ଏହି ଉତ୍ତମ କଥାରେ, ଦେବତାମାନେ ଏକ ମହାଉତ୍ସବରେ ଭ୍ରମବଶତଃ ଯେଉଁଠି ଗଣପତିଙ୍କୁ ଉପେକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ସେଉଁଠି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଫଳତା ନ ହୋଇ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜୟ ଆସିଥିଲା। ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଗଣପତିଙ୍କ ପୂଜା ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଭ୍ରମବଶତଃ ଠିକ୍ ଭାବରେ ହେଇନଥିଲା, ଏହିଠାରୁ ଦେବତାମାନେ ପରାଜୟ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ। ତେବେ, ହରଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଶୀଘ୍ର ଗଣପତିଙ୍କ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥକୁ ଯାଇ, ଧର୍ମଜ୍ଞମାନେ ପୂଜା କରିବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି କଲେ, ଏହାରେ ଅବଶ୍ୟ ଜୟ ମିଳିବ। ହରଙ୍କ ଏହି ଶୁଭ ଓ ମଂଗଳମୟ ବାଣୀ ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଗଣପତିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ଭକ୍ତିଭାବରେ କହିଲେ, "ହେ ଗଣପତି, ଆମେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସୁଖର ଦାତା, ହେରମ୍ବ, ଆମେ ଭକ୍ତିରେ ତୁମେ ପାଖରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଉଛୁ।" "ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ ଦେଇଥିବା, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା, ମହାମାୟାବୀ, ବିଶାଳ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ହେରମ୍ବ, ଆମେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।" "ଏକ ଦନ୍ତି, ମହାପ୍ରଜ୍ଞା, ଦୀର୍ଘସୂଣ୍ଡି ଭିନାୟକ, ମହାର୍ଷି, ଦେବତା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦେବତା, ଆମେ ତୁମକୁ ଶତ ଶତ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ।" "ଯେଉଁ ପୂଜା ପୂର୍ବରୁ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଇନଥିଲା, ତାହା ପାଇଁ ଆମକୁ କ୍ଷମା କର।" ଦେବତାଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଗଣପତି କହିଲେ, "ହେ ଦେବତାମାନେ, ତୁମେ ମୋଠାରୁ ଯେଉଁ ଇଛା କର, ଏକ ବର ଚୟନ କର।" ତାପରେ ବୃହସ୍ପତି ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଗଣେଶଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, "ଆମେ ଜୟ ପାଉ।" ଗଣେଶ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ତଥାସ୍ତୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେ, ଶୀଘ୍ର ତୁମେ ଜୟ ଲାଭ କରିବ।" ଏହାପରେ ଦେବତାମାନେ ଅନନ୍ଦରେ ହୃଦୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଗଣେଶଙ୍କୁ ଚନ୍ଦନ, ମାଳା, ଭୂଷଣ ଓ ଶୁଭ୍ର ଧୂପ, ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ର, ନନ୍ଦନ କାନନ ଓ ପାରିଜାତ ଫୁଲରେ ପୂଜା କଲେ। ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜା ଗ୍ରହଣ କରି, ଗଣପତି କହିଲେ, "ଏବେ ତୁମେ ବିଶ୍ୱପ୍ରଶଂସିତ ବୀର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ, ସେ ତୁମ ଇଛା ପୂରଣ କରିବେ।" ଏହିପରେ ଦେବତାମାନେ ନିଜ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ଅବିନାଶୀ ହରିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଗଲେ। ପୀତାମ୍ବରଧାରୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆନନ୍ଦରେ କହିଲେ, "ହେ କେଶବ, ଆମେ ହରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଗଣପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ଏଉଁଠି ଆସିଛୁ।" ଦେବତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଅବିନାଶୀ ହରି ନିଜ ମୌଖିକ ଶତ୍ୟବାଣୀ ରେ କହିଲେ, "ମୁଁ ଦାଇତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠକୁ ବଧ କରିବି।" ନାରାୟଣଙ୍କ ଏହି ଅମୃତ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଆଦର୍ଶ ଉପହାର ଦେଇ ପୂଜା କଲେ। ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁ ପୁନି ଦେବତାମାନେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ନିଜ ଶକ୍ତି ସଂଗ୍ରହ କର, ଭୟ ଛାଡ଼। ମୁଁ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଓ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ ନଶ୍ଚିନ୍ନ କରିଦେବି, ତୁମେ ଅସ୍ତ୍ର ଧରି ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଦଢ଼ି ରୁହ।" ମାଧବଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ନିଜ ଉଡ଼ୁଥିବା ରଥରେ ଚଢ଼ି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ଦେବତାଙ୍କ ଆନନ୍ଦର କଥା ଦାଇତ୍ୟ ଚରମାନେ ଶୁଣି, ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କୁ ଏହା ବିବେଚନା କଲେ। ଏହି ଖବର ଶୁଣି, ଦାଇତ୍ୟପତି ରାଗରେ ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଖକୁ ଡାକି କହିଲେ, "ସମସ୍ତ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି ମଧବଙ୍କ ଖୋଜରେ ଦୁଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନେଇ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଥା ଜଣାଇଛନ୍ତି।" "କିପରି ଆମେ ଦାଇତ୍ୟ ସେନାକୁ ଜୟ କରିପାରିବୁ?" ଏହିପରି ଦେବତାମାନେ ଗଣେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ତ୍ରିପୁରାରୀଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। "ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଆସୁର ଓ ଦାନବମାନେ ଅବଶ୍ୟ ଜୟ କରିବେ।" ଏହିପରି ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଗଣେଶଙ୍କ ପୂଜା କଲେ। ଗଣପତିଙ୍କ ସନ୍ତୋଷରେ ଏକ ଭୟାନକ ବର ଦିଆଗଲା: "ଆଜି ତୁମେ ସମସ୍ତ ଆସୁରଙ୍କୁ ଜୟ କରିବ।" ଏହିଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଖୁସିରେ ଉଲ୍ଲସିତ ହେଲେ। ଦାଇତ୍ୟମାନେ ଚିନ୍ତା କଲେ, "ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ମାରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ଏହି କଥା ହରିଙ୍କୁ ଜଣାଇଦେଇଛନ୍ତି।" ଏହି ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସଜାଗ ଓ ଭୟଭିତ ହୋଇ ଦଢ଼ି ରହିଛନ୍ତି। ଦାଇତ୍ୟମାନେ କହିଲେ, "ଏଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦେଖାଅ, ଦେବତାମାନେ କିପରି ହରାଯିବେ।" ତାପରେ ଏକ ଦାଇତ୍ୟ କହିଲେ, "ମୁଁ ହରିକୁ ହରାଇବି, ରାଜନ୍, ମୋ ପାଇଁ ଏକ ସାଥୀ ନିଯୁକ୍ତ କର।" "ଯଦି ନାରାୟଣ ହରାଯିବେ, ଦେବତାମାନେ ଭୟକ୍ରାନ୍ତ ହେବେ, ତେଣୁ ନାରାୟଣ ଆମ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।" ଧୁମ୍ଧୁ, ସୁଣ୍ଡ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାଳକେୟ, ମଧୁଙ୍କ ସାଥୀ—ଏହିମାନେ କହିଲେ, "ମୁଁ ମାଧବଙ୍କୁ ହରାଇବି, ରାଜନ୍।" ଏହି ଚାରି ଜଣେ ଦାଇତ୍ୟ ସେନାର ମୁଖ୍ୟ, ବୀରତାରେ ସମୟ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ସମାନ, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରକଳାରେ ଦକ୍ଷ। ବଳା କହିଲେ, "ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଓ ଜିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ହରାଇବି, ମୋ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଦୃଢ଼।" ନାମୁଚି ଓ ମୁଚି, ଦୁଇ ଭାଇ, କହିଲେ, "ଆମେ ଦୁଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ନିଶ୍ଚିତ ଜୟ କରିବୁ।" ଜମ୍ଭା କହିଲେ, "ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜୟ କରିବି, ଦାଇତ୍ୟମାନେ ଭୟରହିତ ରୁହନ୍ତୁ।" ତ୍ରିପୁରା କହିଲେ, "ମୁଁ ବିନାୟକଙ୍କୁ ହରାଇବି।" ମହାବଳୀ ସେନାପତି ମାୟା କହିଲେ, "ମୁଁ ରାକ୍ଷସମାନେ ସହିତ କୁବେରଙ୍କୁ ବିରୋଧ କରିବି, ସମସ୍ତ ହିରଣ୍ୟକମାନେ ସହିତ।" ଏହି ସମୟରେ ମହାମୁନି ନାରଦ ଆସିଗଲେ। ସେ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ଜିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦୂତ, ଏଠାରେ ଆସିଛି; ଯଦି ତୁମେ ଜୀବନ ଚାହଁ, ତେବେ ଏହି ରାଜ୍ୟ ଛାଡ଼।" "ନହେଲେ, ଆଜି ମୋ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କର, କିମ୍ବା ପାତାଳକୁ ଯାଅ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି ଦାଇତ୍ୟପତି ରାଗରେ ମହାମୁନି ନାରଦଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ...