ସୂତଙ୍କ ପବିତ୍ର ବାଣୀରେ ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଜିଜ୍ଞାସା କରିଲେ, “ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମେ ଆଶା କରୁଛୁ ଆପଣ ଆମକୁ ସେଇ ଦେଶ ଓ ପାହାଡ଼ ଗୁଡିକର ନାମ କୁହନ୍ତୁ, ଏବଂ ସେଠାରେ କିଏ କିଏ ବସୁଛନ୍ତି ତାହା ସତ୍ୟ କଥା କୁହନ୍ତୁ।” ସୂତ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଶ୍ୱେତ ପାହାଡ଼ର ଦକ୍ଷିଣ ଓ ନିଷଧ ପାହାଡ଼ର ଉତ୍ତରରେ ରମଣକ ନାମକ ଦେଶ ଅଛି, ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ସେଠାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସମସ୍ତେ ଶୁଦ୍ଧ କୁଳର, ଦେଖିବାକୁ ମନୋହର, ଏବଂ ସେମାନେ କେହି ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ ନାହିଁ। ସେମାନେ ବହୁ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଦସ ହଜାର ପାଖାପାଖି ପାଞ୍ଚଶେ ବର୍ଷ ଅଯୁରେ ବସିବା, ସଦା ଆନନ୍ଦ ଭରା ଚିତ୍ତରେ ରହନ୍ତି। ନୀଳ ପାହାଡ଼ର ଦକ୍ଷିଣ ଓ ନିଷଧ ପାହାଡ଼ର ଉତ୍ତରରେ ହିରଣ୍ମୟ ଦେଶ ଅଛି, ସେଠାରେ ହେରଣ୍ବତୀ ନଦୀ ବହିଯାଉଛି। ସେଠାରେ ପକ୍ଷୀରାଜ ଗରୁଡ଼ ଅବସ୍ଥିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବିଦ୍ୟା ଓ ତ୍ୟାଗରେ ପ୍ରବୀଣ, ଶୂର ଧନୁର୍ଧର, ଦେଖିବାକୁ ମନୋହର ଲୋକମାନେ ବସୁଛନ୍ତି। ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସଦା ଆନନ୍ଦ ଭରା ଚିତ୍ତରେ ରହନ୍ତି, ତ୍ୟାଗରେ ଧନୀ ଲୋକମାନେ ଏଗାର ହଜାର ବର୍ଷ ଅଯୁରେ ବସିବା। ଏଠାରେ ଜୀବନ ଆୟୁ ଦଶ ଶତ ଓ ପାଞ୍ଚଶେ ବର୍ଷ, ତିନିଟି ଶୁଦ୍ଧ ପାହାଡ଼ ଅଛି। ଏଠାରେ ଏକଟି ମଣିର, ଏକଟି ସୁନାର, ଏକଟି ବିଭିନ୍ନ ମଣିରେ ଶୋଭିତ, ରାଜପାଳିରେ ଶୋଭା ପାଇଥିବା ଶିଖର ଅଛି। ସେଠାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଦେବୀ ପ୍ରଭା ସଦା ବସୁଛନ୍ତି। ଶିଖରର ଉତ୍ତର, ସମୁଦ୍ରର ତୀରରେ ଏଇରାବତ ଦେଶ ଅଛି। ସେଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଗତିରୁ କୌଣସି କ୍ଷୟ ନାହିଁ, ଲୋକମାନେ ବୃଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ସେଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ତାରାମାନେ ଦୀପ୍ତିରେ ଚାଦର ଭଳି ଶୋଭା ପାଉଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ଦୀପ୍ତି ଏବଂ ରଙ୍ଗ ପଦ୍ମ ଭଳି, ଚକ୍ଷୁ ମଧୁର ପଦ୍ମ ପତ୍ର ଭଳି। ଏଠାରେ ଲୋକମାନେ ପଦ୍ମ ପତ୍ର ଭଳି ସୁଗନ୍ଧ ନେଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି; ଯେମାନେ ଏହା ପାଇ ନାହିଁ, ସେମାନେ ସୁଗନ୍ଧ ହରାଇ ଦିଅନ୍ତି, ଖାଦ୍ୟ ନାହିଁ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହରେ ପ୍ରବୀଣ। ସେମାନେ ଦେବଲୋକରୁ ପତିତ, ଶୁଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭଳି; ତେର ହଜାର ବର୍ଷ ଅଯୁରେ ରହନ୍ତି। ଧର୍ମଜନ ନିଜ ଆୟୁ ଅନୁଯାୟୀ ବସିବା। ଦୁଧ ସମୁଦ୍ରର ଉତ୍ତରରେ, ହରି ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଅବସ୍ଥିତ, ସୁନାର ରଥରେ ବସିଛନ୍ତି; ଏହି ରଥ ଅଠ ଚକା, ଜନମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମନର ଗତିରେ ଚାଲେ। ତାଙ୍କର ରଙ୍ଗ ଅଗ୍ନି ଭଳି, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ସୁନାରେ ଶୋଭିତ; ସେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କର ନାଥ। ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ, ସେ ତିନି ଲୋକର ସ୍ରଷ୍ଟା ଓ କାରଣ; ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ଆକାଶ, ବାୟୁ, ଆଲୋକ ତାଙ୍କର ଅଂଶ। ସେ ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କର ଯଜ୍ଞ, ତାଙ୍କର ମୁଖ ହୋମାଗ୍ନି। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦେଶ ବାରତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ପୁଣ୍ୟଦାୟୀ, ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଜିଜ୍ଞାସା କଲେ, “ହେ ପ୍ରଜ୍ଞାପତି, ଆମକୁ ବାରତ ଦେଶ ଓ ତାହାର ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା ବିଷୟରେ କୁହନ୍ତୁ।” ସୂତ କହିଲେ, “ମୁଁ ଆପଣମାନେକୁ ବିବେକୀ ମନୁ, ବିବସ୍ବତଙ୍କ ପୁତ୍ର, ପୃଥୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ, ଯୟାତି, ଅମ୍ବରୀଷ, ମନ୍ଧାତ୍ରି, ନହୁଷ, ମୁଚୁକୁନ୍ଦ, କୁବେର, ଶିନି, ଋଷଭ, ଇଳା, ରାଜା ନୃଗ, ରାଜା ଋଷି କୁଶିକ, ମହାତ୍ମା ଗାଧି, ରାଜା ଋଷି ସୋମ, ଦିଲୀପ ଓ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ବାରତ ଦେଶର ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା କୁହିବି। ଏହି ଦେଶ ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କର ପ୍ରିୟ। ଏବେ ମୁଁ ଆପଣମାନେକୁ ଏହି ଦେଶର ପାହାଡ଼ ଓ ଅଞ୍ଚଳ ବିଷୟରେ କୁହିବି: ମହେନ୍ଦ୍ର, ମାଲୟ, ସାହ୍ୟ, ଶୁକ୍ତିମତ, ରିକ୍ଷ, ବିନ୍ଧ୍ୟ, ପରିୟାତ୍ର—ଏହି ସାତଟି ମୁଖ୍ୟ ପାହାଡ଼; ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ହଜାର ହଜାର ଅନ୍ୟ ପାହାଡ଼ ଅଛି। କିଛି ଅଜଣା, ଏମିତି ଏସେନ୍ସ ଭରା, ବିଶାଳ, ବିଭିନ୍ନ ଶିଖର; କିଛି ଜଣା, ସମାନ ଏବଂ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଇଥିବା। ଏଠାରେ ଆର୍ୟ ଓ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଲୋକମାନେ ମିଶି ରହନ୍ତି; ସେମାନେ ଗଙ୍ଗା, ସିନ୍ଧୁ, ସରସ୍ୱତୀର ଶୁଦ୍ଧ ଜଳ ପିଉଛନ୍ତି। ଗୋଦାବରୀ, ନର୍ମଦା, ବାହୁଦା, ଶତଦ୍ରୁ, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା, ଯମୁନା—ଏହି ମହାନଦୀ ଅଛି। ଦୃଷଦ୍ୱତୀ, ବିତସ୍ତା, ନିର୍ମଳ ବାଳୁକାର ନଦୀ, ବେତ୍ରବତୀ, କୃଷ୍ଣା, ବେଣୀ, ଇରାବତୀ, ବିତସ୍ତା, ପୟୋଷ୍ଣୀ, ଦେବିକା; ବେଦସ୍ମୃତି, ବେଦଶିରା, ତ୍ରିଦିବ, ସିନ୍ଧୁଳା, କ୍ରିମି। କରିଶିନୀ, ଚିତ୍ରବାହା, ତ୍ରିସେନା, ଗୋମତୀ, ଧୂତପାପା, ଚନ୍ଦନା। କୌଶିକୀ, ତ୍ରିଦିବ, ନଚିତା, ରୋହିତରାଣୀ, ରହସ୍ୟ, ଶତକୁମ୍ଭ, ସାରୟୂ। ଚର୍ମବତୀ, ବେତ୍ରବତୀ, ହସ୍ତିସୋମ, ଦିଶା, ଶରୱତୀ, ପୟୋଷ୍ଣୀ, ଭୀମା, ଭୀମରଥୀ। କାବେରୀ, ଚୁଲୁକା, ତାପୀ, ଶତମାଳା, ନିବାରା, ସୁପ୍ରୟୋଗ। ପବିତ୍ର, କୃଷ୍ଣଲା, ସିନ୍ଧୁ, ବଜିନୀ, ପୁରମାଳିନୀ, ପୂର୍ବାଭିରାମା, ବୀରା, ଭୀମା, ମଳାବତୀ। ପାଳାଶିନୀ, ମହେନ୍ଦ୍ର, ପାତାଳବତୀ, କରିଶିନୀ, ଅସିକ୍ନୀ, କୁଶାଚିରି। ମେନା, ମାରୁତମାନେ, ହେମା, ଘୃତବତୀ, ଅନ୵ତୀ, ଅନୁଷ୍ଣା, କପି। ଏହି ଦେଶର ନଦୀ ଓ ପାହାଡ଼ ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କୁ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ; ଏହି ଦେଶର ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା ତାହାର ରାଜାମାନେ, ଋଷିମାନେ, ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଦୀ ଓ ପାହାଡ଼ରେ ପ୍ରତିଫଳିତ।