ବିଦୁରଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନରେ, ଚନ୍ଦ୍ରଶର୍ମା ନାମକ ଏକ ନିମ୍ନବର୍ଗୀୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବ ଜୀବନର ସମସ୍ତ କାହାଣୀ କହିଦେଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ଘରେ ବସିଥିବାବେଳେ, ଭୟଙ୍କର ମୂଢ଼ତା ଓ କ୍ରୋଧରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ, ଏକ ଭୟଙ୍କର ପାପ କରିଥିଲେ। ଚନ୍ଦ୍ରଶର୍ମା ଦୁଃଖିତ ହୋଇ କହିଲେ, "ମୁଁ ପୂର୍ବେ ମୋ ଗୁରୁଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲି, ଏହି ପାପରେ ଏବେ ମୁଁ ଦଗ୍ଧ ହେଉଛି।" ଏହିପରେ ସେ ବିଦୁରଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ତୁମେ କିଏ, ଏଭଳି ଦୁଃଖରେ ଅନ୍ତର୍ଭୂତ ହୋଇ ଗଛ ତଳେ ଅଶ୍ରୟ ନେଇଛ?" ବିଦୁର କ୍ଷୁଦ୍ର ଭାବରେ ତାଙ୍କ ଦୋଷ କହିଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଏଉଁ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପାଖକୁ ତୃତୀୟ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବହୁ ପାପ କରିଥିବା ଏବଂ କ୍ଳାନ୍ତିରେ ଅଶକ୍ତ, ବେଦଶର୍ମା ନାମକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆସିଲେ। ଦୁଇଜଣ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ତୁମେ କିଏ, ଏଭଳି ଦୁଃଖରେ ଅଛ? କାହିଁକି ଏପରି ଭୂମିରେ ଘୁରୁଛ?" ବେଦଶର୍ମା ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଲେ, କିପରି ସେ ନିଷିଦ୍ଧ ସ୍ଥାନରେ ଗଲେ ଏବଂ ସମାଜ ଓ ନିଜ ପରିବାର ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ। ସେ କହିଲେ, "ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିନ୍ଦିତ ଏବଂ ପାପରେ ଲିପ୍ତ, ଏହିଭଳି ଭୂମିରେ ଭୂଲିଉଛି।" ତା'ପରେ ଏଉଁ ତିନିଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବ୍ୟାପାରୀ, ବଞ୍ଜୁଲକ ନାମକ ଏକ ମଦ୍ୟପାନକାରୀ ଏବଂ ବିଶେଷ କୃଷ୍ଣ ହତ୍ୟାକାରୀ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ପୂର୍ବବତ୍ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ବଞ୍ଜୁଲକ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବ ସମସ୍ତ ପାପ କହିଦେଲେ, ଯାହା ସେମାନେ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ଶୁଣିଲେ। ଏଭଳି ଚାରିଜଣ ଅତି ପାପୀ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ କେହି କାହା ସହିତ ଖାଇବା, ପିନ୍ଧିବା କିମ୍ବା ବସିବା ପାଇଁ ମାନିଲେ ନାହିଁ। ସେମାନେ କେବଳ ଆପଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ କଥା ହେଉଥିଲେ, କିନ୍ତୁ କେହି କେହି ସହିତ ଏକେ ସିଂହାସନରେ ବସିବା କିମ୍ବା ଏକେ ଶୟନରେ ଶୁଇବା ମାନିଲେ ନାହିଁ। ଏହିଭଳି ଦୁଃଖରେ ଅନ୍ତର୍ଭୂତ ହୋଇ, ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥକୁ ଗଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ପାପ ନାଶ ହେଲା ନାହିଁ। ତୀର୍ଥସ୍ଥଳୀ ଏମିତି ମହାପାପ ନାଶ କରିପାରୁନାହିଁ, ଏହିପାଇଁ ବିଦୁର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କାଳଞ୍ଜର ପର୍ବତକୁ ଗଲେ। ଏହିଭଳି ଗୁରୁତୀର୍ଥରେ ଚ୍ୟବନ ଉପାଖ୍ୟାନର ଏକ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା। କାଳଞ୍ଜର ପହଞ୍ଚି, ସେମାନେ ଦୁଃଖରେ ଅନ୍ତର୍ଭୂତ ହୋଇ ରହିଲେ, ମହାପାପରେ ଦଗ୍ଧ ଓ ମୂଢ଼ ହୋଇ। ସେଠାରେ ଏକ କୁସଳୀ ଓ ବିଶ୍ରୁତ ମୁନି ଆସିଲେ। ସେ, ସେମାନଙ୍କର ଗଭୀର ଦୁଃଖ ଦେଖି, ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "କାହିଁକି ଏପରି ଦୁଃଖରେ ଅଛ?" ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଲେ। ମୁନି, ସେମାନଙ୍କର ମହାପାପ ବୁଝି, ଦୟା ପ୍ରଦର୍ଶନ କଲେ। ସେ କହିଲେ, "ଅମାବାସ୍ୟା ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଯୋଗରେ, ପ୍ରୟାଗ, ପୁଷ୍କର, ତୃତୀୟ ଅର୍ଘତୀର୍ଥ ଓ ଚତୁର୍ଥ ବାରାଣସୀ—ତୁମେ ଚାରିଜଣ ପାପୀ ସେଠାକୁ ଯାଅ। ଗଙ୍ଗାଜଳରେ ସ୍ନାନ କଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳିବ। ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପାପ ଶୁଦ୍ଧି ହେବ।" ମୁନିଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ସେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର କରି, କାଳଞ୍ଜର ଛାଡ଼ି ଶୀଘ୍ର ବାରାଣସୀକୁ ଗଲେ ଏବଂ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କଲେ। ଏହିପରେ ସେମାନେ ପ୍ରୟାଗ, ପୁଷ୍କର, ଅର୍ଘତୀର୍ଥ ମଧ୍ୟ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ଗଲେ ଏବଂ ପୁନଃ ମହାନଗରକୁ ଗଲେ। ଏହି ଚାରିଜଣ—ବିଦୁର, ଚନ୍ଦ୍ରଶର୍ମା, ବେଦଶର୍ମା ଓ ବଞ୍ଜୁଲକ—ଏହି ପବିତ୍ର ଅବସରରେ ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ସ୍ନାନ କଲେ। ଏହି ସ୍ନାନ ଦ୍ୱାରା ଗୋବଧ ଭଳି ପାପ ମୁକ୍ତି ମିଳିଲା। ଯେଉଁ ତୀର୍ଥସ୍ଥଳୀ ଗୋବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା, ଗୁରୁ ହତ୍ୟା, ମଦ୍ୟପାନ ଭଳି ପାପରେ ଦୂଷିତ, ସେମାନେ ତାହାରେ ଘୂରୁଛନ୍ତି। ପୁଷ୍କର ଅର୍ଧ ତୀର୍ଥ, ପ୍ରୟାଗ ପାପ ନାଶକ, ବାରାଣସୀ ଚତୁର୍ଥ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପାପରେ ଦୂଷିତ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ କଳା ରଙ୍ଗର ହଁସ ଆକାର ଧାରଣ କରି, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳୀରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ପୁଣି ସ୍ନାନ କଲେ, ସେମାନେ କଳା ରଙ୍ଗ ନ ପାଆନ୍ତି, ପାପ ମଧ୍ୟ ଅବସ୍ଥିତ ରହେନାହିଁ। ଯେଉଁ ତୀର୍ଥକୁ ସେମାନେ ଯାଆନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳୀ ହଁସ ଆକାରେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଯାଆନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ଜଣେ ଜଣେ ଜନାନୀମାନେ, ପାପର ଆକାର ଧାରଣ କରି, ଏହିଭଳି ହଁସ ରୂପରେ ଏକାଠି ଘୂରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଏହି ଅଠଷଠି ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳୀରେ ହଁସ ଆକାରେ ଘୂରିଲେ। ଏହିପରେ ସମସ୍ତ ମହାତୀର୍ଥ ସହିତ ସେମାନେ ପୁଣି ମାନସକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ମନ ଭରି ପାପ ନେଇ। ମାନସରେ ସ୍ନାନ କଲେ ମଧ୍ୟ, ପାପ ଛାଡ଼ିଲା ନାହିଁ। ଲଜ୍ଜାରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ, ଏହି ହଁସ ଆକାରୀ ମାନସରେ ରହିଲେ। ଯିଏ କଳାଦେହୀ ହେଇଥିଲେ, ଯାହାକୁ ତୁମେ ପୂର୍ବେ ଦେଖିଥିଲ, ସେ ପରେ ପାପ ନାଶକ ରେବା ନଦୀର ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଗଲେ। କୁବ୍ଜା ସଙ୍ଗମରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତା ଓ ସିଦ୍ଧମନ୍ଦଳ ଆସନ୍ତି, କେବଳ ସ୍ନାନ କରି ଏହି ଚାରିଜଣ ପାପ ମୁକ୍ତ ହେଲେ। ସେମାନେ ସେହି କଳା ରଙ୍ଗ ଛାଡ଼ି, ପୁଣି ପୁଣ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ହଁସ ଯାଉଥିଲେ, ସେଠି ସ୍ନାନ କରୁଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ଜନାନୀମାନେ, ଯେଉଁଠାରେ ଦେଖିଲେ ପାପ ଯାଉନାହିଁ, ହସିଲେ; କିନ୍ତୁ କୁବ୍ଜାର ଜଳ ଓ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ପାପ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ନାଶ ହେଲା। ତା'ପରେ କେବଳ ଭସ୍ମ ରହିଗଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ; ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା, ଗୁରୁ ହତ୍ୟା, ମଦ୍ୟପାନ ଭଳି ପାପ ନାଶ ହେଲା। ସେମାନେ କୁବ୍ଜା ତୀରରେ ଭସ୍ମରେ ପରିଣତ ହେଲେ; ଯେଉଁମାନେ ନଦୀତୀରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ସେମାନେ ଏଭଳି ନିଷ୍ପତ୍ତି ଲାଗିଲେ। ଅଠଷଠି ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳୀରେ ହଁସ ଆକାରେ ଯେଉଁମାନେ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନେ ମାନସ ହଁସ ସହିତ ଏକାଠି ଥିଲେ; ଏହି ମାନସ ହଁସକୁ ଜାଣ, ଏହା ମାନସ ଅଟୁଟ ରୂପ।