ଏକ ଦିନ, ଦାନବ ଗୋଭିଳ ଓ ପଦ୍ମାବତୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗଭୀର ସଂଭାଷଣ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଗୋଭିଳ କହିଲେ, "ଏ ଦେବୀ, ଯେଉଁ ଝିଅ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସ୍ୱାମୀପ୍ରତି ଅନୁରାଗିଣୀ ଓ ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ରର ଅଧିକାରିଣୀ, ଆମେ ସେଉଁଠାରୁ ଦୂରେ ରହୁଛୁ, ଏହି କଥାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହିପରି ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ, ମହାପୁରୁଷ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଓ ହରିଙ୍କ ତପସ୍ଵି ତେଜକୁ ଦାନବମାନେ ସହିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହିପରି ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ସ୍ତ୍ରୀ, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଭୟରେ ସମସ୍ତ ଦାନବ ନଶ୍ୱର ହୋଇଯାନ୍ତି, ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ଦୂରକୁ ପଳାଇଯାନ୍ତି।" "ମୁଁ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଦାନବ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଚଳିଛି; ତେଣୁ ତୁମେ ମୋତେ ଶାପ କାହିଁକି ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ମୋ ଦୋଷକୁ ବିଚାର କର।" ଏହାପରେ ପଦ୍ମାବତୀ କହିଲେ, "ମୋର ଧର୍ମ ଓ କୀର୍ତି ତୁମ ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି; ମୁଁ ଏକ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଓ ଶିଳ୍ବତୀ ସ୍ତ୍ରୀ, ସ୍ୱାମୀପ୍ରତି ଅନୁରାଗରେ ଓ ତପସ୍ଵିୟାରେ ନିରତ। ମୁଁ ନିଜ ପଥରେ ଅଟୁଟ ଥିଲି, ହେ ଦୁଷ୍ଟ, ତୁମ ଠକେଇ ଦ୍ୱାରା ମୋ ନଶ୍ୱରତା ହୋଇଛି; ତେଣୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମକୁ ଶାସ୍ତି ଦେବି।" ତାପରେ ଗୋଭିଳ କହିଲେ, "ଯଦି ତୁମେ ଅନୁମତି ଦେଉଛ, ମୁଁ ଧର୍ମ ବିଷୟରେ କିଛି କହିବି; ରାଜାଙ୍କ ରାନୀ ଏହା ଶୁଣୁନ୍ତୁ, ଏହି ଧର୍ମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଗ୍ନିରେ ଉପାସନା କରିଥିବା ପ୍ରକାରର। ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ଦ୍ୱିବେଳେ ଦେବତାଙ୍କ ଉପାସନା କରେ ଓ କେବେ ଅଗ୍ନିକୁ ତ୍ୟାଗ କରେନାହିଁ, ସେଇ 'ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରୀ' ଭାବେ ପରିଚିତ, ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ନିୟମିତ ଯଜ୍ଞ କରେ।" "ଏବେ ମୁଁ ଦାସର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କୁହିବି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ: ଯିଏ ମନ, କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ବାଣୀରେ ସଦା ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଭ୍ର, ଯିଏ ସଦା ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରେ, ମାଲିକଙ୍କ ପଛେ ଓ ସାମ୍ନାରେ ରହେ, ସେଇ ଦାସ ଭାବେ ପରିଚିତ ଓ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପୁଣ୍ୟବାନ୍।" "ଏହିପରି, ଏକ ଶିଳ୍ବତୀ ପୁତ୍ର, ଯିଏ ଧର୍ମ ଜାଣେ, ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଓ ବିଶେଷ କରି ମାଆକୁ ମନ, ଦେହ ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେବା କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି ପୁତ୍ର ପ୍ରତିଦିନ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନର ଫଳ ପାଏ; ଯିଏ ଏହା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରେନାହିଁ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଅଧମ।" "ଏବେ ମୁଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପତିବ୍ରତା ନାରୀଙ୍କ ଧର୍ମ କୁହିବି; ଏହା ଶୁଣ, ତାଙ୍କ ବାଣୀ, ମନ ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ କେମିତି ହେଉଛି। ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସେବା କରେ, ସ୍ୱାମୀ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ ସେ ଖୁସି ହୁଏ, ପୁନଃ କ୍ରୋଧକୁ ଆଶ୍ରୟ କରେନାହିଁ, ସେଇ ପତିବ୍ରତା। ଯିଏ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଦୋଷ ଧରିନାହିଁ, ମାରିଲେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହେ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ରହେ।" "ଏପରି ସ୍ତ୍ରୀ ପତିନିଷ୍ଠା, ସ୍ୱାମୀ ପତିତ, ଦୁଃଖିତ, ଦୋଷୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, କେବେ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହିପରି, ପୁତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପିତା ଓ ମାଆଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ଉଚିତ। ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରମଧାମ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ସେପରି ଦାସ ମାନେ ମଧ୍ୟ ଏପରି ସେବା କଲେ ଉଚ୍ଚ ଲୋକ ପାଆନ୍ତି।" "ମାଲିକଙ୍କ କୃପାରେ ସେମାନେ ପତିଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଗ୍ନିକୁ ତ୍ୟାଗ କରେନାହିଁ, ସେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଗ୍ନିକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ଚଣ୍ଡାଳ ସ୍ତ୍ରୀର ପତି ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ, ଦାସ ମାଲିକକୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦ୍ରୋହୀ।" "ଅଗ୍ନି, ପିତା ଓ ମାଲିକକୁ କେବେ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହି ମୁଖ୍ୟ ସତ୍ୟ କଥା। ଯେମାନେ ଏହା ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକସାଗରକୁ ପଡିଯାନ୍ତି, ପତିତ, ରୋଗୀ, ଅଙ୍ଗଭଙ୍ଗ, କୁଷ୍ଠରୋଗୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ। ଧନ ଓ ଆହୁରି କିଛି ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ନାରୀ ଯଦି ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ଚାହିଁ, ସେ କେବେ ପତିକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।" "ଯଦି ଜଣେ ନାରୀ ନିଜ ପ୍ରିୟ ପତିକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଅନ୍ୟକୁ ଚାହେ, ସେ ଲୋକେ 'ପୁନର୍ଭୂ' ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ। ପତି ଦୂରେ ଥିଲେ, ଗ୍ରାମରେ ଅନ୍ୟ ଭୋଗ ଓ ଭୋଗବିଳାସ କଲେ, ତାଙ୍କ ଚଞ୍ଚଳତାରୁ ଲୋକେ ସେକୁ 'ପୁନର୍ଭୂ' କହନ୍ତି।" "ଏହିପରି ଧର୍ମ, ମୁଁ ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ବୁଝିଛି: ଦେବତା, ରାକ୍ଷସ, ପିଶାଚ, ଦାନବମାନେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଦିରୁ ସୃଷ୍ଟି। ଏହାର କାରଣ ମୁଁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କୁହିବି: ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦାନବ, ପିଶାଚ ଓ ରାକ୍ଷସ। ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ ସେମାନେ ଶୁଣିଛନ୍ତି ଓ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଦାନବମାନେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି ନାହିଁ।" "ଦାନବମାନେ ଅବିଧି ଓ ଅଜ୍ଞାନରେ କାମ କରନ୍ତି; ଏହିପରି ମଣିଷମାନେ ନିୟମ ବିନା ଅନ୍ୟାୟ କରନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କୁ ଶାସନ କରିବା ପାଇଁ ଏହି ନିୟମ ନିର୍ମିତ; ଯିଏ ନିୟମ ଛାଡ଼ି କାମ କରେ, ସେ ସବୁଠାରୁ ଅଧମ।" "ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ କଠିନ ଦଣ୍ଡ ଦେଉଛୁ; ତୁମେ ଯାହା କରିଛ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ କଠୋର ଓ ଦୟାହୀନ।" "ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରି, ଏଠାକୁ କାହିଁକି ଆସିଛ? ସଠିକ୍ ଉତ୍ତର ଦିଅ, କାରଣ ମୁଁ ପତିନିଷ୍ଠା।" "ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପତିନିଷ୍ଠା ଦେଖାଯାଏନାହିଁ; ତୁମେ ପତିକୁ ଛାଡ଼ି ଏଠାକୁ କାହିଁକି ଆସିଛ? ତୁମେ ଏଠି ଦାନ୍ଡରେ, ଶୃଙ୍ଗାର ଓ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧି, କାହିଁକି ଏହି ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛ? କାହା ପାଇଁ?" "ତୁମେ ଅନ୍ୟୋନ୍ୟ କଥା ଭାବିନାହିଁ, ଅବିଚାରରେ ପାହାଡ଼ ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁରୁଛ; ମୁଁ ତୁମକୁ କଠିନ ଦଣ୍ଡ ଦେଇ ଦମନ କରିଛି—ଶୁଣ।" "ତୁମେ ଧର୍ମ ବିରୁଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ପତିକୁ ଛାଡ଼ି ଏଠାକୁ ଆସିଛ; ପତିନିଷ୍ଠା କେଉଁଠି? ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଦେଖାଅ।" "ଯିଏ ନିଜ ପତିକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ 'ପୁନର୍ଭୂ' କହାଯାଏ; ପତିରୁ ଦୂରେ ଶୋଇଲେ, ସେ ଅବଶ୍ୟ 'ପୁନର୍ଭୂ'।" "ଏକ ଶତ ଯୋଜନା ଦୂର ଥିଲେ, ତୁମର ପତିନିଷ୍ଠା କେଉଁଠି? ତୁମେ ପୁନର୍ଭୂ ଚରିତ୍ର ଅନୁସରଣ କରୁଛ।" "ନିର୍ଲଜ୍ଜ, ଦୟାହୀନ, ଦୁଷ୍ଟ, ମୋ ସାମ୍ନାରେ କ'ଣ କହୁଛ? ତୁମ ତପସ୍ଵିତା, ଶକ୍ତି, ପ୍ରଭାବ କେଉଁଠି?" "ଆଜି ତୁମ ଶକ୍ତି, ପ୍ରତାପ ଓ ପୌରୁଷ ଦେଖାଅ।" ତାପରେ ପଦ୍ମାବତୀ କହିଲେ, "ମୋତେ ଏଠାକୁ ଏଣାଯିବାର କାରଣ କେବଳ ସ୍ନେହ; ଏହି କଥା ଶୁଣ, ହେ ଅଧମ ଦାନବ।