ସେ ସଉତମ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ନାରୀ, ଯେଉଁଠି ରସନାରୁ ମଧୁର ଫଳ ଖାଇବାକୁ ଚାହିଲେ ନାହିଁ; କାମଙ୍କର ମିତ୍ର, ଯଦିଓ ସେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲେ, ତଥାପି ସେ ପରାଜିତ ହେଲେ। ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇ, ସେ ମୁହଁ ଘୁଉଁଇ ଦଳମାଳ ସହିତ ଭୂମିକୁ ପଡ଼ିଗଲେ; କାରଣ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପକିଥିବା ଫଳରୁ ଫୁଲମାଳା ଖସିଯାଇଥିଲା। ଯେଉଁଠି ଗୁଡ଼ି ପଡ଼ିଥିଲା, ସେଠି ମଧୁ ତାଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରିଥିଲେ; ଦୁଃଖିତ ମଧୁ, ପରାଜିତ ହୋଇ, ଫଳରୁ ପୁଣି ଭୂମିକୁ ଫିରିଗଲା। ଯେପରିକି ଯୁଦ୍ଧରେ ମଧୁ ଭୋଜନ ହୋଇଯାଏ, ସେପରି ମଧୁ ମାଛିମାନେ ଖାଇଥିଲେ; ଏବଂ ମାଛିମାନେ ମଧୁ ଖାଇବା ସମୟରେ, ଏହା ପ୍ରବାହରେ ବହିଯାଏ। ଧୀରେ ଧୀରେ ଏହା ଆଗକୁ ବଢ଼ିଥାଏ, ଏବଂ ପକ୍ଷୀମାନେ ଏହାକୁ ହସିବା ଅନେକ ଧ୍ୱନି କରି ଆନନ୍ଦରେ ଚଳାଚଳ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ, ଜଙ୍ଗଲ ଗଛରେ ବସୁଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେ ସ୍ନେହରୁ କହିଲେ: "ସୁକଳା ତାଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରିଛନ୍ତି, ସେ ତଳପଥରେ ଯାଇଛନ୍ତି।" ସ୍ନେହରେ, ରତି—କାମଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଭାର୍ୟା—ସୁକଳାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ହସି କହିଲେ: "ସୁଭ ହେଉ, ଶୁଭେ, ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ; ଆପଣ ଆନନ୍ଦରେ ରହନ୍ତୁ, ଚକ୍ଷୁରେ ପ୍ରିୟ ହୋଇଥିବା ଏହି ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତୁ।" "ଆପଣଙ୍କର ରୂପ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ୍ର ଏବଂ ମନୋହର, ମହାବଳି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉପରି; ଆପଣ ଯାହା ଚାହିଁଛନ୍ତି, ସେଥିରେ କହନ୍ତୁ—ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦେବି, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।" ରଥଚାଳକ କହିଲେ: "ସେ ଦୁଇ ନାରୀଙ୍କର ଉତ୍ତମ କଥା ଦେଖି ଏବଂ ଶୁଣି, ମୋ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମାସ୍ତର ରତିଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରି ବିଦାୟ ନେଲେ।" "ଯେଉଁଠି ମୋ ସ୍ୱାମୀ ବସନ୍ତି, ସେଠି ମୁଁ ତାଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଉଛି; ମୋ ଆଶା ଏବଂ ସ୍ନେହ ତାଙ୍କ ପାଖରେ—ଏହି ଶରୀର ଅନ୍ୟଥା ନିରାଶ୍ରୟ।" ରତି ଏବଂ ପ୍ରୀତିଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇ, ସେ ଦୁଇଜଣ କାମଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ସେମାନେ ମହାବଳୀ କାମଙ୍କୁ, ଯାହାର ରୂପ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି, ଧନୁ ତଣିଥିବା, ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଦୃଷ୍ଟି କରିଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାୟକଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। "ଏହି ଜଣେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃସାଧ୍ୟ, ବୁଦ୍ଧିମାନ; ଆପଣ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଚେଷ୍ଟା ଛାଡ଼ନ୍ତୁ। ସେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାବାନ, ସଦା ପତିବ୍ରତା, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଛଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ଚାହିଁନାହିଁ।" କାମ କହିଲେ: "ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଏହି ମହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରୂପ ଦେଖାଯାଏ; ଯଦି ଏହିପରି ହେଉଛି, ତେବେ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବି—ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।" ତାପରେ ଦେବତା, ଦେବମାନଙ୍କର ନାଥ, ମହା ରୂପରେ ଛଳବେଶ ଧାରଣ କରି, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଖେଳ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଅନୁସରଣ କଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ଉପଭୋଗରେ ଶୋଭିତ, ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣ ଓ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ ଲଗାଇ ଉଜ୍ୱଳ ହେଲେ। ରତି ସହିତ, ସେ ଜଣେ ପତିନିଷ୍ଠା ଦେବୀ ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ; ଶୁଭ୍ର ଚରିତ୍ର ଥିବା ସୁକଳାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। "ପୂର୍ବରୁ, ମୁଁ ଏକ ଦୂତକୁ ଆପଣଙ୍କ ପାଖକୁ ପ୍ରେରଣ କରିଥିଲି, ଖୋଲା ଏବଂ ସ୍ନେହରେ; କାହିଁକି, ଶୁଭେ, ଆପଣ ଏଠି ଆସିଥିବା ଜଣେ ଆପଣଙ୍କୁ ଚାହିଁଥିବାକୁ ଗଣନା କରୁନାହିଁ?" ସୁକଳା କହିଲେ: "ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଭୟ କରୁନାହିଁ, ଶୁଭେ, କାରଣ ମୋ ପତିଙ୍କର ଉତ୍ତମ ପୁଅମାନେ ମୋତେ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତି; ମୁଁ ଏକା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସାଙ୍ଗମାନେ ଅଛନ୍ତି, ମୁଁ କୌଣସି ଭୟ କରିନାହିଁ।" "ମୁଁ ସବୁଠି ଶୂରବଳି ରୂପର ସୁରକ୍ଷାରେ ଅଛି; ମୁଁ ଅଧିକ କଥା କହିବାକୁ ଚାହେନାହିଁ, ମୁଁ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟସ୍ତ।" "ଯେପରି ଆପଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ମୋତେ ଦେଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେ ସମୟରେ, କାହିଁକି ଆପଣ ଲଜ୍ଜା ଅନୁଭବ କରୁନାହିଁ, ଏଠି ଅଚଳ ରହି?" "ଆପଣ କିଏ, ଯେଉଁଠି ଆସିଛନ୍ତି, ମୃତ୍ୟୁକୁ ମଧ୍ୟ ଭୟ କରୁନାହିଁ?" ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ: "ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଏପରି ଦେଖି, ଜଙ୍ଗଲ ମଝିରେ ଉପସ୍ଥିତ।" "ଆପଣ ଶୂରମାନେ ଏବଂ ପତିଙ୍କର ପୁଅମାନେ ବିଷୟରେ କହିଛନ୍ତି; ତେବେ ମୁଁ କାହିଁକି ତାଙ୍କୁ ଦେଖୁନାହିଁ? ଏଠି ମୋ ପାଖରେ ଦେଖାନ୍ତୁ।" ସୁକଳା କହିଲେ: "ମୁଁ ମୋ ସମସ୍ତ ଦଳ ନେତୃତ୍ୱକୁ ଦୃଢ଼ତା, ବୁଦ୍ଧି, ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ଏବଂ ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଜଣେ ମହାନ ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲି, ଏବଂ ସତ୍ୟକୁ ସ୍ଥାପିତ କରି, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଅଚଳ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠା, ସଦା ଧର୍ମରେ ଲଗ୍ନ, ସେ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିଛନ୍ତି।" "ସେ ସଦା ମୋତେ ନିଜ ଆତ୍ମନିଗ୍ରହ ଏବଂ ଶୁଭ୍ରତାରେ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତି; ସତ୍ୟ ଏଠି ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଅଛି, ଶାନ୍ତି ଏବଂ କ୍ଷମା ସହିତ ଏକତ୍ରିତ। ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ବ୍ୟାପକ ଜ୍ଞାନ ସଦା ମୋତେ ଛାଡ଼ିନାହିଁ; ମୋ ନିଜ ଗୁଣର ଦୃଢ଼ ବନ୍ଧନରେ ମୁଁ ସଦା ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଛି।" "ସମସ୍ତ ସୁରକ୍ଷା ଦେଉଥିବା—ସତ୍ୟ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଗୁଣ—ଏବେ ମୋ ସହିତ; ଧର୍ମ, ଆତ୍ମନିଗ୍ରହ, ବୁଦ୍ଧି, ଶୂରତା ଲାଭ କରିଥିବା ସମସ୍ତ।" "ସେମାନେ ମୋତେ ଏପରି ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତି—ତେବେ ଆପଣ କାହିଁକି ବଳପୂର୍ବକ ମୋତେ ଚାହିଁଛନ୍ତି? ଆପଣ କିଏ, ଦୂତ ସହିତ ଏଠି ଆସିଛନ୍ତି, ମୃତ୍ୟୁକୁ ଭୟ କରୁନାହିଁ?" "ସତ୍ୟ, ଧର୍ମ, ପୁଣ୍ୟ, ଜ୍ଞାନ—ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଏବଂ ମୋ ପତିଙ୍କର ସାଙ୍ଗମାନେ—ସେମାନେ ଏହି ଘରରେ ମୋତେ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତି।" "ମୁଁ ସଦା ସୁରକ୍ଷିତ, ଆତ୍ମନିଗ୍ରହ ଏବଂ ଶାନ୍ତିରେ ଲଗ୍ନ; ଏଠି ସ୍ୱୟଂ ଶଚୀପତି ମଧ୍ୟ ମୋତେ ପରାଜିତ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।" "ଯଦି କାମଦେବ ନିଜେ, ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଆସିଥିବେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ସଦା ସତ୍ୟରେ ସୁରକ୍ଷିତ, ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ।" "ତାଙ୍କର ବାଣ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଅପରିଗ୍ରହ ହେବ; ଏହି ମହାଯୋଧ୍ୟା—ଧର୍ମ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଗୁଣ—ଆପଣଙ୍କୁ ଏପରି ନଷ୍ଟ କରିଦେବେ।" "ଏଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଆନ୍ତୁ, ପଳାନ୍ତୁ, ଏଠି ରହନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଯଦି ଆପଣ ରହିବେ, ବନ୍ଧି ରଖାଯିବା ସମୟରେ, ଆପଣ ଭସ୍ମ ହେଇଯିବେ।" "ମୋ ପତି ନାହିଁ ଥିବା ସମୟରେ ଆପଣ ମୋତେ ଦେଖିଲେ, ଯେପରି ଅଗ୍ନି କାଠକୁ ଜଳାଏ, ସେପରି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଜଳାଇଦେବି—ଅନ୍ୟ କିଛି ଉପାୟ ନାହିଁ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଇନ୍ଦ୍ର କାମଦେବ ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ ହୋଇ ଥିଲେ; ତାଙ୍କର ପୁରୁଷତ୍ୱ ଦେଖ—ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ।