାନବ, ଶିବଙ୍କ ପଦପଦ୍ମରେ ଅନୁଗତ ଭାବେ ଅପରିମିତ ଭକ୍ତି ଦେଖାଇ, ଏହିପରି ଅନୁରୋଧ କଲେ—“ମୁଁ ତୁମର ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଇଯାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୋର ଲିଙ୍ଗ ନଷ୍ଟ ହେବା ଦିଅନାହିଁ; ମୁଁ ତୁମର ପଦ ଧରିବା ଅଧିକାର ପାଇଁ ଚାହେଁ, ହେ ମହାଦେବ। ଜନ୍ମ ପରେ ଜନ୍ମ ମୁଁ ତୁମର ପଦପଦ୍ମରେ ଭକ୍ତି ରଖିଛି; ମୁଁ ତୋଟକ ଚ୍ଛନ୍ଦରେ ଉତ୍ତମ ଭାବେ ଶିବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଛି।” ତାହା ପରେ ବାଣ ଏପରି ପ୍ରଣାମ କଲେ—“ଓଁ! ଶିବ, ଶଙ୍କର, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର କର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଭବ, ଭୀମ, ମହେଶ, ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; କାମଦେବଙ୍କ ଦେହ ନଷ୍ଟ କରିଥିବା, ତ୍ରିପୁରା ବଧ କରିଥିବା, ଅନ୍ଧକଙ୍କୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଥିବା ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଯୁବତୀମାନେ ଯେଉଁ ଶିବଙ୍କୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି, ଯେଉଁ ଶିବ ଦେବଦେବୀ, ସିଦ୍ଧମାନେ, ଅଶ୍ୱ, ବାନର, ସିଂହ, ହାତୀ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅତି ଛୋଟ କିମ୍ବା ଅତି ବଡ଼ ମୁହଁ ଥିବା ଦଳମାନେ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ସେହି ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଅସୁରମାନେ ଶିବଙ୍କୁ ଶତ ଶତ ଦେହ ନେଇ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିନାହାନ୍ତି; ଶିବ ଅନେକ ଦେହରେ ମଧ୍ୟ ଅଶାନ୍ତ; ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଧାରଣ କରିଥିବା ମହାଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପୁତ୍ର, ପତ୍ନୀ, ସେବକ, ଧନ ଦେଇ ସହିତ, ସଦା ମୋତେ ବିଜୟ ଓ ସ୍ମୃତି ଦିଅ; ମୁଁ ଅନେକ ଦେହ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷୁଦ୍ର ହୋଇଛି, ଏବଂ ଆଜି ମହାନରକ ଦିଗକୁ ପହଞ୍ଚିଛି। ମୋର ପାପ ମାର୍ଗ ଫେରି ନାହିଁ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ବି ତ୍ୟାଗ କରିଛି; ଦୟା ଭ୍ରମଣ କରେ, ମନ ଭ୍ରମଣ କରେ, ଏହି ମୋହ ଦୁଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଅଟକିଯାଇଛି। ଯେଉଁ କେହି ଏହି ଦିବ୍ୟ ତୋଟକ ସ୍ତୋତ୍ର ପବିତ୍ର ମନ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ପଠେ, ତାଙ୍କୁ, ବାଣଙ୍କ ପରି, ରୁଦ୍ର ନିଜେ ଦୟା କରି ଵର ଦେଇଥାନ୍ତି।” ଏହି ଦିବ୍ୟ ସ୍ତୋତ୍ର ଶୁଣି, ମହେଶ୍ୱର ଦେବ ଖୁସି ହେଇ, ବାଣଙ୍କୁ ଏକ ବର ଦେଲେ—“ମୁଁ ତୁମକୁ ଭୟ କରିବାକୁ କହୁନାହିଁ, ବାଣ; ସଉବର୍ଣ୍ଣ ନଗରରେ ପୁତ୍ର, ପଉତି, ପତ୍ନୀ, ସେବକ ଦେଇ ସହିତ ରୁହ। ଏଠୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ବାଣ, ତୁମେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଜେୟ ହେଲେ; ଦେବଦେବ ଶିବ ଏହି ବର ଦେଲେ। ବାଣ ଏହି ବର ପାଇ ଅବିନାଶୀ ଓ ଅଜର ହେଇ ପୃଥିବୀରେ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ଘୁଞ୍ଚିଲେ; ପରେ ରୁଦ୍ର ସପ୍ତଶିଖାକୁ ନିବାରଣ କଲେ। ତୃତୀୟ ନଗର ମହାଶକ୍ତି ଶଙ୍କର ରକ୍ଷା କଲେ; ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଏହି ନଗର ଚିରକାଳ ଆକାଶରେ ଘୁଞ୍ଚିଲା। ଏପରି, ମହାଶଙ୍କର ତ୍ରିପୁରାକୁ ଦହିଲେ; ଅଗ୍ନିମାଳାରେ ଦହି ଏହା ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଲା। ତାଙ୍କ ଏକ ନଗର ଶ୍ରୀଶୈଳରେ ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକ ଫିଙ୍ଗିଲେ; ଦ୍ୱିତୀୟ ନଗର ଅମରକଣ୍ଟକ ପର୍ବତରେ ଫିଙ୍ଗିଲା। ତ୍ରିପୁରା ଦହିବାବେଳେ, ରୁଦ୍ରମାନେ ବହୁ ଭାଗରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲେ; ଦହୁଥିବା ନଗର ଏଠାରେ ଫିଙ୍ଗିଲା, ତେଣୁ ଶିବଙ୍କୁ ‘ଜ୍ୱାଲେଶ୍ୱର’ ଭାବେ ଚିହ୍ନିଆଯାଉଛି। ଏହାଠାରୁ ଦିବ୍ୟ ଅଗ୍ନି ଉପରକୁ ଉଠି ଦିବଲୋକକୁ ଗଲା; ତାପରେ ଦେବ, ଅସୁର, କିନ୍ନରମାନେ ବିପଦର ଚିତ୍କାର କଲେ। ରୁଦ୍ର ଏହି ଅସ୍ତ୍ରକୁ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରଧାନ ନଗରରେ ନିଶ୍ଚିତ କଲେ; ଯେଉଁ କେହି ଅମରକଣ୍ଟକ ପର୍ବତକୁ ଯାଆନ୍ତି— ଚଉଦ ଲୋକର ଉପଭୋଗ ଏକ ହଜାର କୋଟି