ଏହି ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରରେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟର ତତ୍ତ୍ୱକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି, ଯାହା ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଅନେକ ଫଳ ଦେଇଥାଏ । ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଯଥାଯଥି ଆଦର ଦେଇ ତାଙ୍କର ଅନୁମତି ନେଇ ଶିଷ୍ୟ ବିଦାୟ ହେବା ଉଚିତ୍ । ଏହିପରେ ଶିଷ୍ୟ ଜ୍ଞାନର ଫଳ ଉପଭୋଗ କରିଥାଏ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ । କିନ୍ତୁ ଯିଏ ନିଜ ଭାଇକୁ ପିତା ପରି ଆଦର କରେନି, ସେ ଅଜ୍ଞାନର ଦୋଷରେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ । ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପଥରେ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପତି ସଦା ଆଦର ଯୋଗ୍ୟ । ଏହି ଜଗତରେ ମାତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆଦର କରାଯାଏ । ମାମା, ପିଶା, ଶ୍ୱଶୁର, ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଆଦର କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏମାନେ ଆସିଲେ, "ଏହି ମୁଁ" ବୋଲି କହି, ଉଠି ସ୍୵ାଗତ କରିବା ଏବଂ ପ୍ରଣାମ ଦେବା ଦରକାର । ଦীক্ষିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଯଦି କ୍ଷୁଦ୍ର ହେଉଛି, ତାଙ୍କୁ ନାମରେ ଡାକିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଧର୍ମଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତି "ମହୋଦୟ" କିମ୍ବା "ଆପଣଙ୍କ ଅନୁମତିରେ" ଭଳି ଶବ୍ଦରେ ଡାକିବା ଉଚିତ୍ । ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ ଦେଇ ଆଦର କରିବା ଦରକାର । ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବର୍ଗ ସଦା ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ଆଦର କରିବା ଉଚିତ୍ । ତଥାପି, ବ୍ରାହ୍ମଣ କେବେଉ ଅନ୍ୟ ବର୍ଗକୁ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଏହି ଅନ୍ୟ ବର୍ଗ ଜ୍ଞାନୀ, ନୀତିବାନ୍, କୌଶଳୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଶାସ୍ତ୍ର କହିଛି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହିଁ ସମସ୍ତ ବର୍ଗକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ । ଏକା ବର୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ଏକାପରି ଆଦର ଯୋଗ୍ୟ । ଦ୍ୱିଜ ମଧ୍ୟରେ ଗୁରୁ ଅଗ୍ନି ପରି ଅଟୁଟ୍ । ସମସ୍ତ ବର୍ଗରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୁରୁ । ନାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ପତି ହିଁ ଗୁରୁ, ସେ ଯେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଗୁରୁ । ଜ୍ଞାନ, କ୍ରିୟା, ବୟସ, ସମ୍ପ୍ରଜନ୍ୟ, ଏବଂ ଧନ ପାଞ୍ଚଟି ବନ୍ଧନ । ପାଞ୍ଚଟି ବସ୍ତୁକୁ ଆଦର କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆଗୁଅଠି ଅଧିକ ବୟସ୍କ । ତିନି ବର୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ଉଚ୍ଚ ବର୍ଗ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ । ଏହା ଯେଉଁଠି ଅଛି, ସେଉଁଠି ଆଦର ଦରକାର, ଯଦି ଶୂଦ୍ର ଦଶମ ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ । ପଥ ଦେବା ଉଚିତ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ନାରୀ, ରାଜା, କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ । ବୃଦ୍ଧ, ଭାରକୁ ହେବାରେ ଭାଙ୍ଗିଥିବା, ରୋଗୀ ଏବଂ ଦୁର୍ବଳଙ୍କୁ ପଥ ଦେବା ଉଚିତ୍ । ଭିକ୍ଷା ଜମା କରି ଦୃଢ଼ ଚେଷ୍ଟାରେ ପ୍ରତିଦିନ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଘରକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ । ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ତାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ନିଜେ ଖାଇବା ଦରକାର । ଉଚ୍ଚ ବର୍ଗ ଦ୍ୱିଜ ପ୍ରଥମେ ଘରକୁ ଭିକ୍ଷା ଚାହିଁବେ । ମଧ୍ୟରେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଏବଂ ଶେଷରେ ବୈଶ୍ୟ ଭିକ୍ଷା ଚାହିଁବେ । ପ୍ରଥମେ ମା, ଭଉଣୀ, ମାମୀଙ୍କୁ ଭିକ୍ଷା ଚାହିଁବା ଯୋଗ୍ୟ । ଏହିପରି ଏକା ବର୍ଗ ଘର, କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ବର୍ଗ ଘରରେ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ । ଭିକ୍ଷା ନିୟମ ରହିଛି — ତ୍ୟାଗୀ, ଅସ୍ୱର୍ଗୀୟ, ଅବେଦୀ, ଅଯଜ୍ଞି, ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ଯୋଗ୍ୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କୁ ଭିକ୍ଷା ଚାହିଁବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଶିଷ୍ୟ ଦୃଢ଼ ଚେଷ୍ଟାରେ ଦିନେ ଦିନେ ଘର ଘରେ ଭିକ୍ଷା ଜମା କରିବା ଉଚିତ୍, କିନ୍ତୁ ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ଘର, ନିଜାତ୍ମୀୟ ଓ ସମ୍ପର୍କିତଙ୍କୁ ଭିକ୍ଷା ଚାହିଁବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଅନ୍ୟ ଘରରେ ଭିକ୍ଷା ମିଳିନାହିଁ, ପୂର୍ବ ଘରକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ । କିମ୍ବା ଉପରୋକ୍ତ ଘର ମିଳିଲେ ଗାଁରେ ସମସ୍ତ ଘରକୁ ଯିବା ଯୋଗ୍ୟ । ନିଜ ଭାଷା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଦେଖିନାହିଁ, ଦୃଢ଼ ଚେଷ୍ଟାରେ ଭିକ୍ଷା ଜମା କରିବା ଉଚିତ୍, କୌଶଳ କରି ନୁହେଁ । ସଦା ଦୃଢ଼ ଚେଷ୍ଟାରେ ଭାଷା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ମନ ଅନ୍ୟତାରେ ନ ରଖି ଖାଇବା ଉଚିତ୍ । ସଦା ଭିକ୍ଷା ଖାଇବା ଉଚିତ୍, ଏକ ଘରର ଖାଦ୍ୟ ଉପରେ ନ ରଖିବା ଦରକାର । ଭିକ୍ଷା ଜୀବନ ଉପବାସ ସମାନ । ସଦା ଖାଦ୍ୟକୁ ଆଦର କରି ଅପମାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଖାଦ୍ୟ ଦେଖି ଖୁସି ହେବା, ଆନନ୍ଦ ପ୍ରକାଶ କରିବା ଦରକାର । ଅତି ଖାଇଲେ ରୋଗ, ଅଳ୍ପ ଆୟୁ, ଏବଂ ସ୍ଵର୍ଗ ନ ମିଳେ । ଏହା ଅପୂଣ୍ୟ, ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିନ୍ଦିତ, ତେଣୁ ଏହା ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ । ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବାବେଳେ ପୂର୍ବ ଦିଗ କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିବା ଦରକାର । କେବେଉଁ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ହାତ ପା ଧୋଇ, ଦୁଇଥର ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଖାଇବା ଦରକାର । ସଫା ସ୍ଥାନରେ ବସି, ଖାଇବା ପରେ ଦୁଇଥର ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏଉଁପରେ ବ୍ୟାସ ଜୀ କହିଲେ — ଖାଇଲାପରେ, ପିଇଲାପରେ, ସୁଇଲାପରେ, ସ୍ନାନ କଲାପରେ, ରାସ୍ତାକୁ ଯିବା, ଠୋଡ଼ କିମ୍ବା ଦେହର ରୁଆ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା, ବସ୍ତ୍ର ପରିବର୍ତ୍ତନ କଲାପରେ — ବୀର୍ୟ, ମୁତ୍ର, ପୂରିଷ ପ୍ରସ୍ରବଣ କଲାପରେ, ମିଥ୍ୟା କଥା କହିଲାପରେ, ଥୁ କରିଲାପରେ, ଅଧ୍ୟୟନ ଆରମ୍ଭ କଲାପରେ, କାଶି କିମ୍ବା ଛିଙ୍କିଲାପରେ — ଓ ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଚ଼ଉଁ ରାସ୍ତା କିମ୍ବା ଶ୍ମଶାନ ଦେଖିଲାପରେ, ଦୁଇ ଗୋଟିଁ ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳରେ, ସ୍ଵଚ୍ଛ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଦରକାର । ଚଣ୍ଡାଳ କିମ୍ବା ବିଦେଶୀ ସହ କଥା ହେଲାପରେ, ଜନାନୀ, ଶୂଦ୍ର, ଖାଇ ଅପବିତ୍ର ହେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସହ କଥା କିମ୍ବା ଦେଖିଲାପରେ, ଏହିପରି ବ୍ୟକ୍ତି କିମ୍ବା ଖାଦ୍ୟ ଦେଖିଲାପରେ — ଅଶ୍ରୁ ପଡ଼ିଲାପରେ, ରକ୍ତ ପଡ଼ିଲାପରେ, ଖାଇଲାପରେ, ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳରେ, ସ୍ନାନ, ପିଇବା, ମୁତ୍ର, ପୂରିଷ ପ୍ରସ୍ରବଣ ପରେ ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଦରକାର । ସୁଇ ଉଠିଲାପରେ, ଏକା ଥର କିମ୍ବା ପୁନଃପୁନି, ଅଗ୍ନି, ଗାଈ, କିମ୍ବା ଅପବିତ୍ର ଜିନିଷ ସ୍ପର୍ଶ କଲାପରେ ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ୍ । ନାରୀ କିମ୍ବା ନିଜକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲାପରେ, ନୀଳ କିମ୍ବା ଭିଜା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଲାପରେ, ଜଳ, ଘାସ, ଭୂମି ସ୍ପର୍ଶ କଲାପରେ — ନିଜ ଚୁଲି ସ୍ପର୍ଶ କଲାପରେ କିମ୍ବା ବସ୍ତ୍ର ଖସିଲାପରେ, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ତାଜା, ଅତି ଗରମ ନୁହେଁ, ଅପବିତ୍ର ନୁହେଁ ଜଳ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ । ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ସଦା ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ୍, ପୂର୍ବ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ମୁହଁ କରି ବସି, ମୁଣ୍ଡ କିମ୍ବା ଗଳା ଢାକି, କିମ୍ବା ଖୋଲା ଚୁଲି ରଖି । ପାଦ ଧୋଇନାହିଁ, ପଥରେ ପବିତ୍ର ନୁହେଁ । ଚମ୍ପଲ ଉପରେ ବସି, ଚମ୍ପଲ ପିନ୍ଧି, କିମ୍ବା ମୁଣ୍ଡ ଖୋଲା ରଖି ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ବର୍ଷା ଜଳ, ଦଣ୍ଡ ଉପରେ ବସି, ଏକ ହାତରେ ଜଳ ରଖି, ସୂତ୍ର ବିନା ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।