ଏହି ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଗୁରୁଙ୍କ ପ୍ରତି ଶିଷ୍ୟଙ୍କର କିପରି ଆଚରଣ ହେବା ଉଚିତ୍, ତାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଅଛି। ଶିଷ୍ୟ ଦୂରରୁ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କ୍ରୋଧ ଅଥବା ମହିଳାମାନେ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଗୁରୁଙ୍କ ସମ୍ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଗୁରୁଙ୍କ ସମ୍ନିଧାନରେ ଉତ୍ତର ଦେବା, ବସି ରହିବା ଅନୁଚିତ। ସଦା ସମୟରେ ଶିଷ୍ୟ ଜଳପାତ୍ର, ଦର୍ଭା, ଫୁଲ ଏବଂ ଜଳାଣ୍ତ ଲକଡ଼ି ନେଇଯିବା ଦ୍ୱାରା ଗୁରୁଙ୍କ ସେବା କରିବା ଉଚିତ୍। ନିୟମିତ ଭାବେ ଗୁରୁଙ୍କ ଅଙ୍ଗସମୂହ ପରିଷ୍କାର କରିବା ଓ ତେଲ ଲଗାଇବା ଦାୟିତ୍ୱ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଉପରେ ଅଛି। ଗୁରୁଙ୍କ ଛାଡ଼ା ଦେଇଥିବା ମାଳା, ବିଛାନା, ଚପ୍ପଲ୍, ସାଣ୍ଡେଲ ଉପରେ ପଦ ଦେବା, ଗୁରୁଙ୍କ ଆସନରେ ବସିବା କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ଛାୟାରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଅନୁଚିତ। ଦନ୍ତକାଷ୍ଠ ଓ ଏପରି ବିଭିନ୍ନ ଦୈନନ୍ଦିନ ଦ୍ରବ୍ୟ ତିଆରି କରି ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେବା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ସେବା କରିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଅନୁମତି ବିନା ଦୂରେ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଗୁରୁଙ୍କ ଉପକାର ଓ ପ୍ରସନ୍ନତାରେ ଶିଷ୍ୟ ସଦା ଆନନ୍ଦିତ ରହିବା ଉଚିତ୍। ଗୁରୁଙ୍କ ସମ୍ନିଧାନରେ ପାଦ ଘସିବା, ଜମ୍ଭାଇ ଦେବା, ହସିବା, କଣ୍ଠ ଢାକିବା ଏବଂ ଅଙ୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରିବା ଅନୁଚିତ। ଉଚିତ ସମୟରେ ପାଠ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁଙ୍କୁ କ୍ଷୋଭ ନ ହୁଏ। ଗୁରୁଙ୍କ ଆସନ, ବିଛାନା କିମ୍ବା ଯାନ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ତାଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ବସି କିମ୍ବା ତଳେ ବସି ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସେବା କରିବା ଉଚିତ୍। ଗୁରୁ ଦୌଡ଼ିଲେ ଶିଷ୍ୟ ତାଙ୍କ ସହ ଦୌଡ଼ିବା, ଯେଉଁଠି ଯିବେ ସେଉଁଠି ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ୍; ଗୋ, ଘୋଡ଼ା, ଉଠ, ଦୋଲି କିମ୍ବା ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁଠି ଯିବେ, ଶିଷ୍ୟ ତାଙ୍କ ସହ ଯିବା ଉଚିତ୍। ଶିଷ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କ ସହ ପାହାଡ଼, ଫଳକ କିମ୍ବା ନୌକାରେ ବସିପାରିବେ, କିନ୍ତୁ ସଦା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ, ଆଜ୍ଞାକାରୀ, କ୍ରୋଧହୀନ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ରହିବା ଦରକାର। ମିଷ୍ଟ ଓ ଉପକାରୀ ଭାଷା ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍; ଗନ୍ଧ, ମାଳା, ରସ, ଭୋଜନ ଓ ଜୀବକୁ କ୍ଷତି କରିବା ତ୍ୟାଗ କରିବା ଦରକାର। ତେଲ ଲଗାଇବା, କାଜଳ ଲଗାଇବା, ମାଲିଶ କରିବା, ଛତା ଧରିବା, ଆସକ୍ତି, ଲୋଭ, ଭୟ, ନିଦ୍ରା, ଗାନ, ବାଦ୍ୟ ଓ ନୃତ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍। ଭୟ ଦେବା, ଉପହାସ କରିବା, ମହିଳାଙ୍କୁ ତକ୍ଷଣ ଦୃଷ୍ଟି କରିବା, ସ୍ପର୍ଶ କରିବା, ଅନ୍ୟଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବା ଓ ନିନ୍ଦା କରିବା ଅନୁଚିତ। ଅନ୍ନ ମିଳିଲେ ଜଳପାତ୍ର, ଫୁଲ, ଗୋମୟ, ମାଟି ଓ ଦର୍ଭା ଆଣିବା ଏବଂ ଦୈନିକ ଭିକ୍ଷା ନେବା ଦରକାର। ଘୃତ, ଲୁଣ, ବା ପୁରୁଣା ଖାଦ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍; ନୃତ୍ୟ, ଗାନ ଓ ଏପରି କ୍ରିୟାରେ ଅସକ୍ତ ନ ହେବା ଦରକାର। ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ତକିବା, ଦନ୍ତମଞ୍ଜନ କରିବା, ଅପବିତ୍ର ମହିଳା କିମ୍ବା ନିମ୍ନବର୍ଣ୍ଣ ମହିଳାଙ୍କ ସହ ଗୁପ୍ତ ଆଲୋଚନା କରିବା ଅନୁଚିତ। ଗୁରୁଙ୍କ ଅବଶିଷ୍ଟ ଔଷଧ କିମ୍ବା ଭୋଜନ ଇଚ୍ଛା ବିନା ନେବା ଉଚିତ୍; ଅପବିତ୍ରତା ବା ସ୍ନାନ କରିବା ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଦାୟିତ୍ୱ ନୁହେଁ। ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ କଦାପି ମନରେ ମଧ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ମୂଢ଼ତା କିମ୍ବା ଲୋଭବଶତଃ ଯଦି ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ଧର୍ମରୁ ପତିତ ହୁଏ। ଯେଉଁଠାରୁ ଜ୍ଞାନ ମିଳେ, ଲୋକିକ, ବେଦିକ କିମ୍ବା ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ହେଉ, ତାହାକୁ କ୍ଷତି କରିବା ଅନୁଚିତ। ଗୁରୁ ଅଭିମାନୀ, ଧର୍ମ ଅଜ୍ଞାନୀ କିମ୍ବା ମାର୍ଗଚ୍ୟୁତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ନିୟମ ନାହିଁ। ଗୁରୁଙ୍କ ଗୁରୁ ସମ୍ନିଧିରେ, ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଯେପରି ଆଦର ଦେଉଛି, ସେପରି ଆଚରଣ କରିବା ଦରକାର। ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଅନୁମତି ନେଇ, ଅନ୍ୟ ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦେବା ଉଚିତ୍। ଏହି ଆଚରଣ ଜ୍ଞାନ ଦାତା, ସଦା ଧ୍ୟାନରତ, ଅଧର୍ମ ନିବାରକ ଓ ଉପକାରୀ ଉପଦେଶକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଲାଗୁଅଛି। ଗୁରୁଙ୍କ ପୁଅ, ପତ୍ନୀ ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ଏହି ମାନ୍ୟତା ଦେଖାଇବା ଉଚିତ୍। ଶିଷ୍ୟ କି ଶିଶୁ, କି ବୟସ୍କ, କି ଗୁରୁପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପଢ଼ାଉଛନ୍ତି—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଗୁରୁ ସମାନ ମାନ୍ୟତା ଦେବା ଦରକାର। ତେବେ, ଗୁରୁପୁତ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମାଲିଶ, ସ୍ନାନ, ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଭୋଜନ କିମ୍ବା ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସମାନ ବର୍ଣ୍ଣର ଗୁରୁମାନେଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଗୁରୁ ସମାନ ମାନ୍ୟତା ଦେବା ଦରକାର; ଅନ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣର ଗୁରୁପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଉଠି ନମସ୍କାର କରି ଆଦର କରିବା ଉଚିତ୍। ଗୁରୁପତ୍ନୀଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ମାଲିଶ, ସ୍ନାନ କିମ୍ବା କେଶ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଅନୁଚିତ। ଯଦି ଗୁରୁପତ୍ନୀ ଯୁବତୀ ହେଉଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ତଳେ ହାତ ଲଗାଇ, 'ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି' ବୋଲି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଖାଇବା ଦରକାର। ଯାତ୍ରାରୁ ଫେରିଲେ, ଗୁରୁପତ୍ନୀଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କରି ନମସ୍କାର କରିବା ଏବଂ ସଦ୍ବ୍ୟବହାର ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ମା’ଙ୍କ ଭଉଣୀ, ବାପାଙ୍କ ଭଉଣୀ, ଜାଅ ଓ ପିତୃସ୍ବା ଏମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଗୁରୁପତ୍ନୀ ସମାନ ଆଦର ଦେବା ଉଚିତ୍। ସମାନ ବର୍ଣ୍ଣର ଭାଇଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଦୈନିକ ନମସ୍କାର କରିବା ଏବଂ ଯାତ୍ରାରୁ ଫେରିଲେ ଆତ୍ମୀୟଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଦର କରିବା ଦରକାର। ପିତୃସ୍ବା, ମାତୃସ୍ବା, ଜାଅ ଓ ନିଜ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ମାତା ସମାନ ଆଦର କରିବା ଉଚିତ୍, କାରଣ ମାତା ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏପରି ଆଚରଣ, ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଓ କପଟ ଶୂନ୍ୟ ହେଉଥିବା ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ବେଦ, ଧର୍ମ ଓ ପୁରାଣ ଶାଖା ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍। ଯଦି ଶିଷ୍ୟ ଗୁରୁ ସହିତ ବର୍ଷମାନ୍ୟ ରହେ ଏବଂ ଗୁରୁ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ତେବେ ଗୁରୁ ତାଙ୍କର ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି। ଏକ ଧ୍ୟାନସିଳ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଶୁଦ୍ଧ, କ୍ଷମାଶୀଳ ଓ ଗୁଣବାନ୍ ଗୁରୁପୁତ୍ର ଦଶ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଧର୍ମାନୁସାରେ ପଢ଼ାଇପାରିବେ। ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜ, ଶିଷ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଆଦର କରନ୍ତି, ଦ୍ୱେଷହୀନ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ଆଜ୍ଞାକାରୀ, ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ, ପ୍ରିୟ ଓ ଷଡ଼ଅଙ୍ଗ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେମାନେ ଶିକ୍ଷା ଦେବାଯୋଗ୍ୟ। ଏମାନଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ୍; ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ଦେବା ଦରକାର। ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି, ସଦା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ରହି, ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍।