ଏକ ସମୟର କଥା, ଏହି ପଉଣ୍ଡ୍ରକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ହରିତ ନାମକ ଜଣେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବସୁଥିଲେ, ଯିଏ ବେଦ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ ଧ୍ୟାନ-ଞ୍ୟାନରେ ଲଗ୍ନ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଜୀବନସାଥୀ ଥିଲେ ଲୀଳାବତୀ, ଯିଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପତିବ୍ରତା, ସଦା ପତିଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚଳନ୍ତି ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ଥିଲେ। ହରିତ ଓ ଲୀଳାବତୀ ଦୁଇଁଜଣେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଏଠାରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ଏଭଳି ତପସ୍ୟା କରି କରି ୨୧ ଯୁଗ ବିତିଗଲା। ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏକ ଦିନ ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ଦର୍ଶନ ପାଇଲେ। ତାଳେ ଶ୍ରୀନରସିଂହ ଦେବ ପ୍ରକଟ ହେଇ କହିଲେ: “ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହଁ, ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଭାବରେ ମୁଁ ଦେଇବି। ସେ ସମୟରେ ତୁମେ ଯାହା ଚାହିଲ, ମୁଁ ତାହା ଆଶୀର୍ବାଦ ଭାବେ ଦେଲି। ମୁଁ କହିଲି: ‘ମୋ ପରି ଏକ ପୁତ୍ର ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ପାଅ। ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତୁମ ପୁତ୍ର।’” “ମୁଁ ହେଉଛି ନିଜେ ବିଶ୍ବକର୍ମା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଉପରେ ଅତିତ। ମୁଁ ଜନନୀର ଗର୍ଭରେ ବସିବି ନାହିଁ, କାରଣ ମୁଁ ଅନନ୍ତ। ତେବେ, ହରିତ କହିଲେ: ‘ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ହେଉ। ତାହାପରେ ମୁଁ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବସି ରହିଛି। ଯେ କୌଣସି ଭକ୍ତ ଏଠାରେ ଆସି ମୋର ଦର୍ଶନ ଚାହେ, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ମୁଁ ସଦା ବିନାଶ କରେ। ଏହି କାରଣରୁ, ଯେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷମାନେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ବ୍ରତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଭୟ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ମୋ ଶିଶୁ ରୂପରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ଯେ ରାତିରେ ଉପାସନା କରେ, ସେ ନାରାୟଣ ହୋଇଯାଏ। ମୋର ଚତୁର୍ଭୁଜ, ବଡ଼ ଦାନ୍ତ, କାଳର ରୂପ, ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ଯମଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅଗମ୍ୟ, ସିଂହ ମୁଣ୍ଡ ଓ ମାନବ ଅଙ୍ଗ ଯୁକ୍ତ ରୂପକୁ ଯିଏ ଧ୍ୟାନ କରେ, ସେ ସଦା ମୋର ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଯିଏ ଜାଣି ଏଠାରେ ଆସେ, ସେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଭାବେ ମୋର କୃପା ପାଏ। ଏହି ବ୍ରତ ପବିତ୍ର, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ଅନ୍ତେ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ। ଏହି ବ୍ରତ କରିଲେ ଦଶ ହଜାର ଦ୍ୱାଦଶୀର ଫଳ ମିଳେ, ବିଶେଷ କରି ଯଦି ଶନିବାର ଦିନ ସ୍ୱାତି ନକ୍ଷତ୍ର ଯୋଗରେ କରାଯାଏ। ସିଦ୍ଧିଯୋଗ, ବଣିକ୍ କରଣା ଓ ସମସ୍ତ ଯୋଗରେ ଏହି ବ୍ରତ ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ପାପକୁ ନାଶ କରେ। ଏହି ଯୋଗଗୁଡ଼ିକ ଭିତରେ ଯେଉଁଦିନ ମୋର ଦିନ ପାଳନ କରାଯାଏ, ସେଦିନ ପାପ ନାଶ ପାଏ। ଯିଏ ଏହି ଦିନ ଜାଣି ମଧ୍ୟ ଅବହେଳା କରେ, ସେ ପାପୀ ହୁଏ। ଯିଏ ଏହି ବ୍ରତ କରେନାହିଁ, ସେ ଚନ୍ଦ୍ର-ସୂର୍ଯ୍ୟ ଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନରକରେ ରହିଥାଏ। କିନ୍ତୁ ମୋର ଦିନ ଆସିଲେ, ପ୍ରଭାତେ ଦନ୍ତ ମାଜି, ମୋର ସାମ୍ନାରେ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରିଥିବା ଭକ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ଏହି ବ୍ରତ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଦେଏ, ସେ ବିନା ବାଧାରେ ଏହା କରିପାରିବେ। ଯିଏ ବ୍ରତ କରୁଛନ୍ତି, ସେ କେବେ ଦୁଷ୍ଟ ବାଣୀ କିମ୍ବା କୁକର୍ମ କରିବେନାହିଁ। ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ନଦୀ କିମ୍ବା ଶୁଦ୍ଧ ଜଳରେ, ଘରେ, ଦେଉଳ ପୋଖରୀ କିମ୍ବା ସୁନ୍ଦର ଜଳାଶୟରେ ବେଦମନ୍ତ୍ର ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ମୃତ୍ତିକା, ଗୋମୟ, ଆମଳକୀ ଓ ତିଳ ଦ୍ୱାରା ବିଧିମତ୍ ସ୍ନାନ କରି ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରିବା ଉଚିତ। ଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଦୈନିକ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରି, ଘର ଲିପି, ଶୁଭ ଅଷ୍ଟଦଳ ପଦ୍ମ ଚିତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ତାମ୍ର ଯନ୍ତ୍ର ସହିତ ଘଡ଼ା ରଖିବା, ତାହାପରେ ଧାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ। ଏବଂ ସେଠି ସୁନାରେ ନିର୍ମିତ ମୋର ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପ୍ରତିମା ସ୍ଥାପନ କରି, ପଞ୍ଚାମୃତ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ତା’ପରେ ଏକ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ, ଲୋଭ ହୀନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ସେଉଁଠି ସ୍ଥାପିତ କରି ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଫୁଲର ମାଳା ଦ୍ୱାରା ସଜିଥିବା ଏକ ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କରି, ଋତୁଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ବିଧିମତ୍ ମୋ ପୂଜା କରିବେ। ସୋଳ ଉପଚାର, ମନ୍ତ୍ର, ନିୟମ ଓ ବିଶେଷ କରି ପୁରାଣ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୋ ପୂଜା କରିବେ। ଚନ୍ଦନ, କପୂର, ଗଢ଼ା କୁଙ୍କୁମ, ଋତୁଫୁଲ, ତୁଳସୀ ଦଳ ଦ୍ୱାରା ଯିଏ ମୋର ପୂଜା କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ପାଏ। ସଦା ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟ କଳାଗରୁ ଧୂପ ଦିଅ। ହରିଙ୍କୁ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ଦିଅ। ଏକ ବଡ଼ ଦୀପ ଜଳାଅ, ଯାହା ଅଜ୍ଞାନ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରେ; ଘଂଟା ଶବ୍ଦ ସହିତ ଆରତି କର। ନୈବେଦ୍ୟ ଭାବେ ଚିନି ଓ ବିଭିନ୍ନ ପାକାଳ ଦିଅ; ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନରସିଂହଙ୍କୁ ଏହି ନୈବେଦ୍ୟ ଦେଉଛି—ମୋର ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କର। ନୈବେଦ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଏହିପରି: “ହେ ନରସିଂହ, ଅଚ୍ୟୁତ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଥ, ତୁମ ଶୁଭ ଜନ୍ମତିଥିରେ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ତ୍ୟାଗ କରି ଉପବାସ କରିବି।” ଏପରି କହି, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ଜନ୍ମର ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ରାତିରେ ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ ଶବ୍ଦରେ ଜାଗରଣ କରିବା ଉଚିତ। ସଦା ପୁରାଣ ପାଠ କରିବା, ବିଶେଷ କରି ଶ୍ରୀନରସିଂହଙ୍କ ଚରିତ୍ର କଥା କହିବା, ତାପରେ ପ୍ରଭାତେ ସ୍ନାନ କରି, ମୋର ପୂର୍ବ ଉଲ୍ଲେଖିତ ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ ଉପାସନା କରି, ଶାନ୍ତ ମନେ ମୋ ସାମ୍ନାରେ ବୈଷ୍ଣବ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ ଦାନ ଦେବାକୁ ଯେଉଁ ଦେଉଛି, ତାହା ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଦିଅ, ଦୁଇଁ ଲୋକ ଜୟ ପାଇଁ। ଏକ ହଜାର ମାପର ସୁନାର ପ୍ରତିମା ଦାନ କଲେ ମୋ ପ୍ରସନ୍ନତା ମିଳେ; ଗାଁ, ଜମି, ସୁନା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଦିଅ। ଶଯ୍ୟା, ଶୟନପତ୍ର, ସାତ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦାନ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ କରିବା ଉଚିତ। ଧନ ପ୍ରତି କଞ୍ଜୁସି କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଉଲ୍ଲେଖିତ ଫଳ ଚାହିଁଲେ। ତାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଭୋଜନ ଓ ଯଥାଯଥ ଦାନ ଦିଅ। ଯେଉଁମାନେ ଧନହୀନ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣ ମୋର ବ୍ରତର ଅଧିକାରୀ, କିନ୍ତୁ ମୋର ଭକ୍ତ ଓ ମୋ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ନିଶ୍ଚିତ ଏହି ବ୍ରତ କରିବେ।