ମିତ୍ରତା ପାଇଁ ଆଶା କରି, ପଞ୍ଚ ଦେବତା ମହାପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ଜଣେଙ୍କୁ କହିଲେ, “ବୁଦ୍ଧିଙ୍କୁ ଯାଉ, ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟ ସେଠି ଅଛି, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଠାକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।” ବୁଦ୍ଧି ସମ୍ମତି ଦେଇ କହିଲେ, “ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି।” ଏପରେ, ସେ ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ଯାଇଲେ। ବୁଦ୍ଧି ଆତ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ବୁଦ୍ଧି, ମହାପୁରୁଷ, ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି। ମହାପ୍ରଭୁମାନେ ମୋତେ ଦୂତୀ ଭାବରେ ପଠାଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣ।” ପଞ୍ଚ ଆତ୍ମା ଏକାଗ୍ର ମିତ୍ରତା ଚାହିଁ ଆସିଛନ୍ତି, ତୁମେ ମିତ୍ରତା କର, ଧ୍ୟାନକୁ ଦୂରେ ଫେଙ୍ଗି ଦିଅ। ଏହି ଦେଖି ଧ୍ୟାନ କହିଲେ, “ଆତ୍ମା, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଶିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଶିଲେ ବଡ଼ ଦୁଃଖ ଆସିବ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନକୁ ଦେଇ ଦେଇଥିଲି, ତୁମେ କିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବ? ତେଣୁ ମିଶିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସେମାନେ ତୁମକୁ ଗର୍ଭରେ ନେଇଯିବେ, ତୁମେ ଜ୍ଞାନ ହରାଇ ଅଜ୍ଞାନରେ ପଡ଼ିବେ।” ଏପରେ ଧ୍ୟାନ ନିରବ ହେଲେ। ଆତ୍ମା ବୁଦ୍ଧିଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଜ୍ଞାନ ଓ ଧ୍ୟାନ ମୋର ଦୁଇ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରୀ, ଦୁଇଁ ମହାତ୍ମା; ସେମାନଙ୍କର ପରାମର୍ଶ ବିନା ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ—ମୁଁ କଣ କରିବି?” ବୁଦ୍ଧି ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦୁଇ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଯାଇ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଧ୍ୟାନର ଉକ୍ତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସଂଗ୍ରହ କରି ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ଏପରେ ପଞ୍ଚ ଦେବତା ଏକାଠି ହୋଇ, “ଆମେ ସବୁବେଳେ ତୁମର ମିତ୍ରତା ଚାହୁଁଛୁ,” କହି ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। “ତୁମେ ପବିତ୍ର, ଜଗତ୍ ନାଥ, ତୁମକୁ ଦେଖି ଆସିଛୁ; ଭଲଭାବେ ବିଚାର କରି ଉତ୍ତର ଦିଅ।” ଆତ୍ମା କହିଲେ, “ପଞ୍ଚ ଦେବତା, ତୁମେ ମୋ ମିତ୍ରତା ଚାହିଁ ଆସିଛ; ତୁମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ଗୁଣ ଓ ଶକ୍ତି ମୋ ସାମ୍ନାରେ କହ।” ପୃଥିବୀ କହିଲେ, “ସମସ୍ତ ଦେହର ଗଠନ ମୋର, ଚର୍ମ ଓ ମାଂସ ମୋର; ମୋର ଦୃଢ଼ତା ହାଡ଼ରେ ଅଛି, ନଖ ଓ କେଶ ସହିତ ଯୁକ୍ତ। ମୋର ଶକ୍ତି ଦେହରେ ଅଛି; ଗନ୍ଧ ଜଣେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ନାକରେ ଅଛି, ମହାମନ୍ତ୍ରୀ।” ଆକାଶ କହିଲେ, “ମୁଁ ଆକାଶ, ଏଠି ଆସିଛି; ମୋର ଶକ୍ତି ଦେହରେ ଅଛି; ଶୁଣ, ମୁଁ ସୁପ୍ରିମ୍ ବ୍ରହ୍ମା ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଛି। ମୁଁ ଶୂନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ବସିଛି, ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ; ଏଠି ମୋର ଦୁଇ ମନ୍ତ୍ରୀ କାନ, ଶୁଣିବା ପାଇଁ ରହିଛନ୍ତି।” ବାୟୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ପଞ୍ଚ ରୂପରେ ଅଛି, ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାଏ; ଚର୍ମରେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ରହିଛି, ମୋର ଗୁଣ ହେଉଛି ସ୍ପର୍ଶ।” ତେଜସ୍ କହିଲେ, “ସଦା ଦେହରେ ବସି, ରନ୍ଧନ ଓ ପରିବର୍ତ୍ତନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାଏ; ଦେହର ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ, ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ଅଦ୍ରବ୍ୟ ଦୁଇଁ ପ୍ରକାଶ କରିଥାଏ। ବୀର୍ୟ, ମଜ୍ଜା, ଲାଲ, ଚର୍ମ ଓ ଯୋଡ଼ରେ ଅଛି, ରକ୍ତ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଦେହରେ ଦେଇଥାଏ। ଏଠି ମୋର ଦୁଇ ମନ୍ତ୍ରୀ ହେଉଛି ଚକ୍ଷୁ, ଦ୍ରବ୍ୟ ସାଧନ ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ।” ଜଳ କହିଲେ, “ମୁଁ ସଦା ଦେହକୁ ଅମୃତ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରେ; ଦେହର ନଗରରେ ଏହା ମୋର ପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ। ମୋର ମନ୍ତ୍ରୀ ହେଉଛି ଜିଭା, ରସ ଚାଖିବାରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ। ନାକ କହିଲେ, “ସୁଗନ୍ଧ ଦେଇ ଦେହକୁ ଉତ୍ତମ ଭାବରେ ପୋଷଣ କରେ। ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ବର୍ଜନ କରି, ଦେହରେ ଗନ୍ଧ ଦେଉଛି; ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଏହା ଅନୁଭୂତି, ବୁଦ୍ଧି ନଥିଲେ ନାହିଁ। ମୁଁ ଦେହରେ ଅଚଳ ରହିଛି, ମୋର ଗୁଣ ହେଉଛି ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଗନ୍ଧ।” ଦୁଇ କାନ କହିଲେ, “ମୁଁ ସମସ୍ତ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଥାଏ, ଭଲ ଓ ଖରାପ, ଲୋକମାନେ କହିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅକାର୍ଯ୍ୟ, ସତ୍ୟ ଓ ଅସତ୍ୟ, ପ୍ରିୟ ଓ ଅପ୍ରିୟ, ଦେହରେ ରହି। ଶବ୍ଦ ମୋର ଗୁଣ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ; ମୁଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ବୁଦ୍ଧି ନିର୍ଦେଶ ଦେଲେ।” ଚର୍ମ କହିଲେ, “ବାୟୁ ପଞ୍ଚ ରୂପରେ ଦେହରେ ଅଛି। ମୁଁ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଜାଣେ—ବାହାର ଓ ଭିତର: ଥଣ୍ଡା, ଗରମ, ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣ, ବର୍ଷା, ବାୟୁର ଉତ୍ତେଜନା। ମୁଁ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ପର୍ଶ, ସଂଯୋଗ ଓ ଏପରି ଅନୁଭୂତି ଜାଣେ; ସ୍ପର୍ଶ ମୋର ଗୁଣ।” ଚକ୍ଷୁ କହିଲେ, “ମହାପୁରୁଷ, ଦେହରେ ସମସ୍ତ ରୂପ, ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ—ବୁଦ୍ଧି ଉତ୍ତେଜନା ଦେଲେ ଦେଖିବାରେ ସମର୍ଥ; ଦେହରେ ରୂପ ମୋର ଗୁଣ। ଏହି ଭାବେ ଦେହରେ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି।” ଜିଭା କହିଲେ, “ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ମୁଁ ରସର ଭିନ୍ନତା ବୁଝିପାରେ; ଦୁଃଖା, ଖଟା, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ, ରସହୀନ କିମ୍ବା ମିଠା—ମୁଁ ସବୁ ଚିନ୍ତା କରେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସଦା ଉପସ୍ଥିତ ରହିଛି।” ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଙ୍କ ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧି ନେତୃତ୍ୱ କରେ। ପଞ୍ଚ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଏକାଠି ହୋଇ, ନିଜ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ବାରମ୍ବାର କହୁଛି। ବୁଦ୍ଧି ଆସି ମହାପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ଜଣେଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଦେହ ମୋ ବିନା ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାଏ; ତେଣୁ ମୋପରେ ଆଶ୍ରୟ କରି କାର୍ଯ୍ୟ କର।” ତାପରେ କାର୍ଯ୍ୟ ଆସି ଆତ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ କାର୍ଯ୍ୟ, ମହାପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍, ତୁମପାଖକୁ ଆସିଛି। ମୁଁ ତୁମକୁ ସେହି ପଥରେ ଯିବାକୁ ପଠାଏ, ଯେଉଁପଥରେ ତୁମେ ଏଠି ଚାଲିଛ। ଏହି ସବୁ କଥା ଶୁଣି, ଆତ୍ମା ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ସମସ୍ତେ ପଞ୍ଚ ଗୁଣରେ ସମ୍ପନ୍ନ, ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସାଧାରଣ; ତେଣୁ କାହିଁକି ପଞ୍ଚ ଗୁଣିଆ ଜଣେଙ୍କୁ ମିତ୍ରତା ଚାହୁଛ?