ଏକଥା ବ୍ୟାସଦେବ ଋଷି ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ—ଏକ ଜନ୍ମଦ୍ୱିଜ, ଅର୍ଥାତ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ମାନେ ସଠିକ୍ ଆଚରଣ ଅନୁସରିବା ଦ୍ୱାରା ଜୀବନକୁ ଶୁଭ କରିପାରିବେ। ଏହି ଆଚରଣ ନିୟମ ଅନୁସାରେ, କୌଣସି ବହୁଉଥା ଝରା ବା ନଦୀକୁ ଚାଲି ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଜଳରେ କାମକ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପବିତ୍ର ଗଛକୁ କଟିବା ବା ଜଳରେ ଥୁଇବା ମଧ୍ୟ ନିଷେଧ। ଏହି ଆଶ୍ରମ ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ଅସ୍ଥି, ଭସ୍ମ, କପାଳ, କେଶ, କଣ୍ଟ, ଚିଲିକା, ଅଗ୍ନି ତାଣ୍ଡା, ଓ ଗୋବର ଉପରେ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଜ୍ଞାନୀ ଅଗ୍ନିକୁ ଚାଲି ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅଗ୍ନିକୁ ତଳେ ରଖିବା, ପାଦ ଦ୍ୱାରା ଛୁଇବା ବା ଚିଲିକା ଦ୍ୱାରା ଫୁଙ୍ଗାଇବା ମଧ୍ୟ ନିଷେଧ। ଗଛକୁ ଚଢ଼ିବା, ଅପବିତ୍ର ଜିନିଷ ଦେଖିବା, ଅଗ୍ନିକୁ ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟରେ ଛାଡ଼ିବା ବା ଜଳ ଦ୍ୱାରା ନିବାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଜଣେ ମିତ୍ରଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ସମ୍ବାଦ ନିଜେ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅପବିତ୍ର ବା ନକଲି ବସ୍ତୁ ବ୍ୟବସାୟ କରିବା ମଧ୍ୟ ଅନୁଚିତ। ଅପବିତ୍ର ଅବସ୍ଥାରେ ଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନି ଜାଳାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ବା ଜଳସ୍ତରରେ ସୀମା ଚିହ୍ନ ହଟାଇବା ମଧ୍ୟ ନିଷେଧ। ପୂର୍ବ ଚୁକ୍ତି ଭଙ୍ଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ପଶୁ, ବାଘ, ପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଲଢ଼ାଇବା ମଧ୍ୟ ଅନୁଚିତ। ଜଳ, ବାୟୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଭଳି କାମ କରି ଠକିବା ମଧ୍ୟ ଅନୁଚିତ। ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତରେ ଘର ଦ୍ୱାର ନିରାପଦ ଭାବରେ ବନ୍ଦ କରିବା ଉଚିତ୍, ବାହାରେ ଖାଇବା, ସୁଗନ୍ଧିତ ମାଳା ହେବା ସମୟରେ ଖାଇବା, ବା ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଝଗଡ଼ା ପରେ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ନଖ କାମିବା, ଅଧିକ କଥା କହିବା ବା ହସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ନିଜ ଅଗ୍ନିକୁ ହାତ ଦ୍ୱାରା ଛୁଇବା ଉଚିତ୍, ଜଳରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ପାଖରେ ପାଖରେ ଚିଲିକା ବା ଚିଲିକା ଦ୍ୱାରା ଫୁଙ୍ଗାଇବା ମଧ୍ୟ ନିଷେଧ। ମୁଁ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନି ଜାଳାଇବା ଉଚିତ୍, କାରଣ ଅଗ୍ନି ମୁଁ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ। ଅନ୍ୟଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ କଥା କହିବା, ଅନୁଚିତ ବିଦି ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଦା ଏକା ଘୁଞ୍ଚିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ମନ୍ଦିରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ପରିକ୍ରମା କରିବା ଉଚିତ୍। ପୋଶାକ ଚିପିବା, ମନ୍ଦିରରେ ଶୁଇବା, ଏକା ଯାତ୍ରା କରିବା, ଅଧର୍ମୀଙ୍କ ସହ ସଂଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ରୋଗୀ, ଶୂଦ୍ର, ପତିତ, ଚପଲା, ଜଳବିହୀନ ଆଦିଙ୍କୁ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଦ୍ୱିଜ ମୃତଦାହ ସ୍ଥଳକୁ ଚାଲି ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଯୋଗୀ, ସିଦ୍ଧ, ତପସ୍ୱୀ, ବିରକ୍ତଙ୍କୁ କ୍ଷୁଦ୍ର କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଦେବତାର ମନ୍ଦିର, ଯଜ୍ଞ କର୍ମୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଗୋମାନ୍ୟ ଛାୟା ଉପରେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ନିଜ ଛାୟା, ପତିତ ବା ରୋଗୀଙ୍କ ଛାୟା ଉପରେ ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅଗ୍ନି ତାଣ୍ଡା, ଭସ୍ମ, କେଶ ଆଦି ଉପରେ ଦଣ୍ଡାଇବା ମଧ୍ୟ ଅନୁଚିତ। ଝାଡ଼ୁର ଧୁଳି, ଗୋସ୍ନାନ ପୋଶାକର ଜଳ ବା ପାତ୍ରର ଜଳ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍, ଦ୍ୱିଜ ନିଷିଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ନିଷିଦ୍ଧ ପାନ କରିବା ମଧ୍ୟ ଅନୁଚିତ। ବ୍ୟାସଦେବ ଉପଦେଶ କରିଲେ—ବ୍ରାହ୍ମଣ ମନ୍ଦିର ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଭ୍ରମ ବା ଅଭିଲାଷା ବଶରେ ହେଲେ ମଧ୍ୟ। ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ନିଷିଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ଛଉ ମାସ ଖାଇଥାଏ, ସେ ଜୀବନରେ ଶୂଦ୍ର ହୁଏ, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ କୁକୁର ହିସାବରେ ଜନ୍ମ ନେଏ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଜଣେ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, ସେ ତାହାର ଜନ୍ମ ପାଏ। ରାଜା, ବ୍ୟାପାରୀ, ନପୁଂସକ, ଚରମକାର, ସଂଘ, ବେଶ୍ୟା ଓ ଛଅ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ଚକ୍ର ଚାଳିବାରେ ଜୀବିକା, ଧୋବି, ଚୋର, ପତାକାଧାରୀ, ଗନ୍ଧର୍ବ, କଠାଳି, ମୃତ ଉପରେ ଖାଦ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। କୁମ୍ଭକାର, ଚିତ୍ରକାର, ନାଇ, ପତିତ, ପୁନଃଜନ୍ମୀ, ଛତାକାର, ଶାପିତ ଉପରେ ଖାଦ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ସୁବା, ଅଭିନେତା, ଶିକାରୀ, ବନ୍ଧ୍ୟା ବା ରୋଗୀ, ଚିକିତ୍ସକ, ବେଶ୍ୟା, ଦଣ୍ଡିତ ଉପରେ ଖାଦ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ଚୋର, ନାସ୍ତିକ, ଦେବତା ନିନ୍ଦକ, ସୋମ ବିକ୍ରେତା, କୁକୁର ପାକ କରୁଥିବାରୁ ଖାଦ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ଯେଉଁ ଜଣେ ଜ whose wife has not been won, lover in the house, miserly, or eats leftovers, from them food should be avoided. ପାପୀ, ସଂଘ, ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ଜୀବିକା, ଭୟଭୀତ, କାନ୍ଦିଥିବା, ଅପମାନିତ ବା ଆହତ ଉପରେ ଖାଦ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦ୍ୱେଷୀ, ଅସଦ୍ରସ୍ତ ଖାଦ୍ୟ, ଶବ ଖାଦ୍ୟ, ଅସଂପୃକ୍ତ ଖାଦ୍ୟ, ଚାରି ଜାତି ଉପରେ ଖାଦ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ଅନ୍ନ ନିଃସନ୍ତାନା ମହିଳା, ଅକୃତଜ୍ଞ, କୌଶଳୀ, ଅସ୍ତ୍ର ବିକ୍ରେତା ଉପରେ ଖାଦ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ମଦପାନ କରୁଥିବା, ଗୀତକାର, ଚିକିତ୍ସକ, ପଣ୍ଡିତ ପୁତ୍ର ଉତ୍ପାଦକ, ସେବକ ଉପରେ ଖାଦ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍। ରାଜା ହେବା ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନିର୍ବାନ୍ଧିତ, ତ୍ୟାଗ କରାଯାଇଥିବା, କ୍ରୋଧରେ ଦିଆଯାଇଥିବା, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଗୁରୁଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଶୁଧ୍ଧ ନହେଲେ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହି ଖାଦ୍ୟରେ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ରହିଥାଏ। ଅନ୍ୟଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ ତାଙ୍କର ପାପ ଭାଗ ହୁଏ, ଅର୍ଦ୍ଧ ଭାଗ ପରିବାର, ମିତ୍ର, ଗୋପାଳ, ଓ ଯାନବାହନ ଉପରେ ଯାଏ। ଶୂଦ୍ର ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ନ ନେବା ଉଚିତ୍ ଯେଉଁ ଜଣେ ନିଜକୁ ଦେଇଥାଏ, ଅଭିନେତା, କୁମ୍ଭକାର, କୃଷି ଶ୍ରମିକ ଆଦି। ଶୂଦ୍ର ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ନ ନେବା ଉଚିତ୍ ଯଦି ଜ୍ଞାନୀ ତାହାକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରି କମ୍ ଦୋଷ ଦେଖନ୍ତି—ଯଥା ଦୁଧ ଚାଉଳ, ଘୀ ଦ୍ୱାରା ପାକ କରାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ଗୋଦୁଧ ଉତ୍ପାଦ, ତାଳ କାଟି। ଶୂଦ୍ର ମଧ୍ୟରୁ ଦ୍ୱିଜ ତିଳକୁଟି, ତିଳ ତେଲ, ବେଗୁନ, ପଦ୍ମନାଳ ଶାଗ, କୁସୁମ୍ବ ଓ ଭସ୍ମକ ଧାନ ନେଇପାରିବେ। ପିଆଜ, ରସୁଣ, ତାଡ଼ି ଓ ଚିପ୍ସ, ଛତା, କନ୍ଦ ଶୂକର, ପକା ଅମୃତ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ୍।