ପଦ୍ମ ପୁରାଣର ଏହି ପବିତ୍ର ଅଧ୍ୟାୟରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି ଯେ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ଯେତେବେଳେ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ, ଷ୍ଟୋତ୍ର ଓ ପ୍ରତିଦିନ ଉପାସନା ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଗଣେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରିପାରିବେ । ଏହି ଜ୍ଞାନ ଜାଣି, ଦେବତାମାନେ ନିଜ ଆଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାକୁ ଗଣେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ; ଏହି ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସ୍ଵର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ । ଚତୁର୍ଥୀ ଦିନରେ, ରାତିରେ ଉପବାସ କରି ଗଣେଶଙ୍କୁ ଲିଙ୍ଗ, ପ୍ରତିମା କିମ୍ବା ଚିତ୍ରରେ ଯେଉଁଠି ଉପାସନା କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ । ଏହି ଉପାସନା ସମୟରେ ଗଣେଶଙ୍କୁ ବୋଲି ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଏ: “ହେ ବିଘ୍ନନାଶକ, ଉମାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ଚତୁର୍ବୁଦ୍ଧି ଦାତା, ମୋତେ ଜୀବନର ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ଦୂର କର ।” ଏହିପରି ଅନ୍ୟ ଏକ ଷ୍ଟୋତ୍ରରେ ଗଣେଶଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଏ: “ହେ ହରାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦାତା, ବିଘ୍ନଙ୍କ ରାଜା, ମୋତେ ସଦା କୃପା କର ।” ଯେଉଁ ଜଣେ ଉପବାସ ପରେ ଆନନ୍ଦରେ ଗଣେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି । ଏଠାରେ ଗଣେଶଙ୍କର ଦ୍ୱାଦଶ ନାମ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଓ ମନ୍ତ୍ର ବିଷୟରେ କହାଯାଏ: “ଓଁ, ମୁଁ ଗଣପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।” ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ନାମଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି—ଗଣପତି, ବିଘ୍ନରାଜ, ଦୀର୍ଘଦନ୍ତ, ଗଜାନନ, ଦ୍ୱିମାତୃପୁତ୍ର, ହେରମ୍ବ, ଏକଦନ୍ତ, ଗଣାଧିପ, ବିନାୟକ, ଶୁଭର୍ଣ୍ଣକର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରାଣୀରକ୍ଷକ, ଭବପୁତ୍ର । ଯେଉଁ ଜଣେ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ଵ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଅଧୀନରେ ଆସିଯାଏ, ଏବଂ କେବେ ବିଘ୍ନ ଆସେନାହିଁ; ମହାପୂରୁଷମାନେ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାନ୍ତି, ରୋଗ ହୋଇନାହିଁ, ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୋଇ ଅବିନାଶୀ ସ୍ଵର୍ଗ ଲାଭ କରନ୍ତି । ପଦ୍ମ ପୁରାଣର ସୃଷ୍ଟିଖଣ୍ଡରେ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ 'ଗଣପତି ଷ୍ଟୋତ୍ର' ନାମରେ ବିଶେଷ ଅର୍ଥ ରଖିଛି । ତାପରେ ବ୍ୟାସ ଏକ ନୂତନ ଷ୍ଟୋତ୍ର କହିଛନ୍ତି, ଯାହା ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରେ, ପବିତ୍ର ଓ ଫଳଦାୟକ । ସେ ଗଣେଶଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି: ଏକଦନ୍ତ, ବଡ଼ ଦେହ, ପିଗ୍ଧ ତାମ୍ର ଦେହ, ମୋଟ ଉଦର ଓ ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ । ସେ ମୁଞ୍ଜ ଘାସର କମରବନ୍ଧ, କଳା କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମ, ସର୍ପ ଦ୍ୱାରା ତିର୍ଯ୍ୟ ଜନ୍ତ୍ର, ମୁଣ୍ଡରେ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଧାରଣ କରିଥିବା ଗଣେଶଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି । ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ରରେ ଗଣେଶଙ୍କୁ ବିଘ୍ନ ନାଶକ ଦେବତା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମୂଷିକ ଉପରେ ବସିଥିବା, ଦେବାସୁର ଯୁଦ୍ଧରେ ମହାବଳୀ, ଆମ୍ବିକାଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ଦାତା, ମାତୃମଣ୍ଡଳରେ ବିରାଜିତ, ଭକ୍ତିରେ ଉଲ୍ଲାସିତ, ରତ୍ନ ଓ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରିବା, ଗଜାନନ, ଶୋଭାମୟ କର୍ଣ୍ଣ, ପାଶ ଓ ଅଙ୍କୁଶ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଯକ୍ଷ, କିନ୍ନର, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସିଦ୍ଧ, ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ସଦା ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା ଗଣେଶଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଏ । ଏହି ଗଣପତି ଅଷ୍ଟକ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଯେଉଁ ଜଣେ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରି ରୁଦ୍ରଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି; ସାତ ଜନ୍ମରେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଆସେନାହିଁ । ଯେଉଁ ଜଣେ ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ପ୍ରତିଦିନ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାରାଜା ହୁଅନ୍ତି; ପଢ଼ିବା କିମ୍ବା ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା ତିନି ଲୋକ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଲାଭ କରନ୍ତି । ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ 'ଗଣେଶ ଷ୍ଟୋତ୍ର' ନାମରେ ସମାପ୍ତ ହେଉଛି । ଏହିପରି ବ୍ୟାସ କହିଛନ୍ତି, ଯେଉଁ ଜଣେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟର ଆରମ୍ଭରେ ଗଣେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ତାଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଆସେ ଓ ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ କେବେ ଶେଷ ହୁଏନାହିଁ । ଯଜ୍ଞ ପାତ୍ରରେ 'ଗଣାନାଂ ତ୍ୱଂ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରି ସ୍ଵର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରିପାରିବେ । ଜ୍ଞାନୀ ମନୁଷ୍ୟ ହେରମ୍ବ (ଗଣେଶ)ଙ୍କୁ ମାଟିର ପ୍ରତିମା, ଚିତ୍ର, ପାଥର, ଦ୍ୱାର, କାଠ, କିମ୍ବା ପାତ୍ରରେ ଅଙ୍କିତ କରିପାରିବେ । ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିସମ୍ପର୍କରେ ହେରମ୍ବଙ୍କୁ ବସାଇ ଉପାସନା କରିଲେ, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ, କେବେ ବିଘ୍ନ ଆସେନାହିଁ, ତିନି ଲୋକ ତାଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଆସେ । ଏହିପରି ଶିକ୍ଷାର୍ଥୀ ବେଦ-ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନ, ଅନ୍ୟ କୌଶଳ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଳା ଲାଭ କରି ସ୍ଵର୍ଗ ଲାଭ କରିପାରିବେ । ଧନ ଚାହୁଁଥିବା ଅଧିକ ଧନ, ଦାୟିତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସୁନ୍ଦର ପତ୍ନୀ, ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଧନ, ଏବଂ ପରିବାରକୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ପୁତ୍ର ଲାଭ କରିପାରିବେ । ରୋଗ, ଗ୍ରହ, ଭୂତ, ଶଙ୍କର ଜନ୍ତୁ, ଦୈତ୍ୟ, ବିଜୁଳି, ଜଙ୍ଗଲ ଚୋର କୌଣସି ଦୁଃଖ ଆସେନାହିଁ । ଗୃହରେ ରାଜା କ୍ରୋଧିତ ହୁଏନାହିଁ, ରୋଗ, ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ, ଦୁର୍ବଳତା ଆସେନାହିଁ । ଚାହିଥିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଗଣେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି । ଏହିଠାରେ ମନ୍ତ୍ର କହାଯାଏ: “ଓଁ ନମୋ ଗଣପତୟେ।” ନାରାୟଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଫୁଲ, ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ଫୁଲ, ମିଷ୍ଟାନ୍ନ, ଫଳ, କନ୍ଦ, ଋତୁଅନୁକୂଳ ନିବେଦନ, ଦହି, ଦୁଧ, ପ୍ରିୟ ବାଦ୍ୟ ଓ ଶୁଭ ଧୂପ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଜଣେ ଗଣପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରନ୍ତି । ଗଣପତିଙ୍କ ଚିହ୍ନକୁ ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ, ପୂଜା ସାମଗ୍ରୀ କିମ୍ବା ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କଲେ ଏହାର ଫଳ ଏକ ଲକ୍ଷ ଗୁଣା ଦିଆଯାଏ । ଭାରତ ଭୂମିରେ, ମହିଳାମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ, ଲୌହିତ୍ୟ ନଦୀର ଦକ୍ଷିଣ କୂଳରେ ଗଣେଶ ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ବିରାଜିତ । ହରା ଓ ଗୌରୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞା, ଦେବମାନଙ୍କ ଅନୁମୋଦନା ଦ୍ୱାରା ସେ ଜଗତର ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ନାଶକ ଭାବେ ନିୟୁକ୍ତ । ଯେଉଁ ଜଣେ ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ନିବେଦନ କରି ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେ ଗଣେଶଙ୍କ ଦେହ ଲାଭ କରି ବେଦ-ଶାସ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଲାଭ କରନ୍ତି । ଏକ ପରିକ୍ରମା କରି, ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ, ଅଶ୍ରାୟ ସ୍ଵର୍ଗ ଲାଭ କରି ସଦା ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି ।