ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା, ବିଷ୍ଣୁଶର୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖି କହିଲେ, "ତୁମର ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଅଗାଧ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ ମୋତେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜିତିଛ। ମହାନୁଭାବ, ମୋର ସମସ୍ତ ଅପରାଧକୁ ମାଫ କର।" ପରେ ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, "ତୁମେ ଏକ ଵର ଚାହିଁ, ଶୁଭ ହେଉ। ଯାହା ଦୁର୍ଲଭ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେବି।" ଏହିପରି ଭାବେ ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବିଷ୍ଣୁଶର୍ମା କହିଲେ, "ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଶକ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସହିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତି ପୁତ୍ରଙ୍କ ଭକ୍ତି ଅପାର ଏବଂ ଅଜୟ।" ସେଉଁଠି ବିଷ୍ଣୁଶର୍ମା କହିଲେ, "ମହାତ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ତେଜ କଦାପି କମିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଓ ନାତିମାନଙ୍କ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ହରାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନାଶ କରିପାରନ୍ତି। ଯଦି ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ନିଶ୍ଚୟ ନାଶ ଆସିଥାଏ; ଆପଣ ଏହି ଦିନ ନ ଆସିଲେ, ତେଣୁ ଆପଣଙ୍କ ଅପୂର୍ବ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଅବସ୍ଥାନ କରିପାରିବ ନାହିଁ।" ବିଷ୍ଣୁଶର୍ମାଙ୍କ ସ୍ୱତଃ ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେ ଅନ୍ୟ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ବର ଦେବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। ଏହିପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁଶର୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏହି ଦିନ ଆପଣ ଏଠାରେ ବର ଦେବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଏଇନ୍ଦ୍ର, ମୋତେ ଅମରତ୍ୱ ଓ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଅଚଳ ଭକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ।" ତେଣୁ ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, "ଯଦି ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ, ତେବେ ତୁମକୁ ଅମରତ୍ୱ ସହିତ ଏହି ଶୁଭ ବର ଦେଉଛି।" ଏହିପରି କହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିଜେ ଅମରତ୍ୱ ଦେଲେ, ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଳଶ ଦେଇ ହୃଦୟରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ଏବଂ କହିଲେ, "ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମର ପିତାଭକ୍ତି ଚିରକାଳ ଅଚଳ ରହିବ।" ଏହିପରି କହି ଶତାକ୍ଷୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଚାଲିଗଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଏହି ଶକ୍ତି ଦେଖି ବିଷ୍ଣୁଶର୍ମା ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, କାରଣ ତାଙ୍କର ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶକ୍ତି ବହୁତ ଭୟାନକ ଥିଲା। ପରେ ବିଷ୍ଣୁଶର୍ମା ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ କହିଲେ, "ପିତାଜୀ, ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ଅମୃତ ଆଣିଛି, ଯାହା ରୋଗକୁ ନାଶ କରେ। ଏହି ଦ୍ୱାରା ଆପଣ ସଦା ରୋଗମୁକ୍ତ ରୁହନ୍ତୁ।" ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଶିବଶର୍ମା ଅତି ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଓ ସମସ୍ତ ପୁଅମାନୋକୁ ଡାକିଲେ, ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ସେ କହିଲେ, "ପୁଅମାନେ, ତୁମେ ପିତାଭକ୍ତ ଓ ମୋର ଉପଦେଶ ପାଳନ କରୁଛ। ଏହି ଭୂମିରେ ଦୁର୍ଲଭ ଏକ ବର ଚାହିଁ।" ସମସ୍ତ ପୁଅ କିଛି ବିଚାର କରି କହିଲେ, "ମାଆଁ ଯେତେବେଳେ ବଞ୍ଚିଥିଲେ, ସେ ଯମଲୋକକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ, ଘରଣୀ ଏବେ ରୋଗମୁକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଆପଣ ଆମ ପିତା, ସେ ଆମ ମାଆଁ, ଏବଂ ଅନେକ ଜନ୍ମରୁ ଆପଣ ଆମ ପିତା। ଆମେ ସଦା ଆପଣଙ୍କ ପୁଅ ହେଉ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ପୁଣ୍ୟ କାମ କରନ୍ତି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ।" ଶିବଶର୍ମା କହିଲେ, "ଆଜି ମଧ୍ୟ ତୁମର ମାଆଁ, ପୁଅଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୟାଳୁ, ଚଳିଗଲେ। ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପୁନଃ ବଞ୍ଚି ଖୁସିରେ ଫେରିବେ।" ଏହି ଶୁଭ କଥା କହିବା ସହିତ ତାଙ୍କର ମାଆଁ ଆସିଲେ, ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ କହିଲେ, "ଏହି ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ଜନ୍ମିଛି।" ସେ କହିଲେ, "ପୁଅ ହେଉ ଏକ ବଂଶର ମହିମାକୁ ବଢ଼ାଏ। ଏହି ଲୋକରେ, ଶୁଭ କର୍ମଣାରେ ଏବଂ ଧର୍ମପ୍ରିୟ ନାରୀମାନେ ସଦା ଏମିତି ପୁଅ ଚାହାନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ପୁଣ୍ୟ ଗର୍ଭ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରେ, ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ଚାଲିଆସେ। ପୁଣ୍ୟଶୀଳା ନାରୀ ସଦା ଧର୍ମିକ ପୁଅଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦିଅନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ବଂଶର ଆଧାର ଓ ପିତାମାତାଙ୍କର ମାନ ରଖନ୍ତି। ପୁଣ୍ୟ ଛଡ଼ା ଜଣେ ନାରୀ ଉତ୍ତମ ପୁଅ କେମିତି ପାଇପାରିବେ? ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ କେଉଁ ପୁଣ୍ୟରେ ଏପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍୵ାମୀ ପାଇଛି। ସେ ଧର୍ମ ଶକ୍ତିରେ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି, ଧର୍ମପ୍ରିୟ ଓ ଧର୍ମକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ମୁଁ ତୁମମାନେ ପୁଅ ଭାଗ୍ୟରେ ପାଇଛି।" "ଏହି ହେଉଛି ପୁଣ୍ୟର ଶକ୍ତି, ତେଣୁ ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଧର୍ମପ୍ରିୟ। ମୋର ପୁଅମାନେ ପିତାଙ୍କ ମାନ ରଖିବାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ। ଏହି ଲୋକରେ ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତମ ପୁଅ ମିଳେ। ମୁଁ ପାଞ୍ଚ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅ ପାଇଛି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅନ୍ୟଠାରୁ ଉତ୍ତମ। ସେମାନେ ଯଜ୍ଞକାରୀ, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର, ତପସ୍ୟାଶୀଳ, ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ପ୍ରବଳ। ଏଭଳି ମାଆଁ ତାଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ପାଳିଛନ୍ତି।" ପୁଅମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ମାଆଁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି କହିଲେ, "ମାଆଁ, ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟରେ ମାଆଁ ମିଳେ, ଏକ ସତ୍ୟ ମାଆଁ ଓ ଉତ୍ତମ ପିତା। ଆମେ ତୁମ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରି ପୁଣ୍ୟରେ ଲାଲିତ ହୋଇଛୁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ତୁମେ ଆମର ମାଆଁ ଓ ପିତା ହେଉ।" ପିତା କହିଲେ, "ମୋ ପୁଅମାନେ, ଏହି ଉତ୍ତମ ଓ ପୁଣ୍ୟଦାୟି ବର ଶୁଣ। ଯଦି ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ, ତେବେ ତୁମେ ଅକ୍ଷୟ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କର।" ପୁଅମାନେ କହିଲେ, "ପିତାଜୀ, ଯଦି ଆପଣ ପ୍ରସନ୍ନ, ତେବେ ଆମକୁ ଗୋଲୋକକୁ, ବୈଷ୍ଣବ ଲୋକକୁ ପଠାନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠାରେ କ୍ଷୟ ଓ ଦୁଃଖ ନାହିଁ।" ପିତା କହିଲେ, "ତୁମେ ଗୋଲୋକକୁ ଯାଅ, ତୁମେ ପାପମୁକ୍ତ। ମୋର କୃପା, ତପସ୍ୟା ଓ ପିତାଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏହା ସମ୍ଭବ।" ଏହି ଶୁଭ କଥା କହିବା ସହିତ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ, ଗରୁଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି, ଶ୍ରୀହରି ଆସି ଶିବଶର୍ମା ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନୋକୁ କହିଲେ, "ଦ୍ୱିଜ, ଆଜି ତୁମେ ତୁମ ପୁଅମାନେ ସହିତ ମୋତେ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଜିତିଛ। ଚାଲ, ତୁମ ଚାରି ପୁଅ, ପୁଣ୍ୟକର୍ମୀମାନେ ସହିତ।" ଶିବଶର୍ମା ତାଙ୍କ ଧର୍ମପତ୍ନୀ ସହିତ କହିଲେ, "ମୋର ପୁଅମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବୈଷ୍ଣବ ଲୋକକୁ ଯାଉ। କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ମୁଁ ମୋର ଜେଷ୍ଠ ପତ୍ନୀ ଓ ସବୁଠୁ ଛୋଟ ପୁଅ ସୋମଶର୍ମା ସହିତ ପୃଥିବୀରେ ରହିବି।" ଏହିପରି ଶତ୍ୟବାଦୀ ମୁନି କହିଲେ, ତେବେ ଦେବରାଜ ଶିବଶର୍ମାଙ୍କ ଶୁଭ ପୁଅମାନୋକୁ କହିଲେ, "ସେମାନେ ମୁକ୍ତିଦାୟକ ଲୋକକୁ ଯାଉ, ଯେଉଁଠାରେ କ୍ଷୟ ଓ ଦୁଃଖ ନାହିଁ।" ଏହିପରି ଶୁଣି, ଚାରି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶୁଭ ଲୋକକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ।