ସୁନୀଥାଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନ ମିତ୍ରମାନେ ତାଙ୍କର ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଫେରିଗଲେ । ସମସ୍ତ ସାଥୀମାନେ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଅଙ୍ଗ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ପତ୍ନୀ ସୁନୀଥାଙ୍କ ସହ ଶୁଭ ଶମୟ ଉପଭୋଗ କରିଲେ । ସୁନୀଥାଙ୍କୁ ଠାରୁ ତାଙ୍କର ଏକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲା, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ଶୋଭିତ । ଅଙ୍ଗ ତା ପୁତ୍ରଙ୍କୁ 'ବେନ' ନାମ ଦେଲେ । ସୁନୀଥାଙ୍କର ଏହି ପୁତ୍ର, ବେନ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବା ସହିତ ଏହି ସମୟରେ ବଢ଼ିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ । ବେନ ଭଲ ଭାବରେ ବେଦ, ଶାସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଧନୁର୍ବେଦ ଶିଖିଲେ । ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରଭୁତା ଲାଗି, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହେଲେ । ଅଙ୍ଗଙ୍କ ପୁତ୍ର ବେନ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଚରିତ୍ର ଅନୁସରଣ କରି, କ୍ଷତ୍ରିୟ ପ୍ରଥାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଲେ । ଯେପରିକି ଇନ୍ଦ୍ର ଦିବିପୁରରେ ତ୍ଵଜ୍ଵଳ ଶୋଭା ପାଇଥାନ୍ତି, ବେନ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରତାପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭିତ ହେଲେ । ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁର ଅବଧି ଶେଷ ହେବା ପରେ, ବୈବସ୍ବତ ଯୁଗ ଆସିଲା । ଏହି ସମୟରେ ଲୋକମାନେ ରକ୍ଷକ ବିନା ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରୁଥିଲେ । ତାପସ୍ୟାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ଋଷିମାନେ ଲୋକଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଏକ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଏବଂ ତତ୍ତ୍ୱବିଦ୍ୟା ରାଜା ଚିନ୍ତା କରିଥିଲେ । ସେମାନେ ବେନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ଶୋଭିତ । ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦ୍ୱିଜମାନେ ବେନଙ୍କୁ ପ୍ରଜାପତି ରାଜପଦରେ ଅଭିଷେକ କଲେ । ଅଙ୍ଗଙ୍କ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁତ୍ର ବେନ ରାଜା ହେବା ପରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାପତିମାନେ ତାପସ୍ୟା ପାଇଁ ଅରଣ୍ୟକୁ ଚାଲିଗଲେ । ସେମାନେ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ବେନ ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ । ସୁନୀଥା ତାଙ୍କର ପୁତ୍ରକୁ ସମସ୍ତ ସ୍ୱାଧୀନତା ଦେଖି, ଭିତିରେ ପଡିଗଲେ । କାରଣ, ଏହି ମହାତ୍ମା ପୁତ୍ର ଉପରେ ଏକ ଶାପର ପ୍ରଭାବ ରହିଥିଲା । ସେ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ, "ମୋର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁତ୍ର ଧର୍ମର ରକ୍ଷକ ହେବେ କି?" ପୂର୍ବ ଅପରାଧ ପାଇଁ ଚିନ୍ତିତ ହୋଇ, ସୁନୀଥା ସବୁବେଳେ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ରକୁ ଧର୍ମର ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ଦେଖାଇ ଦେଉଥିଲେ । ସେ ବେନଙ୍କୁ ତଥା ଗୁଣ ଓ ସତ୍ୟତା ଆଦି ଶୁଭ ଗୁଣ ବିବର୍ଣ୍ନ କରୁଥିଲେ । ସେ ବେନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ଧର୍ମର କନ୍ୟା, ମୁଁ ତୁମ ମା ।" "ତୁମ ନିଜ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପିତା ଧର୍ମର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଛନ୍ତି । ଏହିପରି, ତୁମେ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କର ।" ସୁନୀଥା, ଏହି ଶୁଭ ସମୟରେ, ସଦା ବେନଙ୍କୁ ଏଭଳି ଉପଦେଶ ଦେଉଥିଲେ । ତାଙ୍କର ପିତା ଓ ମାଙ୍କର ଉପଦେଶ, ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ବେନ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିଲେ । ଏଭଳି, ବେନ ଭୂମିରେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ରକ୍ଷକ ହେଲେ । ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କର ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଶାସନରେ ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ସୁଖରେ ବଞ୍ଚିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ । ବେନଙ୍କ ଶାସନର ପ୍ରଭାବ ବଡ଼ ଥିଲା । ରାଜା ବେନ ଶାସନ କରୁଥିବା ସମୟରେ ଧର୍ମର ଗୁଣ ଫୁଲିବା ଆରମ୍ଭ ହେଲା । ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଋଷିମାନେ ପ୍ରସ୍ନ କଲେ, "ଏଭଳି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବେନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି କେମିତି ହେଲା? ସେ କିପରି ଧର୍ମ ଛାଡ଼ି ଅପଧର୍ମ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଲାଗିଗଲେ?" ସୂତ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଋଷିମାନେ ତତ୍ତ୍ୱ ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧିରେ ନିପୁଣ । ସେମାନେ ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ କଥା କହନ୍ତି । ଏଠାରେ କିଛି ଅନ୍ୟ ହେବା ନାହିଁ ।" "ଏହି ମହାତ୍ମା ସୁଶଂଖ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଶାପ ଦିଆଯାଇଥିଲା । ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏହି ଶାପ କିପରି ପ୍ରଭାବ ଦେଉନଥିଲା?" "ମୁଁ ବେନଙ୍କର ଅପଧର୍ମ ଚରିତ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କୁ କହିବି । ଯେତେବେଳେ ବେନ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ପ୍ରଜାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରକ୍ଷକ ହେଇ ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କରୁଥିଲେ, ଏକ ଅଜଣା ଲୋକ ଆସିଲେ ।" "ସେ ଭୁଲ ଉପରେ ଅଟୁଟ, ନିର୍ବସ୍ତ୍ର, ବଡ଼ ଆକାରରେ, ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡା ଏବଂ ତ୍ୱଜ୍ଵଳ ଶୋଭାରେ ଆସିଲେ । ସେ ଅଣ୍ଡାରେ ମୟୂରପଙ୍ଖୀ ଜାଡ଼ୁ ଓ ହାତରେ ନାରିକେଳ ଦେଉଁ ନେଇଥିଲେ ।" "ସେ ଏକ ଭୁଲ ଶାସ୍ତ୍ର ପାଠ କରୁଥିଲେ, ଯାହା ବେଦ ଧର୍ମକୁ ନଷ୍ଟ କରୁଥିଲା । ସେ ଶୀଘ୍ର ବେନଙ୍କ ସମ୍ମିଳନୀରେ ଆସିଲେ । ସେ ଅପଧର୍ମୀ ବେନଙ୍କର ଦରବାରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ । ବେନ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ," "ତୁମେ କିଏ? ଏଭଳି ଆକାରରେ କେମିତି ଆସିଛ? କିପରି ଏଠାରେ ଆସିଛ? ତୁମର ପୋଶାକ କଣ? ତୁମର ନାମ କଣ? ତୁମର ଧର୍ମ କଣ? କଣ କରୁଛ? ତୁମର ବେଦ କଣ? ତୁମର ଆଚରଣ କଣ? ତୁମର ତାପସ୍ୟା କଣ? ତୁମର ଶକ୍ତି କଣ?" "ତୁମର ଜ୍ଞାନ କଣ? ଶକ୍ତି କଣ? ସତ୍ୟ କଣ, ଧର୍ମର ଚିହ୍ନ କଣ? ସମସ୍ତ କଥା ସତ୍ୟ ଭାବରେ ମୋ ପାଖରେ କହ ।" ବେନଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି, ଅପଧର୍ମୀ ଲୋକ କହିଲେ, "ତୁମେ ବ୍ୟର୍ଥରେ ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କରୁଛ, ଏହି ନିଶ୍ଚିତ ।" "ମୁଁ ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ଆକାର, ଦେବମାନେ ମୋତେ ପ୍ରଧାନ ଭାବରେ ପୂଜନ୍ତି । ମୁଁ ଜ୍ଞାନ, ମୁଁ ସତ୍ୟ, ମୁଁ ନିତ୍ୟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ।" "ମୁଁ ଧର୍ମ, ମୁଁ ମୋକ୍ଷ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କ ଏକତା । ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରୀରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ନିଶ୍ଚଳ ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ।" "ଜିନଙ୍କର ଆକାରକୁ ଏକ ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମର ମୂର୍ତ୍ତି ଭାବରେ ଜାଣ । ଜ୍ଞାନ ଉପାସକ ଯୋଗୀମାନେ ମୋତେ ଏକାନ୍ତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆସନ୍ତି ।" ବେନ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟ କିପରି? ତୁମର ଆକାର କିପରି? ତୁମର ଆଚରଣ କଣ? ରାଜା ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିବାପରି କହ ।" ପାତକ କହିଲେ, "ଯେଉଁଠି ଅର୍ହନ୍ତମାନେ ଦେବତା ଭାବରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ନିର୍ବସ୍ତ୍ର ଶିକ୍ଷକ ଦେଖାଯାନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦୟା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧର୍ମ — ସେଉଁଠି ମୋକ୍ଷ ମିଳେ ।" "ଏହି ଦୃଷ୍ଟିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ । ମୁଁ ଆଚରଣ ବିବର୍ଣ୍ନ କରିବି — ଏଠି କୌଣସି ଅର୍ପଣ, ଅନ୍ୟକୁ ଅର୍ପଣ କରାଯିବା, ବେଦ ପାଠ ନାହିଁ ।" "କୌଣସି ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନା, ତାପସ୍ୟା, ଦାନ ନାହିଁ; ପିତୃ ଓ ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ଅର୍ପଣ ନାହିଁ; ଘୃତ ଅର୍ପଣ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ବିଧି ନାହିଁ, କୌଣସି ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ ।" "କୌଣସି ପିତୃ ତର୍ପଣ, ଅତିଥି ସତ୍କାର କିମ୍ବା ବୈଶ୍ୱଦେବ ନାହିଁ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୂଜା ଏକ ତାପସ୍ଵୀର, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧ୍ୟାନ ଅର୍ହନ୍ତରେ ।" "ଏହି ହେଉଛି ଜୈନ ମାର୍ଗର ଧର୍ମାଚରଣ । ଏଭଳି ମୁଁ ମୋ ଧର୍ମର ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣ କହିଛି ।" ବେନ କହିଲେ, "ବେଦରେ କଥିତ ଧର୍ମ, ଯେଉଁଠି ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ, ପିତୃ ତର୍ପଣ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ବୈଶ୍ୱଦେବ ଦିଆଯାଏ, ଏଠି ଦେଖିଯାଏ ନାହିଁ ।