ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ କିଛି ଦାନବ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ପଡ଼ିଗଲେ, ସେମାନଙ୍କର ଭୟଜନକ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି ବିଶ୍ୱ ଆତଙ୍କିତ ହେଲା। ମହାର୍ଷିମାନେ ଏହି ଘଟଣା ବିବରଣୀ ଦେଲେ ଓ ଅବଶିଷ୍ଟ ଦେବତାମାନେ ଚିତ୍କାର କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର, ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଓ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ସେନାକୁ ଅନେକ ବାଣ ବର୍ଷା କରି ଚୁର୍ଣ୍ଣବିଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲେ। ତଥାପି, ରୁଷ୍ଟ ବଳା ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତେଜିତ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ଦେହ ରକ୍ତରେ ଭିଜିଯାଇଥିଲା, ବସନ୍ତ ଋତୁରେ ଫୁଲିଥିବା କିମ୍ଶୁକ ଗଛ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ବଳା ହଜାର-ହଜାର ଚକ୍ର, ଶୁଳ ଓ ଗଦା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ଖୁବ ତେଜରେ ଛାଡ଼ିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବାଣରେ ସହଜରେ କଟିଦେଲେ। ଏହା ପ୍ରାୟ ଖେଳ ଭଳି ଲାଗୁଥିଲା। ତାପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଚମତ୍କାର ଦାନବ ବଳା, ଏକ ଶୁଳ ନେଇ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ହାତୀ ଉପରେ ବସିଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କର ଛାତି ଭିତରେ ବେଗରେ ଘାତ କଲେ। ଏହି ଘାତରେ ଇନ୍ଦ୍ର ହାତୀ ଉପରେ ଅସ୍ଥିର ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ସଚେତନ ହୋଇ, ସେ ଦାନବଙ୍କୁ ବାଣରେ ବେଗରେ ଘାତ କଲେ। ଏହି ବାଣରେ ବଳାଙ୍କ ଦୁଇଁଟି ବାହୁ ଓ ଧନୁ ଛିନ୍ଦିଗଲା, ଏକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଢାଲ ଓ ପତାକା ମଧ୍ୟ କାଟିଦେଲେ। ଏହିପରେ, ଚାରିଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଚାରିଟି ଘୋଡ଼ାକୁ ଘାତ କଲେ, ଏବଂ ଏକ ବାଣରେ ରଥଚାଳକଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ। ବଳାଙ୍କ ଧନୁ ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ରଥ ଧ୍ୱଂସ ହେଲା, ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥଚାଳକ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ବଳା ଭୂମିରେ ଅଚେତନ ହୋଇ ପଡ଼ିଗଲେ ଓ ସେଥିରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କଲେ। ଏହିପରେ, କ୍ରୋଧିତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ନାମୁଚି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅହଂକାରକୁ ଦମନ କରି, ଏକ ଭୟଙ୍କର ଗଦା ନେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ହାତୀକୁ ଘାତ କଲେ। ଏହି ଘାତର ଧ୍ୱନି ପାହାଡ଼ ମେରୁ ଉପରେ ବଜ୍ରପାତ ହେବା ପରି ଭୟଙ୍କର ଓ କମ୍ପନକର ଥିଲା। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ହାତୀ ଏହି ଘାତରେ ଅସ୍ଥିର ଓ ଅବାକ୍ ହୋଇ, ରକ୍ତରେ ଭିଜିଗଲା ଓ ବେଦନାରେ ଦୂରକୁ ଚାଲିଗଲା। ସେଥିରେ, ଶତକ୍ରତୁ ଉପରେ ଶତ-ଶତ ଦାନବ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, କିନ୍ତୁ ପାକଶାସନ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଓ ଇଖୁପତ୍ର ଆକୃତି ବାଣରେ ସେମାନଙ୍କୁ କାଟିଦେଲେ। ଦାନବମାନେ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେକୁ ଭୟଭୀତ କଲେ, ସେମାନେ କେହି ଭୂମିରେ ଅଚେତନ ହେଲେ, କେହି ତ ରଥ ଉପରେ ଅଚେତନ ହୋଇ ପଡ଼ିଗଲେ। ଏହି ଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ମାଧବ ତାଙ୍କ ଚକ୍ରରେ ଏହି ମାୟାବି ସଂଯୋଗରେ ଥିବା ଦାନବମାନେକୁ କାଟିଦେଲେ। ତାପରେ, ବିଜୟୀ ମାଧବ ତିନିଟି ବାଣରେ ଦାନବକୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ାଇଦେଲେ; ଦାନବ ପଡ଼ିଗଲା, ଅଚେତନ ହେଇ ପୁଣି ଭୂମିରେ ଲୁଟିଗଲା। ସେଉଁଠାରେ ସେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଗଦା ଧରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ମଘବାନ୍ ତାଙ୍କୁ ବଜ୍ର ମାରି ଦାନବ ମହାଶୁରକୁ ଘାତ କଲେ। ଏହି ଘାତରେ ଦାନବ ଭୂମିରେ ପଡ଼ି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ଦେବତା, ସିଦ୍ଧ ଓ ମହାର୍ଷିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ଅନେକ ପୁଷ୍ପ ବର୍ଷା କଲେ। ଦାନବମାନେ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ, ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ। ଏପରି ଭାବେ 'ବଳା ଓ ନାମୁଚି ବଧ' ନାମକ ସତ୍ଷପ୍ତତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମ୍ବଳିତ ପଦ୍ମପୁରାଣର ସୃଷ୍ଟିଖଣ୍ଡର ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏହାପରେ ବ୍ୟାସଦେବ କହିଲେ: ବଳା ଓ ନାମୁଚିଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଦେଖି, ତାଙ୍କର ଭାଇ ମୁଚି କହିଲେ, 'ମୋର ଜେଷ୍ଠ ଭାଇକୁ ତୁମେ ମାରିଦେଲେ। ଏବେ ତୁମେ ଏଠାରୁ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ବାଣରେ ସୂର୍ୟମଣ୍ଡଳକୁ ପଠାଇଦେବି।' ଏହି ଉପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, 'ତୁମେ ଏବେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମ ଭାଇଙ୍କ ପଥକୁ ଗମନ କରିବ। ଯେପରି moths ଅନ୍ଧକାରରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଚିହ୍ନିପାରିନଥିବାରୁ ତାହାରେ ପଡ଼ି ନଶ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ସେପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ ମୋ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଚାହିଁ ନିଜେ ନଶ୍ଟ ହେବାକୁ ଯାଉଛ।' ଇନ୍ଦ୍ର ଏପରି କହିବା ସାଙ୍ଗେସାଙ୍ଗେ, ମୁଚି ତିନିଟି ବାଣ ମାରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଘାତ କଲେ। ଶତ୍ରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୟ କରିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ସେ ତିନିଟି ବାଣକୁ ଚିରିଦେଲେ; ଏହିପରେ ଦଶଟି ବାଣରେ ଏୟାରାବତକୁ ଓ ତିନିଟି ବାଣରେ ମୁଚିଙ୍କୁ ଘାତ କଲେ। ତାପରେ ମାତଲିଙ୍କୁ ସାତଟି ବାଣ ମାରି ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱନି କଲେ। ଏହି ଦେଖି, ଦାନବ ଉତ୍ତେଜିତ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଘୁଞ୍ଚାଇବାକୁ ଲାଗିଲେ। ରୁଷ୍ଟ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମୁଚି ଏକ ଲୋହା ଗଦା ଧରିଲେ, କିନ୍ତୁ ଚପଳ ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ର ମାରି ତାଙ୍କୁ ଘାତ କଲେ। ବଜ୍ର ଘାତରେ ଦାନବ ଭୂମିରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଭୂମି କମ୍ପିଗଲା। ଦେବତାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ, ଦାନବମାନେ ଭୟରେ ଦିଗ୍ଦିଗ୍କୁ ପଳାଇଗଲେ। ଏହିପରି ଭାବେ 'ମୁଚି ବଧ' ନାମକ ଅଷ୍ଟଷଷ୍ଟିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ପୁଣି ବ୍ୟାସଦେବ କହିଲେ: ତାରେୟ, ଯିଏ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରାକ୍ରମରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ, ସେ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କ ଘାତକ କାର୍ତ୍ତିକେୟ (ସ୍କନ୍ଦ) ଉପରେ ବାଣ ବର୍ଷା କଲେ। ତେବେ, ବଳଶାଳୀ ଓ ହରି ସମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍କନ୍ଦ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବାଣରେ ସେମାନଙ୍କ ବାଣକୁ କଟିଦେଲେ। ତାରେୟ ହଠାତ୍ ସ୍କନ୍ଦକୁ ବାଣରେ ଢାକିଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ଅଚଳ ଭାବେ ବିଶାଖ ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜ ବାଣରେ କଟିଦେଲେ। ତାରେୟ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଅଗ୍ନିସମ ବାଣରେ ସ୍କନ୍ଦକୁ ଘାତ କଲେ, ଏବଂ ବଜ୍ରସମ ଭୟଙ୍କର ବିଶାଖଙ୍କୁ ଆହତ କଲେ। ତେବେ ସେନାପତି ସ୍କନ୍ଦ ଭୂତାଗ୍ନି ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ବାଧାଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ଦାନବ ପୁନି ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ। ସେଇ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ସ୍କନ୍ଦ ଏକ ଅଖଣ୍ଡ ବାଣରେ ପ୍ରତିହତ କଲେ। ଏହିପରେ ଦାନବ ଭୟଙ୍କର ଓ ଉତ୍କଟ ଅଘୋର ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ। ଏହି ଅସ୍ତ୍ରରେ ପାହାଡ଼, ଗଛ, ସିଂହ, ଓ ସର୍ପ ଆକୃତିର କୋଟିକୋଟି ବାଣ ପାର୍ବତୀନନ୍ଦନ ସ୍କନ୍ଦ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲା। ସ୍କନ୍ଦ ସେଗୁଡ଼ିକୁ କାଟିଦେଲେ, ଏବଂ ତୀବ୍ର ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ବାଣରେ ଦାନବ ପ୍ରଧାନକୁ ପାଦ ଠାରୁ ମୁଣ୍ଡ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଘାତ କଲେ। ସୁବର୍ଣ୍ଣପଙ୍ଖ ବାଣ ଦାନବ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଦେହରେ ଘୁସିଗଲା, ଏହା ଏମିତି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯେପରି କଳା ପାଥର ଉପରେ ସୁନା ମାଣିକର ଚିରା ଚମକୁଛି।