ଏକଥାରେ ଜନକା ଆଗ୍ରହରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—ଦେବତାମାନଙ୍କୁ କିପରି ନିୟମ ଓ କ୍ରମରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ? କିଏ ପ୍ରଥମେ ପୂଜ୍ୟ, ଦୈନିକ ପୂଜାରେ କିଏ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ, ଏବଂ ଶେଷରେ କିଏଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର? କିଏ କେଉଁ ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ, ଏବଂ କାହାଙ୍କ ପୂଜା କଲେ କିଏ କଣ ଫଳ ପାଇଥାଏ? ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତରରେ ବ୍ୟାସଦେବ କହିଲେ—ବିଘ୍ନବିନାଶକ ଗଣେଶଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ପୂଜିବା ଉଚିତ, ତାହାଲେ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ଦୂର ହୁଏ। ଏହିପରି ପୂଜାରେ ବ୍ୟକ୍ତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହୁଏ, ଏହି ମହାବିନାୟକ ହେଉଛନ୍ତି ଗୌରୀପୁତ୍ର। ପୂର୍ବେ ପାର୍ବତୀ ଦେବୀ ଦୁଇପୁଅ ସଂସାରକୁ ଦେଇଥିଲେ—ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରଧାନ ଶିବ, ଏବଂ ଦୁଇ ଶୂରବୀର ଦେବତା, ସ୍କନ୍ଦ ଓ ଗଣପତି, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଭୂତଗଣଙ୍କ ନାଥ। ପାର୍ବତୀ ଏହି ଦୁଇ ପୁଅଙ୍କୁ ଦେଖି ବୋଲିଲେ—"ମୋ ପୁଅମାନେ, ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଏହି ମିଠା ପକାଇ ଦେଇଛନ୍ତି। ଏହି ମହାବୁଦ୍ଧି ନାମକ ମୋଦକ ଅମୃତରୁ ତିଆରି। ଏହା ଘ୍ରାଣ କରିଲେ ଅମରତ୍ୱ ଲାଭ ହୁଏ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ତତ୍ତ୍ୱ ଜ୍ଞାନ ହୁଏ, ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତତା ମିଳେ। ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାର ଦକ୍ଷତା, ଲେଖନୀ ଓ ଚିତ୍ରକଳାର ନିପୁଣତା, ଜ୍ଞାନର ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଏକାଧିକ ଶାସ୍ତ୍ରର ଜ୍ଞାନ-ସାର ଲାଭ ହୁଏ। ଏହି ମୋଦକ ଦେଇଥିବାକୁ ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କ ପିତା ମନେ ରଖିଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସେ ଶତଗୁଣା ଫଳ ଲାଭ କରିଥାଏ।" ମାଆଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସ୍କନ୍ଦ ତୁରନ୍ତ ତିନି ଲୋକର ସମସ୍ତ ଜୀବଜନ୍ତୁ ସହିତ ତୀର୍ଥଗମନ କଲେ। ଗଣପତି ତାଙ୍କର ମୟୂର ଉପରେ ଚଢ଼ି, ତାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରି, ସେଠାରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ। ଦୁଇଁଠାରେ ଦୁଇଁ ପୁଅ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କ ପାଖରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ପାର୍ବତୀ ଚମକିଯାଇ କହିଲେ—"ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତୀର୍ଥସ୍ନାନ, ଯଜ୍ଞ, ବ୍ରତ, ମନ୍ତ୍ର, ଯୋଗ ଓ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ ମଧ୍ୟ, ପିତାମାତାଙ୍କ ପୂଜା କରିଥିବା ଏହି ପୁଅଙ୍କ ଶୋଳାଂଶ ଫଳ ମଧ୍ୟ ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହିପରି ସେ ଶତପୁତ୍ର ଠାରୁ ଶତଗୁଣା ଶ୍ରେଷ୍ଠ।" ଏହିପରି, ହେରମ୍ବ ଗଣେଶଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଥମେ ପୂଜିବା ନିୟମ ହେଲା। ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ, ବେଦମନ୍ତ୍ର ଓ ଦୈନିକ ପୂଜାର ଆରମ୍ଭରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ପୂଜିବା ଦରକାର। ପାର୍ବତୀ ସହିତ ଭୂତପତି ଶିବ ଗଣେଶଙ୍କୁ ବର ଦେଲେ—"ତୁମକୁ ପ୍ରଥମେ ପୂଜିଲେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ। ଦେବୀମାନେ, ପିତୃମାନେ ଓ ଦେବଗଣ ତୁମର ପୂଜା ପ୍ରଥମେ ହେଲେ ତେଁ ସଦା ତପସ୍ୟାରେ ବ୍ୟସ୍ତ ରହିବେ।" ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯେଉଁଠି ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ତାଁଠାରେ ଗଣେଶଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି କଲେ, ସମସ୍ତ ଦେବୀ-ଦେବତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଶତକୋଟି ଗୁଣା ବଢ଼ିଯାଏ। ଦେବୀଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇ, ଗଣେଶଙ୍କୁ ଗଣପତିର ପଦବୀ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏହିପରି, ଯେଉଁଠି ମହାଯଜ୍ଞ, ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ଦୈନିକ ପୂଜା ହୁଏ, ଗଣେଶଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ପୂଜିଲେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ ହୁଏ। ଏହି ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଇଁ ଗଣେଶଙ୍କୁ ପୂଜି, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରିଥିଲେ। ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥିରେ ଉପବାସ କରି, ରାତିରେ ଗଣେଶଙ୍କୁ ପୂଜିବା ନିୟମ ଅଛି—ସେ ଲିଙ୍ଗ, ପ୍ରତିମା କିମ୍ବା ଚିତ୍ର ଯେଉଁଠି ଥାଏ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଦରକାର। "ହେ ଗଣପତି, ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରିବାରେ ଯୋଗ୍ୟ, ଉମାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେବାରେ ନିପୁଣ, ମୋତେ ଭବସାଗରରୁ ଉଦ୍ଧାର କର।" ଏପରି ଭକ୍ତିରେ ନମସ୍କାର କରିବା ଦରକାର। "ହେ ହରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେବାରେ ସକ୍ଷମ, ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦେବାରେ ଦକ୍ଷ, ବିଘ୍ନର ରାଜା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ସଦା ଦୟାଲୁ ହୁଅ।" ଏହିପରି ଯେଉଁ ଜଣେ ଉପବାସ କରି ଆନନ୍ଦରେ ଗଣପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରି ଦେବଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଏବେ ମୁଁ ତାଙ୍କର ଶୁଭ ଦ୍ୱାଦଶ ନାମର ସ୍ତୋତ୍ର କହିବି—"ଓଁ, ଗଣପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" ଗଣପତି, ବିଘ୍ନର ରାଜା, ଦୀର୍ଘଦନ୍ତ, ହସ୍ତୀମୁଖ, ଦୁଇମାଆର ପୁଅ, ହେରମ୍ବ, ଏକଦନ୍ତ, ଗଣଗଣାଧିଶ, ବିନାୟକ, ଶୁଭକର୍ଣ୍ଣ, ଭୂତପାଳକ, ଭବପୁତ୍ର—ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ନାମ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଉଠି ପଢିଲେ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ତାଙ୍କ ଅଧୀନ ହୁଏ, ବିଘ୍ନ କଦାପି ଆସେନାହିଁ; ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତି ଶାନ୍ତି ହୁଏ, ରୋଗ ହୁଏନାହିଁ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରି ଅକ୍ଷୟ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଏ। ଏହିପରି ଗଣପତିଙ୍କ ମହାତ୍ମ୍ୟର ବର୍ଣ୍ଣନା ପଦ୍ମପୁରାଣର ସୃଷ୍ଟିଖଣ୍ଡର ଗଣପତିସ୍ତୋତ୍ର ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହୁଏ। ପୁଣି ବ୍ୟାସଦେବ କହିଲେ—"ମୁଁ ଏବେ ଆଉ ଗଣପତିଙ୍କ ଏକ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳଦାୟକ, ଶୁଭ ଏବଂ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଦେଇଥିବା ଅନ୍ୟ ଏକ ସ୍ତୋତ୍ର କହିବି।" "ମୁଁ ସେହି ଗଣନାୟକଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ଯିଏ ଏକଦନ୍ତ, ବିଶାଳଦେହୀ, ଗଳିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଭା ନିଭା, ବଡ଼ ପେଟ ଓ ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ। ମୁଁ ସେହି ଗଣନାୟକଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ଯିଏ ମୁଁଜଯ ଉପବୀତ, କୃଷ୍ଣମୃଗଚର୍ମ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସର୍ପ ଜଡିତ ଜନ୍ୟ ଏବଂ ମାଥାରେ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଅଲଙ୍କୃତ। ମୁଁ ସେହି ଗଣନାୟକଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରନ୍ତି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୂଷିକ ଉପରେ ଅସୀନ, ଦେବାସୁର ସଂଗ୍ରାମରେ ଶୂର।" "ମୁଁ ଗଣନାଥଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯୁଦ୍ଧପ୍ରିୟ, ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ହୃଦୟର ଆନନ୍ଦ, ମାତୃମଣ୍ଡଳରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି। ମୁଁ ଗଣନାଥଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ଭକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦିତ, ଚିତ୍ତରେ ମଦମସ୍ତ, ଶରୀର ମୁକୁତା ଏବଂ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ। ମୁଁ ଗଣନାଥଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ଯିଏ ଚାହିଲେ ଯେକୌଣସି ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ହସ୍ତୀମୁଖ, ଦେବମାନ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୁଭକର୍ଣ୍ଣ ଧାରୀ।" "ମୁଁ ଗଣନାଥଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ଯିଏ ପାଶ ଓ ଅଙ୍କୁଶ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଯକ୍ଷ, କିନ୍ନର, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସିଦ୍ଧ, ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ସଦା ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ଏହି ଶୁଭ ଗଣାଷ୍ଟକ ଯିଏ ଭକ୍ତିରେ ପଢ଼େ, ସେ ସମସ୍ତ ଫଳ ଲାଭ କରେ।