ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯେତେବେଳେ ପାପ ଓ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ଯେମାନେ ଅତି ମୂଢ଼, ସେମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନାମର ଅମୃତ ପାନ କରିନାହାନ୍ତି। ମୁଁ ମାତଲି, ଏହି ଧ୍ୟାନ, ଏହି ଜ୍ଞାନ, ଭକ୍ତିଭାବ, ସତ୍ୟ ଓ ଦାନର ଫଳରେ ମୋ ଦେହ ରୋଗମୁକ୍ତ ହୋଇଛି। ପାପ ବଢ଼ିଲେ ଦେହଧାରୀ ଜୀବମାନେ ପୀଡାଦାୟକ ରୋଗରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଏହି ପୀଡାରୁ ମୃତ୍ୟୁ ଜନ୍ମ ନେଉଛି—ଏହିଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସେହିପାଇଁ, ପୁରୁଷମାନେ ପୁଣ୍ୟ ଓ ସତ୍ୟରେ ଭରସା କରି ଧର୍ମାଚରଣ କରିବା ଉଚିତ। ପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ୱରେ ଗଠିତ ଏହି ଦେହ ଯୋଡ଼ ଓ ସଂଯୋଗ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷୟଶୀଳ। ଏଭଳି, ଏକ ସାଧାରଣ ମଣିଷ ଯେପରି ଗହଣା କାରିଗର ନିଜ ଉପକରଣ ଦ୍ୱାରା ଧାତୁକୁ ଯୋଡ଼ିଥାଏ, ତେଣୁ ଏହି ଦେହରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ମହାଅଗ୍ନି ସଦା ଧାତୁ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିତ ହୁଏ। ହେ ପିପ୍ପଳ, ଯେପରି ଏକ ଲୋକ ଶତଧାତୁକୁ ଯୋଡ଼ିଥାଏ, ତେଣୁ ଏହି ଦେହ ମଧ୍ୟ ହରିଙ୍କ ଦିବ୍ୟନାମ ଓ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟରେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ। ଦେହର ଏହି ଅଂଶ ପଞ୍ଚପ୍ରକାର, ଶତସଂଯୋଗରେ କ୍ଷୟଶୀଳ, ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଯୋଡ଼ିଯାଏ, ଦେହ ଧାତୁର ସାର ଭଳି ହୋଇଯାଏ। ହରିଙ୍କ ପୂଜା, ସେବା, ଧ୍ୟାନ, ନିୟମ, ସତ୍ୟ ଓ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଏକ ନୂତନ ଦେହ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ମାତଲି, ଶୁଣ, ଯେତେବେଳେ ଦେହର ଦୋଷ ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ରୋଗ ଅପସାରିତ ହୁଏ; ଯେ ଅଭ୍ୟନ୍ତର ଓ ବାହ୍ୟ ଶୁଚିତା ରଖେ, ସେଠାରେ କେବେ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ହୁଏନାହିଁ। ଏଭଳି ହେ ରଥଚାଳକ, ଚକ୍ରଧାରୀ ଭଗବାନଙ୍କ କୃପାରେ ମଣିଷ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ; ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବିନାହିଁ—ଏଠାରେ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ସ୍ୱର୍ଗ କରିଦେବି। ତପସ୍ୟା, ସଦ୍ବୃତ୍ତି ଓ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ ଦ୍ୱାରା, ଚକ୍ରଧାରୀ ଭଗବାନଙ୍କ କୃପାରେ, ମୁଁ ପୃଥିବୀକୁ ସ୍ୱର୍ଗର ରୂପ ଦେଇଦେବି। ଏହି କଥା ଜାଣି, ତୁମେ ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ଏହି ବାର୍ତ୍ତା ଦେଉ। ଏହିପରି କହିଲେ ସୁକର୍ମା। ରଥଚାଳକ ରାଜାଙ୍କୁ ଶୁଭାଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ବିଦାୟ ନେଇ, ସମସ୍ତ କଥା ମହାଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯାଇ ଖବର କଲେ। ଦୂତଙ୍କ ଠାରୁ ମହାତ୍ମା ଯୟାତିଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣି, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ କିପରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆଣିବେ, ଏହା ଭାବିଲେ। ଏହିପରି, ଯୟାତି ଉପାଖ୍ୟାନରେ, ପିତୃତୀର୍ଥ ବର୍ଣ୍ଣନା ଓ ଭୂମିଖଣ୍ଡର ଭଗବତୀ ପଦ୍ମପୁରାଣର ବେଣା କଥାରେ ବାଉଁହଠି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ପିପ୍ପଳ ପଚାରିଲେ—ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୂତ ଯିବା ପରେ, ନହୁଷନନ୍ଦନ ଧାର୍ମିକ ଯୟାତି କ’ଣ କଲେ? ସୁକର୍ମା କହିଲେ—ଦେବତାମନ୍ଦଳୀଙ୍କ ଦୂତ ଯିବା ପରେ, ରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଚିନ୍ତା କଲେ; ଶୀଘ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୂତମାନେକୁ ଡାକି, ଧର୍ମ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଭିତ୍ତି କରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ। ସେ କହିଲେ—ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୂତମାନେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ନଗର, ସମସ୍ତ ଦିଗ, ଦ୍ୱୀପ, ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଉ; ମୋ ଧାର୍ମିକ ଆଦେଶ ପ୍ରଚାର କରନ୍ତୁ, ଲୋକମାନେ ହରିଙ୍କ ସଦ୍ମାର୍ଗକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତୁ। ଲୋକମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟବିଷୟ ଛାଡ଼ି, ଶୁଦ୍ଧ ଭାବରେ ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ, ଜ୍ଞାନ, ଯଜ୍ଞ, ତପସ୍ୟା ଓ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରନ୍ତୁ—ଏ ସବୁ ଅମୃତ ସମାନ ଶୁଦ୍ଧ। ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ, ଶୁଷ୍କ-ତରଳ, ଚଳ-ଅଚଳ, ମେଘ, ପୃଥିବୀ, ନିଜ ଦେହରେ ଜୀବରୂପେ, ଦାନବମାନଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଅତିଥିସେବା ଓ ପିତୃତର୍ପଣ ଭାବରେ ଦାନ କରନ୍ତୁ, ଦିବ୍ୟ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଭଜନ୍ତୁ, ଏହିପରି କଲେ ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଦୋଷମୁକ୍ତ ହେବେ। ଯେଉଁମାନେ ଲୋଭ କିମ୍ବା ମୋହରେ ପଡ଼ି ମୋ ଆଦେଶ ମାନନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ଦଣ୍ଡିତ ହେବେ; ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନଶ୍ୱର ହେବେ, ଯେପରି ଚୋରକୁ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଘୃଣା କରେ। ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶ ଶୁଣି, ଦୂତମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଏହି ଆଦେଶ ପ୍ରଚାର କଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟ ମଣିଷମାନେ, ଏହିପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଣ୍ୟର ଅମୃତ ରାଜା ଭୂମିରେ ଆଣିଛନ୍ତି; ସମସ୍ତେ ଏହି ପୁଣ୍ୟରସ୍ୟ ପାନ କରନ୍ତୁ, ଯାହା ପରିବୈଷ୍ଣବ ନାମରେ ଖ୍ୟାତ, ଦୋଷମୁକ୍ତ ଓ ଚାହିଦା ପରିଣାମ ଦେଉଥିବା। ଦୋଷ ଅପହାରକ ନାମର ଅମୃତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଆଣିଛନ୍ତି; ଲୋକମାନେ ଏହି ଅମୃତ ପାନ କରନ୍ତୁ—ଶ୍ରୀକେଶବ, ଦୁଃଖନାଶକ, ପୂଜ୍ୟ, ପରାନନ୍ଦ ଓ ସତ୍ୟର ମୂର୍ତ୍ତି। ମଧୁସୂଦନ, ଶ୍ରୀନିବାସ, ଗୁଣଶାଳୀ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାୟକଙ୍କ ନାମର ଅମୃତ ସମସ୍ତେ ପାନ କରନ୍ତୁ। ଶ୍ରୀପଦ୍ମନାଥ, କମଳନୟନ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଧାର, ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମର ଅମୃତ ସମସ୍ତେ ପାନ କରନ୍ତୁ। ପାପ ଓ ରୋଗ ନାଶକ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଦାନବ-ଦৈତ୍ୟ ନାଶକ ଭଗବାନଙ୍କ ନାମର ଅମୃତ ସମସ୍ତେ ପାନ କରନ୍ତୁ। ଯଜ୍ଞରୂପୀ, ଯଜ୍ଞାଙ୍ଗରୂପୀ, ପୁଣ୍ୟସ୍ୱରୂପ, ଆନ୍ତରିକ ଆନନ୍ଦର ମୂର୍ତ୍ତି ଭଗବାନଙ୍କ ନାମର ଅମୃତ ସମସ୍ତେ ପାନ କରନ୍ତୁ। ଜଗତର ନିବାସ, ଶୁଦ୍ଧ, ଶାନ୍ତ, ରାମ ନାମେ ପରିଚିତ, ମୁର ଶତ୍ରୁ ଭଗବାନଙ୍କ ନାମର ଅମୃତ ସମସ୍ତେ ପାନ କରନ୍ତୁ। ସୂର୍ୟରୂପୀ, ଅନ୍ଧକାର ନାଶକ, ବନ୍ଧନ ଓ ମନସ୍ପଦ୍ମ ନାଶକ ଭଗବାନଙ୍କ ନାମର ଅମୃତ ସମସ୍ତେ ପାନ କରନ୍ତୁ। ଏହି ନାମାମୃତ ସତ୍ୟ ଓ ପରମ ପବିତ୍ର; ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପ୍ରାତଃକାଳେ ଶିଷ୍ଟ ଭାବେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହିପରି, ପଦ୍ମପୁରାଣର ଭୂମିଖଣ୍ଡର ବେଣା କଥା, ପିତୃତୀର୍ଥ ବର୍ଣ୍ଣନା ଓ ଯୟାତି ଉପାଖ୍ୟାନର ତ୍ରିଅଞ୍ଚାଳିଶିଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ସୁକର୍ମା କହିଲେ: ଦୂତମାନେ ସମସ୍ତ ଗାଁ, ଦ୍ୱୀପ, ଦେଶ ଓ ନଗରରେ ପ୍ରଚାର କରୁଛନ୍ତି—'ଲୋକମାନେ, ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶ ଶୁଣନ୍ତୁ—ସମସ୍ତେ ଶକ୍ତି ସାରା ହରିଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତୁ।' ଦାନ, ବହୁ ଯଜ୍ଞ, ତପସ୍ୟା, ଧର୍ମିକ ଆଶା, ନିବେଦନ ଓ ମନୋଭାବ ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନେ ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତୁ—ଏହି ହେଉଛି ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶ। ଏହି ପବିତ୍ର ଘୋଷଣା ଶୁଣି, ସେଇ ସମୟରୁ ପୃଥିବୀର ଲୋକମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ନାମ କୀର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି ଓ ପାଠ କରନ୍ତି। ବେଦମନ୍ତ୍ର, ଉତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ର, ପବିତ୍ର ଓ ଅମୃତ ସମାନ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା, ମନ ଶ୍ରୀକେଶବରେ ଅବିଚଳିତ କରି, ବ୍ରତ, ଉପବାସ, ନିୟମ ଓ ଦାନ କରନ୍ତି।