ଏହି ପବିତ୍ର ଦୃଶ୍ୟରେ, ବିଜୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି; ତାଙ୍କର ଶରୀର ଶୌର୍ୟରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସର ଦାତା, ଉଦ୍ୟମର ମହାପତି ଓ ଉଦ୍ୟମ ନିଜେ ଅଟୁଟ ଭାବରେ ପ୍ରଣାମ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ। ତିନି ପ୍ରକାର ଉଦ୍ୟମର ଧାରକ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଉଦ୍ୟମରେ ଲିନ ଥିବା ଧର୍ମରେ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରିଛି। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୂଳ ଦେବତା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୀପ୍ତିର ଅବତାର ଓ ସମସ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୁମେ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ। ତୁମେ ଦେମନ୍ମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା, ପାପର ଶକ୍ତିକୁ ଦୂର କରୁଥିବା, ଗୋମାନ୍ୟ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମାକୁ ପ୍ରଣାମ। ଅଫରିଂ ଭକ୍ଷଣକାରୀ, ହୋମ ନେବାକାରୀ, ପିତୃଯଜ୍ଞ ନେବାକାରୀ, ସ୍ଵଧାର ରୂପ ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ। ସ୍ଵାହାର ରୂପ, ବଳି, ଶୁଦ୍ଧିକାରୀ, ଶାର୍ଙ୍ଗଧନୁ ଧାରୀ, ହରି, ପାପ ନାଶକ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ। ସତ୍ତା ଓ ନିରସତ୍ତାର ପ୍ରେରକ, ଜ୍ଞାନର ଧାରକ, ବେଦର ଅସ୍ତିତ୍ୱ, ଶୁଦ୍ଧିକାରୀ, ପୁନି ପୁନି ପ୍ରଣାମ। ହରି, କେଶବ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା, ବିଶ୍ୱର ଧାରକ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ। କ୍ରୁପାର ଉତ୍ସ, ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅନନ୍ତ, ଶୁଦ୍ଧ, ଦୁଃଖ ନାଶକ, ସଦା ପ୍ରଣାମ। ଏକା, ଆନନ୍ଦମୟ, ଶୁଦ୍ଧ, ତୁମେ ଯାହାର ପାଦ ରୁଦ୍ର ଓ ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ; ଦେବତା ଓ ଦେମନ୍ମାନଙ୍କର ଲୋଟସ୍ ପାଦରେ ପ୍ରଣାମ, ଅଜୟ, ଅମର ଆତ୍ମା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁକୁ ପୁନି ପୁନି ପ୍ରଣାମ। ଦୁଧ ଶମୁଦ୍ରରେ ବାସ କରୁଥିବା, ପଦ୍ମାର ପ୍ରିୟ, ଓଙ୍କାର ରୂପ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଅଚଳ, ପୁନି ପୁନି ପ୍ରଣାମ। ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପି, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା, ଭୂର ଓ କୂର୍ମ ରୂପରେ ପ୍ରଣାମ। ବାମନ, ନୃସିଂହ, ଦିବ୍ୟ ରାମ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ନାଶକ, ସମସ୍ତ ରୂପରେ ନମସ୍କାର। ମତ୍ସ୍ୟ, ରାମ, କୃଷ୍ଣ, ବୁଦ୍ଧ, ମ୍ଲେଚ୍ଛ ନାଶକ, ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ। କପିଳ ଋଷି, ହୟଗ୍ରୀବ, ବ୍ୟାସ ରୂପ, ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପି, ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ। ଏଭଳି ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରି, ସୋମଶର୍ମନ୍ ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ କହିଲେ: “ଓ ଶୁଦ୍ଧ, ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ତୁମର ଗୁଣର ଶୀର୍ଷ ସୀମା ଜାଣିନାହାନ୍ତି।” ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ ରୁଦ୍ର ମଧ୍ୟ ହଜାର ଆଖିରେ ତୁମକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କେବେ ବନ୍ଦନା କରିପାରିବେନି; କିଏ ଏହିପରି କଥା କହିପାରିବ? ମୋର ଜ୍ଞାନର ମାପ କ’ଣ, ଓ ପ୍ରଭୁ? ମୋର ବନ୍ଦନା ଗୁଣସହିତ କିମ୍ବା ନିର୍ଗୁଣ, ମୋର କଥା ଚିତ୍ତାନୁକୂଳ କିମ୍ବା ଅନୁକୂଳ, ମୁଁ ତୁମର ଦାସ, ଓ ଦୃଢ଼। ଓ ଜଗତ୍ନାଥ, ପ୍ରତି ଜନ୍ମରେ କ୍ରୁପା ଦିଅ, ଓ ଶୁଦ୍ଧ। ତାପରେ, ହରି କହିଲେ: “ଏହି ତପ, ଏହି ପୁଣ୍ୟ, ଏହି ସତ୍ୟ ଓ ଏହି ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା, ଓ ଦ୍ୱିଜ, ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ; ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ମାଗ।” “ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମ ହୃଦୟରେ ଯାହା ଆଶା, ମୁଁ ଦେବି; ଯାହା ଚାହୁଁଛ, ତାହା ପୂରଣ କରିବି।” ସୋମଶର୍ମନ୍ କହିଲେ: “ପ୍ରଥମେ, ଓ କୃଷ୍ଣ, ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ; ଯଦି ଏକ ନିର୍ମଳ କ୍ରୁପା ମୋରେ ଅଛି, ଶାନ୍ତ ମନରେ।” “ପ୍ରତି ଜନ୍ମରେ ତୁମେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଦିଅ; ମୁଁ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା ଅଚଳ ସ୍ଥାନ ଦେଖିପାରିବି। ଏକ ଦିବ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଯୁକ୍ତ, ସଦା ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତ, ମୋ ପରିବାରର ମୁଖ୍ୟ, ଏକ ପୁତ୍ର ଦିଅ। ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ, ଦାନଶୀଳ, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା, ତପସ୍ୟା ଓ ତେଜରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ସଦା ରକ୍ଷାକାରୀ ଓ ପୂଜାକାରୀ। ଦେବତାଙ୍କର ମିତ୍ର, ଶିଳ୍ପୀ, ଦାନୀ, ଜ୍ଞାନରେ ପ୍ରଜ୍ଞା, ଏପରି ପୁତ୍ର ଦିଅ, ମୋର ଦୁଃଖ ଦୂର କର, ଓ କେଶବ।” “ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ମୁଁ ଚୟନ କରିଛି, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।” ହରି କହିଲେ: “ଏହିପରି ହେବ, ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ମୋର କୃପାରେ, ତୁମେ ଏକ ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ର ପାଇବ, ତୁମର ବଂଶ ବଢିବ; ଦିବ୍ୟ ଓ ମାନବ ଉପଭୋଗ ଏଠାରେ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବ। ତୁମ ପୁତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁଖ ଦେଖି, ଜୀବନ ଯାଉଁଯାଉଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ଦୁଃଖ ଦେଖିବିନାହିଁ। ଦାନୀ, ଉପଭୋଗକାରୀ, ଗୁଣର ଦର୍ଶକ ହେବ, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେଶ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବ।” ଏଭଳି, ହରି ଦ୍ୱିଜ ଓ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ, ଦେବତା ସ୍୵ପ୍ନ ଭଳି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ସୋମଶର୍ମନ୍, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେହି ପବିତ୍ର ନଦୀ ତଟରେ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଅମରକଣ୍ଟକରେ, ସୋମଶର୍ମନ୍ ଦାନ ଓ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ; ବହୁ ସମୟ ପରେ, କପିଳା ଓ ରେବା ନଦୀ ସଙ୍ଗମରେ ସ୍ନାନ କରି, ଯାଉଁଯାଉଁ ସମୟରେ ସେ ଏକ ଧଳା ହାତୀ ଦେଖିଲେ। ସେହି ହାତୀ ଦିବ୍ୟ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚିହ୍ନ ଯୁକ୍ତ, ଅନେକ ଉପକରଣରେ ଶୋଭିତ, ଅଟୁଟ ଭାଗ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ତାର କପାଳ ରଙ୍ଗିନ ଓ ହଳଦୀରେ ଶୋଭିତ, ନୀଳ କମଳ ଦାନ୍ତ ଦେଇ ଶୋଭିତ, ଧ୍ୱଜ ତଣ୍ଡ ଯୁକ୍ତ। ଏହି ହାତୀରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷ ବସିଥିଲେ, ଦୃଢ଼ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଦିବ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଓ ଅଳଙ୍କାର ଯୁକ୍ତ। ଦିବ୍ୟ ମାଳା, ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ ଲିପ୍ତ, ଶାନ୍ତ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ମୃଦୁ, ଛତା ଓ ଚମରା ସହିତ। ସୋମଶର୍ମନ୍ ପୁନି ତାଙ୍କୁ ମହାହାତୀରେ ଆଗେଇଯାଉଥିବା ଦେଖିଲେ; ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶୁଭ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଉଥିଲା।