ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତେ ଏକଠି ହେଇ, ସେଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଲେ। ବଡ଼ ହ୍ରଦର ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ସୁନା ରଙ୍ଗର କମଳ ଫୁଲର ଜଙ୍ଗଲ ଦେଖିଲେ। ସେଠାରେ, ଦେବତାମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ଯାହାଙ୍କ ଜାଗ୍ରତିରେ ସେ ଉଠିପାରିବେ। ତା ପରେ, ଗୁରୁଙ୍କ ଜାଗ୍ରତିରେ, ଇନ୍ଦ୍ର କମଳ କୁଡ଼ିରୁ ବାହାରିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମୁହଁ ମନ୍ଦ, ଶରୀର ଅନ୍ୟରୂପ, ଚକ୍ଷୁ ଲଜ୍ଜାରେ ନମ୍ର ହୋଇ ଥିଲା। ସେ, ନିଜ ବଡ଼ ଗୁରୁଙ୍କ ପାଦ ଧରିଲେ। "ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ଏହି ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କଣ ଆଛି, ବୃହସ୍ପତି?"—ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ, "ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା, ମୁଁ ତୁମକୁ ପାପ ନାଶ କରିବାର ଉପାୟ କହିବି। କେବଳ ପ୍ରୟାଗରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ସେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପାପ ମୁକ୍ତ ହେଉଛ।" "ତୁମେ ଏହାଦ୍ୱାରା ତୁମର ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବ; ଆସ, ଆମେ ସମେତ ତୁମେ ଏଠାକୁ ଯିବା।" ଏପରି କହି, ବୃହସ୍ପତି ଙ୍କ ସହ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଳର ଦମନକାରୀ, ପ୍ରୟାଗକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ, ସେ ସ୍ୱେତ ଓ କୃଷ୍ଣ ତୀରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ। ତାପରେ, ଦେବତାଙ୍କ ଗୁରୁ ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ବର ଦେଲେ—"ପ୍ରୟାଗରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କଲେ, ତୁମର ପାପ ନାଶ ହେବ, ହେ ଶକ୍ର। ମୋର କୃପାରେ, ତୁମେ ଏବେ ଏକ ହଜାର ଯୋନି ଓ ଏକ ହଜାର ଆଖି ପାଇବ।" ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଶାପ ଓ ବର ଦ୍ୱାରା, ଶଚୀପତି ଇନ୍ଦ୍ର ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲେ। ଏକ ହଜାର ଆଖି ସହିତ, ତାଙ୍କର ମନ କମଳ ସହିତ ଭରିଥିବା ହ୍ରଦ ପରି ହେଲା। ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ, ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ। ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ଏବଂ ଶକ୍ର ଅମରାବତୀକୁ ଗଲେ। ଏପରି ଭାବେ, ପ୍ରୟାଗରେ ପାକଦମନ ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ପାପମୁକ୍ତ ହେଲେ। "ତୁମେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ଦେବତାମାନେ ପୂଜିତ ପ୍ରୟାଗକୁ ଯାଅ; କ୍ଷଣେ ପାପ ନାଶ ଓ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ ପାଇବା।" ଏହି ଉପାଦେଶ ଏବଂ ମଙ୍ଗଳମୟ କଥା ଶୁଣି, ସେ ଜନାନୀ ତୁରନ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ସମସ୍ତ ଆତ୍ମୀୟ, ଦାସ-ଦାସୀ ଓ ଭୋଗବିଲାସ ପରିତ୍ୟାଗ କରି, ସେ ପ୍ରୟାଗ ପ୍ରତି ଯାଉଥିଲେ, ଯେପରି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥାଏ। ମୁଁ ତାଙ୍କ ଶରୀରକୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନଶ୍ୱର ଦେଖି, ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ନରକାଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ, ସେଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଲି। ମୋ ହୃଦୟ ମୃତଦେହ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ମୁଁ ମାଘ ମାସରେ ସ୍ୱେତ ଓ କୃଷ୍ଣ ତୀରେ ସ୍ନାନ କଲି। "ହେ ବୃଦ୍ଧ ନିଶାଚର, ଏହି ସ୍ନାନର ମହିମା ଶୁଣ: ତିନି ଦିନେ ମୋର ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ ହେଲା; ସତେଇ ଦିନରେ ଏହି ସ୍ନାନର ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଦିବ୍ୟତ୍ୱ ପାଇଲି; କୈଳାସରେ ଗିରିଜାଙ୍କ ପ୍ରିୟମିତ୍ର ଭାବେ ଆନନ୍ଦ କଲି। ପ୍ରୟାଗର ଶକ୍ତିରେ, ମୁଁ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମୃତି ସହ ଜନ୍ମ ନେଲି; ପ୍ରୟାଗର ମହିମା ସ୍ମରଣ କରି, ପ୍ରତି ମାଘରେ ସେଠାକୁ ଯାଏ।" "ଏପରି ଭାବେ, ହେ ରାକ୍ଷସ, ତୁମେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ପଚାରିଥିବା ସମସ୍ତ କଥା, ମୋର ଏହି ଉପଖ୍ୟାନ ତୁମ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ କହିଦେଲି। ବରଂ, ଏବେ ମୋ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ, ତୁମେ ତୁମ କଥା କହ, ରାକ୍ଷସ; କେଉଁ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଏପରି ଭୟଙ୍କର ଦେହରେ ଜନ୍ମ ନେଲ? ଦାଢ଼ି, ଦୀର୍ଘ ଦାନ୍ତ, ପାହାଡ଼ ଗୁଫାରେ ମାଂସଭୋଜୀ ହୋଇ—" ତେବେ ରାକ୍ଷସ କହିଲେ, "ଯେଉଁଠାରେ ଆଶା କରାଯାଏ, ଦିଆଯାଏ, ଗୁପ୍ତ କଥା କୁହାଯାଏ, ପଚାରାଯାଏ—ସତ୍ପୁରୁଷମାନେ ଏଥିରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ଗୁଣସବୁ ତୁମେ ଧାରଣ କରିଛ। ନିଶ୍ଚିତ, ହେ ସୁନ୍ଦର ନୟନା, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ। ହେ ଶୁଭାଙ୍ଗି, ତୁମେ ଏହି କ୍ରୂର କର୍ମର ପ୍ରତିକାର ଶୀଘ୍ର କରିପାରିବ; ତେଣୁ, ମୁଁ ମୋର ଦୁଷ୍କର୍ମ କହିଦେବି।" "ଦୁଃଖ ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କୁ କୁହିଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଦେନ୍ତି। ଶୁଣ, ମୁଁ କାଶୀ ରୁଗ୍ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ, ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ। ପୂର୍ବେ, ମୁଁ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପବିତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲି। ଦୁଷ୍ଟ ରାଜା, ଶୂଦ୍ର ଓ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲି।" "ବାରାଣସୀରେ, ମୁଁ ଦୁଷ୍ଟ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲି—ଏହା ଭୟଙ୍କର କର୍ମ। ଅନେକ ଥର ମନା କରାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ପୁଣିପୁଣି ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଦାନ ନେଇଥିଲି। ଚଣ୍ଡାଳ ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଦୁଷ୍ଟ ଦାନ ନେବାକୁ ଅସ୍ଵୀକାର କରିନଥିଲି। ଏଠାରେ, ମୁଁ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପ କରିଥିଲି; କୌଣସି ଦୁଷ୍କର୍ମ ନଥିଲା ଯାହା ମୁଁ କରିନଥିଲି।" "ଏହା ସହିତ, ଶୁଭାଙ୍ଗି, ଏକ ଅନ୍ୟ ଦୋଷ ମଧ୍ୟ ଶୁଣ: ଅବିମୁକ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ସାନା ପାପ ମଧ୍ୟ ମେରୁ ପର୍ବତ ପରି ଭାରୀ ହୋଇଯାଏ। ସେ ଜନ୍ମରେ, ମୁଁ କୌଣସି ପୁଣ୍ୟ ସଞ୍ଚୟ କରିନଥିଲି।" "ଲମ୍ବା ସମୟ ପରେ, ସେଠାରେ ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲି; ଅବିମୁକ୍ତର ଶକ୍ତିରେ, ମୁଁ ନରକକୁ ଯାଇନଥିଲି। କୁହାଯାଏ, ଅବିମୁକ୍ତରେ ଯେଉଁଠି ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, ସେଉଁଠି ଅତି ପାପୀ ମଧ୍ୟ ନରକକୁ ଯାଏନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ କୃତ ପାପ ଅତି ଦୃଢ଼ ହୋଇଯାଏ।" "ସେଇ ପାପ ଦ୍ୱାରା, ମୋର ଜନ୍ମ ରାକ୍ଷସ ହେଲା; ହିମାଳୟରେ ମୋର ଏହି କ୍ରୂର ଦୁଷ୍ଟ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଦୁଇଥର ଗୃଧ୍ର ଜାତିରେ, ତିନିଥର ବାଘ ଭାବେ, ଦୁଇଥର ସର୍ପ ଭାବେ, ଏକଥର ଗହଳି, ପରେ ଜଙ୍ଗଲୀ ଶୁଆ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲି।" "ଏହା ମୋର ଦଶମ ରାକ୍ଷସ ଜନ୍ମ; ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ଏହି ଜନ୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲି। ଏହି ଦୁଃଖ ସାଗରରୁ ମୋ ପାଇଁ ମୁକ୍ତି ନାହିଁ; ଏଠାରେ, ମୁଁ ତିନି ଯୋଜନା ଜମିକୁ ଜୀବ ଶୂନ୍ୟ କରିଦେଲି। ଅନେକ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ପ୍ରାଣୀକୁ ମୁଁ ହତ୍ୟା କଲି; ଏହି କର୍ମରେ ମୋ ମନ ସଦା ଦୁଃଖିତ ରହିଛି।" "ତୁମକୁ ଦେଖି ମୋର ମନ ଶିତଳ ହେଲା; ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରର ଫଳ ସମୟରେ ମିଳେ, କିନ୍ତୁ ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କ ସଙ୍ଗ ତୁରନ୍ତ ଫଳଦାୟକ। ତେଣୁ, ହେ ସୁନ୍ଦର ଭୃକୁଟି, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସତ୍ସଙ୍ଗକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ଏହି ମୋର ହୃଦୟର ଦୁଃଖ ତୁମକୁ କହିଦେଲି।" "ସତ୍ପୁରୁଷ ଦୁର୍ଲଭ, ଯାହାଙ୍କ ନିଜ ଆତ୍ମା ଦୁଃଖିତ ନୁହେଁ; ଏଠାରେ କଣ କରିବା ଉଚିତ, ତୁମେ ଜାଣ; ତେଣୁ ମୁଁ ଅଧିକ କିଛି କହିବି ନାହିଁ।" "କିପରି ଏହି ଦୁଃଖ ସାଗର ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବି?"—ଏହି ଚିନ୍ତାରେ, ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କ ସଙ୍ଗ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ ଓ ସାହାରା।