ଏହି ଉପାଖ୍ୟାନରେ, ରାଜା ବେନ ତାଙ୍କର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ, ବିଭିନ୍ନ ଦେଶରୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲେ। ଏହି ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପରେ, ରାଜା ବେନ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପରିବାର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଦାନ ଦେଇ, ବୈଷ୍ଣବ ଲୋକକୁ ଗମନ କରିଥିଲେ। ସତ୍ତ୍ୱବାନ ଏହି ରାଜା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହ ସଦା ଧର୍ମାନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। ଏହି ରାଜାଙ୍କର କଥା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ତୁମକୁ କୁହିଯାଇଛି। ଏହି କଥା ଶୁଣିବାରେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ, ଦୁଃଖ ନଶ୍ଟ ହୁଏ; ଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନୀ ରାଜା ପୃଥୁ ନିଜେ ପୃଥିବୀରେ ରାଜ୍ୟ କରିଥିଲେ। ସେ ତିନି ଲୋକ ସମାନ ଭାବରେ ପୃଥିବୀକୁ ଦୁହିଥିଲେ, ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କ ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦିତ ହେଉଥିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଭୂମିଖଣ୍ଡରେ ଖ୍ୟାତି ରହିଛି; ପ୍ରଥମ ଖଣ୍ଡ ହେଉଛି ସୃଷ୍ଟିଖଣ୍ଡ, ଦ୍ୱିତୀୟ ହେଉଛି ଭୂମିଖଣ୍ଡ। ମୁଁ ପୁନି ଭୂମିଖଣ୍ଡର ମହିମା ଏଠି କୁହିବି; ଯେଉଁ ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷ ଏହି ଖଣ୍ଡର ଏକ ଶ୍ଲୋକ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଏକ ଦିନର ପାପ ନଶ୍ଟ ହେଉଛି। ଯେଉଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଶୁଣନ୍ତି, ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ମୁଁ କୁହିବି—ହେ ଉତ୍ତମ ଦ୍ୱିଜ! ଏକ ଶୁଭ ଦିନରେ ଏକ ହଜାର ଗାଁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବାର ଫଳ ସେ ପାଇଥିବେ। ଏହି ପଦ୍ମପୁରାଣ ପ୍ରତିଦିନ ପଢ଼ିଲେ, କଳିଯୁଗରେ କୌଣସି ବିଘ୍ନ ଆସେନି। ଭ୍ୟାସ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: କଳିଯୁଗରେ ଏହି ପୁରାଣ ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା କିପରି ବିଘ୍ନ ଆସେନି? ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ପୁଣ୍ୟରେ ଉପକୃଷ୍ଟ, ତାଙ୍କୁ କଠିନ ବିଘ୍ନ ଆସେନି; ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଏଠି ବିବର୍ଣ୍ନ କରାଯାଇଛି। ପଦ୍ମପୁରାଣରେ ଏହି ଫଳ ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚର ହୁଏ; କଳିଯୁଗରେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରାଯାଇନାହିଁ। ଏହି ପୁରାଣ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ସମାନ; ଏହି ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଶ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। କଳିଯୁଗରେ ପାପୀ ଲୋକ ଏହି ଫଳ ଉପଭୋଗ କରିପାରିନାହିଁ; ଏହି ପଦ୍ମପୁରାଣର ଫଳ ଅଶ୍ୱମେଧ ସମାନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, କଳିଯୁଗରେ ଲୋକ ଏହା ଉପଭୋଗ କରିପାରିନାହିଁ—ପାପୀମାନେ ନରକର ସାଗରକୁ ଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ। କିଏ ଏହି ଚାରି ପୁରୁଷାର୍ଥ ଦେଇଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଣ୍ୟ ଗ୍ରନ୍ଥ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିବ? ଏହି ପବିତ୍ର ପଦ୍ମପୁରାଣ ଶୁଣିଲେ, ଚାରି ପୁରୁଷାର୍ଥ ଲାଭ ହୁଏ; ତେଣୁ ଏବେ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଆଦି, କରାଯାଉନାହିଁ। କଳିଯୁଗରେ ବେଦ ଓ ତାହାର ଅଙ୍ଗ, ସ୍ୱରାଦି ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲା; ତଥାପି, ଯଦି କୌଣସି ଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନୀ, ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତିଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତି ରହିଥାଏ—ସେ ନିଜ ପତ୍ନୀ ଓ ପୁତ୍ର ସହ ଶ୍ରବଣ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଏହି ପୁରାଣ ଶୁଣିବାରେ ବଡ଼ ବିଘ୍ନ ଆସେନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ପାଠକରେ ଆରମ୍ଭରେ ଅଶ୍ରଦ୍ଧା ଆସେ। ଶ୍ରୋତାରେ ଲୋଭ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ, ଏହି ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ମୋହ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସୃତ। ସେ ନିତ୍ୟ ଶୁଣିବାରେ ବିନାଶ ଘଟାଇଥାଏ; ପ୍ରତିଦିନ ଅପବାଦ, ନିନ୍ଦା, ଏବଂ ପାପୀ ଉଦ୍ଭବ କରନ୍ତି। ଏହି ବିଘ୍ନକୁ ବୁଝି, ଏକ ଜ୍ଞାନୀ ହୋମ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ, ହେ ଭ୍ୟାସ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମହାମନ୍ତ୍ର, ବିଷ୍ଣୁସ୍ତୁତି, ବିଷ୍ଣୋର ଆରାଟା ମନ୍ତ୍ର, ସହସ୍ରଶୀର୍ଷ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ତ୍ର, ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ମନ୍ତ୍ର, ତ୍ରୟମ୍ବକ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ବୃହତସାମନ୍, ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର, ଯେଉଁ ଦେବତା ପାଇଁ ହୋମ କରାଯାଉଛି, ସେହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ଏକ ଶତ ଆଠ ତିଳ ଓ ଘୃତ ଆହୁତି, ପଳାଶ କାଠ ଦ୍ୱାରା, ଗ୍ରହ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ବିଘ୍ନେଶ, ଦେବୀ ସାରଦା, ଜାତବେଦାସ, ମହାମାୟା, ଚଣ୍ଡିକା, ଏବଂ କ୍ଷେତ୍ରପାଳଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ତିଳ, ଚାଉଳ, ଘୃତ ଏବଂ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅ। ଏଠି ନିୟମିତ ଦକ୍ଷିଣା ଏକ ଗାଁ ସହ ଦେବା ଉଚିତ; ଏପରେ ବିଘ୍ନ ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ପୁରାଣରେ ସଫଳତା ମିଳେ। ଯଦି ଏହି କ୍ରିୟା କରାଯାଉନାହିଁ, ବିଘ୍ନ ଆସେ—ଶରୀରରେ ରୋଗ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ, ଅଧିକ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ। ପତ୍ନୀରୁ ଦୁଃଖ, ପୁତ୍ରରୁ ଶୋକ, ଧନର ହାରାଏ; ବିଭିନ୍ନ ଭୟଙ୍କର ରୋଗ ଆସେ—ଏହି ନିଶ୍ଚିତ। ଘରରେ ଧନ ନଥିଲେ, ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ; ଏକାଦଶୀ ଆସିଲେ, ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ମନ ଦ୍ୱାରା, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଷୋଳ କ୍ରିୟା ଦେଇ, ଏବଂ ନିଜ ସମ୍ଭାବ୍ୟ ଅନୁସାରେ ତାଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦିଅ। ପରେ, କେଶବଙ୍କୁ ନିବେଦିତ ଭୋଗ ଦେଇ, ପ୍ରତିଜ୍ଞାପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ, ପରିବାର ଓ ଆତ୍ମୀୟଙ୍କ ସହ ଖାଇବା ଉଚିତ। ପତ୍ନୀ ଓ ପୁତ୍ର ସହ ଏହି ଉପାୟରେ ସଫଳତା ମିଳେ; ଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନୀ ଲୋକମାନେ ପୁରାଣର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗ୍ରନ୍ଥ ଶୁଣିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି କରିଲେ, ଚାରି ପୁରୁଷାର୍ଥର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ମିଳେ; ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ। ଏବେ ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମା-ନାମକ ପୁଷ୍କରର କଥା ଶୁଣ; ଏହାର ଏକ ଲକ୍ଷ ପ୍ରମାଣ ଶ୍ଲୋକ ଅଛି। କୃତୟୁଗରେ, ନିର୍ମଳ ଲୋକ ଓ ଦ୍ୱିଜଗଣ ପଦ୍ମପୁରାଣର ଅର୍ଦ୍ଧ ଲକ୍ଷ ଶ୍ଲୋକ ଶୁଣିଥିଲେ। ଏଠି ଦୁଇ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଅଧିକ ଅଛି; ଏପରି ତ୍ରେତାୟୁଗ ଆସିଲେ, ଲୋକମାନେ ଏହି ପୁରାଣ ଶୁଣିବେ।