ଦେବତାମାନେ, ଋଷିମାନେ ଏବଂ ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଯେଉଁଥିରେ କୁଷ୍ଠ ରୋଗ ଲାଗିଥିଲା, ସେଉଁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତିନି ଲୋକକୁ ଆଲୋକିତ କରୁଛନ୍ତି। ଚରାଚର ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏବଂ ଜୀବମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ଦେବତା ଭାବରେ ମନେ କରନ୍ତି; ସେ ଭାର୍ଗବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଭୟଙ୍କର ଶାପକୁ ସହିଥିଲେ। ଚନ୍ଦ୍ରଦେବ, ତାଙ୍କ ଗୁରୁପତ୍ନୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇଥିବାରୁ, ଏପରି ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ ଓ କ୍ଷୟ ହୁଏ; କିନ୍ତୁ ସେ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ମହାନ ରଜା ଭାବେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ। ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଯିଏ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସେ ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ଏକ ଅସତ୍ୟ କଥା କହିବେ। ଏପରି ମହାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ପାପ ଅଛି; କିଏ ନିର୍ମଳ, କିଏ ଦୋଷରହିତ? ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ, ତୁମେ ଅତି ସାମାନ୍ୟ ଦୋଷରେ ଦୂଷିତ; ଆମେ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଉଛୁ, ହେ ଶୁଭ୍ରବର୍ଣ୍ଣା। ତୁମ ଦେହରେ ଯେଉଁ ଗୁଣମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଏହି ଗୁଣମାନେ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ଥିବା ଉଚିତ, ସେପରି ଅଛି; ଅନ୍ୟେଠାରେ ଏପରି ଗୁଣ ଆମେ ଦେଖିନାହିଁ, ହେ ଚରୁନୟନା। ରୂପ ନିଶ୍ଚୟ ନାରୀମାନଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଶୃଙ୍ଗାର ଓ ଗୁଣ; ଚରିତ୍ର ଦ୍ୱିତୀୟ, ଏବଂ ସତ୍ୟ ତୃତୀୟ। ଚତୁର୍ଥ ହେଉଛି ନିଷ୍ଠା, ପଞ୍ଚମ ହେଉଛି ଧର୍ମ; ଷଷ୍ଠ ହେଉଛି ମାଧୁର୍ୟ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ। ସପ୍ତମ ହେଉଛି ଶୁଚିତା, ଅନ୍ତର୍ବାହ୍ୟ ଭାବରେ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ; ଅଷ୍ଟମ ହେଉଛି ପିତାପ୍ରତି ଭକ୍ତି, ନବମ ହେଉଛି ସେବା। ଦଶମ ହେଉଛି କ୍ଷମା, ଏକାଦଶ ହେଉଛି ପ୍ରସନ୍ନତା; ଦ୍ୱାଦଶ ହେଉଛି ପତିପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା, ହେ ଶୁଭ୍ରବର୍ଣ୍ଣା। ତୁମେ ଏହି ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଅଳଙ୍କୃତ; ଭୟ କରନି, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ; ଯେ କୌଣସି ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା, ତୁମର ପତି ନିଶ୍ଚୟ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ହେବେ। ଆମେ ସ୍ବୟଂ ତୁମ ପାଇଁ ସେଉଁପରି ଉପାୟ ଚିହ୍ନଟ କରିବା; ତୁମେ ଅତି ଶୀଘ୍ର କିଛି କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହି ପରି କଥା ଶୁଣି, ସୁନିଥା ତାଙ୍କ ସଖୀମାନେଠାରେ ପୁନି ପଚାରିଲେ: "ମୋତେ କିପରି ଉପାୟ ଦେଖାଅ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଏକ ସୁମଧୁର ପତି ପାଇପାରିବି?" ରମ୍ଭା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁନ୍ଦରୀମାନେ, ହେ ଚରୁନୟନା, ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: "ତୁମେ ରୂପ ଓ ମାଧୁର୍ୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧନ୍ୟତା ବଢ଼ାଉଛ।" "ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପକୁ ଭୟ କରି, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏଠାରେ ଏକଠି ହୋଇଛୁ; ଏହିପରି କଥା ସୁଲୋଚନା, ଯମପୁତ୍ରୀଙ୍କୁ କହିଲେ।" "ଆମେ ତୁମକୁ ଏକ ଏପରି ଜ୍ଞାନ ଦେବାକୁ ଯାଉଛୁ, ଯାହା ମାନବମାନେ ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚାଇ ଦେଇଥାଏ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥାଏ।" "ତାପରେ ସେମାନେ ସୁନିଥାଙ୍କୁ ସେ ମହାଜ୍ଞାନ ଦେଇଦେଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଯାହାକୁ ମନେ କରିବେ, ଦେବତା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଯେକୌଣସି, ସେଉଁଥିକୁ ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ କରିପାରିବେ।" "ଏହିପରି କହି, ସେମାନେ କହିଲେ: ତୁମେ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କର, ସେଉଁଥିକୁ ତୁରନ୍ତ ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ କର।" ସୁନିଥା ଏହି ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେଲେ। ତାପରେ ସେ ତାଙ୍କ ସଖୀମାନେ ସହିତ ଏଠାଠୁ ସେଠା ଘୁଞ୍ଚିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ମଣିଷମାନେକୁ ଦେଖିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଏଭଳି ଘୂଞ୍ଚୁଥିବାବେଳେ, ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନନ୍ଦନ କାନନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ, ଗଙ୍ଗା ତଟରେ, ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର, ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣରେ ଯୁକ୍ତ, ସୂର୍ଯ୍ୟପ୍ରଭା ସଦୃଶ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ଏପରି ଅପୂର୍ବ ରୂପରେ ଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଏହି ଲୋକରେ ତାଙ୍କ ସମାନ କେହି ନାହାନ୍ତି, ଦ୍ୱିତୀୟ କାମଦେବ ପରି। ଦିବ୍ୟ ଦେହ, ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମହାସଉଭାଗ୍ୟ ଦାତା। ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଆଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ମହାତ୍ମା, ଅପୂର୍ବ; ସେ ଏକ ଶୁଦ୍ଧ ବୈଷ୍ଣବ, ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶକ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସମାନ ପ୍ରତାପଶାଳୀ। ସେ ରାଗ ଓ କାମରୁ ମୁକ୍ତ, ଅତ୍ରି ଗୋତ୍ରର ଅଳଙ୍କାର। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ସଖୀ ରମ୍ଭା, ଯିଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ, ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ କଥାରେ ପଚାରିଲେ: "ଏହି ଦେବମାନ୍ୟ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆତ୍ମା କିଏ?" ତାପରେ ରମ୍ଭା କହିଲେ: "ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମା, ଅବ୍ୟକ୍ତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ତାଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରଜାପତି ଜନ୍ମ ନେଲେ; ତାଙ୍କ ନାମ ଅତ୍ରି, ଧର୍ମଶୀଳ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅତି ମହାନ୍। ଏହି ଅଙ୍ଗ ନାମକ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ହେ ସୁମୃଦୁଳା, ନନ୍ଦନ କାନନକୁ ଆସିଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଐଶ୍ୱର୍ୟ ଓ ଅତିଶୟ ଲୀଳାପ୍ରଭା ଦେଖି, ସେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ପଦବୀ ପାଇଁ ଆକାଂକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି। ଏପରି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ଯଦି ମୋର ହେଉଥାନ୍ତା, କେତେ ଭାଗ୍ୟ! ମୋ ଜନ୍ମ ଅତିଶୟ ଶୁଭ ଓ କୀର୍ତ୍ତିମୟ ହେଉ; ମୁଁ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ଉପାସନା କରି, ତାଙ୍କୁ ଖୁସି କରିଥିଲି। ତେବେ ତାଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ବର ଚାହିଲି: ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ପୁତ୍ର, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଆଭା ଓ ପ୍ରତାପରେ ଯୁକ୍ତ। ମାଧୁସୂଦନ, ମୋତେ ଏକ ବୈଷ୍ଣବ ପୁତ୍ର ଦିଅ, ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶକ। ତେବେ ସେ ଏପରି ପୁତ୍ର ଦେଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଧାର। ଏହିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏକ ଶୁଭ ଅପ୍ସରାକୁ ଦେଖିବାକୁ ଲାଗିଲେ; ଯେପରି ତୁମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗରେ ଶୋଭା ପାଉଛ, ସେଉଁପରି ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ତୁମେ ତାଙ୍କଠାରେ ଯାଅ, ତାଙ୍କଠାରୁ ତୁମେ ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ବିଷ୍ଣୁପ୍ରତାପୀ, ଦିବ୍ୟ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ପୁତ୍ର ପାଇବ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଯାହା ପଚାରିଥିଲୁ, ସବୁ କହିଦେଲି; ସେଉଁଥି ନିଶ୍ଚୟ ତୁମ ପତି ହେବେ, କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସୁଶଂଖଙ୍କ ଶାପ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଫଳ ହେବ; ଯେତେବେଳେ ଏହି ଧନ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କଠାରୁ ଧର୍ମ ପ୍ରଚାରକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେବେ। ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଖୁସି ହେବ, ହେ ସୁମୃଦୁଳା, ମୁଁ ସତ୍ୟ କହୁଛି; ଭଲ କ୍ଷେତ୍ରରେ କୃଷକ ଭକ୍ତି ସହିତ ବୀଜ ବପନ୍ତି। ସେ ତାହାର ଫଳ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ହେ ଦେବୀ, ବୀଜ ଅନୁଯାୟୀ; ନହେଲେ, କେହି ଜନ୍ମ ନେଇପାରିବେ ନାହିଁ, ସମସ୍ତେ ସମାନ ହେଇଯିବେ। ଏହି ଧନ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତପସ୍ବୀ, ଶୁଭ ଶକ୍ତିରେ ଯୁକ୍ତ; ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟା ଶକ୍ତିରୁ ଏପରି ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ନେବେ, ତାଙ୍କ ଗୁଣ ଓ ଶକ୍ତି ନେଇ।