ଏହିପରି ଜ୍ଞାନକୁ ଅନୁଭବ କର, ଏବଂ ଶାନ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କର; ହେ ପ୍ରିୟେ, ଦୁର୍ବଳତାକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନି। ଏହି ବ୍ରହ୍ମ ହିଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଏହି ହିଁ ଅବିନାଶୀ। ଏହି ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପରେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଦ୍ୟମାନ; ଏହି ହିଁ ବ୍ରହ୍ମା, ଏହି ହିଁ ରୁଦ୍ର, ଏହି ହିଁ ଅନନ୍ତ ବିଷ୍ଣୁ। ଏହି ନିଜେ ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ପ୍ରଜାମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଧର୍ମର ମୂର୍ତ୍ତି ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ହିସାବରେ ସମସ୍ତ କୁ ନିଜ ଅନ୍ତରେ ନେଇ ଲୟ କରନ୍ତି। ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି; ଦେବତାମାନେ ଅଧର୍ମରୁ ମୁକ୍ତ, କିନ୍ତୁ ତୁମ ପୁଅମାନେ ଧର୍ମବିହୀନ। ଧର୍ମ ମାଧବଙ୍କ ଅଙ୍ଗ, ଦେବତାମାନେ ସେଥିରେ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଏହିପରି ଧର୍ମକୁ ଚିନ୍ତା କରିବା ଓ ସଦା ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରହିବା ଉଚିତ। ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କୁ ସଦା କୃପା କରନ୍ତି; ଦେବତାମାନେ ଧର୍ମ, ସତ୍ୟ ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ବିଷ୍ଣୁ ଯାହା ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ସେଠାରେ ଧର୍ମ ରହିଥାଏ; ଧର୍ମ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦେହ, ଏବଂ ସତ୍ୟ ତାଙ୍କର ହୃଦୟ। ଯିଏ ସଦା ଏହାକୁ ଧାରଣ କରେ, ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଯିଏ ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମକୁ ଭଙ୍ଗ କରେ, ସେ କେବଳ ପାପକୁ ବଢ଼ାଏ। ବିଷ୍ଣୁ ଏପରି ଲୋକ ଉପରେ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ନାଶ କରନ୍ତି; ଧର୍ମକୁ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ତପସ୍ୟା ଓ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଏହା ସ୍ଥାପିତ। ଏମିତି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଲୋକଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁ କୃପା କରନ୍ତି ଓ ସେମାନେ ରକ୍ଷା ପାଆନ୍ତି; ତୁମ ପୁଅମାନେ ଦାନୁ ଓ ସିଂହିକାର ସନ୍ତାନ। ଅଧର୍ମ ଓ ପାପ ଦ୍ୱାରା ଦୁଷ୍ଟମନା ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ; ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଚକ୍ରଧାରୀ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ୍ଧ ହେଲେ। ଯେ ସ୍ୱରୂପକୁ ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ତୁମକୁ କହିଥିଲି, ସେହି ବିଷ୍ଣୁ ହିଁ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ରକ୍ଷକ। ସେ ଦାନବମାନଙ୍କ ଦେହରେ ଶାନ୍ତି ଭାବେ ବସି, କେବଳ ପାପକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ତାଙ୍କୁ ତିବ୍ର କ୍ରୋଧ ଓ ମହାଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ବଧ କଲେ। ସେ ବାହ୍ୟ ଓ ଅନ୍ତର ଦୁହିଁ ହେଲେ, ଏବଂ ସେଉଁଠି ତୁମ ପୁଅମାନେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପତିତ ହେଲେ; ଯିଏ ସେମାନେକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ନାଶ କଲେ। ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୋହିତ ହେଉନି; ମୋ କଥା ଶୁଣ: ଯିଏ ପାପ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ନାଶ ପାଏ। ଏହିପରି, ମୋହକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ସଦା ଧର୍ମକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କର। ତେବେ ଦିତି କହିଲେ: "ଏହିପରି ହେଉ, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ; ଆପଣ ଯେପରି କହିଛନ୍ତି, ସେହିପରି କରିବି।" ଏବେ ଋଷିମାନେ ପଚାରିଲେ: "ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜିତ ହେବା ପରେ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କ ସମସ୍ତ ଦାନବପୁତ୍ରମାନେ କ’ଣ କଲେ? ସେମାନଙ୍କର ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ ବିଷୟରେ ଆମକୁ ବିସ୍ତାରରେ କୁହନ୍ତୁ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏହି କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।" ସୂତ କହିଲେ: ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜିତ ହୋଇ, ଦୁଃଖରେ ଭାରି ଅପମାନିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ଗର୍ବ ହରାଇ, ତାଙ୍କ ପିତା କଶ୍ୟପଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ସମସ୍ତେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ: "ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ଆପଣଙ୍କର ଶକ୍ତିରୁ ଆମ ଉତ୍ପତ୍ତି, ଦେବତା ଓ ଦାନବ ଦୁହିଁ ପାଇଁ। ଆମେ ସମସ୍ତେ ଦାନବ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପ୍ରାକ୍ରମୀ, ଉଦ୍ୟମଶୀଳ, ଚତୁର ଏବଂ ଅନେକ; ଦେବତାମାନେ ଅଲ୍ପ। ତେବେ ଏତେ ଶକ୍ତି ଓ ବଳ ଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ଦେବତାମାନେ କିପରି ଜିତିବେ ଓ ଆମେ କିପରି ପରାଜିତ ହେଉଛୁ? ଏହାର କାରଣ କ’ଣ, ହେ ପିତା, ଆମେ ଏତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ତେଜସ୍ୱୀ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ?" "ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦୈତ୍ୟରେ ହଜାର ମତି ମଦୋନ୍ମତ ହାତୀର ଶକ୍ତି ଅଛି, ଏପରି ଶକ୍ତି ଦେବତାମାନେ ପାଉନାହାନ୍ତି।" "ତଥାପି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାମାନେ ହିଁ ଜିତୁଛନ୍ତି; ଏହାର ସମସ୍ତ କାରଣ ଆମକୁ କୁହନ୍ତୁ, ଆମର ସନ୍ଦେହ ଦୂର କରନ୍ତୁ।" ତେବେ କଶ୍ୟପ କହିଲେ: "ମୋ ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେ, ଦେବତାମାନେ କିଏଁ ଜିତିଲେ, ଏହାର କାରଣ ଶୁଣ। ମାଆଙ୍କ ଅଂଶ ସଦା ବିରୋଧ କରେ; ପୋଷଣ, ରକ୍ଷା ଓ ଉନ୍ନତିରେ ଏହିପରି ହୁଏ। ବିଷ ବିଷୟରେ ପିତା କି କରିବେ, ପୁଅ କି କରିବେ? କାର୍ଯ୍ୟ ହିଁ ପ୍ରଧାନ; ଏହି ମୋର ଧାରଣା। କାର୍ଯ୍ୟ ସିନ୍ଧୁ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଦୁହିଁ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ; କେବଳ ସତ୍ୟରେ ନିର୍ଭର କରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମ କରାଯାଏ। ଯାହା ତପସ୍ୟା ଓ ଧ୍ୟାନ ସହିତ ଯୁକ୍ତ, ତାହା ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ; ଯାହା ପାପ ଭାବିତ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ନାଶକୁ ନେଇଯାଏ। ଶକ୍ତି, ପରିବାର, ଉଚ୍ଚ କୁଳ—ଏସବୁ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ପୁଣ୍ୟ ନାହିଁ, ତେବେ ଶକ୍ତି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଉଚ୍ଚ ବୃକ୍ଷ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ିଥାଏ, କିନ୍ତୁ ବାତାସରେ ମୂଳ ସମେତ ଲୁଟିଯାଏ, ମେଘ ପରି। ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମ ନାହିଁ, ସେମାନେ ଯମଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି—ଏହି ଜୀବମାନଙ୍କର ସାଧାରଣ ନିୟମ। ଯାହା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଣୀ ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ସେହି ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମ ତୁମେ ତ୍ୟାଗ କରିଛ। ତୁମେ ଅଧର୍ମକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଛ, ସତ୍ୟ ନାହିଁ; ତୁମେ ସତ୍ୟ, ଧର୍ମ, ତପସ୍ୟାରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇ ଦୁଃଖର ସାଗରେ ବିଲୀନ। ଦେବତାମାନେ ସତ୍ୟ, ଶୁଭ, ତପସ୍ୟା, ଶାନ୍ତି ଓ ନିଗ୍ରହ ଥିବା ପାପବିହୀନ ମହାପୁଣ୍ୟବାନ। ଯେଉଁଠି ସତ୍ୟ, ଧର୍ମ, ତପସ୍ୟା, ପୁଣ୍ୟ ରହିଛି, ଯେଉଁଠି ବିଷ୍ଣୁ ହୃଷୀକେଶ ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଜୟ ଦୃଶ୍ୟମାନ। ବାସୁଦେବ ଅନନ୍ତ ସେମାନଙ୍କ ସହଯୋଗୀ; ତେଣୁ ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମସମ୍ପନ୍ନ ଦେବତାମାନେ ଜୟୀ। ସହଯୋଗୀ, ଶକ୍ତି ଓ ଉଦ୍ୟମ ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ ତପସ୍ୟା ଓ ସତ୍ୟ ବିହୀନ।" ଏହିପରି କଶ୍ୟପ ଦେବତା ଓ ଦାନବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜୟ ଓ ପରାଜୟର ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ କଲେ, ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ନିଜ ଅଭିମାନ ତ୍ୟାଗ କରି ନିଜ ଦୋଷ ବୁଝିଲେ।