ଏକ ସମୟର କଥା, ଶୋଭାମୟ ଅଙ୍ଗ ଥିବା ଏକ ସୁନ୍ଦରୀଙ୍କୁ ବେଦଶର୍ମା, ମୋହରେ ପଡି, କହିଲେ: "ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ମୋର ପିତା ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅ।" ଏହି ଅପୂର୍ବ ପ୍ରସ୍ତାବ ଶୁଣି ସେ ସ୍ତ୍ରୀ କହିଲେ, "ଯଦିଓ ସେ ବୃଦ୍ଧ ଏବଂ ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ, ମୁଁ କେବେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଚାହେଁନି। ବୟସ ଓ ରୋଗ ତାଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଉଛି, ମୁଁ ତାଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେବାକୁ ଚାହେଁନି। ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଚାହେଁ, ତୁମକୁ ଯାହା ଖୁସି କରିବ, ମୁଁ ସେଇ କରିବି।" ସେ ଆଉ କହିଲେ, "ତୁମେ ରୂପ, ଶ୍ରୀ, ଏବଂ ମଣିମୟ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ, ଦିବ୍ୟ ଚିହ୍ନ, ଦିବ୍ୟ ଦେହ ଓ ଶକ୍ତିର ଧାରକ। ତେବେ, ସେଇ ବୃଦ୍ଧ ପିତା ସହିତ କ'ଣ କରିବ? ମୋ ଶରୀର ଉପଭୋଗ କରି, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ବସ୍ତୁ ଉପଲବ୍ଧ କରିପାରିବ। ଯାହା ଚାହଁ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ଦେବି।" ଏହି ଅଧର୍ମ ଓ ପାପମୟ କଥା ଶୁଣି ବେଦଶର୍ମା କହିଲେ, "ତୁମର କଥା ଅଧର୍ମ, ଅନୁଚିତ ଏବଂ ପାପମିଶ୍ରିତ। ମୋତେ ଏପରି କଥା କହନାହଁ, ମୁଁ ମୋର ପିତା ପାଇଁ ଏଠାରେ ଆସିଛି। ତୁମେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅ।" ତାପରେ ବେଦଶର୍ମା କହିଲେ, "ତୁମେ ତିନି ଲୋକର ଯାହା ଚାହଁ, ଚଳନଶୀଳ କିମ୍ବା ଅଚଳ, ମୁଁ ଦେବି—ଦେବତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟଠାରୁ ମଧ୍ୟ ବଡ଼।" ସେ ସ୍ତ୍ରୀ କହିଲେ, "ଯଦି ତୁମେ ମୋର ପିତା ପାଇଁ ଏପରି ଦେଇପାର, ତେବେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମହାଦେବମାନଙ୍କ ସହିତ ତୁମେ ସମାନ, ଏହା ଆଜି ଦେଖାଅ। ତୁମ ଶକ୍ତି କେତେ, ଦେଖାଅ।" ବେଦଶର୍ମା କହିଲେ, "ମୋ ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତି ଦେଖ, ମୁଁ ଡାକିଲି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସର୍ବଦେବ ଆସିଗଲେ।" ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, "ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ'ଣ କରିବାକୁ ଚାହଁ? ଯାହା ଚାହଁ, ଆମେ ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।" ବେଦଶର୍ମା କହିଲେ, "ଯଦି ଆପଣମାନେ ଦୟାବାନ, ମୋତେ ପିତାଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମେ ଶୁଦ୍ଧ ଭକ୍ତି ଦିଅ।" ଦେବମାନେ କହିଲେ, "ତଥାସ୍ତୁ," ଏବଂ ଚଳିଗଲେ। ଏହି ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତି ଦେଖି ସେ ସ୍ତ୍ରୀ କହିଲେ, "ମୋତେ ଦେବତାଙ୍କ ସହ କିଛି କାମ ନାହିଁ, ତୁମେ ଯଦି ଦେବାକୁ ଚାହଁ, ତେବେ ମୋ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର।" ସେ କହିଲେ, "ତୁମେ ତୁମ ମୁଣ୍ଡ ନିଜେ ଛେଦିତ କରି ମୋତେ ଦିଅ।" ବେଦଶର୍ମା କହିଲେ, "ଆଜି ମୁଁ ଧନ୍ୟ, ତିନି ଋଣରୁ ମୁକ୍ତ। ମୁଁ ମୋର ମୁଣ୍ଡ ଦେଉଛି, ନିଅ।" ତାପରେ ତିକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନିଜ ମୁଣ୍ଡ କାଟି, ହସିହସି ତାଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ। ସେ ରକ୍ତରେ ଭିଜା ମୁଣ୍ଡ ନେଇ ଋଷିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ସେ କହିଲେ, "ତୁମ ପାଇଁ ବେଦଶର୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏହି ମୁଣ୍ଡ ଦେଇଛନ୍ତି, ଏହା ଗ୍ରହଣ କର। ସେ ପିତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରି ନିଜ ଶିର ଦେଇଛନ୍ତି, ଏବେ ତୁମେ ମୋତେ ଉପଭୋଗ କର।" ବେଦଶର୍ମାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ଏହି ଦୃଢ଼ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି କମ୍ପିତ ହେଲେ ଏବଂ ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ହେଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, "ଆମର ମାତା ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ଥିଲେ, ସତ୍ୟରେ ଅବିଚଳ ଥିଲେ। ଏହି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ବେଦଶର୍ମା ପିତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବନ ଦେଇ ଧନ୍ୟ ହେଲେ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଧର୍ମଶର୍ମା, ତାଙ୍କ ଭାଇଙ୍କ ଭକ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କ ଶିର କାଟିଦେବା ଦେଖି, କହିଲେ, "ଏହି ମୁଣ୍ଡ ଉଠାଅ।" ସୂତ କହିଲେ: ଧର୍ମଶର୍ମା ସେ ମୁଣ୍ଡ ନେଇ, ପିତାଭକ୍ତି, ତପସ୍ୟା, ସତ୍ୟ, ନିଷ୍ଠା ଓ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ ଦ୍ରୁତ ଚାଲିଗଲେ। ସେ ବେଳେ ଧର୍ମଶର୍ମା ଧର୍ମଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କଲେ, ଧର୍ମ ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ଆକର୍ଷିତ ହେଲେ। ଧର୍ମ କହିଲେ, "ଧର୍ମଶର୍ମା, କେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ମୋତେ ଡାକିଛ?" ଧର୍ମଶର୍ମା କହିଲେ, "ଗୁରୁସେବା ଏବଂ ମୋର ତପସ୍ୟା ଯଦି ସତ୍ୟ, ତେବେ ବେଦଶର୍ମା ପୁନଃ ଜୀବନ ପାଉନ୍ତୁ।" ଧର୍ମ କହିଲେ, "ତୁମ ସଂୟମ, ଶୁଚିତା, ସତ୍ୟ ଏବଂ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା, ପିତାଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ବେଦଶର୍ମା ପୁନଃ ଜୀବନ ପାଇବେ। ଏହି ତପସ୍ୟା ଓ ପିତାଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ, ଏବଂ ଦୁର୍ଲଭ ବର ଚାହଁ।" ଧର୍ମଶର୍ମା କହିଲେ, "ପୁନି ପିତାଙ୍କ ପାଦସେବାରେ ଅଚଳ ଭକ୍ତି, ଧର୍ମରେ ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ମୋତେ ମୁକ୍ତି ଦିଅ।" ଧର୍ମ କହିଲେ, "ମୋ ଦୟାରେ ଏହି ଭାବିବ।" ଏହି ମହାକଥା କହିବା ସହିତ ବେଦଶର୍ମା ପୁନଃ ଜୀବନ ପାଇଲେ। ସେ ଜାଗି, ଧର୍ମଶର୍ମାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, "ଭାଇ, ସେ ସ୍ତ୍ରୀ କେଉଁଠି? ଆମ ପିତା କେଉଁଠି?" ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ସଂକ୍ଷେପରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଗଲା। ବୁଝି, ଧର୍ମଶର୍ମା ଆନନ୍ଦରେ କହିଲେ, "ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଆଜି ତୁମ ମୁଣ୍ଡ ଓ ଜୀବନ ସହିତ ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଅଛ। ପୃଥିବୀରେ ତୁମ ପରି ଆଉ କିଏ ଅଛି?" ଏପରି କହି, ସେ ଭାଇଙ୍କୁ ସହିତ ନେଇ, ପିତାଙ୍କ ଦିଗକୁ ଯିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ।