ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଯେଉଁ ପ୍ରଶ୍ନ ଥିଲା, ସେ ସବୁ ଅନ୍ତେ ଉତ୍ତର ମିଳିଗଲା। ପୃଥିବୀ ଓ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ବାହ୍ୟ ଦୂଷଣ ନଶ୍ୱ ହୁଏ। ଏଠି ଗୁରୁ ଜନଙ୍କ ପବିତ୍ର ଉପଦେଶ ପୂର୍ବଜନ୍ମର ପାପ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଉଛନ୍ତି। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚଳନଶୀଳ ତୀର୍ଥ ଏ ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁର ସମୁଦ୍ରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ମହାପଥ। ଏପରି ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, "ବୁଦ୍ଧିମାନ ଶୁକ ମହାତ୍ମା ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ଏହି ସତ୍ୟ ଉଦ୍ଘାଟନ କରିଦେଲେ, ଏବଂ ତାପରେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।" ବିଷ୍ଣୁ ଆଉ କହିଲେ, "ଏହି ଚଳନଶୀଳ ପରମ ତୀର୍ଥର ଗୁପ୍ତତା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତୁମକୁ କହିଦେଲି। ଏବେ ତୁମ ମନରେ ଯାହା ଆଛି, ତାହା ଚୟନ କର, ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।" ତାହାପରେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ବେନ କହିଲେ, "ମୁଁ ରାଜ୍ୟ ଚାହେଁ ନାହିଁ, ଆଉ କିଛି ମଧ୍ୟ ଚାହେଁ ନାହିଁ; ମୁଁ ଏହି ଦେହ ଥିବା ସ୍ଥିତିରେ ତୁମ ଦେହକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାକୁ ଚାହେଁ, ହେ ଜନାର୍ଦନ।" ବେନ ଆଉ କହିଲେ, "ଯଦି ଏହି ଦୟା ଦେବାକୁ ଚାହଁ, ତେବେ ମୁଁ ଏହି ଦାନ୍ତୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।" ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, "ଏହି ଅଶ୍ୱମେଧ ଓ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ କର, ହେ ରାଜନ। ଗାଁ, ଜମି, ସୁନା ଓ ଜଳ ଦାନ କର, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ। ଏହି ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ଭୟଙ୍କର ପାପ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ୱ ହୁଏ।" "ଚାରିଟି ଦ୍ୱାରା ଚାରି ପୁରୁଷାର୍ଥ ସଫଳ ହୁଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତେଣୁ, ମୋ ନାମେ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଭାବରେ ମୋତେ ଦେଉଛି, ସେ ଭାବରେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ତାହା ଦେଇଥାଏ।" "ସନ୍ତମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଓ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଦ୍ୱାରା ତୁମର ସଞ୍ଚିତ ପାପ ନଶ୍ୱ ହେବ। ଯଜ୍ଞ ପରେ ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ମୋ ଦେହକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।" ଏଭଳି କହି ହରି ବେନଙ୍କୁ ଦିଶାନ୍ତର୍ଧାନ କରିଦେଲେ। ଏହିଭଳି ଭୂମିଖଣ୍ଡରେ, ବେନଙ୍କ କଥାରେ, ଗୁରୁତୀର୍ଥର ମହିମା ସମାପ୍ତି ବିବର୍ଣ୍ନନ ଓ ଚ୍ୟବନଙ୍କ ଉପାଖ୍ୟାନର ଶେଷରେ ଏହା ୧୨୩ତମ ଅଧ୍ୟାୟ। ବିଷ୍ଣୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବା ପରେ, ବେନ ରାଜା ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ ଭାବେ ଚିନ୍ତାରେ ଲୀନ ହେଲେ—ପ୍ରଭୁ କେଉଁଠି ଚାଲିଗଲେ? ତାପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ, ସେ ପ୍ରଥୁଙ୍କୁ ଡାକିଲେ, ଯିଏ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସେ ଆନନ୍ଦରେ କହିଲେ, "ତୁମ ଦ୍ୱାରା, ପୁତ୍ର, ମୁଁ ଏହି ଲୋକର ମହାପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛି।" "ମୋ ବଂଶ, ହେ ପୃଥୁ, ଆଜି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଛି। ମୋ ଦୋଷରେ ଏହା ନଶ୍ଟ ହୋଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ତୁମ ଗୁଣରେ ସେହି ବଂଶ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି। ମୁଁ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିବି ଓ ବହୁତ ଦାନ ଦେବି। ଆଜି, ତୁମ ଦୟାରୁ, ମୁଁ ଏହି ଦେହ ସହିତ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ଯିବି।" "ତୁମେ ଯଜ୍ଞ ଉପକରଣ ତିଆରି କର, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଏବଂ ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କର।" ପୃଥୁ, ପିତା ବେନଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁସରେ, ସମ୍ମାନ ସହିତ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ହେ ମହାରାଜ, ଆପଣ ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କରନ୍ତୁ, ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ଭୋଗ କରନ୍ତୁ, ଦେବ ଓ ମାନବ ଦ୍ୱିତୀୟ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ପୂଜନ କରନ୍ତୁ।" ଏହିପରି କହି, ସେ ପିତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ଯିଏ ଜ୍ଞାନରେ ନିଷ୍ଠ। ଏବଂ ଭୂମିର ପ୍ରଭୁ ଧନୁଷ ଓ ବାଣ ଧରି, ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ, "ମୋର ଆଦେଶ ପୃଥିବୀରେ ଘୋଷଣା କର—କେହି ମଧ୍ୟ କୌଣସି ତିନି ପ୍ରକାର ଦ୍ୱାରା ପାପ କରିବେ ନାହିଁ।" "ଯିଏ ମୋର ଆଦେଶ ଅମାନ୍ୟ କରି ପାପ କରିବ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଦଣ୍ଡିତ ହେବ। ଏଠି କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। କେବଳ ଦାନ ଦିଅ, ଏବଂ ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞରେ ପୂଜା କର। ସମସ୍ତ ଲୋକ ଇର୍ଷ୍ୟା ଛାଡି, ଏକାଗ୍ର ମନେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତୁ।" ଏପରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ, ବେନଙ୍କ ପୁତ୍ର ପୃଥୁ ରାଜ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେଙ୍କୁ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରି, ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଅରଣ୍ୟକୁ ଚାଲିଗଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ଦୋଷ ତ୍ୟାଗ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ନିଗ୍ରହ କରି, ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ନ ତ୍ୟାଗ କରି ରହିଲେ। ତାଙ୍କର ଏହି ତପସ୍ୟାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମା ପୃଥୁଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, "କାହିଁକି ତୁମେ ଏଥିରେ ତପସ୍ୟାରେ ଲଗି ଅଛ? କାହିଁକି ଏହି ତପ?" ପୃଥୁ କହିଲେ, "ମୋ ପିତା ବେନ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ପାପ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଚ ମନୁଷ୍ୟ। ଜନାର୍ଦନ ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦିଅନ୍ତୁ, ହରି ଅଦୃଶ୍ୟ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ମନ, କଥା କିମ୍ବା କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାପ କରିବାକୁ ଚାହନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଗଛର ପାକା ଫଳ ପରି ପଡ଼ିଯାଉ।" "ଏହି ଦୟା ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ଚାହେଁ, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ—ମୋ ପିତା ଜନମାନ୍ତର ଦୋଷରେ ଦୂଷିତ ହେଉନାହିଁ। ଏହି ଚୂଡ଼ାଇ ଦିଅ, ହେ ଚତୁର୍ମୁଖ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ କରେ।" ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, "ତଥାସ୍ତୁ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ। ତୁମ ପିତା ବିଷ୍ଣୁ ଓ ତୁମେ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହେଇଛନ୍ତି।" ଏହି ଭଳି ବର ଦେଇ, ବ୍ରହ୍ମା ଚାଲିଗଲେ। ପୃଥୁ ମଧ୍ୟ ରାଜ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗିଗଲେ। ବେନଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, କେହି କୌଣସି ପ୍ରକାରର ପାପ କରିନଥିଲେ; ଯେଉଁମାନେ କେବଳ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଚକ୍ରରେ କଟିଯାଉଥିଲେ। ସେଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, କେହି ପାପ କରିଲେ ନାହିଁ। ଏହି ଭଳି ବେନଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଲୋକ ତାଙ୍କର ଆଚରଣ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଦାନ ଓ ଭୋଗରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ରାଜାଙ୍କ ଦୟାରେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲାଭ କରୁଥିଲେ। ଏପରି ଭାବରେ, ବେନଙ୍କ ଉପାଖ୍ୟାନରେ, ଭୂମିଖଣ୍ଡର ୧୨୪ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ଏହିପରି, ସୂତ କହିଲେ, "ବେନଙ୍କ ଆଦେଶ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ପୃଥୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଭାବେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ଉପକରଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଲେ, ଯିଏ ରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ।