ସମସ୍ତ ଜୀବରେ, ହେ କାର୍ତ୍ତିକେୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ ନିରନ୍ତର ବ୍ୟାପ୍ତ। ଏହି ଜଗତରେ ଚରାଚର ସମସ୍ତ ଦେହରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ବିନା କିଛି ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନାହିଁ। ଏହି ପରମ ଦେବଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଚାହିଦା, ସ୍ୱର୍ଗସୁଖ ଓ ଅନେକ ଫଳ ଅନୁକ୍ରମେ ମିଳେ। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦଶ ନାମ ଅଟୁଟ ଭାବେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯିବା ଉଚିତ—ଆଦିତ୍ୟ, ଭାସ୍କର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅର୍କ, ଭାନୁ, ଦିବାକର, ସୁବର୍ଣ୍ଣରେତା, ମିତ୍ର, ପୂଷା, ତ୍ୱଷ୍ଟା। ସ୍ୱୟଂଭୂ ଓ ତିମିରାଶା—ଏହି ଏଗାର ଓ ବାର ତମ ନାମ ଅଟୁଟ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଦ୍ଧ ଭାବେ ଯିଏ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଭାସ୍କରଙ୍କ ବଡ଼ ଆତ୍ମା ବିଷୟରେ କହିବି। 'ରକ୍ତ' ନାମକ କଥାରେ ସେ ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ସିନ୍ଧୂର ଓ କୁଙ୍କୁମ ରୂପେ ବର୍ଣ୍ଣିତ। ମୁଖ୍ୟ ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣ, ହେ ଷଡ଼ାନନ: ତପନ, ତାପନା, କର୍ତ୍ତା, ହର୍ତ୍ତା, ଗ୍ରହପତି। ସେ ତିନି ଲୋକର ସାକ୍ଷୀ, ଆକାଶର ନାଥ, ଦିବାକର, ଅଗ୍ନିଜ, ମହାମୁନି, ସ୍ୱର୍ଗର ଅଧିପତି, ସାତ ଘୋଡ଼ାରେ ଚାଳନ୍ତି। ସେ ପଦ୍ମହସ୍ତ, ଅନ୍ଧକାର ନାଶକ, ଋଗ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ ଗାୟକ, କାଳପ୍ରେମୀ, ପୁଣ୍ଡରୀକ, ମୂଳସ୍ଥାନ, ପୂଜ୍ୟ। ଯିଏ ଭକ୍ତିଭାବରେ ସେଉଁଠି ସ୍ମରଣ କରେ, ସେ କେବେ ରୋଗକୁ ଭୟ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ଏହି ପବିତ୍ର ଓ ପାପ ନାଶକ ଉପାୟକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଶୁଣ, ହେ କାର୍ତ୍ତିକ। ଆଦିତ୍ୟ ସମ୍ପର୍କରେ କେବେ ସନ୍ଦେହ କରିବ ନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଏହି ନାମାବଳୀ ଉଚ୍ଚାରଣ, ହୋମ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନାରେ ପାଠ କଲେ ସମସ୍ତ ଶାନ୍ତି ଓ ବିଘ୍ନ ନାଶ ପାଇଁ ଦିଆଯାଏ। ସମସ୍ତ ରୋଗ, କୀଟ, ଫୋଡ଼ା, କମଳା ଓ ଦୁର୍ଲଭ ରୋଗ ନିବୃତ୍ତି ପାଏ। ଏକ ଦିନ, ତିନି ଦିନ, ଚାରି ଦିନର ଜ୍ୱର, ଚର୍ମ ରୋଗ, କ୍ଷୟ, ଅନ୍ତ୍ର ରୋଗ, ପ୍ରମେହ, ମୂତ୍ର ଦୋଷ, ଭାତ ରୋଗ, ଗର୍ଭ ଦୋଷ, ଦୁଃଖ ଦେଇଥିବା ଭୟଙ୍କର ରୋଗ—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ଉଚ୍ଚାରଣ ନାଶ କରେ। ଗ୍ରହ ପୀଡ଼ାରେ, ଦିବାକରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ ସମସ୍ତ ଅଶାନ୍ତି ଶାନ୍ତି ହୁଏ। ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ମୂଳମନ୍ତ୍ର କହିବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ—'ଓଁ ହ୍ରାଁ ହ୍ରୀଁ ସଃ ସୂର୍ଯ୍ୟାୟ ନମଃ'। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ନିଶ୍ଚିତ ହୁଏ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ରୋଗ ନ ହୁଏ, ଅଶୁଭ ଭୟ ଆସେ ନାହିଁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଣ୍ଡଳର ଜଳ ପିଇଲେ ମନୁଷ୍ୟ ରୋଗମୁକ୍ତ ହୁଏ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଅଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ, ଅନ୍ତ୍ୟଜ, ନାସ୍ତିକ, ଶିଶୁହୀନ, ପାଖଣ୍ଡୀଙ୍କୁ ଦିଆଯିବ ନାହିଁ; ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତେଲ ସହିତ ନାସିକା ଓ ମୁଖ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯିବ। ହେ ପୁତ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଣ୍ଡଳର ଜଳ ସମସ୍ତ ରୋଗ ନାଶ କରେ; ମୂଳମନ୍ତ୍ର ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ଯଜ୍ଞରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ରୋଗ ଓ ଭୟଙ୍କର ବ୍ୟାଧି ନିବୃତ୍ତି ହୁଏ; ଅନେକ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ଦୀର୍ଘ ମନ୍ତ୍ରର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ଶାନ୍ତି ଦିଏ, ଏବଂ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରେ; ଏହି ମନ୍ତ୍ର ନାସ୍ତିକ, ଦେବ-ଦ୍ୱେଷୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣ-ଦ୍ୱେଷୀଙ୍କୁ ଦିଆଯିବ ନାହିଁ। ଗୁରୁଭକ୍ତି ଥିବାକୁ ଦିଏ, ଅନ୍ୟକୁ କଦାପି ନୁହେଁ। ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ, ସେ ଗୋହତ୍ୟା କିମ୍ବା ଅକୃତଜ୍ଞ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ; ଶରୀର ଶୁସ୍ଥି, ଧନ, ଏବଂ କୀର୍ତ୍ତି ମିଳେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଜନ୍ମ ଲାଭ ହୁଏ; ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦିନେ ଏକଥର, ଦୁଇଥର, ତିନିଥର କିମ୍ବା ସବୁବେଳେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଚାହିଦା ଫଳ ମିଳେ। ପୁତ୍ର ଚାହିଲେ ପୁତ୍ର, କନ୍ୟା ଚାହିଲେ କନ୍ୟା, ଜ୍ଞାନ ଚାହିଲେ ଜ୍ଞାନ, ଧନ ଚାହିଲେ ଧନ ମିଳେ। ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଆଚରଣ ସହିତ ଏହି କଥା ଶୁଣେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯାଇପାରେ। ଭାସ୍କର ବ୍ରତ, ଯଜ୍ଞ ଓ ପୁଣ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ କୋଟିଗୁଣା ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। ଗ୍ରହଶାନ୍ତି, ଭୋଜନ, ପୂଜା, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭୋଜନରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଅନନ୍ତ ଫଳ ମିଳେ। ସନ୍ୟାସୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କିମ୍ବା କରାଇଲେ ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଏହିପରି ଗୌରବମୟ ପଦ୍ମପୁରାଣର ସୃଷ୍ଟିଖଣ୍ଡର ଏହା 'ସୂର୍ଯ୍ୟ ଶାନ୍ତି' ନାମକ ଅଠାତିରି ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟୁଟ ଭାବେ ଉପସଂହାର ହେଲା। ଏହିପରେ ବ୍ୟାସଦେବ କହିଲେ: ମଧ୍ୟଦେଶରେ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଭଦ୍ରେଶ୍ୱର। ସେ ଅନେକ ତପସ୍ୟା ଓ ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ। ରାଜା ନିତ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ମନେ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରୁଥିଲେ। ଏକଦିନ ତାଙ୍କ ବାମ ହାତରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ନିର୍ମାଳ୍ୟ ରୋଗ, ଏକ ସଫେଦ ଦାଗ ପ୍ରକଟ ହେଲା। ଚିକିତ୍ସକମାନେ ଚିକିତ୍ସା କଲେ, କିନ୍ତୁ ଅବସ୍ଥା ପୂର୍ବବତ୍ ରହିଲା। ତେଣୁ ରାଜା ପ୍ରମୁଖ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ମନ୍ତ୍ରୀମାନୋକୁ ଡାକି କହିଲେ: “ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ମୋ ହାତରେ ଏହି ଦୁଃଖଦାୟକ ଓ ଲଜ୍ଜାସ୍ପଦ ପାପ ଉପସ୍ଥିତ। ଏହି ଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ଏକ ମହାତୀର୍ଥକୁ ଯିବି। ହେ ଧର୍ମଜ୍ଞମାନେ, ପରଲୋକ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ମୋତେ ଆଦେଶ ଦିଅ। ଏହି ଦେହ ଓ ବଂଶ ନଥିବା ପୁରୁଷ ପାଇଁ କ'ଣ କଲେ ଭଲ?” “ମୋତେ କହ, ହେ କୃପାମୟମାନେ, ଆଗ୍ରହ କରି କ'ଣ କରିବା ଉଚିତ?” ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କହିଲେ: “ଯଦି ଆପଣ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ରାଜ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବେ...” (ଏଠିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହୁଏ।