ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି—ଏକ ସମୟରେ ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ରାଜାଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମକୁ ନମସ୍କାର କରି, ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ବେଦିକ ଧର୍ମ ଓ ସତ୍ୟ-ଧର୍ମ ଉପାୟଗୁଡିକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କଲେ। ଏହା ପରିଣତି ହେଲା—ଯଜ୍ଞ ବନ୍ଦ ହେଲା, ବେଦ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଅବହେଳିତ ହେଲା, ଶାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଲା ନାହିଁ। ସେଉଁଠାରେ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ପାପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା; ଯଜ୍ଞ, ବେଦ, ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅର୍ଥ କିଛି ରହିଲା ନାହିଁ। ସେ ରାଜାଙ୍କ ଶାସନରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦାନ ଦେଲେ ନାହିଁ, ପାଠ କଲେ ନାହିଁ; ଏହା ଫଳରେ ଧର୍ମର ନାଶ ହେଲା, ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ବଢିଲା। ଅଙ୍ଗଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାଧା ଦିଅଯାଉଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଅତି ଉତ୍ସାହରେ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ; ସେ ନିଜ ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମକୁ ନମସ୍କାର କଲେ ନାହିଁ। ସେ ମହାର୍ଷି ସନକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କହିଲେ—"ମୁଁ ଏକାଉଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାଧା ଦିଅଯାଉଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ମୁଁ ଦୁଷ୍ଟ ମନରେ ଏହି କଥା ଶୁଣିଲି ନାହିଁ।" ସେ କେବେ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା, ଦାନ, ନିକଟ ଦୟାଦି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ନାହିଁ; ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ନିଜ ମନର ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ। ଏହି ସବୁ ଦେଖି, ଲୋକମାନେ ଚିନ୍ତା କରିଲେ—"ଏପରି ଦୁଷ୍ଟ ଜନ୍ମ କାହିଁକି ହେଲା? ଅଙ୍ଗଙ୍କ ପୁତ୍ର ହୋଇ ବଂଶର ଅପମାନ କଳେ କିପରି?" ପୁନଃ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଜଣେ ମହାପୁରୁଷ, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—"ମୋ ଶ୍ରୀମତୀ, ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ପୁତ୍ର କିଏର ଦୋଷରେ ଜନ୍ମ ନେଲା?" ସୁନୀଥା କହିଲେ—"ପୂର୍ବରୁ ନନ୍ଦିନୀ ନିଜ ଚରିତ୍ର ଓ ପୁଣ୍ୟ ବିଷୟରେ ଅଙ୍ଗଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, ଏବଂ ମୋ ଦୋଷ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ।" "ମୋ ଶିଶୁକାଳରେ, ମୁଁ ମହାତ୍ମା ସୁଶଂଖଙ୍କୁ ପାପ କରିଥିଲି; ସେ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ଥିଲେ, ମୁଁ ଅନ୍ୟ କିଛି କରିଥିଲି ନାହିଁ।" "ସେ, କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ମୋତେ ଶାପ ଦେଲେ—‘ତୁମର ସନ୍ତାନ ଦୁଷ୍ଟ ହେବ।’ ଏହି ଶାପ ଫଳରେ, ଏହି ପୁତ୍ର ଦୁଷ୍ଟ ହେଲା।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଙ୍ଗ ତାଙ୍କ ଜନନୀ ସହିତ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାଲିଗଲେ; ସେ ସମୟରେ ମହାତ୍ମା ଅଙ୍ଗ ତାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ। ସେଉଁଠି ସପ୍ତ ଋଷି ଭେଣାଙ୍କୁ ଡାକି, ଅଙ୍ଗଙ୍କ ପୁତ୍ର ବିଷୟରେ କଥା କହିଲେ। ଋଷିମାନେ କହିଲେ—"ଓ ଭେଣା, ଅପରିପକ୍ୱ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ତୁମେ ଏଠାରେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ରକ୍ଷକ ହେଉ। ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜଗତ ତିନି ଭାଗରେ ଅଟୁଟ ଅଛି।" "ଓ ଶ୍ରୀମତ୍, ସମସ୍ତ କିଛି ଧର୍ମରେ ନିର୍ମିତ ଅଛି; ତୁମେ ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ ପରିତ୍ୟାଗ କରି, ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କର।" ଋଷିମାନେ ଏହିପରି କହିବା ପରେ, ଭେଣା ହସି କହିଲେ—"ମୁଁ ଏକାଉଁ ପରମ ଧର୍ମ; ମୁଁ ଏକାଉଁ ନିତ୍ୟ ଗୌରବ ଯୋଗ୍ୟ।" "ମୁଁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ମୁଁ ରକ୍ଷକ, ମୁଁ ବେଦର ଅର୍ଥ; ମୁଁ ଧର୍ମ, ମୁଁ ମହାପୁଣ୍ୟ, ମୁଁ ନିତ୍ୟ ଜୈନ ଧର୍ମ।" "ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ତୁମେ ମୋତେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ମୁଁ ଧର୍ମର ଦେହରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ।" ଋଷିମାନେ କହିଲେ—"ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ଓ ବୈଶ୍ୟ—ଏହି ତିନି ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଣୀ—" "ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଣୀ ପାଇଁ ଏହି ନିତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା; ସେମାନେ ବେଦିକ ଆଚାର ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଜୀବନରେ ରହନ୍ତି।" "ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ବଂଶରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛ; ପରେ, ତୁମ ଶୌର୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଭୂମିର ରାଜା ହେଲା।" "ରାଜାଙ୍କ ପୁଣ୍ୟରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସୁଖରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି; ରାଜାଙ୍କ ପାପରେ ସେମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଉନ୍ତି—ସେଥିପାଇଁ ଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ କର।" "ତୁମେ ଧର୍ମକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇଛ, ଅନୁଷ୍ଠିତ କରିଛ; କିନ୍ତୁ ତ୍ରେତା ଓ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗର କାର୍ଯ୍ୟ ଏବେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଉନାହିଁ।" "କଳି ଯୁଗରେ ଲୋକମାନେ ଜୈନ ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରିବେ, ପାପରେ ମୋହିତ ହୋଇ, ଏହି କଳି ଯୁଗରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ।" "ବେଦିକ ଆଚାର ପରିତ୍ୟାଗ କରି, ଲୋକମାନେ ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ; ନିଶ୍ଚୟ, ଜୈନ ଧର୍ମ ପାପର ମୂଳ ହେବ।" "ଏହି ବଡ଼ ମୋହରେ, ରାଜା, ଅବିଜ୍ଞ ଲୋକମାନେ ନିମ୍ନ ହେବେ; ସେମାନେ ପାପରେ ବନ୍ଧି ନଶ୍ଟ ହେବାକୁ ନିଶ୍ଚିତ।" "ଗୋବିନ୍ଦ ନିଶ୍ଚୟ ପ୍ରକଟ ହେବେ, ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରିବାକୁ; ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାର ଶରୀର ଧାରଣ କରି, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ନଶ୍ଟ କରିବେ।" "ଲୋକମାନେ ପାପରେ ଲିନ ହେଲେ, ପୁନଃ, ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନେ ନଶ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ କଳ୍କି ନିଜେ ଦେବତା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ।" "କଳି ଆଚାର ପରିତ୍ୟାଗ କର, ପୁଣ୍ୟରେ ଶରଣ ନେବା; ସତ୍ୟ କର, ତୁମ ପ୍ରଜାଙ୍କ ରକ୍ଷକ ହେବା।" ଭେଣା କହିଲେ—"ମୁଁ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ; ଏଠାରେ ସମସ୍ତ କିଛି ମୁଁ ଜାଣିଛି। ଯେଉଁ ଅନ୍ୟ କିଛି କରିବେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଦଣ୍ଡିତ ହେବେ।" ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ରାଜା ଅଧିକ କଥା କହିଥିବାବେଳେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର ମହାତ୍ମାମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭେଣାଙ୍କୁ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ, ଭେଣା ଭୟରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପରୁ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ଏକ ଜାନତିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହିପରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଭେଣାଙ୍କୁ ଖୋଜିଲେ; ରାଜା ହରାଇଯିବା ବୁଝି, ସେମାନେ ଜାନତିରେ ଭେଣାଙ୍କୁ ପାଇଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶକ୍ତିବଳରେ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଭେଣାଙ୍କୁ ଜାନତିରୁ ଉଠାଇଲେ; ତାଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ଋଷିମାନେ ଗଭୀର ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ହେଲେ। କ୍ରୋଧରେ, ସେମାନେ ଭେଣାଙ୍କ ବାମ ହାତକୁ ମଥନ କଲେ; ଏଠାରୁ ଏକ ବିପ୍ଳବୀ, ଅତି ଛୋଟ, କଳା, ଭୟଙ୍କର ପୁରୁଷ ଜନ୍ମ ନେଲା। ସେ ଲାଲ ଆଖିର ଏକ ମ୍ଲେଚ୍ଛ, ଧନୁଷ ଓ ବାଣ ଧରିଥିଲା; ସେ ସମସ୍ତ ପାପୀ ନିଷାଦମାନଙ୍କ ପୂର୍ବଜ ହେଲା। ସେ ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନଙ୍କ ରାଜା ଓ ରକ୍ଷକ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲା; ତାଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ଋଷିମାନେ ପୁନଃ— ଭେଣାଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ହାତକୁ ମଥନ କଲେ; ଏଠାରୁ ଏକ ମହାତ୍ମା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଭୂମି ମଥି ଦୁଧ ନିକାଳା ହେଲା। ସେ ପୃଥୁ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନୀ, ରାଜାଙ୍କ ରାଜା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ତାଙ୍କ ପୁଣ୍ୟରେ, ଭେଣା ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେଲା।