ଏହି ଉପାଖ୍ୟାନରେ, ଏକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି, କାଳର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାଗରେ ନିଜକୁ ବିଭକ୍ତ କରି, ଅନେକ ଆକୃତି ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଦୋଷରହିତ ଓ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି। ପ୍ରତି ମାସେ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଅଲଗା ଅଲଗା ନାମରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଏକା ହୋଇ ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ ଭାବେ ପ୍ରକାଶ ପାଆନ୍ତି। ମାର୍ଗଶିର୍ଷ ମାସରେ ମିତ୍ର ଆଦିତ୍ୟ ଆଲୋକିତ, ପୌଷରେ ସନାତନ ବିଷ୍ଣୁ, ମାଘରେ ବରୁଣ, ଓ ଫାଲ୍ଗୁନରେ ସୂର୍ୟଦେବ ପ୍ରଭା ଦେଇଥାନ୍ତି। ଚୈତ୍ରରେ ଭାନୁ, ବୈଶାଖରେ ତାପନା, ଜ୍ୟେଷ୍ଠରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଓ ଆଷାଢ଼ରେ ରବି ଆଦିତ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ। ଶ୍ରାବଣରେ ଗଭସ୍ତି, ଭାଦ୍ରପଦରେ ଯମ, ଆଶ୍ୱିନରେ ହିରଣ୍ୟରେତା, ଓ କାର୍ତ୍ତିକରେ ଦିବାକର ପ୍ରଭା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। ଏହିପରି, ପ୍ରତି ମାସରେ ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ବିଶାଳ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଅତ୍ୟଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ବିଶ୍ୱବିନାଶକାଳୀନ ଅଗ୍ନି ପରି ଚମକନ୍ତି। ଯିଏ ଏହି ନାମମାଳା ଦୈନିକ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ, ସେ କୌଣସି ପାପ, ରୋଗ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ କିମ୍ବା ଅପମାନରେ ପଡ଼େନାହିଁ। ସେ ଅକ୍ଷୟ ସ୍ୱର୍ଗ, ସୁଖ, ଏଶ୍ୱର୍ୟ, ଓ ଖ୍ୟାତି ଅନୁକ୍ରମେ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏଠାରେ ଏକ ପରମ ମନ୍ତ୍ର ବର୍ଣ୍ଣିତ, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ—"ଓଁ, ହଜାର ବାହୁ ଥିବା ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ପଦ୍ମହସ୍ତ ବରୁଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଅନ୍ଧକାର ନାଶକ ସୂର୍ୟଙ୍କୁ, ହଜାର ଜିଭ ଥିବା ଭାନୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଆପଣ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁ ଭାବେ ବିରାଜମାନ। ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ଆପଣ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଆପଣ ବିନା କିଛି ନାହିଁ, ଚରାଚର ସମସ୍ତ ଦେହରେ ଆପଣ ବିରାଜିଥାନ୍ତି।" ଏହିପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ଚାହିଦା, ସ୍ୱର୍ଗସୁଖ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫଳ ପାଇଥାଏ। ସୂର୍ୟଙ୍କ ଦଶ ନାମ—ଆଦିତ୍ୟ, ଭାସ୍କର, ସୂର୍ୟ, ଅର୍କ, ଭାନୁ, ଦିବାକର, ସୁବର୍ଣ୍ୟରେତା, ମିତ୍ର, ପୂଷା, ତ୍ୱଷ୍ଟା; ଏହା ସହିତ ସ୍ୱୟଂଭୂ ଓ ତିମିରାଶା—ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ରୋଗ ଦୂର ହୁଏ, ଏବଂ ଉଚ୍ଚତମ ପଦ ଲାଭ ହୁଏ। ଏବେ ମୁଁ ଭାସ୍କରଙ୍କ ରକ୍ତ ମୂର୍ତ୍ତି ବିଷୟରେ କହିବି—ଏହା ରକ୍ତ, ଅରୁଣ ଓ କୁଙ୍କୁମ ରଙ୍ଗର। ତାଙ୍କର ପ୍ରଧାନ ନାମ—ତାପନ, ତାପନା, କର୍ତ୍ତା, ହର୍ତ୍ତା, ଗ୍ରହପତି। ସେ ତିନି ଲୋକର ସାକ୍ଷୀ, ଆକାଶର ନାଥ, ଦିବାକର, ଅଗ୍ନିସୁତ, ମହାମୁନି, ସ୍ୱର୍ଗ, ସାତ ଘୋଡ଼ାର ଶ୍ୱାରୀ। ପଦ୍ମହସ୍ତ, ଅନ୍ଧକାର ନାଶକ, ଋଗ୍, ଯଜୁର୍, ସାମବେଦ ଗାୟକ, କାଳର ପ୍ରେମୀ, ପୁଣ୍ଡରୀକ, ମୂଳସ୍ଥାନ, ପୂଜ୍ୟ। ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ସେମାନେ ସୂର୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ରୋଗକୁ ଭୟ କରିବେ ନାହିଁ। ଏହି ଶୁଭ ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ। ଆଦିତ୍ୟ ବିଷୟରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ, ହୋମ, ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନାରେ ପାଠ କଲେ ସମସ୍ତ ଶାନ୍ତି ଓ ବିଘ୍ନ ନାଶ ହୁଏ। ଏହା ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ରୋଗ—ବାଇ, ଫୋଡ଼, କମଳା, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ରୋଗ, ଅତି ଭୟାନକ ଜ୍ୱର, ଚର୍ମ ରୋଗ, କ୍ଷୟ, ଗ୍ରନ୍ଥି, ପେଟ ରୋଗ, ପାଥର ରୋଗ, ମୁତ୍ର କଷ୍ଟ, ବାୟୁ ଜନିତ ଏବଂ ଗର୍ଭରୋଗ ଦୂର କରେ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଓ ଭୟ ଦୂର ହୁଏ। ଦିବାକରଙ୍କ ସ୍ତୁତି କଲେ ଗ୍ରହ ଦୋଷ ଓ ରୋଗ ଶାନ୍ତି ହୁଏ। ଏଠାରେ ଏକ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ—"ଓଁ ହ୍ରାଁ ହ୍ରୀଁ ସଃ ସୂର୍ୟାୟ ନମଃ"। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଲାଭ ହୁଏ। ଏହା ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ରୋଗ ନାହିଁ, ଅଶୁଭ ଭୟ ନାହିଁ। ସୂର୍ୟ ପରିକ୍ରମାର ଜଳ ପାନ କଲେ ମଣିଷ ରୋଗମୁକ୍ତ ହୁଏ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଓ ଜଳ ଅସ୍ତିକ, ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ, ଓ ଗୁରୁଭକ୍ତଙ୍କୁ ମାତ୍ର ଦିଆଯିବ; ଅନ୍ୟକୁ କଦାପି ନୁହେଁ। ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରେ, ସେ ଗୋହତ୍ୟା କିମ୍ବା ଅକୃତଜ୍ଞ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପ ମୁକ୍ତି ପାଏ, ଶରୀର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଧନ-ଧାନ୍ୟ, ଓ ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରେ। ସୂର୍ୟ ଯାହାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଜନ୍ମର ଫଳ ପାଏ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଏକଦିନ, ଦ୍ୱିଦିନ, ତ୍ରିଦିନ କିମ୍ବା ସଦା ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଯେଉଁଠି ସୂର୍ୟଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ପାଠ କରାଯାଏ, ସେ ଚାହିଦା ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଲାଭ କରେ। ପୁତ୍ର ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ପୁତ୍ର, କନ୍ୟା ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା କନ୍ୟା, ଜ୍ଞାନ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଜ୍ଞାନ, ଧନ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଧନ ଲାଭ କରେ। ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶୁଣନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ, ସୂର୍ୟ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ, ଭାସ୍କର ଉପବାସ ଓ ବ୍ରତରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରି ମହା ଫଳ ପାଇଥାଏ। ଏପରି ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ମହିମା, ତାଙ୍କର ନାମ, ମନ୍ତ୍ର ଓ ସ୍ତୁତି ଉଚ୍ଚାରଣ ମାନବକୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଉପାଖ୍ୟାନର ମାଧ୍ୟମରେ ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ।