ଏହି ଦେବତା ସମସ୍ତଙ୍କର ସାକ୍ଷୀ, ସମସ୍ତ ଯୁଗରେ ଦାନବ ନାଶକ। ତେଣୁ ଏହି ଦେବତା କିପରି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ନଶ୍ୱନ୍ନ କରନ୍ତି, ଏବଂ କଳ୍ପାନ୍ତରେ କିପରି ଏଠାରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି? ଏହି ସମୟରେ ଦୂରରେ ମଧୁ ତାଙ୍କର ମାୟା ପ୍ରୟୋଗ କରି, ହରଙ୍କ ଆକାର ଧାରଣ କରି, ଅକ୍ଷୟ ହରିଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି କଥା କହିଲେ। ମଧୁ କହିଲେ, "ହେ ପାପୀ, ତୁମେ ଦାନବମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିଛ। ଏଥିରେ କଣ ଲାଭ, କଣ ଧର୍ମ, କଣ କୀର୍ତ୍ତି କିମ୍ବା ପୁଣ୍ୟ ଅଛି? ତୁମେ ଅତି ମଦମସ୍ତ ହୋଇ, ବନ୍ଧୁ ଓ ଶତ୍ରୁ ଚିହ୍ନିପାରୁନାହାଁ। ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ବିଧ୍ୱସ୍ତ କରି, ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଦେବି।" ଏହିପରି କହି, ମଧୁ ଯୁଦ୍ଧରେ କେଶବଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ବାଣରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। କିନ୍ତୁ ମାଧବ ସେହି ବାଣଗୁଡିକୁ କାଟିଦେଲେ ଏବଂ ଏହିପରି କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମକୁ ଚିହ୍ନିପାରୁଛି, ହେ ଦାନବ! ତୁମେ ହରଙ୍କ ଆକାର ଧାରଣ କରିଛ, ମଧୁ, ମାୟାରେ ପ୍ରଭିନ।" "ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ପତିତ କରି, ଏକ ମିଥ୍ୟା ଜଗତ୍ ଦେଇଦେବି।" ଏହିପରି କହି, ସେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱସ୍ତ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଜଟାଧାରୀ, ବୃଷଭଧ୍ୱଜଧାରୀ ମହେଶ୍ୱର ବୃଷଭ ଉପରେ ବସିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଣ ଚଳିଥିବାବେଳେ, ଅକ୍ଷୟ ହରି ଏକ ରେଜର ଧାର ବାଣରେ ତାଙ୍କର ଧନୁଷକୁ କାଟିଦେଲେ। ତାପରେ, ବୃଷଭ ଆକାରର ଘୋଡ଼ାକୁ ଭୂମିରେ ପତିତ କରାଗଲା। ସେଇ ଦାନବ ତ୍ରିଶୂଳ ନେଇ, ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ଦେଖି ପଳାଇଗଲେ। ପୁନଃ ତ୍ରିଶୂଳକୁ ଘୁରାଇ, ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ, କିନ୍ତୁ ମହାପ୍ରଭୁ ତିନିଟି ବାଣରେ ସେଇ ତ୍ରିଶୂଳକୁ, ଯାହା କାଳାଗ୍ନି ପରି ଜ୍ୱଳିଥିଲା, କାଟିଦେଲେ। ତାପରେ, ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଧୁ, ଯିଏ ମାୟାର ମାଷ୍ଟର, ଏକ ଦେବୀ ଆକାର ଧାରଣ କରି, ସିଂହ ଉପରେ ବସି, ହରିଙ୍କ ଦିଗରେ ଆଗେଇଲେ। ସେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ବାଣରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ଠାକୁରଙ୍କୁ ପତିତ କରିଛ।" "ମୁଁ ତୁମେ ଏବଂ ତୁମର ପୁଅ ସ୍କନ୍ଦ ଓ ବିନାୟକଙ୍କୁ ବଧ କରିଦେବି।" ଏହିପରି କହି, ସେ ଦାନବ ବହୁ ବାଣରେ ଆକ୍ରମିତ ହେଲେ। ସେ ଭୂମିରେ ପତିତ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣ ଚାଲିଗଲା, ରକ୍ତ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା। ତାଙ୍କର ପିତାମାତାଙ୍କୁ ବଧ ହୋଇଥିବା ଦେଖି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେଇ ଦାନବ ମାୟାରେ ବନ୍ଧିଗଲେ। ତାପରେ ସ୍କନ୍ଦ ତ୍ରିଶୂଳ ଧରି, ହରିଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆଗେଇଲେ। ଏବେ ଧାତା, ମୋହିତ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମର ପିତାମାତା ଦୂରରେ ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖୁଛନ୍ତି, ଆକାଶରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଜଗତର ସାକ୍ଷୀ।" ଏହା ଶୁଣି ଏବଂ ଦେଖି, ସ୍କନ୍ଦ ସେଠିଏ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ତାପରେ ଧୁଁଧୁ ଓ ସୁଁଧୁ ଭାଇମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅହଂକାରୀ ହେଲେ। ହରିଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ କରିବା ପାଇଁ, ସେମାନେ ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ—ଧୁଁଧୁ ତଳୱାର ନେଇ, ସୁଁଧୁ ଗଦା ନେଇ। ନନ୍ଦକ ତଳୱାରରେ ଜଣେକୁ କାଟିଦେଲେ, ଗଦାରେ ଅନ୍ୟଜଣକୁ ଆଘାତ କଲେ; ଦୁଇ ଶୂର ବିର ଭୂମିରେ ଅସ୍ତ୍ରାହତ ହୋଇ ପତିତ ହେଲେ। ତାପରେ ମଧୁ ତ୍ୱରିତ ଆସିଲେ, ଅନ୍ଧକାରରେ ଲୁଚି ରହି। ସେ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଉପରେ ଶତ ଶତ ପାହାଡ଼ ଫିଙ୍ଗିଲେ। ବିଷ୍ଣୁ ସେହି ପାହାଡ଼ଗୁଡିକୁ କାଟିଦେଲେ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। କ୍ରୋଧରେ, ସେ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ମଧୁଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ ଏବଂ ଏହା ଭୂମିରେ ପତିତ ହେଲା। ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ଶଂଭୁ ଓ ତିରିଶି ଦେବତାମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ "ମଧୁସୂଦନ" ବୋଲି ଯଶ ପ୍ରସ୍ତାପିତ କଲେ। ଏହିପରି ମଧୁ ବଧ ନାମକ ବୈଭବଶାଳୀ ପଦ୍ମପୁରାଣର ସୃଷ୍ଟିଖଣ୍ଡର ଏହି ଅଧ୍ୟାୟର ସମାପ୍ତି ହେଲା। ପୁନଃ ବ୍ୟାସଦେବ କହିଲେ: ଏହା ପରେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବଡ଼ ତେଜସ୍ୱୀ, ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ବୃତ୍ର ଏକ ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ସେନାବିଧ୍ୱଂସକ ଦେବତା ଦିଗରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ବୃତ୍ର ହାତୀ ଉପରେ ଆଗେଇ ଆସୁଥିବାବେଳେ, ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ଅଗ୍ନି ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ବାଣ ଲାଗିଲା। ଏହିପରି, ବୃତ୍ର ହଠାତ୍ ବିଜୟୀ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଦେବତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଆଘାତ କଲେ ଏବଂ ସେ ବିର ଅସ୍ଥିର ହେଲେ। ପୁନଃ ସେ ଧୈର୍ୟ ଧରି, ଧନୁଷ ଉଠାଇ, ସେଇ ଦାନବଙ୍କ ଦେହରେ ବାଣର ବର୍ଷା କଲେ। ବୃତ୍ର ସେହି ବାଣଗୁଡିକୁ କାଟି, ତୁରନ୍ତ ଶତକ୍ରତୁ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ବିଷାକ୍ତ ସର୍ପ ପରି ବାଣରେ ବିଧ୍ୱସ୍ତ କଲେ। ତାପରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ହଜାର ହଜାର ବାଣରେ ଦାନବଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ; ତାଙ୍କର ବାଣଗୁଡିକ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସାତଟି ଘୋଡ଼ାର କିରଣ ପରି ଏକାଉଁଥିଲା। ଏଭଳି, ହଜାର ହଜାର ବାଣରେ ଦୁହେଁ ଏକାଉଁଥିଲେ, ବାତାସ ପରି ତ୍ୱରିତ, ପାହାଡ଼ ଶିଖର ପରି ଘନ। ତାଙ୍କର ବାଣଗୁଡିକ ଏହି ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଯୁଦ୍ଧରେ, ଦୁହେଁ ଧନୁର୍ଧରଙ୍କର ଚଳାଉଥିବା, ସମୁଦ୍ର ଅଗ୍ନି ସ୍ପର୍ଶ ପରି, ବଜ୍ର ପରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଏବଂ ଗୁଣରେ ସମାନ। ଏଭଳି, ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଏକ ଦିନ ଏବଂ ଏକ ରାତି ଚାଲିଗଲା। ତାପରେ ମହେନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ହାତୀକୁ ଏକ ଶୁଳରେ ଆଘାତ କଲେ। ହାତୀ ଭୂମିରେ ପତିତ ହେଲା, ବୃତ୍ର ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କର ରଥ ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ। ରଥ ଉପରେ ଦଁଡାଇ, ଦେବତା ଏକ ଶୁଳରେ ଏୟରାବତକୁ ତୀବ୍ର ଆଘାତ କଲେ। ତ୍ୱରିତ ଭାବରେ, ବଜ୍ର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଏହି ଆଘାତରେ ସେଉଁଠି ଏୟରାବତ କମ୍ପିତ ହେଲା, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ହାତୀ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ। ତାପରେ ମଘବାନ ତାଙ୍କର ଶୁଳ ଉଠାଇ, ଦାନବଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ, ତାଙ୍କର ଛାତିରେ ଘାଉ କଲେ; ବୃତ୍ର ରଥ ଉପରେ ପତିତ ହେଲେ। ଏକ କ୍ଷଣରେ ସେ ସ୍ବଚେତନ ହେଲେ, ଗର୍ଜନ କରି, ପଖିର ମତେ ଶକ୍ରଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆଘାତ କଲେ, ତାପରେ ଅଚେତନ ହେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ପୁନଃ ସ୍ବଚେତନ ହେଇ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଆଘାତ କଲେ; ସେ ଶତ କୋଟି ବାଣରେ ବିଧ୍ୱସ୍ତ ହୋଇ, ବିପାକରେ ଭରିଗଲେ। ତାପରେ ବୃତ୍ର ମହାଶୁଳ ଅମରପତି ଉପରେ ଫିଙ୍ଗିଲେ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ବୈଷ୍ଣବ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଶମ୍ଭବ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ମୁକ୍ତ କଲେ।