ସମସ୍ତ ରୋଗମୁକ୍ତ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଧ୍ୟାନରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଯଜ୍ଞ ଓ ଦାନରେ ନିୟୋଜିତ ଏବଂ କୃପାହୀନ ଲୋକମାନେ, ଏମିତି ଲୋକମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସହଯୋଗ କରିବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ପୁଣ୍ୟଶାଳୀ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧିଲାଭୀ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ୍ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ପୃଥିବୀରେ ବୈଷ୍ଣବ ହେଇଗଲେ। ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, "ହେ ରାଜନ୍, ତୁମେ ଏହି ସ୍ୱାମୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣ।" ନହୁଷଙ୍କ ବଂଶଜ ଏକ ମହାନ୍ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ। ସେ ଏପରି ଭାବରେ ପୃଥିବୀରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଅତିତ କଲେ। ତାଙ୍କ ଦେହ ଏମିତି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯେଉଁଠି ସେ ଜଣେ ପ୍ରବଳ ଏବଂ ପଚିଶ ବର୍ଷ ବୟସର ଯୁବକ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଉଥିଲେ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କୃପାରେ ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପରିପକ୍ୱ ହେଲେ, ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ସେମାନେ କେବେ ୟମଲୋକକୁ ଯାନ୍ତିନାହିଁ। ରାଗ ଓ ଦ୍ୱେଷରୁ ମୁକ୍ତ, କ୍ଳେଶର ବନ୍ଧନରୁ ଛୁଟି, ଦାନର ପୁଣ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ସମସ୍ତ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ହେଲେ। ହେ ରାଜନ୍, ସେମାନେ ତାଙ୍କ ପରମ୍ପରାକୁ ପୃଥିବୀରେ କୁଶ ଦଳ ଭଳି ବିସ୍ତାର କଲେ। ପୁଅ, ପଉତି, ପ୍ରପଉତି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ରହିଲେ। ସମସ୍ତେ ସୁଦୃଢ଼ ଦେହ, ଆନନ୍ଦିତ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ, ପୃଥିବୀରେ ସବୁବେଳେ ପଚିଶ ବର୍ଷ ବୟସର ଯୁବକ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ସତ୍ୟ ଓ ନ୍ୟାୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ବିଷ୍ଣୁ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ୍, ଏହା ସମସ୍ତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚକ୍ରଧାରୀ ରୂପର କୃପାରେ ହେଉଛି। ସମସ୍ତ ମଣିଷ ଦାନ ଓ ଭୋଗରେ ନିୟୋଜିତ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ପୃଥିବୀରେ କେହି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରୁଥିବା ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେନାହିଁ। ସେମାନେ ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରନ୍ତିନାହିଁ, କୌଣସି ଦୋଷ ଲାଗେନାହିଁ; ସ୍ୱର୍ଗର ଯେମିତି ସ୍ୱଭାବ, ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ଏମିତି ହୋଇଯାଇଛି। ଏହା ସମସ୍ତେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କୃପାରେ ହୋଇଛି; ୟମଦୂତମାନେ ବିଷ୍ଣୁଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରହାର ପାଇ ବିଦୃତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗି ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, ରାଜାଙ୍କ କର୍ମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଦୂତମାନେ ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ। ଏହିପରି ଦାନ ଓ ଭୋଗ ଦ୍ୱାରା, ନହୁଷପୁତ୍ର ଦେବୟୟତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ମୃତ୍ୟୁମୁକ୍ତ ହୋଇଗଲା। ସେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ସ୍ୱର୍ଗ ସଦୃଶ ହୋଇଗଲା, ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଧର୍ମରାଜ ଶୁଣିଲେ। ଧର୍ମରାଜ ଦୂତମାନଙ୍କ ଠାରୁ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଶୁଣି ଭାବନା କଲେ। ଏହିପରି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପଦ୍ମପୁରାଣର ଭୂମିଖଣ୍ଡରେ, ବେନା କଥା ଓ ପିତାମାତାଙ୍କ ତୀର୍ଥବର୍ଣ୍ଣନା ଓ ଯୟାତି କଥାରେ ଏହି ପଞ୍ଚାସିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟୁଟ ଭାବେ ଅନୁସୂଚିତ। ଏହା ପରେ ସୁକର୍ମା କହିଲେ— ତାପରେ ସୌରି, ସମସ୍ତ ଦୂତମାନଙ୍କ ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ, ଏକହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ, ସେଠାରେ ଦେବମଣ୍ଡଳୀ ଘେରି ରହିଥିଲେ। ସେ ସମୟରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ତ୍ୱରିତ ଉଠି, ଉତ୍ତମ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଲେ। ସେ ପଚାରିଲେ, "ତୁମେ କାହିଁକି ଏଠାକୁ ଆସିଛ?" ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କ ଏହି ମହାବାଣୀ ଶୁଣି, ଧର୍ମରାଜ ଯୟାତିଙ୍କ ମହାତ୍ମ୍ୟ କଥା କହିଲେ। ଧର୍ମରାଜ କହିଲେ, "ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଥ, ମୁଁ କାହିଁକି ଆସିଛି, ଏହା ଶୁଣ। ମୁଁ ଏଠାରେ ଏହି କଥା କହିବି—ନହୁଷଙ୍କ ପୁତ୍ର, ମହାନ୍ ବୈଷ୍ଣବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା। ପୃଥିବୀରେ ବସୁଥିବା ବୈଷ୍ଣବ ମଣିଷମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ବୈକୁଣ୍ଠ ସଦୃଶ କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଅମରମାନେ ମଣିଷ ହୋଇ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ; ସେମାନେ ପାପ କରନ୍ତିନାହିଁ, ମିଥ୍ୟା କହନ୍ତିନାହିଁ। ଅଭିଳାଷ ଓ କ୍ରୋଧ ନାହିଁ, ଲୋଭ ଓ ମୋହ ରହିନାହିଁ; ସମସ୍ତେ ଦାନଶୀଳ, ମହାତ୍ମା, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ। ସମସ୍ତ ଧର୍ମରେ ସେମାନେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି। ଏହି ବୈଷ୍ଣବ ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀର ମଣିଷମାନେ ରୋଗ ଓ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ, ସବୁବେଳେ ଯୁବକ ରହନ୍ତି; ଦୁର୍ବା ଓ ବଟବୃକ୍ଷ ପରି ପୃଥିବୀରେ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି। ପୁଅ, ପଉତି, ପ୍ରପଉତି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ବଢ଼ିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପରମ୍ପରା ଚାଲିଛି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୈଷ୍ଣବ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତ। ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ନହୁଷଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀରେ ଘଟିଛି। ମୁଁ ମୋର ଦାୟିତ୍ୱ ହରାଇଛି, କର୍ମ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି, ସମସ୍ତ କଥା ଏଠାରେ କହିଦେଲି। ଏହି କଥା ଜାଣି, ହେ ଏକହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ପୃଥିବୀର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ କିଛି କର। ଏହିପାଇଁ ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି।" ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, "ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଏକ ଦୂତକୁ ଏହି ମହାନ୍ ବୈଷ୍ଣବଙ୍କୁ ଆଣିବାକୁ ପଠାଇଥିଲି। ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ଦୂତ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଥିଲା, ସେ କହିଥିଲେ—'ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗର ସୁଖ ଚାହେଁନି, ପୁନର୍ବାର ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆସିବିନାହିଁ।' ମୁଁ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ସ୍ୱର୍ଗ ସଦୃଶ କରିଦେବି।" ଏପରି ଘୋଷଣା କରିବା ରାଜା ବର୍ତ୍ତମାନ ତାଙ୍କ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଶାସନ କରୁଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଧର୍ମଶକ୍ତିରେ ମୁଁ ସବୁବେଳେ ଭୟଭୀତ। ଧର୍ମ କହିଲେ, "ଯେଉଁ ଉପାୟରେ ହେଉ, ସେଇ ମହାନ୍ ରାଜାଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।" "ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚାହ, ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ପରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ କଥା ଭାବି, କାମ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଉପସ୍ଥିତ କଲେ। ବୃହତ୍ ମନ ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ମକରନ୍ଦ ଓ ରତିଙ୍କୁ ଆଣି, କହିଲେ—'ତମେ ଏମିତି କିଛି କର, ଯାହାରେ ରାଜା ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତି।