ତାପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, "ହେ ଜାତବେଦାସ୍, ତୁମେ ଶକ୍ରଙ୍କ ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟା ପାପର ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଗ୍ରହଣ କର।" ତାପରେ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟା ପାପରୁ ମୋର ମୁକ୍ତି କିପରି ହେବ? ମୁଁ ଏହି କଥା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ।" ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, "ଯେଉଁଠି ତୁମେ ଦହୁଛ, ସେଉଁଠି ଯେ କେହି ଆସିବେ, ସେମାନେ କେବେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ବୀଜ, ଔଷଧ, ତିଳ, ଫଳ, କନ୍ଦମୂଳ, ହୋମକାଠି ବା କୁଶ ଉପରେ ବ୍ୟବହାର କରିବେ ନାହିଁ।" ଏହି ସମୟରେ, ସେ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ଦେବେ ଏବଂ ସେଠି ରହିବେ; ହେ ହବିଭୋକ୍ତା, ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟାର ପ୍ରଭାବରୁ ତୁମ ମନର ଯେ ତାପ ଥିଲା, ତାହା ଦୂର ହେଉ। ତାପରେ ଅଗ୍ନି, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଗ୍ରହଣ କରି, ଏହି ଭାଗ୍ୟକୁ ଅନୁମୋଦନ କଲେ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା ଏହିପରି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ତାପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଗଛ, ଔଷଧ ଓ ଘାସମାନଙ୍କୁ ଡାକି, ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ। ଏହାପରେ, ଗଛ, ଔଷଧ ଓ ଘାସମାନେ ଅଗ୍ନି ପରି ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ପିତାମହ, ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟା ପାପ ପ୍ରାକୃତିକ ଭାବେ ଆମର ଅଂଶ; ତେଣୁ ଆପଣ ଆମକୁ ପୁନି ମାରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଆମେ ଅଗ୍ନି, ଶୀତ, ବାତ୍ୟା, ବର୍ଷା, କଟିବା, ଚେରିବା ଆଦି ସବୁ ସହିଥାଉ।" ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, "ଯଦି କେହି ମଣିଷ ବଡ଼ ମୂଢତାରେ ଅକାରଣରେ ତୁମକୁ କଟିବେ ବା ଚେରିବେ, ଏହି ପାପ ସେ ମଣିଷଙ୍କୁ ଲାଗିଯିବ।" ତାପରେ ମହାଦେବ କହିଲେ, "ଏହିପରି ମହାପୁରୁଷମାନେ କହିଥିଲେ, ଗଛ, ଔଷଧ ଓ ଘାସମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଯେପରି ଆସିଥିଲେ ସେପରି ଚାଲିଗଲେ।" ଏହାପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କୁ ଡାକି, ମୃଦୁ ସବ୍ଦରେ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ କହିଲେ, "ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟା ପାପ ଭୃତ୍ରାଠାରୁ ଆସିଛି; ଏହାର ଚତୁର୍ଥାଂଶ ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର।" ଅପ୍ସରାମାନେ କହିଲେ, "ହେ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଏହା ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ; କିନ୍ତୁ ଆମର ମୁକ୍ତି କେବେ ହେବ, ଏହା ବିଚାର କରନ୍ତୁ।" ପିତାମହ କହିଲେ, "ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ରଜସ୍ୱଳା ନାରୀଙ୍କ ସହିତ ସଂଯୋଗ କରିବେ, ସେ ନାରୀ ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦେବେ; ଏହିପରି ତୁମ ମନର ତାପ ଦୂର ହେଉ।" ତାପରେ ଅପ୍ସରାମାନେ "ତଥାସ୍ତୁ" ବୋଲି ଗଦ୍ଗଦ ହୃଦୟରେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଚାଲିଗଲେ ଏବଂ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଏହାପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଜଳମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳି ସେଇ ଦେବୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ଦେବ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଆସିଛୁ; ଆମକୁ ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ।" ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, "ଏହି ଭୟାନକ ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟା, ଯାହା ଭୃତ୍ରାଠାରୁ ଆସି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଲାଗିଛି; ଏହାର ଚତୁର୍ଥାଂଶ ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର।" ଜଳମାନେ କହିଲେ, "ତଥାସ୍ତୁ, ହେ ଲୋକନାଥ, ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁଯାୟୀ। ଆମର ମୁକ୍ତି ଉପାୟ ବିଚାର କରନ୍ତୁ।" ତେବେ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, "ଯଦି କେହି ମଣିଷ ମୂଢତାବଶତଃ ଅବିବେକରେ ତୁମ ମଧ୍ୟରେ କଫ, ମୁତ୍ର, ମଳ ବିସର୍ଜନ କରିବେ, ସେଉଁଠି ଯିବେ ଏବଂ ରହିବେ; ତାପରେ ମୁକ୍ତି ହେବ। ମୁଁ ସତ୍ୟ କହୁଛି।" ଏହାପରେ, ଦେବତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ବହୁତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ପୁରାତନ କାଳରେ, ଏହି ତୀର୍ଥରେ ତପସ୍ୟା କରି ଇନ୍ଦ୍ର ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ। ତାପରେ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରି ସେ ପାପମୁକ୍ତ ହେଲେ। ଏହିପରି ଏହି ପୁଣ୍ୟ ତୀର୍ଥ ବାର୍ତ୍ରଘ୍ନୀର ମହାତ୍ମ୍ୟ। ଏହିପରି ଉତ୍ତରଖଣ୍ଡର ପଦ୍ମମହାପୁରାଣର "ବାର୍ତ୍ରଘ୍ନୀ ମହାତ୍ମ୍ୟ" ନାମକ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ତାପରେ, ଦିବ୍ୟ ନଦୀ ବାର୍ତ୍ରଘ୍ନୀ ସଙ୍ଗମଠାରୁ ଭଦ୍ରା ସହ ବରୁଣଙ୍କ ନିବାସ ସାଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସାଗର, ତାଙ୍କୁ ଭଲପାଇ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ସହ ସଂଯୋଗ କଲେ। ଭଦ୍ରା କିମ୍ବା ସୁଭଦ୍ରା, ଯିଏ ତାଙ୍କ ସହିତ ସହଚରୀ ଥିଲେ, ଶ୍ରୀଙ୍କ ଆକୃତି ଧାରଣ କରି ସାହାୟ୍ୟକାରୀ ଭାବେ ସେଉଁଠି ଥିଲେ। ଉତ୍ତର କୂଳ ଉପରେ ଏହି ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ମିଳନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ ମନାଯାଏ। ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଯେଉଁଠି ନିର୍ମଳ ଜଳ ଦେଇ ସ୍ନାନ କରି, ଭକ୍ତିରେ ବରାହଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ସେ ବରୁଣଙ୍କ ନିବାସ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ଏହିପଥରେ ଭଗ୍ୟବାନ ବିଷ୍ଣୁ ସାଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ। ସେଉଁଠି, ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ବିପଦକୁ ଜୟ କରି, ଯଜ୍ଞ-ବରାହ ଦେବ ମକର ନିବାସକୁ ବିକ୍ଷୁଭିତ କରି ବହୁ ସମୟ ଖେଳିଲେ ଏବଂ ପରେ ମାଟିରୁ ବାହାରିଲେ। ଏହି ଘଟଣା ବିଷୟରେ ପାର୍ବତୀ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ହେ ଦେବ, ଯଜ୍ଞ-ବରାହ କିପରି ମୌଳିକ ଅଞ୍ଚଳକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ ଓ କିପରି ମାଟିରୁ ବାହାରିଲେ, ସେ ବିବରଣୀ ଦିଅନ୍ତୁ।" ତେବେ ମହାଦେବ କହିଲେ, "ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ବରାହ ହରି ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ଖେଳିଥିଲେ; ମୁଁ ସମସ୍ତ କଥା କହିବି, ଶୁଣ, ହେ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା। ସେ ପୁଣ୍ୟଶ୍ଳୋକ ଭଗବାନ ଦେବତାମାନଙ୍କ କାମନା ପୂରଣ ପାଇଁ ସିଧାସଳଖ ବରାହ ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଭୂଦେବୀଙ୍କୁ ଉଠାଇ ନେଇ, ସେ ମାଟିରୁ ବାହାରିଲେ; ସେଠାରେ ବରାହ ନାମକ ଏକ ମହାତ୍ମ୍ୟ ତୀର୍ଥ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଜଣେ ନିଷ୍କଳୁଷ ଭାବେ ସ୍ନାନ କରିବେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ; ଏଠାରେ ପିତୃମାନଙ୍କ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ସହ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରି ସେ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦମୟ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ।" ଏହିପରି ଉତ୍ତରଖଣ୍ଡର ପଦ୍ମମହାପୁରାଣର "ବରାହ ତୀର୍ଥ" ନାମକ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।