ଏକ ଶୁଦ୍ଧ ଭାବରେ, ବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ମଣିଷ ନିଜେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଜେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଏ, ସେ ମାନେ କୋଟି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଥିବା ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏରଣ୍ଡୀ ସଙ୍ଗମରେ ଭକ୍ତିରେ ଭରିଯାଇ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଶଂଖ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖି, ନର୍ମଦା ଜଳ ମିଶାଇ ଦେହକୁ ଡୁବାଇଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ହେ ରାଜା, ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳରେ ପରିକ୍ରମା କରିଲେ, ସମସ୍ତ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପ ଭୂମିର ପରିକ୍ରମା ହୋଇଯାଏ। ପରେ, ସୁନା ତିଳରେ ସ୍ନାନ କରି ଓ ସୁନା ଦାନ କରି, ଲୋକେ ରୁଦ୍ରଲୋକରେ ସ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି, ସୁନା ରଥରେ ଚଢ଼ି ଚାଲନ୍ତି। ସ୍ୱର୍ଗରୁ କାଳକ୍ଷୟରେ ପଡ଼ିଲେ, ସେ ରାଜା ପୁନି ସମର୍ଥ ହୁଅନ୍ତି; ତେଣୁ, ହେ ରାଜାଧିରାଜ, ସେ ଇକ୍ଷୁ ନଦୀ ସଙ୍ଗମକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ, ଏହି ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦିବ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଶିବଙ୍କ ବିରାଜିତି; ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଲୋକେ ଗଣପତିତ୍ଵ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ପରେ, ଲୋକେ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଜନ୍ମଠାରୁ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ। ଏହା ପରେ ଅଙ୍ଗିରସ ତୀର୍ଥକୁ ଯାଇ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ହଜାର ଗାୟ ଦାନର ଫଳ ମିଳେ ଓ ରୁଦ୍ରଲୋକରେ ସ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ତା’ପରେ ଲଙ୍ଗଳ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ ହୁଏ। ଏଠାରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ଯେ, ସତଜନ୍ମର ପାପ ମୁଚିଯାଏ। ପରେ ବଟେଶ୍ୱର ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ହଜାର ଗାୟ ଦାନର ଫଳ ମିଳେ। ପରେ ସଙ୍ଗମେଶ୍ୱର, ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶକ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଏକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ମିଳେ। ଭଦ୍ରତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି, ଯିଏ ଦାନ କରେ, ସେଠାରେ ଦାନର ଫଳ କୋଟିଗୁଣା ବୃଦ୍ଧି ପାଏ। କୌଣସି ମହିଳା ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ସେ ଗୌରୀ ସମାନ ହୁଏ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ସାମୀପ୍ୟ ପାଏ। ପରେ ଅଙ୍ଗାରେଶ୍ୱରକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ରୁଦ୍ରଲୋକରେ ସ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି; ଅଙ୍ଗାରକ ଚତୁର୍ଥୀରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଅପାର ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏୟୋନି ସଙ୍ଗମରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ପୁନଃ ଗର୍ଭ ଗ୍ରହଣ ଦେଖିବାକୁ ପଡ଼େ ନାହିଁ। ପାଣ୍ଡବେଶ୍ୱରକୁ ଯାଇ ସ୍ନାନ କଲେ, ଦେବ ଓ ଦାନବ ଦ୍ୱାରା ଅବଧ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି ଓ ଅପାର ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ପରେ ବିଷ୍ଣୁଲୋକକୁ ଯିବା ସଉଭାଗ୍ୟ ମିଳେ, ଏଠାରେ ରମଣ ଓ ଖେଳ ଉପଭୋଗ କରି, ପୃଥିବୀରେ ରାଜା ଭାବେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। କମ୍ବୋଟିକେଶ୍ୱରକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଉତ୍ତରାୟଣ ଆସିଲେ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଯେଉଁ ଇଛା କରିବେ, ତାହା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ପରେ ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗାକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସୋମଲୋକରେ ସ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ତା’ପରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଇନ୍ଦ୍ରତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ସୁନା ଦାନ କିମ୍ବା ନୀଳ ମେଷ ଛାଡ଼ିଲେ, ଏହି ବୃଷଭର ଦେହର ଲୋମ ଗଣନା ଅନୁଯାୟୀ ତାଙ୍କ ବଂଶରେ ସେ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହରନଗରେ ବାସ କରନ୍ତି। ପରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପଡ଼ି, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, ହଜାର ଧଳା ଘୋଡ଼ା ଧାରୀ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ତୀର୍ଥର ପୁଣ୍ୟରେ ସେ ମାନବମଧ୍ୟରେ ଅଧିପତି ହୁଅନ୍ତି। ଏଉଁପରେ, ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ତର୍ପଣ ଦେବା ଉଚିତ; ଏକ ରାତି ବ୍ରତ ରଖି, ବିଧିମାନ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ କନ୍ୟା ରାଶିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ସମୟର ପୁଣ୍ୟ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ। ପରେ କପିଳା ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, କପିଳା ଗାୟ ଦାନ କଲେ, ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଦାନର ଫଳ ମିଳେ। ନର୍ମଦେଶ୍ୱର ସର୍ବୋତ୍ତମ ତୀର୍ଥ—ଏହା ସମାନ କିଛି ନଥିଲା, ନ ଥିବ। ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ। ଏଠାରେ ଲୋକେ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ରାଜା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଚିହ୍ନ ଓ ରୋଗ ରହିତ ହୁଅନ୍ତି। ନର୍ମଦାର ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିବାସ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ ଅଛି। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଓ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ଦାନ କଲେ, ଏହି ତୀର୍ଥର ପୁଣ୍ୟରେ ଯାହା ଦିଆଯାଏ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ। ଜେଉଁମାନେ ଦରିଦ୍ର, ରୋଗୀ କିମ୍ବା ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିଥିବେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି। ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ସପ୍ତମୀ ଦିନେ, ଯିଏ ଏଠାରେ ନିୟମିତ ରହି ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରେ, ସେ ଅନ୍ଧ, ରୋଗୀ କିମ୍ବା ବଧିର ଜନ୍ମ ନେଉ ନାହିଁ; ସେ ସୁଭାଗ୍ୟବାନ୍, ରୂପବାନ୍ ଓ ନାରୀମାନେ ପ୍ରିୟ ହୁଏ। ଏହି ମହାପୁଣ୍ୟ ତୀର୍ଥକୁ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ; ଯିଏ ଏଠାକୁ ଯାନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଧୋଖା ଖାଆନ୍ତି ନାହିଁ—ଏହା ନିଶ୍ଚିତ। ପରେ ମାଶେଶ୍ୱରକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ସେ ଚୌଦ ଇନ୍ଦ୍ର ଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି; ପରେ ନାଗେଶ୍ୱର ତପୋବନରେ ପହଞ୍ଚି, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଶାନ୍ତ ହୋଇ ସ୍ନାନ କଲେ, ଅନେକ ନାଗକନ୍ୟାଙ୍କ ସହ ଅନନ୍ତ ଖେଳ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।