ବର୍ଷ ଓ ତିସ କୋଟି ବର୍ଷ ଅଧିକ ହେବା ପରେ, ସେ ପୃଥିବୀରେ ଆସି ଧର୍ମୀ ରାଜା ହେଇ, ଏକାଧିକାରୀ ଭାବେ ପୃଥିବୀର ଶାସନ କରିଥାନ୍ତି—ଏହାର ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ। ଅମରକଣ୍ଟକ ପର୍ବତ, ହେ ମହାରାଜ, ସମସ୍ତ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପବିତ୍ର; ଯେଉଁ କେହି ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ଅମରକଣ୍ଟକକୁ ଯାଆନ୍ତି— ଯେଉଁ ଜଣେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଦେଖନ୍ତି, ସେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଦଶଗୁଣ ଫଳ ପାଆନ୍ତି; ଦେବଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ରାହୁ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରସ୍ତ ହେବାବେଳେ ଲୋକମାନେ ଏଠାରେ ଦଳେ ଦଳେ ଯାଆନ୍ତି; ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ଅମରକଣ୍ଟକ ପର୍ବତରେ ଲଭ୍ୟ। ଏଠାରେ ପୁଣ୍ଡରୀକ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ; ଏଠାରେ ଜ୍ୱାଲେଶ୍ୱର ଦେବତା ଅଛନ୍ତି। ଯେଉଁ ଜଣେ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରନ୍ତି, ସେ ଶ୍ୱର୍ଗରେ ଯାଆନ୍ତି, ପୁନର୍ଜନ୍ମ ହୁଅନାହିଁ; ଯେଉଁ ଜଣେ ଜ୍ୱାଲେଶ୍ୱରରେ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି— ଚନ୍ଦ୍ର କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ଫଳ ଶୁଣ; ଦେବମାନେ, ଅମର ନାମରେ, ଅମରକଣ୍ଟକ ପର୍ବତରେ ବାସ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ଜଣେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାନ୍ତି, ସୃଷ୍ଟିର ନାଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଅମରେଶ୍ୱର ପର୍ବତର ଜଳସମୀପରେ। ଏଠାରେ, ଅନେକ ମୁଖ୍ୟ ଋଷିମାନେ, ନିୟମିତ ଉପବାସ ଓ ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି; ଅମରକଣ୍ଟକ ଅଞ୍ଚଳ ଏକ ଯୋଜନ ପରିମାଣରେ ବିସ୍ତୃତ। ଚାହିଁ କିମ୍ବା ଅଚାହିଁ, ଯେଉଁ ଜଣେ ନର୍ମଦାର ପବିତ୍ର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ନାରଦ କହିଲେ—ନର୍ମଦାର ଉତ୍ତର ତୀରରେ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଏକ ଯୋଜନ ବିସ୍ତୃତ, ଯାହା ପତ୍ରେଶ୍ୱର ନାମରେ ପରିଚିତ, ସମସ୍ତ ପାପର ଉତ୍ତମ ନାଶକ। ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ଦେବମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ପାଞ୍ଚ ହଜାର ବର୍ଷ ଯାଏଁ ଚାହିଁଥିବା ରୂପ ଧାରଣ କରି ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ପରେ, ମେଘ ଆସିଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ସେଠି, ତୀର୍ଥର ଶକ୍ତିରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ ନାମର ଫଳ ମିଳେ। ପରେ, ମେଘରବାକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠି ମେଘ ଗଜ୍ଜନା କରନ୍ତି; ଏଠାରେ ମେଘାନାଦ ଗୁଣ ଉତ୍ତମ ହୋଇଛି। ତାପରେ, ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ଏଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ସଦା ବାସ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ମନୁଷ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ଲଭନ୍ତି; ପରେ ଅଙ୍ଗାରେଶ୍ୱର ତୀର୍ଥରେ ନିୟମିତ ଉପବାସ ଓ ନିୟମିତ ଖାଦ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ତାପରେ କପିଲା ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଗୋଦାନର ଫଳ ମିଳେ; ପରେ କାଞ୍ଚୀ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଦିବ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ। ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଗୋଲୋକର ଫଳ ମିଳେ; ପରେ କୁଣ୍ଡଳେଶ୍ୱରକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ଉମା ସହିତ ରୁଦ୍ର ଉପସ୍ଥିତ; ସ୍ନାନ କରି, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଜେୟ ହେବାର ବର ମିଳେ। ପରେ, ପିପ୍ପଳେଶ୍ୱରକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ; ଏଠାରେ ଯିବା ପରେ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ।