ଏକ ସମୟରେ ରାଜା Vena ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ପାଖରୁ ଦାନର ଶାଶ୍ବତ ଫଳ ବିଷୟରେ ଆଗରୁ ଶୁଣିଛି, ଏବେ ମୁଁ ଅନ୍ୟ ଦାନ, ଯେଉଁଠି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଉତ୍ସବ ସମୟରେ ଦିଆଯାଏ, ତାହାର ଫଳ ବିଷୟରେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ।” ବିଷ୍ଣୁ ମଧୁର କଥାରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ: “ହେ ରାଜନ୍, ମୁଁ ଏବେ ଉତ୍ସବ ସମୟରେ ଦିଆଯାଉଥିବା ଦାନର ଫଳ ବିଷୟରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି। ଏହି ଦାନ ବିଶ୍ୱାସ, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଶୁଭ ସମୟ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ଯୋଗ୍ୟ ଗ୍ରହୀତାଙ୍କ ସଂଯୋଗରେ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ବିଶ୍ୱାସ ଠାରେ କୌଣସି ଧର୍ମ ନାହିଁ, ସେହିପରି ବିଶ୍ୱାସ ଠାରେ କୌଣସି ସୁଖ ନାହିଁ। ବିଶ୍ୱାସ ଏହି ଜଗତରେ ପାବନ ସ୍ଥାନ ଭଳି। ଯେଉଁଠି ବିଶ୍ୱାସ ନାହିଁ, ମୋତେ ସେହିପରି ଲୋକ ମନେ କରନ୍ତୁ। ଦାନ ଦେବାବେଳେ ଏହା ସେହି ଲୋକଙ୍କ ହାତରେ ଦିଅ, ଯଦିଓ ଏହା ଛୋଟ ହେଉ। ଏହି ଦାନ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଦିଆଯିବା ଫଳ ଅନନ୍ତ। ମୋ ଦୟାରେ ଦାତା ସୁଖୀ ହୁଅନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଚୋର, ଅତ୍ୟଧିକ ଅଭିମାନୀ, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ନଥିବା, ଚଳାକ ଓ ନିତି ଅନୁସାରେ ଚଳିବା ନଥିବା, ଦୁର୍ବ୍ୟବହାର ଲୋକଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଯଦିଓ ସେମାନେ ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେଉନ୍। ଏମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଦାନରେ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହନ୍ତି। ଏବେ ବିଷ୍ଣୁ ଦାନର ଫଳ ବିଷୟରେ କହିଲେ: ଉତ୍ସବ ବେଳେ ଯେଉଁ ରାଜା ଯୋଗ୍ୟ ଗ୍ରହୀତାଙ୍କୁ ହାତୀ, ରଥ, ଘୋଡା ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ ପରିଚାରକ ସହିତ ଧର୍ମ ମୟ ଦେଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ସେମାନେ ଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଅଜୟ ହୁଅନ୍ତି। ଉତ୍ସବ ବେଳେ ଯେଉଁ ଲୋକ ଭୂମି ବା ଗାଈ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଭୋଗର ମାଲିକ ହୁଅନ୍ତି। ଉତ୍ସବ ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବା ଦ୍ୱାରା ରାଜା ହୁଅନ୍ତି। ଲୁଚାଇ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ ଦ୍ରୁତ ଧନ ଓ ଅବିନାଶୀ ଧନ ମିଳେ। ଉତ୍ସବ ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସୁନ୍ଦର ସୁନା ତାର ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କରିଲେ ଅନେକ ପୁତ୍ର, ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଓ ଧର୍ମ ମିଳେ। ଉତ୍ସବ ଦିନରେ ଶ୍ରମ କରି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସୁନା ରଙ୍ଗର ଗାଈ ଦେଇଲେ ସମସ୍ତ ସୁଖ ମିଳେ। ସେ ବ୍ରହ୍ମା ଯାଏଁ ଥାଆରେ ରହନ୍ତି। ଉତ୍ସବ ଦିନରେ ଗାଈକୁ ସୁନା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଭୂଷଣ ଦେଇ ଶୋଭା କରି ଦାନ କରିଲେ ଅନେକ ଧନ ଓ ଦାନର ଭୋଗ ମିଳେ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ମାଲିକ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତ ବନ୍ତି। ଏହି ଦାନ ଦ୍ୱାରା ମାନବ ବିଷ୍ଣୁର ଲୋକରେ ଥାଆରେ ରହନ୍ତି। ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୂଷଣ ଦାନ କରିଲେ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଖେଳେ। ଉତ୍ସବ ଦିନରେ ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କରିଲେ, ମିଟି ମିଶିତ ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କରିଲେ ବିଷ୍ଣୁ ସମ ଶୌର୍ୟ ଧରି ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ସୁନା ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କରି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ଦେଇଲେ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଅଗ୍ନି ସମ ଚମକ ଧରି ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ରହନ୍ତି। ସୁନ୍ଦର ସୁନା ଘଡ଼ି ଘୀ ଦେଇ, ଚାନ୍ଦିର ଢକଣା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଭୂଷଣ ମାଳା, ଫୁଲ ମାଳା, ପବିତ୍ର ତନ୍ତୁ ଦେଇ ଶୋଭା କରି, ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉପସ୍ଥାପନା କରି, ଷୋଳ ଶୁଦ୍ଧ ଉପଚାର ଦେଇ, ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ ଷୋଳ ଗାଈ, ବସ୍ତ୍ର ଓ କଂସ ଦୁଧ ଘଡ଼ି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗାଈ ସହିତ ଘଡ଼ି ଓ ସୁନା ଭୂଷଣ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଦ୍ୱାଦଶ ଗାଈ ଭୂଷଣ ଓ ବସ୍ତ୍ର ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଦାନ ତୀର୍ଥ ବେଳେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୃହରେ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ବିଶ୍ୱାସ ସହିତ ଦାନ ଦେବା ମହାପୁଣ୍ୟ ଦିଏ। ଯେଉଁ ଦାନ ଇଚ୍ଛା ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଏ, ଦାନର ଭାବ ଅନୁସାରେ ଫଳ ମିଳେ। ଏହି ଦାନ ବଳି, ଯଜ୍ଞ ଓ ଦିନରେ ଦିଆଯିବା ଫଳ ମହା ଅର୍ଥ ଦିଏ। ଏହି ଦାନ ଓ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ, ସେ କେବେ ଦୁଃଖ ପାଉନାହିଁ। ଜୀବନରେ ଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନୀ ସୁଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଦାତା ଦିବ୍ୟ ଦେଶ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର ସମ ଭୋଗ ଦିଏ, ଏବଂ ନିଜ ପରିବାରକୁ ହଜାର ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ନେଇଯାନ୍ତି। ଏଭଳି ଦାନ ଦିଆଯିବାର ନିୟମ, ଯୋଗ୍ୟତା, ଫଳ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ମହିମା ବିଷ୍ଣୁ ରାଜା Venaଙ୍କୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଲେ।